Tibetan
་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་འཇིག་པ་སྟེ་འགགས་པ་དེ་ལས་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འགོག་པ་དེ་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་མ་ལུས་པ་འགག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཟད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞན་དང་གཞན་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་རྣམ་པ་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དང་དེར་རྟག་ཏུ་མེད་ཞེ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མུ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲོས་པ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་སྟོན་པའི་སྐབས་འདིར་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་སེམས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བསམ་བྱ་ཡང་གཞན་ལ་སེམས་དཔའ་ཡང་གཞན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསམ་བྱ་འགོག་པའི་བདེན་པའམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བ་ལ་མཐའ་བཞིར་སེམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མིག་ལ་སོགས་པ་རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ། མ་ལུས་པར་ཟད་པ་སོགས་ལས་འགོག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་གཞན་ན་ཡོད་ཞེས་དང་མེད་དོ་ཞེས་དང་གཉིས་ཀ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའམ། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཐའ་བཞིར་སེམས་པར་བྱེད་ན་སྤྲོས་པ་མེད་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་སེམས་པས་སྤྲོས་པར་བྱེད་དོ། །མདོར་ན་ཇི་སྲིད་དུ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་ཀྱང་བདེ་སྡུག་གི་ཚོར་བ་དང་དེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་འདུ་ཤེས་རགས་པ་སྐྱེ་བས་སྤྲོས་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འགགས་པས་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་སོགས་རྒྱུད་འཁྲུག་པར་བྱེད་པའི་སྤྲོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་མ་ལུས་པ་འགགས་པ་ནི་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་ཉམས་སྨད་པ་ཙམ་གང་ཡིན་པ་ནི་བརྡའམ་ཐ་སྙད་པའི་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ས་བོན་ཡང་དག་པར་མ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཙམ་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བརྡའི་འགོག་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་དེའི་ཡན་ལག་གི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་གསུ
Chinese
六处等有漏的行蕴坏灭，即灭尽，由此进入无余依涅槃的灭尽，那不是他者。这样一来，涅槃并非是所有有漏法灭尽而完全分开的，因为这会成为过失。也不是非他者，因为涅槃不能完全断除诸行蕴灭尽的自性。因此，既不是他者，也不是非他者，也不是两者皆是，也不是两者皆非，因为这是矛盾的，并且没有其他可能。为什么在那时那里总是没有呢？因为涅槃是没有四边戏论的。戏论是在显示灭谛的这个场合中不如理作意，就像“所思也是他者，能思也是他者”这样的词语。那又是为什么呢？因为所思的灭谛或涅槃本身是远离四边的，却思念为四边。以教证来成立这一点，就是世尊说，如果对眼等六个触处，完全灭尽等，灭尽的涅槃存在于他处，或者不存在，或者两者皆是，或者两者皆非，这样思念四边，那么对于没有戏论的涅槃，不如理作意就是戏论。总之，只要有六处存在，即使没有烦恼，也会产生苦乐的感受以及随之而来的粗大意识，这就是戏论。当六处灭尽时，感受和意识等扰乱相续的戏论就会消失。因此，六处完全灭尽就被显示为无余依涅槃。第三种是世间道仅仅使烦恼的种子衰损，这被称为名言的灭尽，因为种子没有被真正摧毁。仅仅如此，也有“断除了烦恼”的名言。因此，因为这是名言的灭尽，所以在世间禅定的分类中，称之为它的支分涅槃。
English
The destruction, that is, the cessation, of the contaminated formations such as the six sense sources, from which one enters into the cessation of nirvana without remainder, is not other. Thus, nirvana is not completely separated by the cessation of all contaminated dharmas, because that would be a fault. Nor is it non-other, because nirvana cannot completely sever the nature of the exhaustion of all formations. Therefore, it is neither other nor non-other, nor both, nor neither, because that is contradictory and there is no other possibility. Why is it always absent there and then? Because nirvana is without the elaboration of the four extremes. Elaboration is improper attention in this context of showing the truth of cessation, like the expression, "The object of thought is other, and the thinker is other." And why is that? Because the object of thought, the truth of cessation or nirvana itself, is free from the four extremes, but is thought of as the four extremes. That very thing is established by scripture, namely, the Blessed One said that if one thinks of the six sense sources of contact, such as the eye, as completely exhausted, etc., and that the cessation of nirvana exists elsewhere, or does not exist, or is both, or is neither, then thinking of the four extremes is elaborating on nirvana, which is without elaboration, by attending to it improperly. In short, as long as the six sense sources exist, even if there are no afflictions, coarse feelings of pleasure and pain and the perceptions that follow them arise, which is elaboration. When the six sense sources cease, the elaboration that disturbs the continuum, such as feelings and perceptions, disappears. Therefore, the complete cessation of the six sense sources is shown to be nirvana without remainder. The third is that which is merely the weakening of the seeds of affliction by the worldly path, which is called the cessation of convention, because the seeds have not been truly destroyed. Even so, there is the convention of "abandoning afflictions." Therefore, because it is the cessation of convention, it is called a branch of nirvana in the classification of worldly meditation.
