Tibetan
་མི་བརྟེན་པས། བདག་ལ་གནོད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། གཞན་གྱི་ཆུང་མ་ལ་མི་བརྟེན་པས། གཞན་ལ་གནོད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྫུན་སྨྲ་བ་སྤོང་བ་ནི་ཡན་ལག་གསུམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆང་དང་བཅོས་པའི་ཆང་དང་སྦྱར་བའི་ཆང་དང་བག་མེད་པའི་གནས་སྤོང་བ་མ་གཏོགས་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་གནས་གསུམ་པོ་སྤོང་བ་ནི་ཡན་ལག་བཞི་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཏེ་དུས་རྟག་ཏུ་གར་དང་གླུ་དང་རོལ་མོའི་སྒྲ་དང་། སྤོས་དང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དང་ཁྲི་སྟན་མཐོན་པོ་དང་། དུས་མ་ཡིན་པའི་ཟས་ལ་བརྟེན་པ་དེ་དག་གིས། བདག་ཉིད་དབེན་པར་ཡུད་ཙམ་ལ་མཐོང་བ་ན། བདག་ནི་གསོ་སྦྱོང་གིས་གསོ་སྦྱོང་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དུས་རྟག་ཏུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆང་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བ་ནི་ཡན་ལག་ལྔ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་སྟེ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཀྱང་། ཡན་ལག་དེས་ནི་ཆང་གིས་མྱོས་པས་མྱོས་ཤིང་རྨོངས་ཏེ། རང་དབང་མེད་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་གསུམ་ནི། ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའི་སྡོམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ནི་རང་གིས་ཀྱང་ལེན་པར་བྱེད་ལ། གཞན་ལས་ཀྱང་ལེན་པར་བྱེད་དོ། ། གལ་ཏེ་དེ་དག་ལ་རང་གིས་བླངས་པ་ཡང་ཡོད་ན་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་ལེན་པར་བྱེད་ཅེ་ན། གཉིས་པོ་འདི་དག་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་སྤོང་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་བསྲུང་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པའོ། །གཞན་ལ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ན། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཀུན་དུ་གཅོད་པའི་གཞི་ཉེ་བར་གནས་ཀྱང་། གཞན་ལ་བརྟེན་པ་དང་། བདག་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་འཛེམ་པ་ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་བས། དེའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་ཡང་དག་པར་ལེན་པར་བྱེད་དོ། །འབོགས་པར་བྱེད་པ་ཉེ་བར་མི་གནས་པ་ན་རང་གིས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཤིང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་བསྲུང་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡང་བསོད་ནམས་མཚུངས་ཤིང་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྐྱེ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བསྙེན་གནས་པའི་སྡོམ་པ་ལས་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་ལ་གསེར་དངུལ་ལེན་པ་སྤོང་བར་བཅའ་བ་མཛད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་དགེ་ཚུལ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པས། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ནི་གནས་གཉིས་ཤིན་ཏུ་མི་འཛེས་ཤིང་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདོད་པ་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་མཐར་ལྷུང་བ་རྩེད་མོའི་དགའ་བ་དང་། ཆ་སྒེག་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་ལ་བརྩོན་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། སོག་འ
Chinese
不依赖他人之妻，故不对自己造成损害；不依赖他人之妻，故也不对他人造成损害。断除妄语是第三支。除了饮酒、调制的酒、混合的酒和放逸之处外，断除其他三种处所是第四支。为何如此呢？因为像这样，时常依赖歌舞、音乐之声，香和花鬘，高大的床榻，以及非时之食，当短暂地见到自己处于寂静之处时，便会心想“我已行持了布萨”，从而时常安住于忆念近处。断除酒等是第五支，因为即使心想“我安住于忆念近处”，但那一支却因饮酒而昏醉迷乱，以致不由自主地行事。后面的三支是属于在家居士的戒律，这些戒律既可以自己受持，也可以从他人处受持。如果自己已经受持了这些戒律，为何还要从他人处受持呢？这二者是断除破戒，是如法受持戒律后随顺守护的支分，即知惭和有愧。从他人处如法受持时，虽然断除一切过失的基础近在眼前，但由于依赖他人和依赖自己而产生的畏惧也近在眼前，因此要从他人处如法受持。如果行持不近于放逸，自己如法受持并唯独守护，那么要知道，对于那样的行持，功德是相同且没有差别的。为何在近住戒中，禁止受持金银，而在沙弥戒中却制定了断除受持金银呢？因为沙弥安住于出家之方，对于出家者来说，有两种行为非常不适宜且不合规矩，即贪图利养堕入乞讨的境地，以及勤于随心所欲地嬉戏玩乐和打扮。
English
