Tibetan
མ་དེ་ནི། ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུར་གྱུར་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དོ། །འདི་གཉིས་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་རྒྱས་པར་བྱེད་པར་ལུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ནི། བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་ཟབ་པའི་དོན་གཙོ་བོར་བཀྲལ་བ་ཡིན་ལ། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་ནི། བསྟན་པའི་རྣམ་གྲངས་རྒྱ་ཆེ་བའི་དོན་གཙོ་བོར་བཀྲལ་ལ། སྔ་མའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཞེས་པ་དང་། ཕྱི་མའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ལ། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་ཞེས་རྒྱ་བོད་ཀྱི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་གྲགས་ཤིང་། དེ་དག་གི་གཞུང་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ཡང་། ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་སྡེའི་ལྟ་བའི་བརྗེད་བྱང་ལས། དབུ་མ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྔོན་གྱི་དབུ་མའི་མཁན་པོ་ཨཱ་ཙརྱ་ནཱ་གརྫུ་ན་དང་། ཨརྱ་དེ་བས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པར་བཟད་དེ། རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ཡང་མེད། དེའི་འོག་ཏུ། ཨཱ་ཙརྱ་ཨ་སངྒ་དང་། བ་སུ་བན་དུས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བའི་བསྟན་བཅོས་མཛད་དེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་མེད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡུལ་དུ་སྣང་བར་བསྒྲུབས་ཤིང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དག་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི། དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་བཤད་པ་ལ། ཕྱིས་དབུ་མའི་མཁན་པོ་བྷཱ་བྱཱ་བ། ཨཱརྱ་ནཱ་གརྫུ་ནའི་ལུགས་ཀྱི་མན་ངག་ཡོད་པ། དངོས་གྲུབ་རྙེད་པ་ཅིག་བཞུགས་པས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་སུན་ཕྱུང་སྟེ། ཞེས་སོགས་གསུངས་ཤིང་། དེ་དང་མཐུན་པར། སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་དང་། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་དག་གི་གཞུང་རྣམས་སུ། ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་བཞེད་པ་རྣམས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་སུ་བྱས་ནས་དགག་པ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་དག་ལས་འབྱུང་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རིགས་པས་དཔྱད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། རྣལ་འབྱོར་པས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་གིས་སྟོང་པའོ། །དང་པོ་ནི། རེ་ཞིག་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ། འཇིག་རྟེན་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་བཏགས་པའི་གང་ཟག་དང་བདག་དང་སྐྱེས་བུ་སོགས་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོའི་རང་བཞིན་བཀག་ནས་ཕུང་པོར་ཆོས་ཙམ་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་བསྟོད་པ་ལས། ཕུང་པོ་ཙམ་ལས་གྲོལ་བ་ཡི། །སེམས་ཅན་མེད་པར་ཁྱོད་བཞེད་ལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཕྱི་ནང་གི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ། རང་གཞན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་བཏགས་པའི་རྟག་མི་རྟག །བདག་ཡོད་མེད། སྐྱེ་མི་སྐྱེ་སོགས་ཐམས་ཅད་བཀག་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྒྱུ་མ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཉིད་ལ། བློ་ལྡན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕུང་པོ་དེའང་། །སྒྱུ་མ་སྨིག་སྒྱུ་དྲི་ཟ་ཡི། །གྲོང་ཁྱེར་རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་དུ། །བློ་ལྡན་རྣམས་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྟན། །ཞེས་དང་། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་སྒྱུ་མ་བཞིན། །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཇི་བཞིན་དུ། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་དང་དེ་བཞིན་འཇིག །དེ་བཞིན་དུ་ནི་གནས་པར་གསུངས། །ཞེས་སོགས་མང་དུ་གསུངས་སོ། །འདི་དག་ནི་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་པས་དཔྱད་ནས་སྟོང་པར་གཞག་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པར་བྱའི། སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཡོད་མེད། རྟག་ཆད་སྟོང་མི་སྟོང་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་གང་དུ་ཡང་ཚིག་གི་ལམ་ནས་བསྟན་པར་མི་ནུས་པ་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་དབུ་མ་རྩ་བར། སྟོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་དོ། །མི་སྟོང་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་མི་བྱ། །གཉིས་དང་གཉིས་མིན་མི་བྱ་སྟེ། །གདགས་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འདིའི་རང་བཞིན་ཡིན་གྱི། འདི་ལས་ལོགས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ལ་བསྟོད་པར། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ནི་སྟོང་པར་བཞེད། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། གསུམ་པོ་འདི་ལས་གཞན་པའི་སྟོང་གཞི་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ལ་དགག་བྱ་ཀུན་རྫོབ་བཀག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བཞེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གལ་ཏེ་སྟོང་མིན་ཅུང་ཟ
Chinese
而且，这也证明了它不是小乘经部的观点。成为诠释大乘经部观点的量士夫有两位：圣者龙树和圣者无著。这两位是如来授记将在瞻部洲弘扬大乘教法，因此是量士夫。其中，圣者龙树主要阐释了教法的精髓——甚深之义，而圣者无著主要阐释了教法的广博方面。前者（龙树）的追随者被称为“说无自性者”，后者（无著）的追随者被称为“唯识宗”，这在藏汉两地的伟大车乘中广为人知，而且他们的著作观点也似乎是如此。就像大译师益西德的见解备忘录中所说的那样：“中观派有两种观点，那么是怎样的呢？之前的的中观派堪布阿阇黎龙树和圣天造了中观论著，并没有分成两种。在那之后，阿阇黎无著和世亲造了唯识宗的论著，证明了没有外境的识显现为境，并且说这些识是无二的，是胜义谛。后来，中观派堪布巴瓦贝，有一位得到龙树宗诀窍的成就者住在这里，驳斥了唯识宗。”等等。与此相符的是，在导师善慧和吉祥月称的著作中，将无著兄弟的观点归为唯识宗并加以驳斥。此外，从圣者龙树的论著中产生的空性有两种：通过理智分析的空性和瑜伽行者各自亲身体验的空性。第一种又分为人无我和法无我。第一种是，暂时在蕴、界、处中，
