Tibetan
ལོ། །དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡང་སྔོན་གྱི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་འཕངས་ཏེ་བྱས་པ་ནི་ད་ལྟར་གྱི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྲིད་པ་གཞན་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་གཞིའི་གནས་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མ་འོངས་པའི་སྲིད་པའི་རྒྱུན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ལས་བཟློག་པས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་མ་བྱས་པ་དང་། འདུས་མ་བྱས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་འགོག་པའི་བདེན་པའི་མཚན་གཞི་བསྟན་ནས། འགོག་པའི་བདེན་པའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་སྐབས་སུ་བབ་པ། དེ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་བཞིས་རིག་པར་བྱ་སྟེ་འདི་ལྟར་འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མ་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཞི་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་དང་བྲལ་བས་གཙང་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བས་བདེ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གྱ་ནོམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སླར་མི་ལྡོག་པས་རྟག་ལ་བདེ་བ་ཡིན་པས་ཕན་པའི་གཞི་ཡིན་ཅིང་། དེའི་ཕྱིར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མངོན་དུ་བྱ་བ་འགོག་པའི་བདེན་པ་བསྟན་ནས། བསྟེན་པར་བྱ་བའི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་འཆད་པར་བཞེད་ནས་ལམ་གྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་ཡང་གསུམ་གྱིས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན་པ་དང་། ལྔར་ཕྱེ་སྟེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི་ལམ་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པ་བཞི་ལ་རང་རང་དང་མཐུན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་མདོར་བསྡུས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི། རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང་ཉེ་བར་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་ཕྱོགས་གཅིག་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་དང་མཐའ་དག་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་སྒོམ་པའི་ལམ་དང་སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་རྣམས་སོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་འདི་ཡང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཚོགས་དང་སྦྱོར་བའི་ལམ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང་། མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་སོ་སོའི་རྣམ་བ
Chinese
罗。由于远离了那二者，因此依次称为不生和不出现。痛苦也是由先前的业和烦恼所牵引而造作的，是现在的业和烦恼使其他的有显现的所依之处。这样以持续不断的规律，未来的有的相续将会产生。与此相反，则依次称为不造作、非复合和无生。如此显示了灭谛的体相之后，现在是显示灭谛的总相的时候了。那灭谛需要通过四种方式来理解，即灭的体相等等。其中，由于远离了产生痛苦之因的一切烦恼，所以是灭。没有被行苦所平息的体性，由于远离了取蕴，所以称为寂静。由于远离了烦恼而清净，远离了痛苦而是安乐的自性，所以称为殊胜。由于不再退转，是恒常和安乐的，是利益的基础，因此称为决定出离。如此显示了需要证悟的灭谛之后，为了阐述需要修习的道谛，所以说了“什么是道谛”这样的话。道谛也需要通过三种方式来理解，即通过作用的方式简略地显示，分为五种详细地阐述，以及通过总相的方式来归纳。第一种是，通过何种道路，能够从自相和总相的角度完全了解痛苦等四谛，并且对四谛各自进行相应的行为，这就是道谛的简略体相。第二种分为两种，即成熟相续的对治——资粮道，接近断除的对治——加行道，断除一部分的对治——见道，断除一切的对治——修道，以及断除圆满究竟的道。这种详细的区分也需要理解为是就道谛及其眷属而言的，因为资粮道和加行道是因，而究竟道是果。第二，各自的相
English
Lo. Because of being separated from those two, they are called unborn and unoriginated in order. Suffering is also caused by previous actions and afflictions, and the actions and afflictions of the present cause other existences to manifest as the basis. In this way, the continuity of future existence will arise in a continuous manner. Conversely, they are called uncreated, uncompounded, and unborn in order. Having thus shown the characteristics of the truth of cessation, it is now time to show the general characteristics of the truth of cessation. That very truth is to be understood in four ways, namely, the characteristic of cessation and so on. Among them, because of being separated from all the afflictions that cause suffering, it is cessation. The nature of not being pacified by the suffering of conditioning, because of being separated from the aggregates of grasping, it is called peace. Because of being pure from afflictions and being the nature of happiness from being separated from suffering, it is called excellent. Because it does not regress, it is constant and happy, and it is the basis of benefit, therefore it is called definite departure. Having thus shown the truth of cessation to be realized, in order to explain the truth of the path to be practiced, it is said, "What is the truth of the path?" That also needs to be understood in three ways: briefly showing it through the way of action, explaining it in detail by dividing it into five, and summarizing it through the aspect of general characteristics. The first is, by what path can one fully understand the four truths, such as suffering, from the perspective of its own characteristics and general characteristics, and perform corresponding actions for each of the four truths, this is the concise characteristic of the truth of the path. The second is divided into two, namely, the antidote that ripens the continuum—the path of accumulation, the antidote that closely abandons—the path of preparation, the antidote that abandons one aspect—the path of seeing, the antidote that abandons everything—the path of meditation, and the path that is completely perfected and ultimate. This detailed distinction also needs to be understood as referring to the truth of the path and its retinue, because the path of accumulation and the path of preparation are the cause, and the ultimate path is the result. Second, the individual aspects
