Tibetan
ང་པོ་དྲུག་གིས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་གཉིས་པ་དྲུག་གིས་ཐོབ་པ་དང་གསུམ་པ་གསུམ་གྱིས་གཤེགས་པ་དང་བཞི་པ་གསུམ་གྱིས་བཞུགས་པས་ཀྱང་ཉན་རང་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནོ། །རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡེ་ཤེས་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་དོ། །གདུལ་བྱའི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་དེར་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྣམས་སྡུད་པ་པོས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པས་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་འཇོག་གོ ། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་མ་སྨིན་པ་རྣམས་སྨིན་པར་མཛད་སོགས་སོ།། །། བཞི་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ་དྲུག །མངོན་རྟོགས་ཀྱི་འདོར་ལེན་དང་ཟད་སྡོམ། མྱང་འདས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ། སྟོབས་དང་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བྱེད་ལས་ལས་འཕྲོས་པའི་དྲིས་ལན། རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་དང་སྐྱེས་བུ་ཟུང་གསུམ་ལས་འཕྲོས་པའི་དྲིས་ལན། རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་ཚུལ། དེའི་མཁས་པ་དང་དབང་འབྱོར་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི་མངོན་རྟོགས་འདི་དག་ལ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ལམ་འབྲས་བུས་བསྡུས་པ་ཐོབ་པ་ན་ལམ་སྔ་མ་དམན་པ་ཞུགས་པའི་ལམ་ནི་འདོར་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཡང་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་དུས་ན་བསྡོམས་ཏེ་སྤོང་བ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཏེ། འབྲས་བུ་གང་དང་གང་ཐོབ་པ་ཡང་ན་དང་པོ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་སྤངས་པའི་གནས་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི་ལྷག་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ལམ་ཐམས་ཅད་གཏན་དུ་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པ་རྒྱུན་གཅོད་པའི་རྣམ་པར་འདོར་ཞིང་སྤོང་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ལམ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བའི་བསམ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རྒྱུའི་དུས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་མི་ཟད་པ་དང་འབྲས་བུའི་དུས་ན་ཡོན་ཏན་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོར་མི་ཟད་པ་བརྒྱ་བཅུ་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི་། དྲི་བ་ཀུན་ལུང་སྟོན་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་ན་ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའི་དངོས་པོ་བཅུ་བཞི་པོ་གང་དག་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དེ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དོན་དང་མི་ལྡན་པ་ཡོངས་སུ་འདྲི་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་འདྲི་ཞེ་ན་དེ་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་དང་ཀུན་བྱང་ལ་སེམས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། བཞི་པ་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་མཐོང་ལམ་ཐོབ་པ་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པར་བཞག་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ན་དེར་མི་འགྱུར་བ་ནི། མི་གནས་པའི་ལམ་ཐོབ་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུན་ལ་འཇུག་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པའི་སྒོམ་སྤངས་དྲུག་པ་སྤངས་ཀྱང་ཕྱིར་འོང་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བསམ་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་ཚད་མེད་པ་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགུ་པ་སྤངས་ཀྱང་ཕྱིར་མི་འོང་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། བསམ་གཏན་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བས་གནས་ཤིང་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་འབྱོར་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ལྔ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་ས་བཅུ་རྣམས་སུ་སྒོམ་ལམ་ལ་གཙོ་ཆེར་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ལམ་སྒོམ་གྱི་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོར་མ་ཡིན་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཉོན་མོངས་པ་གཏན་མི་སྤོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ན་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀ་ཅིག་ཆར་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཅིག་ཆར་དུ་དགྲ་ཅོམ་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར་ཏེ། རིམ་པ་ལྟར་སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སློབ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་། དེའི་ཉེས་པ་མི་སྐྱེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་སྨན་ཆེན་པོས་ནུས་པ་ཉམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སྔགས་དང་ཞེས་སོགས་སོ། ། དྲུག་པ་ལ་གཉིས་ལས། མདོར་བསྟན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་བྱ་ལ་ཞེས་སོགས་སོ། །རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་ལྔ་ལས། དང་པོ་ཤེས་བྱ་ལ་དྲུག་སྟེ་འཁྲུལ་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །འཁྲུལ་པའི་གནས་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྟོག་གང་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་གཟུང་འཛིན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་འཇུག་པའོ། །མ་འཁྲུལ་བའི་གནས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཏེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པ་ཡིན་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་ཡང་ཡིན་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་སོགས་དགེ་བའི་ཆོས་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཏེ་ཤེས་བྱ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འཁྲུལ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །མ་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། ། གཉིས་པ་ཐབས་ལ་མཁས་
Chinese
六种使身语意的业完全清净，第二种六种是获得，第三种三种是逝去，第四种三种是安住，也能压倒一切声闻和独觉。以一切智，因为在一切处都有无碍的智慧，所以能断除一切众生的疑惑。为了断除所化众生的疑惑，将彼处和此处所说的法类收集起来的人，以正确的方式收集，也能长久地住持佛法。依靠那佛法，能使未成熟的众生成熟等等。第四，对那些差别进行解说，共有六点：现观的舍取和穷尽总结；涅槃的差别解说；从力量和一切智的作用引申出的问答；从佛子的现观和二种三士夫引申出的问答；佛子的对治修习方式；以及他的贤善和自在的方式。第一点是，在这些现观中，从高到高，获得以殊胜的道果所摄持时，舍弃进入较低道的道，也就是不再显现的缘故。在获得果位时，也总结并显现舍弃，也就是无论获得何种果位，或者首先显现舍弃了所有与此不相顺的转变之处的差别。第二点是，在无余的法界中，声闻们是永远断绝一切道的行持，以断绝相续的方式舍弃和抛弃，而菩萨们则不是这样，因为他们的道是以首先发起使一切众生从痛苦中解脱的意念为前提的。因此，那在因位时被称为不尽的善根，在果位时被称为不尽的功德，如《不尽慧经》中所说的一百一十三种不尽。第三点是，如果一切问题都以教证来回答并断除疑惑，那么为什么要分别安立那十四种不以教证回答的事物呢？那是因为以不如理的方式，询问与意义不符的事物。为什么要询问那些呢？那也是因为舍弃了对因果和一切菩提的思考的缘故。第四点是，声闻们达到
English
The six make the activities of body, speech, and mind completely pure, the second six are attainment, the third three are departure, and the fourth three are abiding, also overwhelming all Shravakas and Pratyekabuddhas. With omniscience, because there is unimpeded wisdom in all places, it cuts off the doubts of all sentient beings. In order to cut off the doubts of those to be tamed, the one who collects the categories of Dharma taught there and here, collects them correctly, and also maintains the Dharma for a long time. Relying on that Dharma, one makes the immature sentient beings mature, etc. Fourth, there are six points to explain the differences of those: the abandonment and adoption of Abhisamaya and the exhaustion summary; the explanation of the differences of Nirvana; questions and answers arising from the function of power and omniscience; questions and answers arising from the Abhisamaya of the Bodhisattva and the two kinds of three individuals; the way of meditating on the antidote of the Bodhisattva; and his wisdom and the way of empowerment. The first point is that in these Abhisamayas, from higher to higher, when one obtains what is encompassed by the excellent path and fruit, the path of entering the lower path is called abandonment, that is, because it does not manifest again. At the time of obtaining the fruit, one also summarizes and manifests abandonment, that is, no matter what fruit one obtains, or first manifests the difference of the transformed place where all the non-concordant aspects of that are abandoned. The second point is that in the realm of no remainder, the Shravakas abandon and discard the practice of all paths forever