Tibetan
ང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་རྟོག་གིས་བསྡུས་པའོ། །ཕྱི་ནང་ནི་ལུས་ཁོག་པར་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་གོ །ཆེན་པོ་ནི་གནས་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་གོ །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་གོ །དོན་དམ་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་པར་རང་གི་ངོ་བོ། འདུས་བྱས་ཀྱི་དད་སོགས་དགེ་བ་འདུས་བྱས། འདུས་མ་བྱས་ནི་མྱང་འདས་སོགས་དགེ་བ་འདུས་མ་བྱས། མཐའ་ལས་འདས་པ་ནི་བདག་གིས་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པར་བྱ་སྙམ་པའི་རྣམ་རིག་གོ །ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ནི་འཁོར་བར་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་གོ །དོར་བ་མེད་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཀྱི་ཚེ་ཡང་དགེ་བ་མི་ཟད་པར་བྱེད་པ། རང་བཞིན་ནི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་རིག་གོ །རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྣམས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོབས་སོགས་ཏེ་དེ་དག་རེ་རེ་ཡང་ཀུན་བཏགས་པའི་བདག་དང་ཆོས་གཉིས་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ནི་དེ་དང་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། ། དེ་ལྟར་ན་གང་ལ་གང་མེད་པ་དེ་ན་དེས་སྟོང་ཞེས་དང་། འདི་ལ་ལྷག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིར་ཡོད་པའོ་ཞེས་པའི་གཞུང་ཡང་འདི་ལ་ལེགས་པར་འགྲིག་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དགག་གཞི་གཞན་དབང་གང་ལ་དགག་བྱ་ཀུན་བཏགས་པའི་གང་ཟག་དང་ཆོས་གང་མེད་པ་དེ་ནི་དེས་སྟོང་ཞེས་པ་དང་། དགག་གཞི་གཞན་དབང་འདི་ལ་དགག་བྱ་ཀུན་བཏགས་གང་བཀག་པའི་ལྷག་མ། གང་ཡིན་པའི་དགག་གཞི་གཞན་དབང་དེ་ནི་འདིར་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའོ་ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཡོད་པའང་ཡོད་པར་མེད་པའང་མེད་པར་ཞེས་པའང་ལེགས་པར་དྲངས་པར་འགྱུར་ཏེ། གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་གཞན་དབང་རྣམ་རིག་ཙམ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་ཟག་དང་ཆོས་སུ་ཀུན་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དབུས་མཐའ་ལས། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ཡོད། །དེ་ལ་གཉིས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འདི་ལ་ཡོད། །དེ་ལ་ཡང་ནི་དེ་ཡོད་དོ། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་མི་སྟོང་མིན། །ཡོད་པས་མེད་པས་ཡོད་པས་ན། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཐམས་ཅད་བཤད། །འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ཡང་ཚུལ་འདི་ལ་ལེགས་པར་འགྲིགས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་སྟོང་དུ་སྨྲ་བ་དག་གི་ལུགས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ཀུན་བཏགས་བཞིན་དུ་གཞན་དབང་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་དགོས་ན། གཞུང་འདི་དག་དུ་ནི་གཞན་དབང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྟོག་ནི་སྒྱུ་མའི་སྤྲུལ་གཞི་ལྟར་ཡང་དག་པར་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞན་དབང་ཀུན་
Chinese
我被非真实的遍计所摄持。内外是显现为身体的识。广大是显现为处所器世界的识。空性是显现为空性的识。胜义是空性于胜义中自己的体性。有为是信等有为之善。无为是涅槃等无为之善。超越边是自己想要利益有情的识。无始无终是显现于轮回中的识。无舍弃是即使在无余依涅槃时也不穷尽善。自性是种姓的识。自相是相和好相等。一切法是力等，那些每一个也都是以遍计的我和法二者皆空，即是彼和彼的空性。 这样，在何处无何物，则彼处即空于彼物，以及在此处有何剩余，则彼即在此处有，这样的论典也完全适用于此。如此，于破斥之所依他起上，所破之遍计所执的士夫和法任何没有的，则彼即空于彼，以及于破斥之所依他起上，所破之遍计所执任何遮破的剩余，任何是破斥之所依他起，则彼即真实存在于此处的道理。有也如实有，无也如实无，也能够很好地引用，因为二者皆空的依他起唯识成立的缘故，以及作为士夫和法而遍计的自性，在任何情况下也未真实成立的缘故。因此，在《中边分别论》中说：‘非真遍计有，彼上二非有，空性此中有，彼上亦有彼。非空非不空，有故无故有，如是故说彼，此即中道性。’等等所说，也完全适用于此道理，而不是适用于说他空者们的宗派，因为在他们看来，如同遍计一样，依他起也必须不以自性成立，而这些论典中，依他起非真实的遍计如同幻化的基础一般，说是真实作为实有而成立的缘故。这样，依他起一切
English
