Tibetan
ཏེ། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་དགེ་བ་ལས་སྔར་འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམས་བཞིན་པ་ལས་གྱུར་པའི་ལས། དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མྱོང་བར་ངེས་པ། འཕགས་ལམ་གྱིས་མ་སྤངས་ཤིང་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་དེ་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་པར་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་སྨིན་འབྱིན་ངེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ལས་སྟོབས་ལྡན་འདི་དག་ནི་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་ལས་ཞེས་འབྱུང་བའི་མདོ་འདིར་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁམས་ཀྱི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ནི་གང་འདོད་པའི་མི་དགེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོབས་དང་ལྡན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་མང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་ཀྱི་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ནི། དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་གང་སྔོན་གོམས་པར་བྱས་པ་དེ་ཡང་། ཅུང་ཟད་སྤྱད་པ་ལས་སྟོབས་དང་ལྡན་ལ། གང་གནས་པ་དར་ལ་བབ་པ་ན། དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་སྤྱད་པས་གང་ཡིན་པ་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་དྲག་པོས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྟོབས་དང་ལྡན་ལ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་གཉེན་པོ་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞིང་དང་བསམ་པས་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ནི་ཞིང་ལས་ནི་ཕ་དང་མ་གསོད་པ་ལ་སོགས་དང་། དེ་དག་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་སོ། ། སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་སོགས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞིང་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་དགུས་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཞིང་ནི་ཕན་པའམ་གནོད་པ་བྱས་པའི་ཡུལ་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལ་ཕན་པའམ་གནོད་པའི་ལས་སྤྱད་པ་དེ་ནི། ཞིང་ལས་སྟོབས་དང་ལྡན་ནོ། །དངོས་པོ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བཟང་ཞིང་། གྱ་ནོམ་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སྦྱིན་པ་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་དེ་ལས་སྒོམ་པ་སོགས་སོ། །གཞི་ནི་གལ་ཏེ་བསོད་ནམས་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལས་གཞན་པས་སྟོབས་དང་ལྡན་པའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཀུན་སློང་དྲག་པོ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ནའོ། །བསམ་པ་ནི་གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསམ་པས་ཟིན་ནའོ། །གྲོགས་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་ནའོ། །ལན་མང་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་བྱས་པར་གྱུར་པའམ། བསམས་པས་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྗེས་སུ་བརྟགས་པའོ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོས་བྱས་པ་ནི་བདག་གིས་ཀྱང་བྱས་ལ། གཞན་
Chinese
因此，这是因为从那相续的善业中，先产生果报的缘故。从有意的行为所产生的业，无论是善或不善，必定会体验其成熟的果报。如果未被圣道所舍弃且未完全了解，那么它就毫无差别地具有力量，因为必定会产生异熟果。如前所述的这些具有力量的业，就是这部经中提到的“具有力量的业”的含义。从界（梵文：dhātu）的角度来说，任何想要的不善业，其自性也具有力量，因为有烦恼和近烦恼等众多的眷属。从相续的角度来说，无论是善或不善，任何先前习惯的行为，稍微实践也会具有力量。当它安住并成熟时，无论是善或不善，任何实践的行为，都会以强烈的染污和清净来运作，因此具有力量，并且那些具有不超越痛苦本性的烦恼，以及无法修习对治法的烦恼，其自性也具有力量。从田地和意乐的角度来说，田地是指杀父杀母等，以及对他们进行侍奉等。心之现行是指发起广大菩提心的愿望等，这些也具有力量。以田地等九种方式具有力量是指：如此，田地是指利益或损害所作用的对境，即对具有戒律和禅定等功德者，进行利益或损害的行为，这就是从田地而具有力量。事物是指应该布施的物品是美好且丰盛的。自性是指从布施到戒律，再从戒律到禅定等。基础是指如果具备行善的戒律，并且远离贪欲等，那么从那之外的事物就具有力量。作意是指如果具有强烈的动机。意乐是指如果被解脱的意乐所摄持。同伴是指被其他行善的事物所完全摄持。多次进行是指已经多次进行，或者通过思考而多次随念。许多人一起做是指自己也做了，其他
English
