Tibetan
ས་སུ་བལྟས་ནས་འཕྲོར་མི་སྟེར་བའོ། །རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་བརྗེད་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་ན་དེ་དང་དུ་མི་ལེན་པའོ། །རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་སྐབས་མེད་ཅིང་བར་ཆད་མེད་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྒྱུན་དུ་བརླན་ཏེ་འཇོག་པའོ། །མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གོམས་པའི་ཕྱིར། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུན་གཡེང་བ་མེད་པར་འབྱུང་བའོ། །མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དུ་ཡང་། དམིགས་པ་ལ་ནི་སེམས་གཏད་ནས། །དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་བྱ། །རྣམ་གཡེང་མྱུར་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །དེ་ལ་དེ་ནི་རླན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྷག་མཐོང་ནི་ཆོས་ཤེས་བྱ་རྣམས་ལ་སྐྱེས་བུ་འདི་ནི་ཁམས་དྲུག་པའོ། །ཞེས་སོགས་ཇི་སྙེད་པ་ཡོད་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོད་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། རྟོག་བཅས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངོ་བོ་ལ་ཡོངས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་དག་གིས་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་ཚུལ་ནི། དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། རྣལ་འབྱོར་པའི་ལྷག་མཐོང་དང་། །ཞི་གནས་སྒོམ་པར་བྱས་ནས་ནི། །མཚན་མའི་འཆིང་དང་དེ་བཞིན་དུ། །གནས་ངན་ལེན་གྱིས་འཆིང་ལས་གྲོལ། །ཅེས་པ་ལྟར། གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཉེན་པོ་ལྷག་མཐོང་དང་དམིགས་པའི་མཚན་མའི་གཉེན་པོ་ཞི་གནས་དང་། གཉིས་ཀས་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྟག་སོགས་ལས་འབྱིན་པ་དང་། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ལ་སེམས་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་དག་ལས་ལམ་བཞིར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། ཡང་མདོ་སྡེར་འབྱུང་བ་ལྟར་བཞིར་འགྱུར་ཏེ། དང་པོ་ནི་ལ་ལ་ཞི་གནས་ལ་སེམས་གནས་པ་ཐོབ་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་དེ་ནི་ཐོབ་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བར་དུ་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་མ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་དེ་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་རྒོད་པ་མ་ཞི་བ་ཚར་བཅད་པའི་སེམས་ཀྱི་གཉིས་ཀ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་ཐོས་པ་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་ལྷག་མཐོང་ཚོལ་བར་བྱེད་ལ། དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཞི་གནས་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །བཞི་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ཐོབ་སྟེ་དེ་གཉིས་འདྲེས་ཤིང་མཉམ་པར་ཟུང་དུ་འཇུག་གོ །དབང་པོ་གསུམ་ལ་མིང་གིས་བསྟན་པ་ནི་མི་ཤེས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལམ་བསྡུད་ཚུལ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་བཅོ་ལྔ་ལ་དབང་བྱེད་པ་དད་སོགས་ལྔ་དང་ཡིད་དང་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཡིད་བདེ་བཏང་སྙོམས་གསུམ་དང་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ནི་ཡིད་མི་བདེའི་དབང་པོ་སྟེ། བཅུ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྔོན་མ་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པས་མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་པ་ནས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་གྱི་སློབ་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བྱེད་པའི་དབང་པོ་བཅུ་པོ་དེ་དག་ཉིད་ནི་ཀུན་ཤེས་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྔོན་མ་མཐོང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མཐོང་ཟིན་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་མི་བདེ་མ་གཏོགས་པ་མི་སློབ་པའི་ལམ་ལ་གང་དབང་བྱེད་པའི་དབང་པོ་དགུ་པོ་དེ་དག་ནི་ཀུན་ཤེས་ལྡན་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་གོང་མའི་ལམ་བསྒོམ་པའི་ནུས་པ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་བསྒོམ་པས། ས་འོག་མ་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་བསྒོམ་པར་འགྱུར་ཏེ། ས་འོག་མའི་དགེ་བ་དེ་དག་འདོད་དགུར་བྱེད་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ལ་གཉིས་ལས་མདོར་བསྟན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འཇུག་ཐོགས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གནས་མ་ལུས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དང་། མི་སློབ་པའི་ཆོས་བཅུ་པོ་རྣམས་ལ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །གནས་མ་ལུས་པར་གྱུར་པའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་བཅད་པའོ། །དེའི་དོན་ཡང་དེ་དག་གི་ཕྲད་པའི་ཐོབ་པ་རྣམས་རྒྱུན་ཆད་ཅིང་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་རྣམས་ཐོབ་པའོ། །མི་སློབ་པའི་ཆོས་བཅུ་ནི་མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའོ། །རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་དྲུག་ལས། གནས་ངན་ལེན་བཤད་པ་ནི། གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་གནས་ངན་ལེན་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའོ། །ཚོར་བའི་གནས་ངན་ལེན་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག་ཆགས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ནི། དེ་དང་དེའི་བག་ཆགས་སོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་གནས་ངན་ལེན་ནི། རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དྲག་ལ་རྒྱུན་རིང་བའོ། ། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི། འཚམས་མེད་པའི་ལས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་གྱི་མི་དགེ་བའི་ལས་རྣམས་སོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒྲིབ་པ་ནི། སྒྲ་མི་སྙན་དང་ངན་སོང་པའི་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བ་རྣམས་སོ། །སྒྲིབ་པའི་གནས་ངན་ལེན་ནི། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་སྦྱོར་བའི་བར་ཆད་བྱེད་པ་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་སོགས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོགས་པའི་གནས་ངན་ལེན་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་གེགས། འདོད་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་སོགས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པའོ། །ཟས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ནི་ཟས་མང་བའམ་ཉུང་བར་ཟོས་པས་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བར་མི་ནུས་པའོ། །འཁྲིག་པའི་གནས་ངན་ལེན་ནི། གཉིས་ཀྱིས་གཉིས་སྤྲད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་སེམས་གདུང་བའོ། །རྨི་ལམ་གྱི་གནས་ངན་ལེན་ནི། གཉིད་ལས་གྱུར་པའི་ལུས་རོ་ལྟར་གྱུར་པའོ། །ནད་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ནི། ཁམས་མ་སྙོམས་པ་ལས་གྱུར་པའི་ཉམས་མི་བདེ་བའོ། །རྒ་བའི་གནས་ངན་ལེན་ནི་འབྱུང་བ་འགྱུར་བ་ལས་གྱུར་པའི་དབང་མེད་པའོ། །འཆི་བའི་གནས་ངན་ལེན་ནི་འཆི་བ་ན་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་འཁྲུག་པའོ། །ངལ་བའི་གནས་ངན་ལེན་ནི་ཧ་ཅང་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལུས་དུབ་པའོ། །གནས་ངན་ལེན་བརྟན་པ་ནི་རིགས་ཆད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའོ། །གནས་ངན་ལེན་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་གསུམ་དང་སྦྱར་རོ། །ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གནས་ངན་ལེན་ནི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སོ། །སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒྲིབ་པ་ནི། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གནས་ངན་ལེན་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལྟར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་གནས་ངན་ལེན་འདི་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་དུ་རྒྱུན་བཅད་པའི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས། ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་རྣམས་རྒྱུན་བཅད་དེ། དྲན་པ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུས་འདི་ལྟར་དེའི་སྒོ་དང་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་གཟུགས་རྣམས་ལ། ཤིན་ཏུ་དུལ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ཤིན
Chinese
不放过所观察之处。完全寂静是指如果忘记而产生种种分别念等，则不接受它。专注是指伴随着显现的造作，没有间隙和中断地持续不断地将心安住在禅定中。平等安住是指因为非常熟悉，所以在没有显现的造作的情况下，自然而然地，心的禅定之流不会散乱地生起。《经庄严论》中也说：“心专注于所缘，不使它持续散乱，一旦迅速察觉到散乱，就应使它安住于此。” 如此说道。胜观是对法和所知事物进行辨别，例如“这个人是六界”。像这样，对所有存在的事物进行辨别，并如实地、不颠倒地彻底辨别其自性，以及通过有分别的智慧对自性进行完全的分别和完全的决断。这些是成就功德的方式。《解深密经》中说：“瑜伽士的胜观，在修习寂止之后，从相的束缚以及恶趣的束缚中解脱。” 就像这样，胜观是恶趣的对治，寂止是所缘之相的对治，两者都能从颠倒的常等观念中解脱出来，并且是为了将心安住在正确的如实之境中。从这些中产生四种道的方式是：如经中所说，有四种情况。第一种是，有些人获得了寂止的心的安住，但没有获得胜观。这个人依靠所获得的寂止，努力进行辨别。第二种情况与此相反。第三种是，没有获得这两种成就的人，对于色、声等法生起掉举，没有平息，断除这些，努力修习心的两种（寂止和胜观）。像这样，通过听闻和忆持的方式寻求胜观，并且先进行胜观，然后努力修习寂止。第四种是，获得了两种成就，并将这两种融合在一起，平等地双运。用名称来表示三种根器，例如“不知”等等。道的摄集方式是，加行道和见道的第一刹那心，共十五
English
Not letting go of the observed place. Complete pacification means that if forgetfulness arises and various conceptualizations arise, then one does not accept it. Single-pointedness means that with manifest effort, one continuously and uninterruptedly keeps the mind in samadhi. Equanimity means that because of extreme familiarity, without manifest effort, the stream of the mind's samadhi arises naturally and without distraction. The Ornament of the Sutras also says: "Having fixed the mind on the object, do not let it continuously wander. Having quickly realized the wandering, one should keep it there." It is said. Vipassanā is the discernment of dharmas and knowable things, such as "this person is the six elements." Like this, discerning all existing things, and thoroughly discerning their nature as they are, without inversion, and completely distinguishing and completely deciding the nature with conceptual wisdom. These are the ways to accomplish qualities. The Samdhinirmocana Sutra says: "The vipassanā of the