Tibetan
་རྣམ་འཚེ་མི་དགའ་བ་ཆགས་སྡང་རྣམས་སྤོང་ངོ་། །འདི་དག་གིས་གནས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བར་གནས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པར་མཛད་དོ། །སེམས་ཅན་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བས་བདག་ལ་མི་ལྟ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་མཛད་པ་ལ་མི་སྐྱོའོ། །རྣམ་ཐར་རྣམས་ཀྱི་ལས་ནི། དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་ལས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པོ། །གསུམ་པས་གཟུགས་དགེ་བ་སྡུག་པ་སྤྲུལ་བ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་བཞི་ཡིས་ཞི་བའི་རྣམ་ཐར་རྣམས་ལ་མི་ཆགས་སོ། །བརྒྱད་པས་འཕགས་པའི་གནས་མཆོག་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་གནས་པས་གནས་སོ། །ཟིལ་གནོན་རྣམས་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱི་དམིགས་པ་མི་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་གྱི་རྣམ་ཐར་གསུམ་གྱི་དམིགས་པ་ལ་དབང་སྒྱུར་རོ། །ཟད་པར་གྱིས་ས་ལ་སོགས་པ་ཟད་པར་སྟེ་མ་ལུས་པར་རྒྱས་ཤིང་ཁྱབ་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་ཐར་གྱི་དམིགས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་ཡོངས་སུ་སྒྲུབ་བོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་བཟུང་བར་འོས་པའི་ཚིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། གཞན་གྱི་སེམས་རྗེས་སུ་གཅེས་སུ་བྱེད་པས་ཇི་ལྟར་མཐུན་པ་བཞིན་དུ་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་ནས་ཤེས་པས་འཇིག་རྟེན་ན་མང་པོས་བཀུར་བར་འགྱུར་ཏེ། བྱུང་བ་སོགས་ལུང་སྟོན་པས་ཐམས་ཅད་ཤེས་སོ་ཞེས་གུས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཚིམ་པར་བྱེད་དེ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མང་པོས་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫུ་འཕྲུལ་སོགས་མངོན་ཤེས་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་པ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་ལས་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པ་ལ་འདུན་པ་སོགས་མཛད་པ་དང་འདོམས་སོ། །མཚན་དཔེ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་མ་ཐག་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའམ་མཆོག་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པར་མཛད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་སེམས་དང་བར་མཛད་དོ། །གནས་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཞེད་པ་བཞིན་དུ་གནས་ལེན་པ་དང་བཞུགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་འཛིན་པ་སོགས་གསུམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པས་ཆོས་དང་། སེམས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དབང་བསྒྱུར་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་པས་དམ་པའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་འཛིན་ནོ། ། སྟོབས་རྣམས་ཀྱི་ལས་ལ། དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་མངོན་མཐོའི་ལམ་སྟོན་ཏེ། དང་པོས་མངོན་པར་མཐོ་བ་རྒྱུ་མེད་པ་དང་རང་བཞིན་དང་དབང་ཕྱུག་སོགས་མི་མཐུན་པ་རྒྱུར་སྨྲ་བ་དང་། གཉིས་པས་བདག་གིས་མ་བྱས་པ
Chinese
舍弃恼害不喜之贪嗔等。以此等安住，以慈爱之心安住于一切有情，为了随顺有情之义利，而圆满了福德之聚。以慈爱有情而不顾自身，故于成熟有情不厌倦。解脱之业为：最初二者现证化身之业。第三者，于化现美丑之色身不生烦恼。其后四者，不执著于寂静之解脱。第八者，以圣者之殊胜处，想与受皆寂灭之住处而安住。胜伏者，以自性之所缘，由不显现之门而胜伏，故能自在有色之三种解脱之所缘。尽者，地等尽，即无余地增长和遍布，故能如所欲成就解脱之所缘。无有烦恼故成为应受持之语，以珍爱他人之心，故能如其所宜而说。由思而知，故于世间受众人之恭敬，以预言未来等，故众人皆敬称其为一切智者。以各别正知宣说，能令有情之心满足，以多种方式断除疑惑故。神变等现证智，依次以身之业等显示，而作欲求等事并劝导。相好能令见者立即对大丈夫或至尊生起信心。是故于彼作意和合。清净处能如所愿自在取舍安住，故能执持有生等三者。如是，以所缘自在法，以心自在三摩地，以智慧完全清净而正持圣法。力之业中，最初二者显示增上生道，初者说增上生无因、自性及自在等不顺之因，二者说非我所作。
English
