Tibetan
་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་དོ། །ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་དང་བྲལ་བར་བྱས་པ་ལས་འགོག་པ་དེ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་འགོག་པའི་བདེན་པ་སྔར་ནས་རྟག་པར་ཡོད་པ་ལམ་གྱིས་མངོན་དུ་གྱུར་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་ཡང་མིང་ཐ་དད་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་འགོག་པ་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད་པ་དག་དང་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །མདོ་སྡེ་པ་དག་ནི་འགོག་པའི་ངོ་བོ་འདིར་བཤད་པ་དང་མཐུན་པར་མེད་དགག་ཅང་མེད་པོར་འདོད་མོད། འོན་ཀྱང་དེ་དག་ནི་དགག་གཞི་དང་བྲལ་བའི་དགག་པ་ཡན་གར་ཙམ་ཞིག་འདོད་ལ། འདིར་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དགག་གཞིར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ནི་དེ་ཙམ་མོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་སྡེ་པ་དེ་དག་དགག་གཞི་ཁས་མི་ལེན་ཞེ་ན། གང་གི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དེའི་ཚེ། གཉེན་པོ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་འཇུག་ཤེས་གཞན་རྣམས་འགགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཉེན་པོ་རང་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་དགག་གཞིར་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་དང་ལྡན་པ་དེ་ཉིད་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ཡང་རྗེས་སུ་འཇུག་པས་དེ་ཉིད་ལམ་གྱི་གནས་གྱུར་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེའི་གནས་ལུགས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་ཉིད་གང་དུ་ཉོན་མོངས་པ་འགོག་པའི་དགག་གཞིར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་ལྟར་ན། གཉེན་པོས་སྤང་བྱ་བཅོམ་པའི་འགོག་པ་ཞེས་པ་རྫས་ཡོད་དམ་བཏགས་ཡོད་ཅི་ཡང་མི་བཞེད་དེ། གཉེན་པོར་འདོད་པ་དང་སྤང་བྱ་གཉིས་ཀ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ན། གང་ཞིག་གང་གིས་འཇོམས་པར་བྱེད། །དེའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ། འགོག་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ་ཞེས། འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། དངོས་པོ་སྐྱེས་པ་ཞིག་པ་ལ། །ཇི་ལྟར་འགོག་པ་རྣམ་བརྟགས་ལྟར། །དེ་བཞིན་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །སྒྱུ་མ་བྱས་ལྟའི་འགོག་པ་བཞེད། །རྣམ་པར་འཇིག་པས་འགོག་འགྱུར་གྱི། །འདུས་བྱས་ཤེས་པས་མ་ཡིན་ན། །དེ་ནི་སུ་ལ་མངོན་སུམ་འགྱུར། །ཞིག་ཅེས་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ།
Chinese
因此才安立这种名称。因为通过道使远离烦恼，由此获得灭谛。也有人说，灭谛的真理本来就是常有的，道只是使它显现而已。这样说也只是名称不同而已，与那些认为灭谛是实有的人没有任何差别。经部师们认为灭谛的体性与这里所说的不符，他们认为是一种无遮的空无。然而，他们所认为的只是一种脱离了破除对象的破除而已。而这里则承认自性光明的体性即是破除对象，差别就在这里。为什么这些部派不承认破除对象呢？因为当瑜伽士安住于出世间道时，除了对治之外，其他的有漏的入识都已止息。并且他们不承认阿赖耶识。对治本身也不是断除烦恼的破除对象，因为烦恼的处所不在它那里。而这里，阿赖耶识具有烦恼的处所，当道显现时，它仍然随之而行，因此它就变成了道的处所。正因为如此，它的实相，即自性光明，才是烦恼止息的破除对象。按照圣者龙树的论典，以对治断除所断的灭谛，既不认为是实有，也不认为是假有。因为所认为的对治和所断两者都如幻象一般，本体上没有自性，那么什么能被什么摧毁呢？因此，当瑜伽士完全了知一切法从本以来就是不生的时候，就说他证得了灭谛和涅槃。这是依靠世俗谛而安立的名称。如《六十正理论》中所说：事物生起又坏灭，如何能有灭的分别？同样，胜者们也说，如幻所作的灭。以完全的坏灭而有灭，若非以有为法之识，那么它将对谁显现？坏灭又是如何的呢？
English
Therefore, this name is established. Because by the path, one becomes free from afflictions, and thereby obtains cessation. Some also say that the truth of cessation is inherently permanent, and the path merely makes it manifest. Saying this is only a difference in name, and there is no difference from those who consider cessation to be substantially existent. The Sutra School does not consider the nature of cessation to be in accordance with what is explained here; they consider it to be a non-affirming negation, an utter nothingness. However, they consider it to be merely a negation that is separate from the object to be negated. Here, however, the very nature of self-luminousness is acknowledged as the object to be negated, so the difference lies there. Why do these schools not acknowledge an object to be negated? Because when a yogi abides in the transcendental path, all other contaminated entering consciousnesses, except for the antidote, cease. Furthermore, they do not acknowledge the alaya-consciousness. The antidote itself is also not logically the object to be negated that eliminates afflictions, because the abode of afflictions does not reside there. Here, however, the alaya-consciousness, which possesses the abode of afflictions, continues to follow even when the path manifests, and therefore it becomes the abode of the path. Because of this, its reality, which is self-luminous by nature, is logically the object to be negated where afflictions cease. According to the treatises of the noble Nagarjuna, the cessation where the antidote destroys what is to be abandoned is not considered to be either substantially existent or nominally existent. Since both the antidote and what is to be abandoned are like illusions, without inherent existence in their essence, what destroys what? Therefore, when a yogi fully understands that all phenomena are unborn from the very beginning, it is said that they have realized cessation and nirvana. This is a name established based on the conventional truth. As it is said in the "Sixty Stanzas of Reasoning": When a thing arises and decays, how can there be a conceptualization of cessation? Likewise, the noble ones also assert a cessation like an illusion. Cessation occurs through complete destruction, but not through the consciousness of conditioned phenomena. Then to whom will it be manifest? What is this "decay" like?