I am encompassed by unreal imputation. Inner and outer are the consciousnesses that appear as the body. Vastness is the consciousness that appears as the world of the container. Emptiness is the consciousness that appears as emptiness. Ultimate reality is the nature of emptiness in ultimate reality itself. Conditioned is the virtue of conditioned things such as faith. Unconditioned is the virtue of unconditioned things such as nirvana. Transcendence of extremes is the consciousness of wanting to benefit beings. Without beginning or end is the consciousness that appears in samsara. Without abandonment is the act of not exhausting virtue even at the time of nirvana without remainder. Nature is the consciousness of lineage. Characteristics are the signs and marks. All phenomena are powers, etc., and each of those is empty of both the imputed self and phenomena, which is the emptiness of that and that. Thus, the doctrine that where there is nothing, it is empty of that, and that whatever remains here is present here, also applies well to this. Thus, on the basis of refutation, the other-powered, whatever imputed person and phenomenon that is to be refuted is absent, then it is empty of that, and on the basis of refutation, the other-powered, whatever remainder of the imputed that is refuted, whatever is the basis of refutation, the other-powered, that is truly present here. The statement that what exists truly exists and what does not exist truly does not exist can also be well quoted, because the other-powered, which is empty of both, is established as mere consciousness, and because the nature imputed as person and phenomenon is not truly established in any way. Therefore, in the "Distinguishing the Middle from the Extremes" it says: 'The unreal imputation exists, On it, the two do not exist, Emptiness exists on this, On it, that also exists. Not empty, not not empty, Because of existence, because of non-existence, because of existence, Thus, all is explained, This is the Middle Way.' What is said, etc., also applies well to this reasoning, but not to the tenets of those who speak of other-emptiness, because according to them, just like imputation, the other-powered must also not be established by its own nature, but in these texts, the other-powered, the unreal imputation, is said to be truly established as a real entity like the basis of an illusion. Thus, the other-powered all
Tibetan
བཏགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཡོངས་གྲུབ་གཞན་སྟོང་བདེན་པར་གྲུབ་བོ་ཞེས་སྨྲ་བའི་ཚུལ་འདི་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པ་དང་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་དང་མཐུན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་རིང་དུ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། གོང་དུ་ཁོ་བོས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དང་། འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་གཞན་ནི་སྐྱེས་བུ་དེ་དག་གི་གཞུང་ལུགས་ལས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འབྱུང་ལ། རྣམ་བཞག་དེ་དག་དང་ཕྱོགས་སྔ་མ་ནི་ཤིན་ཏུ་འགལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་དེའི་དགོངས་འགྲེལ་རྣམ་རིག་པ་དང་དབུ་མའི་གྲུབ་མཐའ་ལས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལེགས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་རྣམས་ནི་ཁོ་བོས་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་འདིའི་མཚང་རགས་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་སྨོས་པར་ཟད་ཀྱི་ཞིབ་མོར་དཔྱད་ན་མདོ་སྡེ་ལ་མི་འཇུག་འདུལ་བ་ལ་མི་སྣང་ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་བ་སོགས་ལུང་དང་རིགས་པའི་གནོད་བྱེད་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་མོད་ཀྱི་འདིར་ནི་དཀྱུས་མ་འཆད་པའི་གེགས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་མ་སྤྲོས་སོ། ། ད་ནི་ཀུན་བཏགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དེ་དག་སོ་སོའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། དེ་ལ་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ས་བོན་ཅན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྟོག་པས་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། ལུས་དང་། ལུས་ཅན་དང་། ཟ་བ་པོའི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། དེས་ཉེ་བར་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་རྣམ་རིག་དང་། དེ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་རྣམ་རིག་དང་། དུས་ཀྱི་རྣམ་རིག་དང་། གྲངས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། བདག་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་དང་། བདེ་འགྲོ་དང་། ངན་འགྲོ་དང་། འཆི་འཕོ་དང་སྐྱེ་བའི་རྣམ་རིག་པའོ། །དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་དུ་སྣང་བའོ། །ལུས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོར་སྣང་བའོ། །ཟ་བ་པོའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྣང་བའོ། །དེས་ཉེ་བར་སྤྱད་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སུ་སྣང་བའོ། །དེ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔར་སྣང་བའོ། །དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་དུས་གསུམ་དུ་སྣང་བའོ། །གྲངས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་པ་
Chinese
说“依他起空性的圆成实性是真实成立的”这种说法，与圣者慈氏菩萨和无著菩萨昆仲的宗义相符，这种说法也早已被抛弃了。除了我上面所说的和下面将要讲的之外，其他的空性和三自性的分类，在那几位圣者的宗义中一点也不会出现。而且那些分类和之前的观点似乎非常矛盾。因此，这种说法是违背大乘经部的意趣，也违背其意趣的解释，即唯识宗和中观宗的。这个观点已经很好地成立了。这些只是我粗略地指出了这个恶劣宗派的一些缺点，如果详细研究，会发现它不符合经部，不符合律部，与法性相违等等，存在许多教理和理证上的错误。但在这里，为了不影响主要内容的阐述，就不详细展开了。现在将分别阐述遍计所执等三种自性的体性。那么，什么是依他起的自性呢？就是以阿赖耶识为基础，具有种子的，由非真实的遍计所执所摄持的识。这些识又是什么呢？就是身体、有身体者、能食者的识，以及由其所使用的识，以及对其使用的识，以及时间的识，以及数量的识，以及处所的识，以及名称的识，以及自和他者的识，以及善趣、恶趣，以及死殁和出生的识。其中，身体的识显现为眼等有色根。有身体者的识显现为意根。能食者的识显现为意识。由其所使用的识显现为色等外处。对其使用的识显现为眼识等五识。时间的识显现为三时。数量的识
English
To say that "the parinispanna-svabhava, which is empty of imputation, is established as truly existent" and that this view is in accordance with the tenets of the noble Maitreya and the brothers Asanga, this assertion has long been abandoned. Apart from what I have said above and what will be explained below, other presentations of emptiness and the three natures do not arise at all from the tenets of those individuals. Moreover, those presentations and the previous position seem to be highly contradictory. Therefore, this is contrary to the intention of the Mahayana sutras and their commentaries, as well as the tenets of the Mind-Only and Madhyamaka schools. This point has been well established. These are just some rough flaws that I have mentioned about this evil tenet. If examined in detail, there are many scriptural and logical faults, such as not conforming to the sutras, not appearing in the Vinaya, contradicting the nature of reality, and so on. But here, I have not elaborated on them in order not to hinder the explanation of the main points. Now, the nature of each of the three natures, such as the parikalpita, will be described. So, what is the nature of the paratantra? It is the consciousness based on the alaya-vijñana, possessing seeds, and included by the non-truly existent parikalpita. What are these consciousnesses? They are the consciousness of the body, the consciousness of the embodied, the consciousness of the eater, the consciousness to be used by it, the consciousness that uses it, the consciousness of time, the consciousness of number, the consciousness of place, the consciousness of name, the consciousness of self and other, the consciousness of happy migrations, unhappy migrations, death and birth. Among them, the consciousness of the body appears as the sense organs such as the eye. The consciousness of the embodied appears as the mind organ. The consciousness of the eater appears as the mental consciousness. The consciousness to be used by it appears as the external ayatanas such as form. The consciousness that uses it appears as the five consciousnesses such as eye consciousness. The consciousness of time appears as the three times. The consciousness of number