Tibetan
ནི་གཅིག་ལ་སོགས་པར་བགྲང་བར་སྣང་བའོ། །ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་གྲོང་དང་ཀུན་དགའ་ར་བ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི། མཐོང་བ་ཐོས་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་སོ། །བདག་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་འདི་ནི་བདག་གིའོ། །འདི་ནི་གཞན་གྱིའོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ། །བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོ་དང་འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམས་ནི་ལྷ་དང་མི་དང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་དང་དུད་འགྲོ་དང་ཡི་དྭགས་དང་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བར་སྣང་བའོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་འདི་དག་ནི་བག་ཆགས་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་འབྱུང་སྟེ། འདི་ལྟར། ལུས་དང་ལུས་ཅན་དང་ཟ་བ་པོའི་རྣམ་པར་རིག་པའི་བར་ནས་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པའི་བར་གང་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ལས་འབྱུང་ངོ་། །བདག་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་བག་ཆགས་ལས་འབྱུང་ངོ་། །བདེ་འགྲོ་ནས་སྐྱེ་བའི་བར་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ལས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་ལུས་དང་ལུས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་ནང་གི་ཁམས་དྲུག་ཡིན་ནོ། །དེས་ཉེ་བར་སྤྱད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་ཕྱིའི་ཁམས་དྲུག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་དང་ཟ་བ་པོའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དྲུག་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་འདི་དག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་དུས་དང་གྲངས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་ཟ་བའི་རྣམ་པར་རིག་པས་བསྡུས་སོ། །ཡུལ་དང་ཐ་སྙད་གྱི་རྣམ་པར་རིགས་པ་ནི་དེས་ཉེ་བར་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་རྣམ་རིག་གིས་བསྡུས་སོ། །བདག་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་ལུས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པས་བསྡུས་སོ། །བདེ་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་བཞི་ནི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པས་བསྡུས་སོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་འདི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྡུས་སམ་མ་བསྡུས་ཞེ་ན། བསྡུས་པར་རིག་པར་ལྟའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ནི་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། དེས་ཉེ་བར་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམས་བསྡུས་པར་ལྟའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱིས་ནི་ལུས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ནི་ཟ་བ་པོའི་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ནི་དེ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ལྔ་པོ་དེ་དག་གི
Chinese
是显现为计数一等等。境的识则显现为城镇和僧园等等。名言的识是，见闻和，差别分析和识等等。自和他者的识是执著身体等等这是我的，这是他者的差别。善趣和恶趣及死殁和出生的识等，显现为天和人及有情地狱和旁生和饿鬼及出生和死亡。这些识是从三种习气产生的，如此，从身体和有身者和食用者的识之间到名言的识之间，凡是哪些都是从现言的习气产生的。自和他者的识是从我见习气产生的。从善趣到出生之间的识，凡是哪些都是从有支的习气产生的。其中身体和有身者的识是内部的六界。由它所亲近的识是外部的六界。其中亲近者和食用者的识是识的六界。其余的识应当了知是这些的种种差别。而且时间和数量的识被食用的识所摄。境和名言的识是被它所亲近的识所摄。自和他者的识被有身者的识所摄。善趣等等的四种识被身体的识所摄。这些识是被八识所摄还是不摄呢？应当看作是被摄的。如何呢？其中阿赖耶识是摄集了身体的识和，由它所亲近的识。染污意是摄集了有身者的识。意识是摄集了食用者的识。根识是摄集了对它的亲近的识。其余的是那五种识的
English
Appearances are enumerated as one, and so on. The consciousness of objects appears as towns and monasteries, and so on. The consciousness of terms is seeing, hearing, distinguishing, and knowing. The consciousness of self and other is the distinction of grasping at the body, etc., as "This is mine," and "This is another's." The consciousnesses of happy migrations, unhappy migrations, death, transmigration, and birth appear as gods, humans, sentient beings in hell, animals, hungry ghosts, birth, and death. These consciousnesses arise from three kinds of habitual tendencies. That is, whatever consciousnesses there are from the consciousness of body, embodied being, and eater up to the consciousness of terms arise from the habitual tendency of expression. The consciousness of self and other arises from the habitual tendency of viewing as self. Whatever consciousnesses there are from happy migrations up to birth arise from the habitual tendency of the limb of existence. Of these, the consciousness of body and embodied being is the six internal elements. The consciousness that is closely practiced by it is the six external elements. Of these, the consciousness of what is closely practiced and the eater is the six elements of consciousness. The remaining consciousnesses should be understood as the various distinctions of these. Moreover, the consciousness of time and number is included in the consciousness of eating. The consciousness of objects and terms is included in the consciousness of what is to be closely practiced by it. The consciousness of self and other is included in the consciousness of embodied being. The four consciousnesses of happy migrations, etc., are included in the consciousness of body. Are these consciousnesses included or not included in the eight consciousnesses? It should be regarded as included. How so? Of these, the ālaya-consciousness is regarded as including the consciousness of body and the consciousness of what is to be closely practiced by it. The afflicted mind is the consciousness of embodied being. The mind-consciousness is the consciousness of the eater. The sense-consciousness is the consciousness of what is closely practiced by it. The remainder are those five consciousnesses.