Tibetan
ཞེས་སོགས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་པོ་དག་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མདོ་སྡེ་པ་དག་ནི། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་རྟག་པའི་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་དང་སྤང་བྱ་བཀག་པ་ཙམ་གྱི་མེད་དགག་ཏུ་འདོད་པར་བྱེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ལུགས་འདིར། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཉེན་པོས་ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་པའི་མེད་དགག་དུ་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དབུ་མ་པ་དག་ནི། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་སོགས་དང་བྲལ་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ལ་འགོག་པ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཉེ་བར་འདོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་དེ་ཉིད་ལུང་གིས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཟག་བཅས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཕུང་པོ་རྣམས་འགགས་པ་འགོག་པར་གསུངས་པ་ནི་མདོ་ལས། མཚོ་ནི་གང་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ལམ་ནི་གང་ལས་ལྡོག་པ་ལགས། །གང་དུ་འཇིག་རྟེན་སྡུག་བསྔལ་དང་། །བདེ་བ་མ་ལུས་འགོག་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཞུས་པའི་ལན་དུ། གང་དུ་མིག་དང་རྣ་བ་དང་། །དེ་བཞིན་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས། །ཡིད་དང་དེ་བཞིན་མིང་དང་གཟུགས། །མ་ལུས་པར་ནི་འགགས་འགྱུར་བ། །མཚོ་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་འགྱུར་ཞིང་། །ལམ་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་མཚོ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་སྟེ། དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་རྣམ་ཤེས་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ན་ཉོན་མོངས་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བས། ཉོན་མོངས་པའི་ཀླུའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུད་ལྔའི་འགྲོ་བར་བགྲོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་མ་ལུས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའོ། །ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་འགག་པས་འགོག་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་གང་དུ་མིག་གི་ཁམས་འགགས་པ་དང་མིག་ཤེས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཁ་དོག་གི་འདུ་ཤེས་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནས་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་བར་དུ་འགོག་པ་དང་ཡིད་ཤེས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གནས་སམ་རྟེན་དུ་རིགས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལུང་གི་རྣམ་གྲངས་གཉིས་པོ་འདིས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡང་ཡིན་པ་གང་དུ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་མ་ལུས་འགག་པ་ནི་འགོག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཟག་པ་ནི
Chinese
等等所说的那样。这样一来，对于四种宗派的论者来说，分别说部和经部，按照次第，认为是常有的实物，仅仅是遮止应断之物的无遮止。瑜伽行派的这个宗派中，认为自性光明的体性的真如，是以对治烦恼而断除的无遮止。中观派认为，缘起从原始以来就远离生和灭等等，不可言说的那本身，就安立为“灭”的名称，这是简略的意义。第二，以教证来成立它，经中说有漏的处和蕴灭绝是灭，如经中说：“海从何处止息？路从何处止息？何处世间痛苦和，安乐无余皆止息？”在被提问的回答中说：“何处眼和耳和，同样鼻和舌和身，意和同样名和色，无余全部皆灭绝，海即从此止息，路即从此止息。”这样说，对此，海是眼等六内处，因为从这些的门径，识趣入于对境时，烦恼会增长，所以是烦恼龙的处所。路是业和烦恼二者，因为依靠这些而行于五趣的行处。这些无余全部，会在无余有余涅槃的界中灭绝。这是它的意义。十八界灭绝而显示灭，如是真如，何处眼的界灭绝，以及眼识和相应的色法的意识消失，乃至法的界灭绝，以及意识和相应的法法的意识消失，那即是应当了知是众生的处所或所依。这两个教证的类别，既是真如也是智慧的对境，凡是蕴、界、处所摄的有漏事物全部灭绝，即是显示灭的体性。第二，有漏是
English
That is what was said, etc. Thus, for the four schools of tenets, the Vaibhashika and Sautrantika, respectively, consider it to be a permanent substance and merely a non-affirming negation that only prevents what should be abandoned. In this Yogachara system, Suchness, which is characterized by its naturally luminous nature, is considered a non-affirming negation that is destroyed by the antidote of afflictions. The Madhyamikas consider that dependent arising, which from the beginning is separated from arising and ceasing, etc., and is inexpressible, is itself given the name "cessation," which is the meaning in brief. Secondly, to establish it with scripture, it is said in the sutras that the cessation of the contaminated sense bases and aggregates is cessation, as it says in the sutra: "From where does the ocean turn back? From where does the path turn back? Where do all the sufferings and pleasures of the world cease?" In response to the question, it is said: "Where the eye and ear, and likewise the nose and tongue and body, the mind and likewise name and form, all cease without exception, there the ocean turns back, and there the path turns back." Here, the ocean is the six internal sense bases, such as the eye, because when consciousness enters the object through these gates, afflictions will increase, so it is the abode of the dragon of afflictions. The path is the two, karma and afflictions, because relying on these, one travels to the realm of the five destinies. All of these without exception will cease in the realm of nirvana without remainder of aggregates. That is its meaning. Showing cessation by the cessation of the eighteen elements, suchness is where the element of the eye ceases, and the consciousness of color associated with eye consciousness disappears, up to the element of dharma ceases, and the consciousness of dharma associated with mind consciousness disappears, that is to be understood as the abode or support of sentient beings. These two types of scripture show that whatever is both suchness and the object of wisdom, where all contaminated things included in the aggregates, elements, and sense bases cease, is shown as the characteristic of cessation. Second, contaminated is