English
is complete liberation, because it surpasses all liberations. These three unsurpassed states are mastered sequentially by the paths of seeing, cultivation, and no-more-learning. What is abandoned from what is a summary of ascertainment. When a yogi abandons afflictions, at that time, is it abandoning the fully afflicted, or is it abandoning the latent tendencies? From what abandonment is it said to be abandoned? It is abandoned from the latent tendencies, because the fully afflicted is already abandoned from the beginning. Abandoning the latent tendencies is called abandonment. Why is that? If one abandons from the fully afflicted but not from the latent tendencies, then the fully afflicted will arise again and again. But if one abandons from the latent tendencies, then both the latent tendencies and the fully afflicted will never arise again. As it is said, this should also be understood here. Like this, from what is abandoned, manifest or latent? It is not abandoned from the manifest, because the past afflictions have already ceased, and because they have already been abandoned, there is nothing to abandon from them. The future afflictions, because they have not yet arisen and have no form, there is nothing to abandon from them either. The afflictions that arise in the present do not last longer than a moment, so the action of the antidote cannot enter. Furthermore, the mind with latent tendencies and the mind without latent tendencies do not exist together, so they do not enter simultaneously with the path. Therefore, the afflictions that arise in the present are also not abandoned. However, from other sounds and proper attention, the mind of the antidote to afflictions, which is endowed with correct view, arises, and the mind with latent tendencies ceases. Therefore, it is abandoned from the bad place of afflictions. Thus, the aspect of the bad place to be abandoned by the path of seeing and the path of cultivation, with what antidote, is it a mundane or supramundane antidote? The arising of that antidote aspect and the cessation of the bad place aspect, which is not in accordance with it, are simultaneous, just as the arising of light and the cessation of darkness are simultaneous. What is the meaning of abandonment? For the mind in which the antidote has arisen, in the future, that aspect of affliction will never arise.
Tibetan
ཆོས་ཅན་དུ་གནས་པས་སྟེ། སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དེ་ནི་གཉེན་པོས་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་གཉེན་པོས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མངོན་གྱུར་རེ་ཞིག་མི་སྐྱེ་བ་ཙམ་བྱེད་ཀྱི་བག་ལ་ཉལ་འཇོམས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཉེན་པོ་དེ་ཉིད་དང་བྲལ་ན་སླར་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ཏིལ་མར་དག་གིས་བཀུས་པའི་ས་བོན་གྱིས་ནི། རེ་ཞིག་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེད་ཀྱང་ཏིལ་མར་གྱི་ནུས་པ་དང་བྲལ་བ་ན། སླར་ཡང་མྱུ་གུ་སྐྱེད་དུ་རུང་བ་བཞིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ནི། རང་གང་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་སེམས་རྒྱུད་དེ་ཉིད་རང་གི་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཉིད་འབྱུང་དུ་མི་རུང་བར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར་བག་ལ་ཉལ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་བོན་མེས་མ་རུངས་པར་བྱས་པ་བཞིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། དེའི་འོག་ཏུ་ལས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་བཤད་པར་བཞེད་ནས་ལས་གང་ཞེ་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་གཉིས་དང་ལྔས་མདོར་བསྟན་པ་དང་། གཉིས་པོ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། མདོའི་དོན་དུ་མས་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་། དེ་རྣམས་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་སེམས་པ་ཡང་ལས་སུ་ང་སྨྲའོ། །བསམ་པ་ཡང་ལས་སུ་ང་སྨྲའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་སེམས་པ་དང་བསམས་པའི་ལས་གཉིས་སོ། །ལས་ཐམས་ཅད་འདི་གཉིས་སུ་འདུས་པ་དེའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མདོར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཡང་ལས་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། འདི་ལྟར་དམིགས་པའི་ལས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའོ། །བྱེད་པའི་ལས་ནི། སས་རྟེན་པ་དང་ཆུས་སྡུད་པའོ། །རྩོལ་བའི་ལས་ནི་བསམ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ལུས་ངག་གི་ལས་ལ་སྦྱོར་བའོ། །སྒྱུར་བའི་ལས་ནི་གསེར་འགར་ལ་སོགས་པས་གསེར་སྦྲམ་ལ་སོགས་པ་རྒྱན་ལ་སོགས་པར་སྒྱུར་བའོ། །འཐོབ་པའི་ལས་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། བསམ་གཏན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆགས་བྲལ་ཐོབ་པ་སོགས་སོ། །ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར་ནི་ཕལ་ཆེར་རྩོལ་བའི་ལས་སུ་འདོད་ཏེ། སེམས་པ་དང་བསམས་པའི་ལས་གཙོ་བོའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བས་འདོད་པ་ཐོབ་པ་སོགས་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ན་བྱེད་པ་དང་འཐོབ་པའི་ལས་ཀྱང་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་གཉིས་པོ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ལས་དང་པོ་སེམས་པའི་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ཀུན་ནས་
Chinese
因为安住于法性中，远离了产生轮回的原因——恶业的形态，所以这才是以对治力断除所断之义。其中，世间的对治力只能暂时使烦恼不现行，而不能摧毁习气，因为一旦离开对治力，烦恼又会再次产生。比如，用麻油等浸泡过的种子，虽然暂时不会发芽，但一旦失去麻油的效力，又会再次发芽一样。而超世间的道，能使在自己相续中产生的那个心相续，不再产生自己所断的那个烦恼，因此才叫做断除习气，比如用火烧坏种子一样。烦恼的集谛已经讲完了。接下来想要宣讲业的集谛，所以说什么是业呢？对此，又以二和五来简略地宣说，以及详细地解释这二者，以及以经文的意义来确定，以及以各种方式来宣说这些。第一，经中说：‘比丘们，思也是业，想也是业。’像这样，思和想两种就是业。一切业都包含在这二者之中，因此这是对业的体性的简略归纳。还有，业有五种形态，即：所缘的业，是指以眼等对色等进行缘取；作用的业，是指地具有支撑作用，水具有聚合作用；勤作的业，是指先有想法，然后才进行身语的活动；转变的业，是指用金矿等将金子转变成金饰等饰品；获得的业，是指以超世间的道获得涅槃，以禅定获得世间的离欲等。在此宣讲集谛的场合，大多认为是勤作的业，因为思和想的业是主要的。因为善业能获得 desired things 等，并且执持自己的体性，所以也有作用和获得的业。第二，详细解释这二者，其中第一个是思的业的本体，即善或不善的身语的一切业。
English
Because of abiding in the Dharma, it is the meaning of abandoning what is to be abandoned by the antidote, because it is free from the form of negative karma, the cause of rebirth. Among these, worldly antidotes can only temporarily prevent afflictions from manifesting, but cannot destroy latent tendencies, because if one is separated from that antidote, afflictions will arise again. For example, seeds soaked in sesame oil etc. will not sprout for a while, but once they lose the power of sesame oil, they can sprout again. However, the transcendental path makes it impossible for the mind-stream that has arisen in one's own continuum to produce the very affliction that is to be abandoned, therefore it is called abandoning latent tendencies, just like burning seeds with fire. The origin of afflictions has been explained. Next, wanting to explain the origin of karma, it is said, what is karma? In this regard, it is briefly explained by two and five, and these two are explained in detail, and determined by the meaning of the sutra, and these are explained in various ways. First, in the sutra it says: 'Monks, thought is also karma, intention is also karma.' Like this, thought and intention are the two karmas. All karmas are included in these two, therefore this is a brief summary of the nature of karma. Also, karma has five forms, namely: the karma of object, which refers to the objectification of form etc. by the eye etc.; the karma of action, which refers to the earth having the function of support and water having the function of aggregation; the karma of effort, which refers to first having an idea and then engaging in the activities of body and speech; the karma of transformation, which refers to transforming gold into ornaments etc. with gold ore etc.; the karma of attainment, which refers to attaining Nirvana by the transcendental path, and attaining worldly detachment by meditation etc. In this context of explaining the truth of origin, it is mostly considered to be the karma of effort, because the karma of thought and intention is the main one. Because virtuous karma can obtain desired things etc., and because it holds its own nature, there are also karmas of action and attainment. Second, explaining these two in detail, the first of which is the essence of the karma of thought, which is all the virtuous or non-virtuous karmas of body and speech.
