Tibetan
ཟང་པོ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་བཟང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངན་སོང་བའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱང་། རྒྱུ་བཟང་པོ་མ་ཡིན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཅན་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ནུས་སོ། །རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་བཟང་པོ་དང་ངན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ལ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱས་ཀྱི། གཞན་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །འཕེན་པའི་ཚུལ་མུ་བཞི་ནི་ལས་བྱ་རྫོགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་རྣམ་སྨིན་གྱིས་ལུས་གཅིག་འཕེན་པ་ཡང་ཡོད་ཏེ། ལས་གཅིག་གིས་ཚེ་གཅིག་ཁོ་ནའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ས་བོན་གསོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་གཅིག་གིས་ལུས་དུ་མ་འཕེན་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཚེ་རབས་དུ་མའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ས་བོན་གསོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་དུ་མས་ལུས་གཅིག་འཕེན་པ་ནི། ལས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་མང་པོས་ཚེ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ས་བོན་ཡང་དང་ཡང་དུ་གསོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུ་མས་ནི་དུ་མ་འཕེན་པ་ནི་ལས་མང་པོ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས། ཚེ་རབས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་རྒྱུད་པའི་ས་བོན་གསོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་ནི་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རིགས་པས་འགྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཕངས་པ་ཐོག་མར་གང་འགྲུབ་པ་ནི་རྣམ་སྨིན་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་འབྱིན་པའི་ལས་མང་པོ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རིམ་གྱིས་མྱོང་སྟེ། རྒྱུ་མཉམ་པོ་ཡོད་པ་ལ་འབྲས་བུ་གཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་རིགས་སོ་སྙམ་པའོ། །དེ་ལ་ལས་གང་ལྕི་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོག་མར་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་སྟོབས་ལྡན་གྱི་འབྲས་བུ་མྱུར་དུ་འབྱིན་པ་རིགས་པའི་ཚུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྕི་ཡང་མཉམ་ན་འཆི་བའི་ཚེ་གང་རྐྱེན་གྱིས་གསོས་ཏེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ཐོག་མར་སྨིན་ཏེ། འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་དུས་སུ་ཅིག་ཤོས་བག་ལ་ཉལ་དུ་གནས་པས་སྟོབས་ཞན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འཆི་བའི་ཚེ་སེམས་མི་གསལ་བས་གང་ཡང་མངོན་དུ་བྱེད་མ་ནུས་ན་གང་གོམས་པ་ཤས་ཆེ་བ་དེ་ཉིད་ཐོག་མར་སྨིན་ཏེ། དེ་སྟོབས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འདྲ་ན་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་སྤྱད་པ་དེ་ཉིད་ཐོག་མར་སྨིན་པར་རིག་སྟེ། རྒྱུའི་དུས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་མཐུན་པར་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་རིགས་པའི་ཚུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ལས་ནི་འཁོར་བར་ལྕི་གང་དང་། །ཉེ་བ་གང་དང་གོམས་པ་གང་། །སྔོན་བྱས་གང་ཡིན་དེ་ལས་ནི། །སྔ་མ་སྔ་མ་རྣམ་སྨིན་འགྱུར། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ལྟ
Chinese
善先于前，因为是所欲之善果的缘故。同样，恶趣的异熟蕴，也能推断出非善因先于前。产生异熟果的善与不善，只是名言上称为善与非善，此外别无他物。投生之理的四句是，有以一业完成的刹那，以异熟投生一蕴身，因为一业仅能滋养一生之异熟种子。一业投生多蕴身，是因为其能滋养多生之异熟种子。多业投生一蕴身，是因为多业之刹那，屡屡滋养彼一生之异熟种子。多业投生多蕴身，是因为多业互相观待，滋养从一生至一生的相续种子。这些仅是依经文而安立，并非以理成立。何者先成熟，是说具有能生多种不同异熟之多业的有情，如何次第感受异熟，认为若因相同，则果应同时产生。对此，何业重，则彼之果先成熟，因为强力之因速疾产生果是理所当然的。若彼等轻重相同，则临终时，何者被缘所滋养而显现，彼即先成熟，因为在产生果之时，其余处于潜伏状态，故力弱。若临终时心不清晰，不能显现任何一者，则何者串习较多，彼即先成熟，因为彼力大。若彼亦相同，则最初所行之业先成熟，应如是了知，因为果随顺因时之次第而产生是理所当然的。如云：业于轮回中，何者为重、何者近、何者熟习，何者先作，彼业中，先者先成熟。如是所说。
English
Good precedes, because it is the cause of the desired good result. Similarly, the aggregates of maturation in the lower realms can also be inferred to have non-virtuous causes preceding them. It is merely in name that we call virtue and non-virtue the producers of good and bad maturation results; there is nothing else besides that. The four modes of projection are: there is also the case where one aggregate body is projected by maturation in a single moment of the completion of an action, because one action only nourishes the seed of maturation for one lifetime. One action projects multiple bodies because it nourishes the seeds of maturation for multiple lifetimes. Multiple actions project one body because many moments of action repeatedly nourish the seed of maturation for that one lifetime. Multiple actions project multiple bodies because many actions, in dependence on each other, nourish the seeds that continue from one lifetime to another. These are merely established based on scripture, and are not established by reasoning. As for which of the projected results matures first, it is said that sentient beings who possess many actions that produce various different kinds of maturation experience maturation in sequence, thinking that if the causes are equal, the results should occur simultaneously. In that case, whichever action is heavier, its result will mature first, because it is reasonable that a powerful cause quickly produces a result. If they are equal in weight, then whichever is nourished by circumstances and becomes manifest at the time of death will mature first, because the other remains dormant at the time of producing the result and is therefore weak. If the mind is not clear at the time of death and cannot manifest anything, then whichever is more habitual will mature first, because it is more powerful. If those are also the same, then it should be understood that the action performed first will mature first, because it is reasonable that the result occurs in accordance with the order of the cause. As it is said: "In samsara, whichever action is heavier, whichever is closer, whichever is more habitual, whichever was done earlier, from those actions, the earlier ones mature earlier."