English
Moreover, it is also proven that it is not the view of the Hinayana Sutra Pitaka. There are two individuals who have become reliable persons for interpreting the views of the Mahayana Sutra Pitaka: the Holy Nagarjuna and the Holy Asanga. These two are reliable persons because the Tathagata prophesied that they would spread the Mahayana teachings in Jambudvipa. Among them, the Holy Nagarjuna mainly explained the essence of the teachings—the profound meaning, while the Holy Asanga mainly explained the extensive aspects of the teachings. The followers of the former (Nagarjuna) are called "those who speak of no self-nature," and the followers of the latter (Asanga) are called "the Mind-Only School." This is widely known among the great chariots of Tibet and China, and the views of their works also seem to be so. As the great translator Yeshe De's memorandum on views says: "There are two kinds of Madhyamaka views, so what are they like? The previous Madhyamaka Khenpo Acharya Nagarjuna and Aryadeva composed Madhyamaka treatises, and they were not divided into two kinds. After that, Acharya Asanga and Vasubandhu composed treatises of the Mind-Only School, proving that consciousness without external objects appears as objects, and they said that these consciousnesses are non-dual, which is the ultimate truth. Later, the Madhyamaka Khenpo Bhāviveka, there was an accomplished one who had the secret of the Nagarjuna School living here, refuting the Mind-Only School." And so on. In accordance with this, in the works of the teacher Lekdenjé and the glorious Chandrakirti, the views of the Asanga brothers are classified as belonging to the Mind-Only School and refuted. Furthermore, there are two kinds of emptiness that arise from the treatises of the Holy Nagarjuna: emptiness analyzed through reason and emptiness to be personally experienced by each yogi. The first is further divided into the emptiness of self of persons and the emptiness of self of phenomena. The first is, for the time being, in the aggregates, elements, and sources,
Chinese
并且，外道们所遍计的士夫、我和补特伽罗等，遮止了作为对境的享受者的自性，成立为只是蕴的法。如经中所说：在《赞叹超胜世间》中说：“您认为只有蕴解脱，没有有情。”如是宣说。第二，对于内外之蕴、界、处，自他宗派的论者们所遍计的常与无常、有我与无我、生与不生等一切都遮止，显示为只是缘起如幻。如彼经中说：“具慧您也向有智慧者显示，彼蕴如幻术、阳焰、乾闼婆城、梦境一般。”以及《中观根本慧论》中说：“如梦如幻，如乾闼婆城，如是生，如是灭，如是说为住。”等等多处宣说。这些是随顺理性的闻思之智慧所分析而安立为空性，因此称为名相上的空性。圣者们以各自的自证智慧，以不可言说的方式来证悟。所谓空性是胜义谛的真理，那是无论有无、常断、空与不空等任何戏论边，都无法以语言的方式来表示，是超越一切名言的对境。如《中观根本慧论》中说：“空性也说，非空性也不说，二者及非二者也不说，是为了施设而说的。”如是宣说。如是的法性空性，也是如幻显现的缘起之自性，并非有异于此的少许成立。如《赞叹超胜世间》中说：“任何缘起，您都认为是空性。”如是宣说。除了这三种之外，对于实有成立的空性之基，以及所破的世俗谛的遮破，所谓的空性，是丝毫也不承认的。如《中观根本慧论》中说：“如果稍微有不空
English
And, the Tirthikas' imputed person, self, and purusha, etc., prevent the nature of being an enjoyer of objects, and establish it as merely the dharma of the aggregates. As it is said in the sutra: In the "Praise of the Transcendent," it says, "You consider that only the aggregates are liberated, and there are no sentient beings." Thus it is proclaimed. Secondly, for the internal and external aggregates, realms, and sources, all the permanent and impermanent, self and selfless, birth and non-birth, etc., imputed by the proponents of their own and others' tenets are prevented, and it is shown that dependent arising is merely like an illusion. As it says in the same text: "The wise one, you also show to the wise that the aggregates are like illusions, mirages, cities of gandharvas, and dreams." And in the Root Wisdom: "Like a dream, like an illusion, like a city of gandharvas, likewise is birth, likewise is destruction, likewise it is said to abide." And so on, it is said in many places. These are called nominal emptiness because they are merely established as empty after being analyzed by the wisdom of hearing and thinking that follows reason. The noble ones should realize it in an inexpressible way with their own self-aware wisdom. What is designated as emptiness, the ultimate truth, is something that cannot be shown from the path of words in any extreme of elaboration, such as existence and non-existence, permanence and annihilation, emptiness and non-emptiness, and is beyond the object of all terms. As it says in the Root Verses on the Middle Way: "It is also said to be empty, it is not said to be non-empty, it is not said to be both or neither, it is said for the sake of designation." Thus it is proclaimed. Such a nature of emptiness is also the nature of this dependent arising that appears like an illusion, and there is nothing whatsoever established separately from this. As it says in the Praise of the Transcendent: "Whatever is dependent arising, you consider that to be emptiness." Thus it is proclaimed. Apart from these three, there is no acceptance whatsoever of an emptiness that is established as ultimately real, and an emptiness that is the negation of the conventional, which is the object to be negated. As it says in the Root Wisdom: "If there is even a little non-emptiness,