Tibetan
སློང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ནི་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་སོ། །དབྱེ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་བསམས་པའི་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། དགེ་མི་དགེའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་ཀྱི་དེའི་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གི་སེམས་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པ་ན་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དབྱེ་བ་ནི་ལུས་ཀྱི་ལས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་མོ་ལུས་ཀྱི་ལས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་རེ་རེ་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་གཉིས་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་མི་དགེ་བ་ཡང་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་དང་འཇུག་རྣམ་པ་གསུམ་ལས། དངོས་གཞིའི་ཆེ་ལོང་རགས་པ་རྣམས་མདོར་བསྡུས་པ་ནི་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་སྟེ་འདི་ལྟར་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཡིན་ལ། དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པའི་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ཏེ། བྱ་བའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་དང་ངན་འགྲོར་བགྲོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཡིན་ལ། དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པའི་སེམས་པ་དེ་དང་དེ་ལ། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་དེར་རྣམ་པར་བཞག་གོ །བརྣབ་སེམས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པའི་སེམས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་དེའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལུས་ངག་གི་ལས་བདུན་པོ་དག་གི་ལུས་ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དག་ནི། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཡང་། དེ་དང་དེའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཏགས་པ་ནི་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པའི་སེམས་པ་དེ་དང་དེ་དག་ནི། འདིས་སྲོག་གཅོད་པ་དང་མ་བྱིན་པ་ལེན་པ་ལ་སོགས་ཀྱི་ལུས་དང་ངག་གི་བྱ་བ་དེ་དང་དེ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སྲོག་གཅོད་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། སྲོག་གཅོད་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ནི་དངོས་ཡིན་ནོ། ། དགེ་བ་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་དང་འཇུག་གསུམ་ལས། དངོས་གཞིའི་ཆེ་ལོང་རྣམས་མདོར་བསྡུས་པ་ནི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཡིན་ལ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འཇུག་པའི་སེམས་པ་ནི། དེ་དང་
Chinese
发起之因时的意乐是心之显现作用，即意的业。分类有福德等三种，它们的自性将会阐述。第二，思所成业的体性是善与非善三门之业的那时意乐之心。它们的自性如何，在宣说非表色之相时已述。分类有身体的业等三种，身体的业等那些也各自变成善与非善两种。其中，非善也有加行、正行和后行三种。正行的粗略纲要是非善业的十种途径，即如杀生等。其中，杀生等三种是身体的表色，与它们一同运作的心识等是杀生等的业道，因为它们变成了行为的本体，并且使人走向恶趣。妄语等是语言的表色，与它们一同运作的心识就在那，被安立为妄语的业道等。贪心等三种和一同运作的心识等也是那和那的业道。其中，身体和语言的七种业的身体和语言的表色等，虽然是杀生等和妄语等的自性，但它们是那和那的业道的假立。与它们一同运作的那和那的心识等，因为以此来连接杀生和不与取等身体和语言的行为，所以仅仅是近取杀生等名称，而杀生等的业道是真实的。善业也有加行、正行和后行三种。正行的粗略纲要是善业的十种途径，那又是什么呢？即是断除杀生等。其中，断除杀生等三种是身体的表色，与它一同运作的心识是那和
English
The motivation at the time of the cause that initiates is the manifest action of the mind, which is the karma of the mind. The divisions are three, such as merit, and their nature will be explained. Secondly, the nature of karma born of thought is the mind of the motivation at that time of the karma of the three gates of virtue and non-virtue. What is their nature like? It has already been explained when demonstrating the characteristics of non-manifestation. The divisions are three, such as the karma of the body. Each of those karmas of the body and so on also becomes two, virtuous and non-virtuous. Among them, non-virtue also has three aspects: preparation, the actual deed, and the conclusion. The rough outline of the main part is the ten paths of non-virtuous actions, such as killing. Among them, killing and the like are the three forms of physical manifestation, and the minds that engage with them are the paths of action of killing and the like, because they have become the essence of action and lead to bad migrations. Lying and the like are the forms of verbal manifestation, and the minds that engage with them are established as the path of action of lying and so on. The minds that engage with covetousness and the like are also the path of action of that and that. Among them, the physical and verbal manifestations of the seven actions of body and speech are the characteristics of killing and the like, and lying and the like, but they are the designations of that and that path of action. The minds that engage with them are merely labeled with the term 'killing' and so on, because they connect the actions of body and speech, such as killing and not taking what is given, to that and that, and the path of action of killing and so on is real. Virtue also has three aspects: preparation, the actual deed, and the conclusion. The rough outline of the main part is the ten paths of virtuous action. What are they? They are abandoning killing and so on. Among them, abandoning killing and the like are the three forms of physical manifestation, and the mind that engages with it is that and