Tibetan
ཞག་ལ། ལྔ་ལས་དང་པོ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ནི་གཞི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་སྤོང་བའི་སེམས་པ་དང་། དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོའི་སྒོ་སྡམས་པ་ནི། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་ཡང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་སྟེ། གཟུགས་སྡུག་པའམ་མི་སྡུག་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་སོགས་མི་བསྐྱེད་པའོ། །ཟས་ཀྱི་ཚོད་ཤེས་པ་ནི་འཇུ་ཞིང་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་ལ་ལུས་གནས་པ་ཙམ་དུ་ཟ་བའོ། །བཤེས་པའི་སྤྲིང་ཡིག་ཏུ། ཁ་ཟས་སྨན་འདྲར་རིག་ནས་ནི། །ཆགས་སྡང་མེད་པར་སྟེན་བགྱི་སྟེ། །རྒྱག་ཆེད་བསྙེམ་ཆེད་འཚག་ཆེད་དུ། །མ་ལགས་ལུས་གནས་འབའ་ཞིག་ཆེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། རིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཉིན་ཀུན་དང་། །མཚན་མོའང་སྟོད་སྨད་ཐུན་ལ་གནས། །མནལ་ཚེའང་འབྲས་མེད་མི་འགྱུར་བར། །དྲན་ལྡན་དེ་སྲིད་བར་དུ་གནོལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། །མཚན་མོ་ལ་ཐུན་གསུམ་དུ་བྱས་པའི་ཆ་སྟོད་དང་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་དང་སྤྱོད་འཇུག་ཏུ། །ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་བརྟག་བྱ་བ། །འདི་ཉིད་ཁོ་ན་མདོར་ན་ནི། །ཤེས་བཞིན་བསྲུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཅེས་པ་ལྟར། དུས་རྟག་ཏུ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ། །གཞན་ཡང་ཐར་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བ་སྡིག་པ་བཤགས་པ། དགེ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འགྱོད་པ་མེད་པར་གནས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་དེའི་དོན་རིགས་པས་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་བསམ་པའི་དོན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་རུང་སྟེ་མདོར་ན། དེ་སྒོམས་པས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དང་། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་གནས་ཀྱི་སྣོད་ཉིད་དུ་རུང་བར་འགྱུར་བའོ། ། གཉིས་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མདོར་བསྟན་པ་ནི། དྲོད་ཡན་ཆད་ཀྱི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཉེ་བར་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པས་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཡིན་ལ་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པས་ཚོགས་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་ཚོགས་བསགས་ཏེ། རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱས་པའི་གང་ཟག་གི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་ནི་དྲོ་བ་ལ་
Chinese
ཞག་ལ། ལྔ་中第一个是资粮道，其基础是凡夫的戒律，即舍弃恶行之心，以及使之清净的方法，即关闭眼等诸根之门。即使眼睛看到事物，也要以正念和正知完全摄持，对于事物的美丑等，不生起贪欲和嗔恨等。知量而食，是为了消化和行善，仅仅为了维持身体而食用。如《亲友书》中所说：“知 খাদ্য 犹如药，无贪嗔而受用，非为肥胖为骄慢，亦非为美唯为存。”又如其中所说：“具慧者日夜，初后分不眠，莫令睡眠侵，念彼为休息。”如是，夜晚分为三时，初分和后分不睡眠，精勤于止观瑜伽。《入行论》中说：“应护身心于，恒时诸方隅，总摄而言之，即是护正知。”如是，对于恒时安住于正知感到欢喜。此外，作为解脱之因的善业，忏悔罪业，随喜善业等，以及安住于无悔等。同样，对于佛陀的教法，无论是听闻而生之慧，还是思彼义理而生之慧，还是专注所思之义而生之慧，总之，修习这些，就能使自心相续现证真谛，并且成为从违品之障中解脱之地的堪能之器。 第二是加行道，简要说明共同和不共同之处。暖位以上的凡夫的戒律等，凡是资粮，那些就是加行。因为是能对治烦恼的近对治，所以是加行道，但因为不是成熟相续的对治，所以也有不是资粮的，比如积聚资粮，使相续成熟之人的与决择分相应的善根等，那就是暖位。
English
Zhag la. The first of the five is the path of accumulation, the basis of which is the morality of ordinary beings, that is, the mind of abandoning evil deeds, and the method of purifying it, that is, closing the doors of the senses such as the eyes. Even if the eyes see things, they should be completely grasped by mindfulness and awareness, and greed and anger should not arise for the beauty or ugliness of things. Knowing the amount of food is to digest and do good, and to eat only to maintain the body. As it is said in the Letter to a Friend: "Knowing food as medicine, use it without greed or aversion, not for fatness or pride, nor for beauty but only for survival." Again, as it says therein: "The wise one, day and night, does not sleep in the first and last parts, lest sleep invade, thinking of it as rest." Thus, the night is divided into three parts, and one does not sleep in the first and last parts, but strives for the yoga of tranquility and insight. As it is said in the Bodhisattvacharyavatara: "One should protect body and mind in all places at all times, and in short, it is the characteristic of protecting awareness." Thus, one rejoices in always abiding in awareness. In addition, as the cause of liberation, one confesses sins, rejoices in good deeds, and abides in no regret, etc. Similarly, for the Buddha's teachings, whether it is wisdom arising from hearing, or wisdom arising from thinking about its meaning, or wisdom arising from meditating single-mindedly on the meaning of what is thought, in short, by practicing these, one can make one's mind stream realize the truth, and become a vessel capable of liberation from the obstacles of the opposing side. The second is the path of preparation, briefly explaining the common and uncommon points. The morality of ordinary beings above the heat level, etc., whatever is accumulation, those are the preparations. Because it is the near antidote that can counteract afflictions, it is the path of preparation, but because it is not the antidote that matures the continuum, there are also those that are not accumulations, such as accumulating accumulations, the roots of virtue corresponding to the decisive part of the person who has matured the continuum, etc., that is the heat level.