yogi, after practicing śamatha, is liberated from the bonds of characteristics and likewise from the bonds of bad states." Like this, vipassanā is the antidote to bad states, śamatha is the antidote to the characteristics of the object, and both can liberate from inverted notions of permanence, etc., and it is for the sake of placing the mind in the correct reality as it is. The way these transform into four paths is: as it appears in the sutras, there are four situations. The first is that some people have attained the abiding of the mind in śamatha, but have not attained vipassanā. That person, relying on the śamatha he has attained, strives to discriminate. The second situation is the opposite of this. The third is that a person who has not attained both of these, when agitation arises towards forms, sounds, etc., does not pacify it, cuts it off, and strives to practice both (śamatha and vipassanā) of the mind. Like this, one seeks vipassanā through hearing and remembering, and one practices vipassanā first, and then strives to practice śamatha. The fourth is that one has attained both, and integrates and unites the two equally. Indicating the three faculties by name, such as "unknowing," etc. The way to gather the paths is that the first moment of mind of the path of application and the path of seeing, a total of fifteen
Chinese
五种自在为信等五根，以及与意、受（乐受、喜受、舍受）三种相联结的状态是不乐受根。十种是，为了使先前未知的真如完全被了解而进入，因此不了解的完全了解的根称为“具遍知根”。从见道的心之第十六刹那直到金刚喻定之间的所有学道，这十种根都具有自在，因此被称为“遍知根”，因为先前未见的真如无法被了解，并且已经见到的需要修习。除了不乐受之外，在无学道上具有自在的九种根被称为“具遍知根”，因为它们自在地安住于现法乐住和涅槃。观修上地道的力量是，通过观修第一禅等上地之道，也能观修下地欲界等的善根，因为对于随意运用下地的那些善根获得了自在。究竟道有两种，简略地说，金刚喻定的入定之后立即成为无余尽地，证知了灭尽和不生，并且无学道的十种法被称为究竟道。成为无余尽地的意义是什么呢？就是断绝了将要讲说的所有过患。其意义是，那些相应的获得都断绝了，并且获得了分离的获得。无学道的十法是，无学相续的正确见解等八支道达到究竟，以及解脱，即心解脱和慧解脱。正确的智慧是证知灭尽和不生。详细解释分为六个部分，首先是解释过患。所有的过患共有二十四种，即显现的过患是，对于眼等所有法的名称，从无始以来就在阿赖耶识中熏染了执著显现的习气。感受的过患是，所有与烦恼相关的感受的习气。烦恼和业的过
English
The five indriyas of mastery are the five faculties such as faith, and the state of being associated with the three of mind and feeling (pleasant feeling, joyful feeling, equanimous feeling) is the indriya of displeasure. The ten are that, in order to fully understand the previously unknown suchness, one enters, therefore the indriya of fully understanding the unknown is called the "indriya of complete knowledge." From the sixteenth moment of mind of the path of seeing until the Vajra-like Samadhi, all the paths of learning have mastery over these ten indriyas, therefore they are called the "indriya of complete knowledge," because the previously unseen suchness cannot be known, and what has already been seen needs to be cultivated. Except for displeasure, the nine indriyas that have mastery over the path of no more learning are called the "indriya of complete knowledge," because they have mastery over abiding happily in the present life and Nirvana. The power of cultivating the path of higher grounds is that, by cultivating the path of the higher grounds such as the first dhyana, one can also cultivate the roots of virtue of the lower grounds such as the desire realm, because one has obtained mastery over making those virtues of the lower grounds as one wishes. There are two kinds of ultimate path, briefly stated, immediately after entering the Vajra-like Samadhi, one becomes the state of complete exhaustion, knowing the cessation and non-arising, and the ten dharmas of the path of no more learning are called the ultimate path. What is the meaning of becoming the state of complete exhaustion? It is the cutting off of all the faults that will be explained. Its meaning is that the corresponding attainments are cut off, and the attainments of separation are obtained. The ten dharmas of the path of no more learning are the complete perfection of the eightfold path, such as the correct view of the continuum of no more learning, and liberation, which is the liberation of mind and the liberation of wisdom. Correct knowledge is knowing cessation and non-arising. The detailed explanation is divided into six parts, first is the explanation of faults. All the faults are twenty-four, namely, the faults of manifestation are the habitual tendencies of clinging to the names of all dharmas such as the eye, which have been imprinted in the alaya-vijnana from beginningless time. The faults of feeling are the habitual tendencies of all feelings associated with defilements. The faults of afflictions and karma are...