Tibetan
གཞི་བསྟན་པ་དང་། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་མདོར་བསྟན་པ་ནི། ཤེས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་འགོག་པའི་བདེན་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །དང་པོ་མཚན་ཉིད་ལ་གསུམ་ལས་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ་ནི། དེ་ལ་འགོག་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་ནི་བྱ་བྱེད་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན་པས་ལས་སུ་བྱ་བའི་གཞི་གང་དུ་འགོག་པ་དང་བྱེད་པ་གང་གིས་འགོག་པ། བྱ་བའི་ངོ་བོ་གང་འགོག་པ་གསུམ་ཀ་ལ་ཡང་འགོག་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་འཇུག་གོ །དེ་བས་ན་ལས་སུ་བྱ་བའི་གཞི། གང་དུ་འགོག་པ་ནི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་གང་གིས་འགོག་པར་བྱེད་པ་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན་ནོ། །བྱ་བའི་ངོ་བོ་འགོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་བཅོམ་པས་གཏན་མི་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པའོ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལ། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་གཉིས་གདོད་མ་ནས་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་གི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འདིར་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་འགོག་པའི་དགག་གཞིར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་བྱེད་པར་མི་ནུས་ལ། གང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མ་བྱས་པ་ནི། ལམ་དག་གིས་རྣམ་པར་བྱང་བར་ཡང་བྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གདོད་མ་ནས་ཀུན་བཏགས་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱིས་དྲི་མས་མ་གོས་པ་སྒྲོན་མེ་ལྟར་རང་རིག་ཅིང་། གསལ་བའི་བདག་ཉིད་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དོན་དམ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་ཀྱང་བྱའོ། །དེ་ཉིད་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་རང་གི་རང་བཞིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལས་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐད་ཅིག་མའི་ངོ་བོར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཡང་། རང་རིག་ཅིང་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅ
Chinese
在宣说基础和宣说共同体性两种中，首先是略说：了知的对境，灭谛本身，应当以了知的意义、体性等十二种方式来理解。首先在体性方面，从三个方面来确定其自性：其中，“灭”这个词与能作和所作相关联，因此，应当对作为所作的基础，在哪里灭，以及以什么灭，所作的自性灭什么这三者，都安立“灭”这个词。因此，作为所作的基础，在哪里灭，就是心自性光明之体性的真如。以什么来灭，就是证悟无我之体性的道谛。所作的自性灭什么，那就是贪欲等一切烦恼的种子被摧毁，具有永不产生的体性的择灭。其中，真如是无实有之空性，以及无实有之自性空性，以差别分为两种。第一种是在非真实的遍计所执上，人我和法我二者从本以来就不存在的空性，是无遮的自性。这在这里不应作为道来灭除烦恼的破除对境，因为它本身没有自性，不能被贪欲等染污，凡是没有被烦恼染污的，也就不能被道所清净。第二种是阿赖耶识等诸识的自性，从本以来就没有被遍计所执的能取和所取二者之垢染所染污，如灯一般自明且明亮之自性，那本身也被称为心之自性光明。也被称为无二之智慧胜义谛。也被称为无实有之自性空性。那本身在一切状态中，由于不从自己的自性无二之自性中改变，所以称为真如。
English
Among the two, which are teaching the basis and teaching the general characteristics, the first is a brief explanation: The truth of cessation, the object to be known, should be understood by twelve aspects such as the meaning and nature to be known. First, regarding the nature, identifying the essence from three aspects: In this context, the word "cessation" is related to the agent and the object, so the term "cessation" applies to all three: the basis of what is to be done, where it ceases, by what it ceases, and what is ceased by the nature of the action. Therefore, the basis of what is to be done, where it ceases, is the Suchness that is the nature of the mind's self-luminous nature. What ceases it is the truth of the path, which is the nature of realizing selflessness. What is ceased by the nature of the action is the cessation of discrimination, which is the nature of not arising permanently because the seeds of all afflictions such as desire are destroyed. Among them, Suchness is the emptiness of non-existence, and the emptiness of the nature of non-existence, divided into two types by difference. The first is the emptiness in which the two selves of person and phenomena have never existed from the beginning in the unreal pervasive thought, and is the nature of non-affirming negation. This is not suitable here as the object to be refuted by the path to eliminate afflictions, because it itself has no nature and cannot be defiled by desires, etc., and whatever has not been defiled by afflictions cannot be purified by the paths. The second is the self-nature of the consciousnesses such as the alaya consciousness, which from the beginning has not been defiled by the impurity of the two grasped and grasper of the pervasive imputation, and is self-aware and clear like a lamp. That itself is also called the self-luminous nature of the mind. It is also called the ultimate truth of non-dual wisdom. It is also called the emptiness of the nature of non-existence. That itself, in all states, is called Suchness because it does not change from its own non-dual nature. Although it arises as an instantaneous nature from cause and condition, it is self-aware and clear in nature, and in all states of purity and impurity.