Tibetan
་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཅི་རིགས་པར་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། དོན་དང་སེམས་ཅན་བདག་རྣམས་རིགས། །སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། །རབ་ཏུ་སྐྱེའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྣམ་པར་རིག་པ་བཞི་སྟེ། དོན་དུ་སྣང་བ་དང་། སེམས་ཅན་དུ་སྣང་བ་དང་། བདག་ཏུ་སྣང་བ་དང་། རྣམ་པར་རིག་པར་སྣང་བའོ། །དེ་ལ་དོན་དུ་སྣང་བ་ནི། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའོ། །སེམས་ཅན་དུ་སྣང་བ་ནི། ཀུན་གཞི་ཉིད་རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔར་སྣང་བའོ། །དེ་གཉིས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཏུ་སྣང་བ་ནི་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཡིད་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རིག་པར་སྣང་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དྲུག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རིག་པ་བཞི་པོ་འདི་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་ཡང་ལུས་དང་ལུས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམས་སུ་འགྱུར་ལ། དེ་རྣམས་མདོར་བསྡུས་ན་ཡང་བཞི་པོ་འདི་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་བསྡུས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི། སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་དེ་དག་ཏུ་འདུས་ལ། རྣམ་པར་རིག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་དག་གི་དོན་མདོར་བསྡུས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། སུམ་ཅུ་པ་ལས། གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཏེ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། དེ་ལ་ཀུན་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་བཤ་པའི་གཞན་གྱི་དབང་གི་གཟུང་ཆ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་པར་གྱུར་པ། ཐ་སྙད་དུ་བྱིས་པའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཡོད་ཅིང་། རིགས་པས་དཔྱད་མི་བཟོད་པས་རྫས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཉིད་ལས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་གང་གིས། །དངོས་པོ་གང་གང་རྣམ་བརྟགས་པ། །དེ་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡི། །ངོ་བོ་ཉིད་ཏེ་དེ་མེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་རྟོག་བྱེད་གང་གིས་བརྟག་བྱ་གང་ལ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་བུ་རྟོག་པར་བྱེད་ཅེ་ན། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པར་བྱེད་ཏེ། ཤེས་པ་གཞན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་རང་གི་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ལས་བྱུང་ཞིང་། རྣམ་པར་རིག་པ་གཞན
Chinese
是特殊的缘故，应当理解为以适当的方式进行了概括。此外，如《辨中边论》所说： “义与有情及我等，识之显现而生起。” 如是宣说了四种识：显现为义、显现为有情、显现为我、显现为识。其中，显现为义是指，阿赖耶识本身显现为色、声等对境。显现为有情是指，阿赖耶本身显现为自身和他相续的眼等五根。这二者是阿赖耶识。显现为我的是染污意。显现为识的是六识聚。如果将这四种识展开来说，则会变成身体和有身等各种识。如果将它们简要归纳，仍然是这四种，因此应当视它们为彼此包含。这样一来，所有非真实的遍计所执，都包含在前面所说的那些识中，而所有那些识，都称为依他起性。这些意义可以概括为：如《三十颂》所说： “依他起性乃是识，由缘而生是分别。” 那么，遍计所执性是什么呢？如前所述，在依他起的所取分上，由分别念虚构为补特伽罗和法，在名言中是孩童的意识的行境，但经由理智分析则无法成立，因此在实体的自性上丝毫也不存在。如《三十颂》所说： “由何分别于何物，如何分别所分别，即是遍计自性相，此性非有如是说。” 那么，能分别者以什么，在所分别者上，以什么方式进行分别呢？是意识进行遍计，因为其他识不是分别性的，所以不进行分别。那个意识是从自己的名言习气的种子中产生的，其他的识
English
Because it is special, it should be understood as being summarized in an appropriate way. Furthermore, as stated in the "Distinguishing the Middle from the Extremes": "Objects, sentient beings, and self, are the types from which the appearance of consciousness arises." As such, four kinds of consciousness are taught: appearing as objects, appearing as sentient beings, appearing as self, and appearing as consciousness. Among these, appearing as objects refers to the fact that the alaya-consciousness itself appears as objects such as forms and sounds. Appearing as sentient beings refers to the fact that the alaya itself appears as the five faculties such as the eyes of oneself and others. These two are the alaya-consciousness. Appearing as self is the afflicted mind. Appearing as consciousness is the collection of the six consciousnesses. If these four consciousnesses are elaborated, they will transform into various consciousnesses such as the body and the embodied. If they are briefly summarized, they still become these four, so they should be regarded as mutually inclusive. In this way, all unreal pervasive conceptualizations are included in the previously mentioned consciousnesses, and all those consciousnesses are called the nature of other-dependence. The meaning of these can be summarized as: as stated in the "Thirty Verses": "The nature of other-dependence is conceptualization, arising from conditions." So, what is the nature of the completely imputed? As mentioned before, on the apprehended aspect of other-dependence, it is fabricated by conceptual thought as persons and phenomena, and in name, it is the object of children's consciousness, but it cannot be established by rational analysis, so it does not exist at all in the nature of substance. As stated in the same text: "Whatever is conceptualized by whatever conceptualization, whatever entity is conceptualized, that is the nature of the completely imputed, and it is said that this nature does not exist." So, how does the conceptualizer conceptualize the object to be conceptualized, and in what way? It is the mind-consciousness that conceptualizes, because other consciousnesses are not conceptual, so they do not conceptualize. That mind-consciousness arises from the seeds of its own expressible habitual tendencies, and other consciousnesses