Therefore, it is because the fruit is produced earlier from the virtuous karma of that continuum. Karma arising from intentional action, whether virtuous or non-virtuous, is certain to experience its ripening result. If it has not been abandoned by the noble path and has not been fully understood, then it is powerful without distinction, because it is certain to produce the Vipāka. These powerful karmas as described above are what is meant in this sutra where it says "powerful karma." In terms of the element (dhātu), any undesirable non-virtuous action is also inherently powerful, because it has many retinues such as afflictions and near afflictions. In terms of the continuum, any virtuous or non-virtuous action that has been previously habituated, even a little practice will have power. When it abides and matures, whatever virtuous or non-virtuous action is practiced will operate with intense defilement and purification, therefore it is powerful, and those afflictions that have the nature of not transcending suffering, and those afflictions for which antidotes cannot be cultivated, are also inherently powerful. In terms of the field and intention, the field refers to killing one's father and mother, etc., and serving them, etc. Mental activity refers to making aspirations for great enlightenment, etc., these are also powerful. Being powerful in nine ways such as the field means: Thus, the field refers to the object upon which benefit or harm is done, that is, performing actions of benefit or harm to those who possess qualities such as discipline and samādhi, this is powerful from the field. The object refers to the object to be given as alms is good and abundant. The nature refers to from giving to discipline, and from discipline to meditation, etc. The basis refers to if one possesses the discipline of performing meritorious deeds and is free from desire, etc., then from that other thing it is powerful. Attention refers to if one has a strong motivation. Intention refers to if it is seized by the intention of liberation. The companion refers to being completely seized by other objects of meritorious deeds. Doing it many times refers to having done it again and again, or having repeatedly contemplated it through thought. Doing it by many people refers to having done it myself, and other
Tibetan
དག་ཀྱང་བྱེད་དུ་བཅུགས་པའོ། །སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་འདི་ལས་བཟློག་པ་ནི། བཟློག་པའི་ལས་རྣམས་ནི་སྟོབས་དང་མི་ལྡན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་མདོ་བཀོད་དེ། དྲི་བ་ནི། ལས་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་འདི་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་ཇི་ལྟར་ཇི་ལྟར་ལས་བྱེད་ཅིང་སོག་པའི་ཚོར་བ་དེ་ལྟར་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མྱོང་ན་དེ་ལྟར་ན་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོ་དང་ལྡན་པས་སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་བཅས་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྣམ་སྨིན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་མྱོང་ན། དེ་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་ཆུང་མ་ལ་བརྩེ་བ་སོགས་ལ་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་དང་བཅས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྣམ་སྨིན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་མྱོང་ན་དེ་སྤོང་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཟད་ཅིང་མཐར་དབྱུང་བའི་སྐབས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པས་གནས་པའི་རྣམ་སྨིན་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་བྱེད་པ་པོའི་སྐྱེས་བུ་འདི་ལས་བྱེད་པའི་དུས་ན་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་གང་དང་ལྡན་ཡང་རྣམ་སྨིན་བདེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཇི་ལྟར་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་བྱེད་ཅིང་སོགས་པ་དེ་ལྟར་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོ་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་བཅས་ཏེ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་བརྟེན་པ་དོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