Tibetan
ད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་དང་འདུས་མ་བྱས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །འདི་ཉིད་ལམ་གྱི་བདེན་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དགག་པར་བྱ་བའི་གཞི་ཡིན་ཏེ། མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ལམ་གྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཉིད་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རིགས་ཏེ། ཆགས་སོགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱ་བ་དང་། དད་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བར་བྱ་བའི་གཞི་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་ཉིད་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་མ་སྤངས་པའི་དུས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་ལ། གང་གི་ཚེ་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་མ་ལུས་པ་བཅོམ་པའི་ཚེ། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་ཀྱང་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཐོབ་བོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་ཉིད་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དགག་པར་བྱ་བའི་གཞིར་གྱུར་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ། ། འགོག་པའི་ངོ་བོ་ནི། དགག་གཞི་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་གཏན་མི་འབྱུང་བའི་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་མེད་དགག་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་དགག་གཞིའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་གྲངས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། སྟོང་ཉིད་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ལྟར། རྣམ་པར་དག་པར་གནས་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་། དགག་གཞི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྣམ་གྲངས་པའི་འགོག་པ་ཡིན་གྱི། འགོག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ལ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མི་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་དག་འགོག་པའི་བདེན་པ་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་སྔར་མེད་གསར་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འགོག་པའི་བདེན་པ་ནི་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་དག་པའི་གནས་སྐབས་དང་ངོ་བོ་ཁྱད་པར
Chinese
因此，由于没有差别，也称为常和非作。这本身是道谛所要断除一切烦恼的基础，因为在不清净的状态下，被贪欲等染污所染污，并且，凡是被烦恼所染污的，就是通过道来清净的，否则，说染污本身被道所清净是不合理的，因为染污是由贪等染污的，而清净是由信等清净的，基础是不同的。如此这般自性光明的心，在没有舍弃贪欲等烦恼习气的时候，称为自性清净，当道断除了所有烦恼习气的时候，就获得了连同客尘也清净的名称。因此，心自性光明本身就是道所要断除烦恼的基础的如是性。灭的体性是：在所断除的基础上，烦恼永远不生的各别自证灭，成为无遮的体性。那也就是所断除的基础的如是性，从那如是性来说，既不能说是它本身，也不能说是其他。例如，在不清净的状态下，无实有的空性和，无实有的体性空性二者，不是它本身也不是其他一样。就像在不清净的状态下，无实有的体性空性是名相上的空性，但不是空性自性，而无实有的空性是空性自己的体性一样。在清净的状态转变的时候也是，所断除的基础如是性是名相上的灭，但不是灭的自己的体性，而永不生染污自性的各别自证灭是灭谛的自己的体性。因此，有些人说灭谛是常，否则就是先前没有新产生的缘故。因此，灭谛即使在不清净的状态下，也和清净的状态体性没有差别。
English
Therefore, since there is no difference, it is also called permanent and unconditioned. This itself is the basis for the Truth of the Path to eliminate all afflictions, because in the impure state, it is made afflictive by desire and so on, and whatever is made afflictive by the afflictions is purified by the Path. Otherwise, it is unreasonable to say that the affliction itself is purified by the Path, because the basis for being afflicted by desire and so on and for being purified by faith and so on are different. Such a mind, luminous by its own nature, is called naturally pure when the habitual tendencies of afflictions such as desire have not been abandoned. When the Path has destroyed all the habitual tendencies of afflictions, it obtains the name of being purified even from adventitious stains. Therefore, the mind, luminous by its own nature, is the Suchness that has become the basis for the Path to eliminate afflictions. The nature of cessation is: On the basis of what is to be eliminated, the separate self-cognizance cessation where afflictions never arise becomes the nature of non-affirming negation. That is the Suchness of the basis of what is to be eliminated, and from that Suchness, it cannot be said to be either itself or other. For example, in the impure state, the emptiness of non-entity and the essence of non-entity, emptiness, are neither the same nor different. Just as in the impure state, the essence of non-entity, emptiness, is emptiness in name only, but is not the nature of emptiness, and the emptiness of non-entity is the nature of emptiness itself. Similarly, when the state has transformed into purity, the Suchness of the basis of what is to be eliminated is cessation in name only, but is not the nature of cessation itself, and the separate self-cognizance cessation of the nature of non-arising afflictions is the nature of the Truth of Cessation itself. Therefore, some say that the Truth of Cessation is permanent, otherwise it would be newly arising from what did not exist before. Therefore, the Truth of Cessation, even in the impure state, has no difference in nature from the pure state.