in the manner of cutting off the continuum, but the Bodhisattvas are not like that, because their path is based on the intention of first initiating the liberation of all sentient beings from suffering. Therefore, that is called inexhaustible roots of virtue at the time of cause and inexhaustible qualities at the time of fruit, as the one hundred and thirteen kinds of inexhaustible are mentioned in the Sutra of Inexhaustible Intelligence. The third point is that if all questions are answered with scriptural authority and doubts are cut off, then why are the fourteen things that are not answered with scriptural authority separately established? That is because one asks about things that are not in accordance with reason and do not conform to the meaning. Why ask those? That is also because one has abandoned thinking about cause and effect and all Bodhi. The fourth point is that the Shravakas reach
Chinese
获得暖位时，安立为入流，但菩萨们进入无过失位时，不会变成那样，因为获得不住涅槃道，所以没有成就趣入寂灭之流。断除欲界修断第六品，也不会变成一来果，因为为了利益有情，有意识地受生无量欲界之故。断除第九品，也不会变成不来果，因为以禅定的安乐而住，并以获得受生的自在力，而在欲界受生之故。第五，菩萨们现证诸谛后，在十地中，主要修习道，是所知障的对治道，而不是烦恼障的对治道，因为是为了成办一切智而趣入，而不是为了寂灭而趣入之故。这也不是说他们永远不舍弃烦恼，因为他们在获得菩提时，会同时舍弃二障。因此，他们会同时摧毁怨敌，并成为如来，因为是次第舍弃二障之故。即使他们在学道位时没有舍弃烦恼，也不会产生过患，因为般若波罗蜜多的大药已经使烦恼失去了力量。例如咒语等。第六，分为二，简略指示是菩萨于所知等。广说分为五，第一，所知有六，迷惑是显现执着于能取所取。迷惑之处是不正确的遍计所执，凡是孩童们对能取所取显现执着而趣入之处。不迷惑之处是真如，因为是不分别智的对境之故。既是迷惑也是不迷惑的是，听闻佛陀教法所生等的世间善法，因为与所知上的分别和不分别智随顺之故。不迷惑的是不分别智。不迷惑的等起因是，从圣道之后所获得的善法等。第二，善巧方便
English
When the stage of warmth is attained, it is established as entering the stream, but when Bodhisattvas enter the faultless stage, they do not become like that, because having attained the non-abiding Nirvana path, they have not achieved entering the stream of peace. Even if the sixth level of abandonment of desire realm meditation is abandoned, one will not become a once-returner, because for the sake of sentient beings, one consciously takes limitless rebirths in the realm of desire. Even if the ninth level is abandoned, one will not become a non-returner, because one abides in the bliss of the meditations and has the power to be reborn in the desire realm through the power of mastering rebirth. Fifth, Bodhisattvas, having realized the truths, mainly cultivate the path in the ten bhumis, which is the antidote to the obscuration of knowledge, not the antidote to the obscuration of affliction, because they have entered for the sake of attaining omniscience, not for the sake of peace. This does not mean that they never abandon afflictions, because when they attain enlightenment, they will abandon both obscurations simultaneously. Therefore, they will simultaneously destroy the enemy and become Tathagatas, because they abandon the two obscurations in sequence. Even if they have not abandoned afflictions in the stage of learning, no faults will arise, because the great medicine of Prajnaparamita has weakened their power. For example, mantras, etc. Sixth, divided into two, the brief indication is that Bodhisattvas are knowledgeable, etc. The detailed explanation is divided into five. First, there are six knowable things: delusion is the manifest attachment to the apprehended and the apprehender. The place of delusion is the incorrect conceptualization, wherever children enter with manifest attachment to the apprehended and the apprehender. The place of non-delusion is suchness, because it is the object of non-discriminating wisdom. That which is both delusion and non-delusion is the worldly virtuous dharma, such as that arising from hearing the Buddha's teachings, because it is in accordance with the discrimination and non-discrimination wisdom on the knowable. Non-delusion is non-discriminating wisdom. The corresponding cause of non-delusion is the virtuous dharma obtained after the noble path, etc. Second, skillful means.