Tibetan
་མཐུས་རྒྱུད་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྤོང་བ་མ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཡང་དང་ཡང་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་གོམས་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཀྱང་མཐོང་སྤང་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བཤེས་གཉེན་ངན་པས་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གློ་བུར་བ། དེ་དག་གང་གི་ཚེ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། ལྡོག་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་བདེན་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དག་གིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་མངོན་གྱུར་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་ཞུགས་ཕྱིན་ཆད་མི་སྐྱེ་ཡང་། ཇི་སྲིད་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེ་སྲིད་དུ་བག་ལ་ཉལ་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ནི། བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་པས། བག་ལ་ཉལ་སྤོང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་གི་བག་ལ་ཉལ་མཐའ་དག་མེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཕྱིན་ཆད་སེམས་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བའི་སྣོད་མ་ཡིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། སྤོང་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟར་མངོན་གྱུར་ཇི་ལྟར་སྤོང་བ་དང་བག་ལ་ཉལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཅི་འདྲ་བས་སྤོང་བ་དང་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཞིག་ས་བོན་ནམ་མངོན་གྱུར་གང་ལ་སྤོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། དང་པོར་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་བར་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང་ཐ་མར་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་རྙེད་པའོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་དེའི་གཞིའི་དངོས་པོ་གང་ལས་དེ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དང་དམིགས་པ་དང་། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་སེམས་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཉེས་དམིགས་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལ་གནོད་པ་དེ་དག་ནི་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུའོ། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྐྱེད་པ་ནི། བདག་པོའི་འབྲས་བུའོ། །ཕྱི་མ་ལ་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འབྱིན་པ་ནི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །ཡོངས་སུ་སྤོང་
Chinese
由于以精勤特别执着于相续，仅仅见到真谛并不能断除。然而，通过反复串习见到真谛，将会变得非常清净。因此，通过修习所要断除的烦恼，即使是错误地执着于真谛的形象，也不会成为见道所断。如果由恶知识的教导等因缘所产生的突发性烦恼，当生起与决择分相应的（智慧）时，难道不会退转吗？如果说是通过见到真谛所要断除的，那么这些烦恼的遍缠现行，一旦进入与决择分相应的状态，就不会再生起。然而，在没有现证真谛之前，习气并不能断除。因为与决择分相应的（智慧）仅仅是对真谛的形象产生信解的作意，所以不能断除习气。当现证真谛时，就能彻底消除这些烦恼的习气，因为从那以后，心相续不再是产生此类烦恼形象的容器。因此，这些烦恼是通过见到真谛所要断除的。断除有三种：即如何断除现行，以何种作意断除习气，以及所要断除的烦恼在种子或现行中如何断除。第一种有三种：首先是完全了解烦恼的因、果、自性这三者的本性；中间是完全断除相续中已生起的烦恼；最后是获得未生起烦恼的对治。其中，完全了解是指完全了解烦恼的基础事物，即烦恼从何处产生的原因和所缘，以及紧随其后的条件；完全了解烦恼的自性，即心不寂静的特征；以及完全了解烦恼的过患，即对自他双方造成损害，这些是士夫所作的果报。产生今生罪过的是增上果。来世产生痛苦果报的是异熟果，这些都要完全了解。完全断除
English
Because of particularly clinging to the continuum with diligence, merely seeing the truth does not eliminate it. However, by repeatedly familiarizing oneself with seeing the truth, one will become extremely pure. Therefore, the afflictions to be abandoned through cultivation, even if they are wrongly attached to the appearance of truth, will not become what is abandoned by seeing. If sudden afflictions arise from causes such as the teachings of bad friends, when the part that is in accordance with the determination arises, will it not regress? If it is said that it is to be abandoned by seeing the truth, then the pervasive entanglement of these afflictions will not arise once it enters the state of being in accordance with the determination. However, as long as the truth is not directly realized, the latent tendencies are not abandoned. Because the parts that are in accordance with the determination are merely the attention that generates faith in the appearance of truth, they cannot abandon the latent tendencies. When the truth is directly realized, it eliminates all the latent tendencies of these afflictions, because from then on, the mindstream is no longer a vessel for generating such forms of afflictions. Therefore, these afflictions are to be abandoned by seeing the truth. There are three types of abandonment: how to abandon manifestation, with what kind of attention to abandon latent tendencies, and which afflictions to be abandoned are abandoned in the seed or manifestation. The first has three parts: first, fully understanding the nature of the three aspects of the cause, effect, and essence of afflictions; second, completely abandoning the afflictions that have arisen in the continuum; and finally, obtaining the antidote to those that have not arisen. Among them, complete understanding means fully understanding the basis of the affliction, the cause and object from which it arises, and the immediate conditions; fully understanding the nature of the affliction itself, which is the characteristic of the mind not being at peace; and fully understanding the faults of the affliction, which cause harm to oneself and others, both of which are the results of the actions of individuals. Generating faults in this life is the dominant result. Generating painful results in the future is the result of maturation, all of which must be fully understood. Complete abandonment