Tibetan
རྟོགས་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་པས་དངོས་སུ་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་བདེན་པ་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་དང་སྟོབས་རྣམས་ནི། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དངོས་སུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པ་རྣམ་པར་བཞག་གོ །དེ་བས་ན་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བས་བསྡུས་པས་དེའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་དང་གྲོགས་ནི་གོ་སླ་བར་ཟད་དོ། །སྒོམ་པ་ནི་དད་པའི་དབང་པོས་བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཤེས་བྱ་དང་སྤང་བྱ་སོགས་སུ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བདེན་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དང་དྲན་པས་ནི་བདེན་པ་རྣམས་ལ་དམིགས་རྣམ་མ་བརྗེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དེ་རྣམས་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་དད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཡོད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྤྱིར་རྣམ་བྱང་གི་ཕྱོགས་ལ་དབང་བྱེད་པ་ཙམ་གྱི་དབང་པོ་ཡིན་ཡང་། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་དབང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་མ་ཞུགས་པ་དེ་སྲིད་དུ། དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཐ་སྙད་མེད་དོ། །འབྲས་བུ་ནི་མྱུར་དུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེད་པ་དང་འདི་རྣམས་དྲོ་དང་རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་སུ་འཇོག་པས་དེ་དག་འཕྲལ་དུ་བསྟེན་པ་དང་བཟོད་པ་ཆོས་མཆོག་ཕྱིས་འབྱུང་དུ་བསྟེན་པས་སྒྲུབ་བོ། །སྟོབས་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དབང་པོ་རྣམས་དང་མཐུན་ཏེ། དབང་པོ་དེ་རྣམས་ཉིད་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་ན་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ངེས་པར་སྲབས་པས་དེ་དག་གིས་མི་རྫི་བའི་ཕྱིར་སྟོབས་སུ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུས་མཐར་ཡང་། དབང་པོ་རྣམས་དང་སྟོབས་རྣམས་ལ། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གཉིས་གཉིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་
Chinese
仅仅是使之堪能成为证悟的法器，并非实际进入证悟真实的谛理，因此不是以谛理为对境。而根与力，是为了证悟谛理而实际进入，因此安立以四圣谛为对境。因此，诸根的对境是四圣谛，因为以修习证悟谛理所摄持，是其转变之故。体性和助伴很容易理解。修习是，以信根，以确信的方式对谛理确信为应知和应断等；以精进，以欣乐的方式为了证悟谛理的真实性；以忆念，以不忘失的方式忆念谛理的对境和行相；以等持，以心一境性的方式缘于这些谛理；以智慧，以如理分别无常等的方式进行修习。因此，这五者是能主宰证悟谛理的，所以称为根。即使在忆念近住等状态中也有信等，然而，虽然总的来说是主宰清净解脱之道的根，但并非是主宰证悟谛理的根。因此，只要没有进入与决择分相应的阶段，信等五者就没有菩提分法的根的名称。果是迅速生起见道，并且这些安立在暖位和顶位，因此立即修习这些，并且通过忍位和世第一法位以后修习来证成。力的对境等与根相同，因为这些根本身在忍位和世第一法位时，不信等不相顺品必定减弱，因为它们不能胜伏，所以安立为力。如《中边分别论》中也说：“根与力，决择分顺品各二。”就是这样说的。菩提分的支分的对境是
English
It is merely to make it suitable as a vessel for realization, and it is not actually entering into the realization of the true reality. Therefore, it is not aimed at the truths. The faculties and powers are actually entering in order to realize the truths. Therefore, it is established that the object is the four noble truths. Therefore, the object of the faculties is the four noble truths, because it is included in the practice of realizing the truths, and it is the cause of its transformation. The nature and companions are easy to understand. Meditation is: with the faculty of faith, in the manner of believing in the truths as knowable and abandonable, etc.; with diligence, in the manner of delighting in order to realize the reality of the truths; with mindfulness, in the manner of not forgetting the object and aspects of the truths; with samadhi, in the manner of focusing the mind on these truths; and with wisdom, in the manner of meditating by thoroughly distinguishing impermanence, etc. Therefore, these five are called faculties because they have power over the realization of the truths. Even in the state of mindfulness and so on, there are faith and so on. However, although they are generally faculties that have power over the path of purification, they are not faculties that have power over the realization of the truths. Therefore, as long as one has not entered into the stage that is in accordance with the decisive factor, the five, such as faith, do not have the name of the faculties of the limbs of enlightenment. The result is the quick arising of the path of seeing, and these are established in the stages of warmth and peak, so these are practiced immediately, and it is proven by practicing forbearance and the supreme mundane dharma later. The objects of the powers, etc., are the same as the faculties, because these faculties themselves, in the stages of forbearance and the supreme mundane dharma, the unfavorable aspects such as disbelief are necessarily weakened, because they cannot be overcome, so they are established as powers. As it is also said in the "Distinguishing the Middle from the Extremes": "The faculties and powers, each have two aspects in accordance with the decisive factor." That is how it is said. The object of the limbs of enlightenment is
Tibetan