Not relying on another's wife, one does not harm oneself; not relying on another's wife, one does not harm others. Abstaining from false speech is the third branch. Abstaining from wine, modified wine, mixed wine, and the three places other than places of negligence is the fourth branch. Why is that? Because, like this, constantly relying on the sounds of dance, song, and music, garlands of incense and flowers, high beds, and untimely food, when one briefly sees oneself in a solitary place, one thinks, "I have performed the Uposatha," and thus constantly abides in mindfulness. Abstaining from wine and so on is the fifth branch, because even if one thinks, "I abide in mindfulness," that branch, being intoxicated and confused by wine, will lead one to act involuntarily. The latter three branches are the precepts belonging to the layperson's side, and these precepts can be taken by oneself and also taken from others. If one has already taken these precepts by oneself, why take them from others? These two are the abandonment of breaking the precepts, and are the branches of following and protecting the precepts after having properly taken them, namely, knowing shame and having embarrassment. When properly taken from others, although the basis for cutting off all faults is near, the fear arising from relying on others and relying on oneself is also near, therefore one must properly take them from others. If one's conduct is not close to negligence, and one properly takes and solely protects oneself, then one should know that for such conduct, the merits are the same and without difference. Why is it that in the Uposatha vows, the acceptance of gold and silver is prohibited, while in the Śrāmaṇera vows, the prohibition of accepting gold and silver is prescribed? Because the Śrāmaṇera abides in the direction of renunciation, and for a renunciate, there are two behaviors that are very inappropriate and not in accordance with the rules, namely, being greedy for gain and falling into the state of begging, and being diligent in playing and dressing up as one pleases.
Tibetan
ཇོག་གི་ལོངས་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པའི་གནས་དང་པོ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ནི། གར་དང་གླུ་དང་རོལ་མོའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ནས། དུས་མ་ཡིན་པའི་ཟས་ཀྱི་བར་དུ་སྤོང་བ་བཅས་སོ། །ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པའི་གནས་གཉིས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་གསེར་དངུལ་ལེན་པ་སྤོང་བ་བཅས་ཏེ། གསེར་དངུལ་ནི་སོག་འཇོག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་དང་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་སོག་འཇོག་དེ་ཙམ་དུ་ཉེས་པ་མི་ཆེ་ཞིང་། ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་བསྙེན་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གསེར་དངུལ་ལེན་པ་སྤོང་བ་མ་བཅས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གར་དང་གླུ་དང་རོལ་མོའི་སྒྲ་དང་སྤོས་དང་ཕྲེང་བ་དང་བྱུག་པ་འཆང་བ་གང་ཡིན་པ་བསྙེན་གནས་པའི་སྡོམ་པ་ལ་ནི་ཡན་ལག་གཅིག་ཏུ་བྱས་ལ། དགེ་ཚུལ་ལ་ནི་ཡན་ལག་གཉིས་སུ་མཛད་དེ་བཅས་ཞེ་ན། ཁྱིམ་པ་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་དེ་ལས་འགལ་ན་ཉེས་པ་གཅིག་བཤགས་པར་ཟད་ཀྱི། གཉིས་མི་དགོས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་བར་མཛད་ནས་བསླབ་པ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པས་དེ་དང་འགལ་ན་ཉེས་པ་གཉིས་བཤགས་དགོས་ཀྱི། གཅིག་མ་ཡིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལྕི་བར་མཛད་ནས་ཡན་ལག་གཉིས་སུ་བཅས་སོ། ། སྡོམ་པ་དེ་དག་གི་དབྱེ་བ་དང་བསྡུ་བ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དེ་དག་ཀྱང་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་རྣམ་པ་བརྒྱར་གཏོགས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཕྱོགས་རེ་སྤོང་བ་བཅུ་དང་། ཕལ་ཆེར་སྤོང་བ་བཅུ་དང་། མཐའ་དག་སྤོང་བ་བཅུ་དང་དུས་ཡུན་ཐུང་ངུར་སྤོང་བ་བཅུ་དང་། དུས་ཡུན་རིང་པོར་སྤོང་བ་བཅུ་དང་། ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་སྤོང་བ་བཅུ་དང་། བདག་ཉིད་སྤོང་བ་བཅུ་དང་། གཞན་སྤོང་དུ་འཇུག་པ་བཅུ་དང་། དེ་དག་གི་སྔགས་པ་རྣམས་གྲངས་དུ་མར་བརྗོད་པ་བཅུ་དང་། གཞན་སྤོང་བ་མཐོང་བ་ལ་དགའ་བ་དང་། ཡིད་བདེ་བ་འཛིན་པ་བཅུའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཀུན་ནས་སློང་བའི་སྡོམ་པ་དང་། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་སྡོམ་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་བསྲུང་བའི་སྡོམ་པ་དང་། ཕྱིར་ལེན་པའི་སྡོམ་པ་དང་། སྡོམ་པ་ཆུང་ངུ་དང་སྡོམ་པ་འབྲིང་དང་སྡོམ་པ་ཆེན་པོ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྡོམ་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པར་ལེན་པའི་སྔ་རོལ་དུ་སྤོང་བ་ཡང་དག་པར་བླང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དང་པོའོ། །གང་གི་ཚེ་སྤོང་བ་ཡང་དག་པར་ལེན་ཅིང་འཛིན་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་གཉིས་པའོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་སྤོང་བའི་
Chinese
是享用俗物。为了舍弃与戒律不符的第一种情况，从歌舞、音乐等声音，到非时食，都要舍弃。为了舍弃与戒律不符的第二种情况，要舍弃接受金银，因为金银是一切积蓄的根本和主要。对于在家众来说，积蓄的罪过没有那么大，也没有与戒律不符之处，因此，在近住戒的支分中，没有规定舍弃接受金银。为什么凡是歌舞、音乐的声音，以及持有香、花环和涂香，在近住戒的戒律中被视为一个支分，而在沙弥戒中却被分为两个支分来规定呢？因为对于在家众来说，如果违犯这些，只需忏悔一个罪过即可，为了避免需要忏悔两个罪过，所以将它们合并为一个学处。但是，由于这与出家众的戒律不符，如果违犯，则需要忏悔两个罪过，为了避免只需忏悔一个罪过，所以加重了规定，将其分为两个支分。那么，这些戒律的分类和归纳是怎样的呢？那些如法受持的戒律，如果详细划分，可以知道属于一百种类别。即：舍弃每一种不善业道的十种，舍弃大部分的十种，完全舍弃的十种，短期舍弃的十种，长期舍弃的十种，尽形寿舍弃的十种，自己舍弃的十种，使他人舍弃的十种，多次念诵这些的十种，以及看到他人舍弃而感到高兴和心生欢喜的十种。所有这些都可以分为八种，即：发起的戒律，受持的戒律，守护的戒律，舍弃的戒律，小戒律，中戒律，大戒律和完全清净的戒律。其中，在如法受持之前，心中想着“我要如法受持舍弃”，这属于第一种。在如法受持并持守舍弃的时候，这属于第二种。 在那之后，舍弃的
English
It is the enjoyment of worldly things. To abandon the first situation that is incompatible with discipline, one must abandon everything from the sounds of singing, dancing, and music, to untimely food. To abandon the second situation that is incompatible with discipline, one must abandon accepting gold and silver, because gold and silver are the root and main source of all accumulation. For householders, the fault of accumulation is not so great, and there is nothing incompatible with discipline, so the precept of abandoning the acceptance of gold and silver is not included as a branch of the upavāsa vow. Why is it that whatever involves singing, dancing, the sound of music, and holding incense, garlands, and unguents is considered one branch in the precepts of the upavāsa vow, but is made into two branches for the novice monk? Because for householders, if they violate these, they only need to confess one fault; to avoid having to confess two faults, they are combined into one training. However, since this is incompatible with the discipline of the ordained, if they violate it, they must confess two faults; to avoid having to confess only one fault, the rule is made stricter and divided into two branches. What are the divisions and classifications of these precepts? Those precepts that are properly taken, if divided in detail, can be known to belong to one hundred categories. These are: ten for abandoning each of the paths of the ten non-virtuous actions, ten for abandoning most of them, ten for abandoning all of them, ten for abandoning them for a short time, ten for abandoning them for a long time, ten for abandoning them for as long as one lives, ten for abandoning them oneself, ten for causing others to abandon them, ten for repeatedly reciting these, and ten for rejoicing and being pleased to see others abandon them. All of these can be divided into eight types: the precepts of initiation, the precepts of adherence, the precepts of constant protection, the precepts of renunciation, the small precepts, the medium precepts, the great precepts, and the completely pure precepts. Among these, the first is when, before properly taking the precepts, one mentally prepares by thinking, "I will properly take the abandonment." The second is when one properly takes and upholds the abandonment. After that, the abandonment of