Tibetan
། །མདོར་བསྡུ་ན། བག་ཆགས་ཀྱི་གཞན་དབང་དང་། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་གཞན་དབང་གཉིས་སོ། །དེ་དག་གི་དོན་ཅི་ཞེ་ན། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་འདི་ཉིད་རང་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་གྱི་དབང་གིས། གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་གཞན་དབང་དང་པོར་བཞག་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་བོར་མཐའ་གཅིག་དུ་མ་གྲུབ་ལ། བློ་བུར་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་དཀྲུགས་པའི་ཕྱིར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ངོ་བོར་མ་གྲུབ་པས་གཞན་དབང་གཉིས་པར་བཞག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོ་བོ་སེམས་སོ། །ཡང་ན་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་གཞན་དབང་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་གང་ཡིན་པས་ཏེ། དེ་ཡང་བཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའོ། ། ཀུན་བཏགས་པ་ལ་རྣམ་པ་དུ་ཡོད་ཅེ་ན། རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་ཚད་མེད་དེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཐའ་ཡས་པས་གང་དེ་དག་གིས་ཀུན་བཏགས་པ་ཡང་དེ་སྙེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་བསྡུ་ན་གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་ཀུན་བཏགས་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་དུ་ཀུན་བཏགས་པ་གཉིས་གཉིས་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་རྣམ་པ་དུ་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ནི་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོར་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ནི་དབྱེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བའི་ངོར་འཁོར་དང་བཅས་པའི་དབྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། །རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། རྣམ་པར་དག་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་དྲི་མ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་དག་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ས་བོན་དང་བཅས། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་མི་རྟག་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ལམ་དང་ལམ་དེའི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ཡིན་ལ། དང་པོ་ནི། རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཏེ་དེ་ཡང་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་ཟག་པ
Chinese
总而言之，有业习气的他起和，由遍计烦恼和清净的体性上没有完全成立的他起两种。那些的意义是什么呢？就是说，非真实的遍计，由自己的业习气种子力的作用，以二取显现的体性而生起，所以安立为第一种他起。由于自性本净，不是完全成立为遍计烦恼的体性，由于是忽然被遍计烦恼所扰乱，所以不是完全成立为清净的体性，因此安立为第二种他起，我是这样想的。或者说，以完全清净和不清净的差别，他起有两种。第一种是圣者们从后所得的清净世间法，那也是以能取和所取的体性显现，本身就具有三界相，所以是他者的作用。第二种是孩童们相续中存在的非真实的遍计。如果问遍计所执有多少种？如果广说则有无量种，因为有无量的分别念，由那些所遍计的也有那么多。总而言之，有在人与法上遍计的两种，而那些的每一个又都有在体性和差别上遍计的两种。如果问圆成实有多少种？那就像虚空的轮廓一样，因为在法界体性上是同一味道，所以在胜义谛上一点差别也没有。然而，为了喜欢戏论者，就以眷属和具有差别的方式来说，有两种，即常和无常的圆成实。第一种又有自性圆成实和，清净圆成实两种。那些也依次是具有垢染的真如和没有垢染的真如。获得清净圆成实的道的体性，具有种子，具有所缘就是无常的圆成实，那也就是清净之道和那个道的所缘两种。第一种又有因和果两种，第一种是：自性安住的种性，也就是在阿赖耶识中存在的有漏
English
In short, there are two types of other-powered nature: the other-powered nature of habitual imprints, and the other-powered nature that is not fully established as the nature of all-pervasive affliction and complete purification. What is the meaning of these? That is, this unreal all-pervasive conception arises as the nature of dualistic appearance due to the power of its own seed of habitual imprints, so it is established as the first other-powered nature. Because it is naturally completely pure, it is not entirely established as the nature of all-pervasive affliction, and because it is suddenly disturbed by all-pervasive affliction, it is not entirely established as the nature of complete purification, so it is established as the second other-powered nature, or so I think. Alternatively, there are two types of other-powered nature due to the difference between complete purity and impurity. The first is the pure mundane dharma obtained by the noble ones from their subsequent attainment, which, appearing as the nature of the apprehended and the apprehender, has the aspect of the three realms, so it is under the power of others. The second is the unreal all-pervasive conception that exists in the minds of children. If asked, how many types of imputed nature are there? If explained in detail, there are countless types, because there are endless conceptualizations, and there are as many imputations by them. In short, there are two types of imputation: imputation on persons and imputation on phenomena, and each of these has two types of imputation: imputation on essence and imputation on difference. If asked, how many types of perfectly established nature are there? It is like the expanse of the sky, because it is of one taste in the nature of the dharmadhatu, so there is not even a slight difference in the ultimate truth. However, for the sake of those who delight in elaboration, there are two types when considering the distinctions of retinue and possession: the permanent and the impermanent perfectly established nature. The first also has two types: the self-existent perfectly established nature and the completely pure perfectly established nature. These are also, in order, the suchness with defilements and the suchness without defilements. The nature of the path that obtains the completely pure perfectly established nature, with its seed and with its object, is the impermanent perfectly established nature, which is the path of complete purification and the object of that path. The first also has two types: cause and effect. The first is the naturally abiding lineage, which is the contaminated [seeds] existing in the alaya.