བདེན་པ་བཞིའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ལ་གཉིས་ལས་མིང་གིས་བསྟན་པ་ནི་དྲན་པ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་ཚུལ་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། རང་བཞིན་ཡན་ལག་གནས་ཡན་ལག །གསུམ་པ་ངེས་འབྱུང་ཡན་ལག་སྟེ། །བཞི་པ་ཕན་ཡོན་ཡན་ལག་ཡིན། །རྣམ་གསུམ་ཉོན་མོངས་མེད་ཡན་ལག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། དྲན་པ་ནི་མཐོང་ལམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡིད་ཀྱིས་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་ཤེས་བྱ་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེས་ཡུལ་མ་ཕེབས་པ་ཕེབས་པར་བྱེད་པ་དང་འདྲ་སྟེ། རྒྱན་དུ། ཤེས་བྱ་མ་རྒྱལ་རྒྱལ་བྱའི་ཕྱིར། །དྲན་པ་ལ་ནི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད། །ཅེས་སོ། །ཤེས་རབ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། མཐོང་ལམ་བྱང་ཆུབ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་འཇོམས་པས། གླང་པོ་ཆེས་ཕྱིར་རྒོལ་བ་འཇོམས་པ་དང་འདྲ་སྟེ། འདིའི་རྣམ་འབྱེད་རྟོག་པ་ཡི། །མཚན་མ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་སྟེ། འདིས་བགྲོད་བྱ་ཇི་སྲིད་པར་འགྲོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་དུ་སྒྲུབ་པས། རྟ་མཆོག་གིས་མྱུར་དུ་ས་གཞི་རྒྱ་མཚོའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་དང་འདྲ་སྟེ། འདིའི་བརྩོན་འགྲུས་མ་ལུས་པ། །མྱུར་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་ཕྱིར་འཇུག །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །དགའ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ། སེམས་རྒྱུད་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ནོར་བུས་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་རྒྱལ་པོ་དགའ་བར་བྱེད་པ་དང་འདྲ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར། །དགའ་བས་རྟག་ཏུ་རྒྱས་པར་འགྱུར། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་གནས་ངན་ལེན་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བཙུན་མོས་རྒྱལ་པོ་བདེ་བར་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དང་འདྲ་སྟེ། སྒྲིབ་པ་ཀུན་ལས་ཐར་བའི་ཕྱིར། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བདེ་བ་ཐོབ། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གང་དུ་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གནས་པ་ནི་གནས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་འདོད་པའི་དོན་ཀུན་སྒྲུབས་པས་ཁྱིམ་བདག་ལྟ་བུ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསམས་པའི་དོན། །འབྱོར་པ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བ
Chinese
四圣谛的如实性就是这样。从本体上来说，有两种，从名称上指示的就是忆念等等。成为支分的方式是，如《经庄严论》中所说：“自性支分、处所支分，第三是出离支分，第四是利益支分，以及无三种烦恼支分。”如是所说。忆念是见道菩提的处所的支分，因为忆念安住能以心明记的方式使善法不退失。这就像珍宝轮能使未到达的地方到达，能使未领悟的所知领悟一样。如《庄严论》中所说：“为了使未胜的所知获得胜利，忆念是时时都要运用的。”智慧是自性的支分，因为见道菩提是智慧的自性。它能摧毁执著人我和法我的分别念，就像大象能摧毁外来的攻击一样。如云：“此之分别念，能摧毁一切相。”精进是出离的支分，因为它能使所应行之事一直行进。它能迅速成办现证，就像骏马能迅速到达大地直至海边一样。如云：“此之精进无余，为了迅速证悟而行。”喜是利益的支分，因为它能使心续满足。这就像珍宝以光明的差别使国王欢喜一样。如云：“为了使正法的光明增长，喜悦恒时增长。”轻安是使人不被烦恼所染污的，因为它能摧毁烦恼之因——恶业。这就像妃子使国王体验安乐一样。如云：“为了从一切障碍中解脱，获得轻安之乐。”等持是使人不被烦恼所染污的支分，因为安住于此能转变处所。它能成办一切所欲之义，就像居家者一样。如云：“等持中所思之义，财富就近产生。
English
The suchness of the four noble truths is like this. In terms of essence, there are two types; what is indicated by name is mindfulness and so on. The way they become limbs is as stated in the Ornament of the Sutras: "The limb of nature, the limb of place, the third is the limb of renunciation, the fourth is the limb of benefit, and the limb without the three kinds of afflictions." As it is said, mindfulness is a limb of the place of the Bodhi of the path of seeing, because abiding in mindfulness prevents the decline of virtuous dharmas through the gate of mental recollection. This is like a precious wheel that makes one arrive at a place not yet reached and makes one realize what has not been realized. As it is said in the Ornament: "Mindfulness is always employed in order to conquer what has not been conquered." Wisdom is a limb of nature, because the Bodhi of the path of seeing is the nature of wisdom. It destroys the conceptualizations of grasping onto persons and phenomena, just as an elephant destroys external attacks. As it is said: "This discriminating thought destroys all characteristics." Diligence is a limb of renunciation, because it causes what should be traveled to be traveled as far as it goes. It quickly accomplishes direct realization, just as a fine horse quickly reaches the end of the earth to the ocean. As it is said: "This diligence, without exception, engages in order to quickly realize." Joy is a limb of benefit, because it satisfies the mind stream. This is like a jewel that makes a king happy with the distinction of light. As it is said: "For the increase of the light of the Dharma, joy always increases." Pliancy is what prevents one from being defiled by afflictions, because it destroys the cause of afflictions—negative karma. This is like a queen who makes a king experience happiness. As it is said: "In order to be liberated from all obscurations, one obtains the bliss of pliancy." Samadhi is a limb that prevents one from being defiled by afflictions, because abiding in it transforms the place. It accomplishes all desired meanings, like a householder. As it is said: "The meaning contemplated in samadhi, wealth arises nearby.