Tibetan
ངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ས་འོག་མའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་རེ་ཞིག་འདའ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཡན་ལག་གིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤང་བྱའི་ས་བོན་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པའི་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤང་བྱ་གཏན་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུས་བསྡུས་པའི་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་རྫོགས་པའི་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུར་བསྡུས་པའི་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤང་བྱ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་འགོག་པ་ནི་རྒྱན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་རྣམ་པར་ཐར་པ་སོགས་ཀྱི་རྒྱན་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རྣམས་ཀྱི་འགོག་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་རྒྱན་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རིག་པ་གསུམ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་ལྷག་མ་མེད་པ་ནི་གོ་བར་ཟད་དོ། །སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་མཐའ་གཉིས་ལ་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་བསྡུས་པའི་འགོག་པ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འཕྲལ་དང་ཡུན་དུ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་གྲངས་ལ་མིང་གིས་མདོར་བསྟན་པ་ནི་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གསུམ་ལས། སྤངས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། སྡུག་བསྔལ་བཟློག་པའི་རྣམ་གྲངས་ལས། དང་པོ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་འགོག་པའི་བདེན་པ་དེ་ལ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན་ཚིག་ལྷག་མ་ནུབ་པ་ཞེས་པའི་བར་གྱི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པར་སྤངས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་མངོན་གྱུར་བོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ། ས་བོན་རྣམས་མ་ལུས་པར་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་སྤངས་པ་དེ་ཉིད་གཉེན་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་དང་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་བྲལ་བ་བྱས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། ཟད་པ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །འགོག་པ་ནི་ཕྱི་མ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དེའི་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ
Chinese
我认为是这样。即使是世间禅定，也能暂时摆脱地下的痛苦。因此，它的一个分支被称为寂灭。圣者的智慧彻底摧毁了应断之种子的断灭，这被称为胜义谛的止灭，因为它使应断之法成为永不生起的性质。入流者等有学之果所摄的断灭，称为未圆满之止灭，因为断灭尚未圆满。阿罗汉之果所摄的断灭，称为圆满之止灭，因为已断尽一切应断之法。以智慧解脱的阿罗汉之止灭，称为无庄严，因为它不具备神通和解脱等庄严。从烦恼和等持的二障中解脱者的止灭，称为有庄严，因为它具有三明和六神通等庄严。有余和无余，只是理解上的差异。不住于有和寂灭二边的寂灭所摄的止灭，称为殊胜，因为它成为暂时和长远利益一切众生和安乐的基础。名相上的简略指示是“完全断灭”等等。对此的详细解释有三：断灭，功德，和遣除痛苦的名相。第一，为什么止灭的真谛被称为“完全断灭”呢？因为直到“词语残余消失”的缘故。确定断灭是，因为舍弃了烦恼的缠缚的显现。成为清净是，因为使烦恼的习气，种子全部究竟的缘故。断灭了缠缚和习气本身，以对治道——见道和修道分离的差别，依次称为，灭尽和离欲。止灭是因为，未来不生起该烦恼的果——痛苦的缘故。
English
I think so. Even worldly meditations can temporarily escape the suffering of the underworld. Therefore, one of its branches is called Nirvana. The cessation that is the abandonment of the seeds to be abandoned, which is thoroughly destroyed by the wisdom of the noble ones, is called the true cessation, because it makes the phenomena to be abandoned of a nature that never arises. The abandonment included in the fruit of those in training, such as stream-enterers, is called incomplete cessation, because the abandonment is not complete. The abandonment included in the fruit of the Arhats is called complete cessation, because all that is to be abandoned has been abandoned. The cessation of the Arhats who are liberated by wisdom is called without adornment, because it does not possess the adornments of clairvoyance and liberation, etc. The cessation of those who are liberated from both the obscurations of afflictions and meditative absorption is called with adornment, because it possesses the adornments of the three knowledges and six clairvoyances, etc. With remainder and without remainder are merely differences in understanding. The cessation included in Nirvana, which does not abide in the two extremes of existence and peace, is called particularly excellent, because it becomes the basis of benefit and happiness for all sentient beings, both temporarily and in the long term. The brief indication by name in terms of aspects is "completely abandoned," and so on. There are three detailed explanations of this: abandonment, qualities, and aspects of averting suffering. First, why is the truth of cessation called "completely abandoned"? Because it extends to "the remainder of the words disappears." Definite abandonment is because the manifestation of the entanglement of afflictions is abandoned. Becoming purified is because it completely perfects all the habits and seeds of afflictions. The abandonment of entanglement and habits themselves, by the distinction of being separated by the antidote paths—the path of seeing and the path of meditation—are called, in order, exhaustion and detachment. Cessation is because in the future, the fruit of that affliction—suffering—will not arise.