Tibetan
་མེད་པའི་ས་བོན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྒྱུད་ཏེ་འོངས་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེའི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པར་ནི་སྔར་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པས་བསྡུས་ཞེ་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་ཡང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུས་བསྡུས་པ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལུས་སུ་བསྡུས་པར་བལྟའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཀུན་བཏགས་དང་གཞན་དབང་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དེའི་འབྲས་བུའི་ལམ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ། །ལམ་དེའི་དམིགས་པ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པས་བསྡུས་སོ། ། འདི་ལྟར་དེ་དག་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་བཏགས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་རྟོག་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་དབང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པར་དག་པ་བཞིར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དང། དྲི་མ་མེད་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་བརྒྱད་སྟོང་པའི་དོན་བསྡུས་པ་ལས། རྣམ་པར་དག་པ་བཞིར་བརྟེན་ནས། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་དང་པོ་གཉིས་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། འགྱུར་མེད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཅེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་པོ་འདི་དག་ལ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི་གང་། བཏགས་པར་ཡོད་པ་ནི་གང་ཞེ་ན། གཞན་གྱི་དབང་ནི་སྒྱུ་མའི་སྤྲུལ་གཞི་བཞིན་དུ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་འཁྲུལ་པའི་ག
Chinese
无有之种子，从无始以来相续而来，所谓由法性所获得的六处之差别，其自性之决定，先前已广说完毕。为何彼由圆成实所摄持耶？《摄大乘论》中说：“菩萨最初者，虽是世间人，然由法身所摄持，声闻和独觉等，观为解脱之身所摄。”如是所说，故非遍计所执和依他起，因由遍一切烦恼之对治品所摄持之故。第二，彼之果之道者，菩提分法三十七，以及六度等三乘之道所摄持者。彼道之所缘者，大乘等圣法十二部经所摄持者，亦由圆成实所摄持。 如是彼等乃是清净之因故，非是遍计所执，亦非从一切烦恼之种子所生，乃是法界极清净之分别之同类因之果故，非是依他起。又或者彼等一切亦成四种清净，即自性清净，无垢清净，证得清净，以及所缘清净。如是《八千颂》之义集中说：“依于四种清净故，是为显示圆成实。”如是所说。彼等若略摄之，则成不变之圆成实，以及不颠倒之圆成实二者。如是，前二者是不变之圆成实，后二者是由不颠倒之圆成实所摄持之故。如是，《辨中边论》中说：“不变不颠倒，圆成实性有二种。”如是所说。此三种自性中，何者是实有，何者是假立有耶？依他起如幻化之所依般，唯是实有，否则将成错乱之
English
The seed of non-existence, which has come down through the lineage from beginningless time, is said to be the distinction of the six places obtained by Dharma-nature, and the determination of its nature has already been explained in detail. Why is it included in the Pariniṣpanna? The Mahāyānasaṃgraha states: "Even though the first Bodhisattvas are worldly people, they are included in the Dharma-body, and the Śrāvakas and Pratyekabuddhas are regarded as included in the body of liberation." As it is said, it is not Parikalpita and Paratantra, because it is included in the antidote to all afflictions. Secondly, the path of its fruit is the thirty-seven limbs of enlightenment, and the paths of the three vehicles, such as the six perfections. The object of that path is also included in the Pariniṣpanna, which is included in the twelve scriptures of the holy Dharma, such as the Mahāyāna. Thus, since they are the cause of purification, they are not Parikalpita, nor do they arise from the seed of all afflictions, but are the result of the homogeneous cause of the extremely pure distinction of the Dharma-dhātu, so they are not Paratantra. Alternatively, all of them become four kinds of purity: namely, purity by nature, purity without defilement, purity of attainment, and purity of object. Thus, the meaning of the Aṣṭasāhasrikā is summarized as follows: "Depending on the four kinds of purity, it is shown to be Pariniṣpanna." As it is said. If these are briefly summarized, they become two: the immutable Pariniṣpanna and the non-inverted Pariniṣpanna. Thus, the first two are the immutable Pariniṣpanna, and the latter two are included in the non-inverted Pariniṣpanna. Thus, the Madhyāntavibhāga states: "The immutable and non-inverted, the Pariniṣpanna has two aspects." As it is said. Among these three natures, which is substantially existent and which is nominally existent? The Paratantra is only substantially existent, like the basis of an illusion, otherwise it will become a confusion.