་གནས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་མེད་ཟད་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པ་དང་མཐར་དབྱུང་བའི་སྐབས་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས་པའི་མདོ་དེའི་དགོངས་པ་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ལ་མདོ་དང་པོས་ནི་རྒྱུ་འབྲས་གནས་མ་ཡིན་པ་བཀག་ལ། གཉིས་པ་ནི་གནས་ཡིན་པ་གནང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ལས་བྱེད་ཅིང་སོག་ཅེས་སོགས་ཀྱི་མདོ་འདིར་ནི་ལས་བྱེད་དུས་སུ་བདེ་བ་སོགས་དང་ལྡན་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བདེ་བ་སོགས་མྱོང་བ་བཀག་སྟེ་དེ་ལྟར་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤོང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་བྱེད་ཅིང་སོག་པ་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི། ལས་བྱེད་པའི་དུས་ན། ཚོར་བ་བདེ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ལམ། དེ་གཉིས
Chinese
也允许做了。（如果）与具有力量的业如前所说相反，那么相反的业应当理解为不具有力量。第二，引用经文，提问是：做业的士夫，这个人是快乐还是痛苦，如何如何地做业和积累，感受也那样那样地成熟，如果是那样，那么安住于梵行就没有意义了。像这样，由于具有强烈的烦恼，分别观察，为了守护戒律而伴随着痛苦和不愉快。如果成熟也同样感受，那么完全守护它就没有意义了。贪恋他人的妻子等，伴随着快乐和愉快，因为毁坏了戒律，所以它的成熟也同样感受，那么舍弃它就没有意义了。如果是那样，那么有之痛苦穷尽和彻底解脱的时候也没有了，因为成为其因的安住于梵行的成熟是痛苦的缘故。做业者的士夫，此人在做业的时候，无论是快乐还是痛苦，与哪个相应，成熟是快乐还是痛苦，如何感受，做善业或非善业等等，那样那样地成熟，感受快乐或痛苦，如果是那样，那么具有强烈烦恼的痛苦和不愉快，伴随着依靠梵行是有意义的缘故，会那样安住，而且那也是有无痛苦的穷尽的对治因，所以也有痛苦穷尽和彻底解脱的时候啊。那么这部经的意图是什么呢？对此，第一部经是遮止了因果不相应，第二部经是允许了相应。也就是像这样，如何如何做业和积累等等的这部经中，是遮止了做业时与快乐等相应的业的成熟感受快乐等，因为那样就不会安住于梵行，也不会舍弃非梵行。因为已经显示了。如何感受的业做和积累等等，在做业的时候，感受是快乐，还是痛苦，还是二者。
English
It is also allowed to do. If (it is) the opposite of the powerful karma as previously stated, then the opposite karmas should be understood as not having power. Secondly, quoting the sutra, the question is: The person who does karma, is this person happy or suffering, how and how does he do karma and accumulate, and the feeling matures in the same way, if that is the case, then abiding in celibacy is meaningless. Like this, because of having strong afflictions, observing separately, for the sake of guarding the precepts, accompanied by pain and unpleasantness. If the maturation is also felt in the same way, then it is meaningless to completely guard it. Being attached to other people's wives, etc., accompanied by happiness and pleasure, because the precepts are broken, so its maturation is also felt in the same way, then it is meaningless to abandon it. If that is the case, then there will be no time to exhaust and completely liberate the suffering of existence, because the maturation of abiding in celibacy, which is the cause of it, is painful. The person who does karma, when this person does karma, whether it is happiness or suffering, corresponding to which, the maturation is happiness or suffering, how to feel, doing good or non-good karma, etc., maturing in that way, feeling happiness or suffering, if that is the case, then the pain and unpleasantness of having strong afflictions, accompanied by relying on celibacy is meaningful, so it will abide in that way, and that is also the antidote cause of exhausting the presence or absence of suffering, so there is also a time to exhaust and completely liberate suffering. So what is the intention of this sutra? In response, the first sutra is to prevent the inconsistency of cause and effect, and the second sutra is to allow the consistency. That is, like this, in this sutra of how to do karma and accumulate, etc., it is to prevent the maturation of karma corresponding to happiness, etc., from feeling happiness, etc., when doing karma, because in that way one will not abide in celibacy, and one will not abandon non-celibacy. Because it has been shown. How to feel the karma of doing and accumulating, etc., when doing karma, the feeling is happiness, or suffering, or both.