Abandoning afflictions such as harm, displeasure, attachment, and hatred. By abiding in these, one abides with loving-kindness towards all sentient beings, and in order to accord with the benefit of sentient beings, one perfects the accumulation of merit. With loving-kindness towards sentient beings, one does not regard oneself, and therefore one is not weary of maturing sentient beings. The activities of liberation are: the first two manifest the activity of emanation. The third does not become afflicted by emanating beautiful or ugly forms. Then the four do not cling to peaceful liberation. The eighth abides in the supreme abode of the noble ones, the abode where perception and feeling are completely pacified. The conquerors dominate by suppressing the object of nature through the gate of non-appearance, and therefore control the object of the three liberations of form. The exhausters exhaust the earth and so on, that is, they expand and pervade without remainder, and therefore accomplish the objects of liberation as desired. Being without affliction, it becomes a word worthy of being held, and because one cherishes the minds of others, one speaks as is appropriate. Knowing through thought, one is revered by many in the world, and by prophesying the future, etc., one is respectfully called omniscient. By explaining with individual perfect knowledge, one satisfies the minds of sentient beings, because one cuts off doubts in many ways. The supernormal powers and so on, the manifest knowledges, in order, show the activities of the body and so on, and make desires and so on and exhort. The signs and marks immediately cause the great person or the supreme to have faith upon seeing them. Therefore, one makes intention and harmony towards that. The completely pure abodes have the power to take, dwell, and completely abandon abodes as desired, and therefore hold the three, such as taking birth in existence. Likewise, with the object, one controls the Dharma, with the mind, one controls Samadhi, and with completely pure wisdom, one correctly holds the sacred Dharma. In the activities of the powers, the first two show the path of higher realms, the first speaks of the unfavorable causes of higher realms, such as causelessness, nature, and autonomy, and the second speaks of non-self-made.
Tibetan
འི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་དང་ཕྲད་པར་སྨྲ་བ་བསལ་ནས་བདེ་འགྲོའི་ལམ་ཡང་དག་པར་མ་ནོར་བར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ལམ་སྟོན་ཏེ། གསུམ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་དང་བཞི་པས་བཤད་པའི་སྣོད་དད་སོགས་དབང་པོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་རྟོགས་པ་དང་། ལྔ་པས་ངན་པ་དང་བཟང་པོ་ལ་མོས་པ་སོགས་བསམ་པ་རྟོགས་པ་དང་དྲུག་པས་ཉོན་མོངས་པ་བསྐྱེད་པར་ནུས་པའི་བག་ལ་ཉལ་རྟོགས་པ་དང་བདུན་པས་ཉོན་མོངས་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དམིགས་པ་རྟོགས་པ་དང་བརྒྱད་པས་ཚེ་རབས་སྔ་མ་ན་ཚོགས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་འཕགས་ལམ་གྱི་རྒྱུ་རྟོགས་པ་དང་དགུ་པས་ཕྱི་མ་ལ་འོས་སུ་འགྱུར་བ་རྟོགས་པ་དང་བཅུ་པས་འཁོར་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་ཡང་རྗེས་སུ་རྟོགས་ནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐར་ལམ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྟོབས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་དག་གིས་ཕུང་པོའི་བདུད་ལ་སོགས་པ་བདུད་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ཚར་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་ནི་ཤེས་སྒྲིབ་སྤངས་ནས་བར་ཆད་མི་བྱེད་པ་དང་སྟོབས་བཅུ་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་དྲི་བ་དྲིས་ནས་འདྲི་བ་ཡང་ལུང་སྟོན་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་བདག་ཉིད་རང་གཞན་ལ་ཕན་པར་ཞུགས་པའི་སྟོན་པ་ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་འཇོག་གོ །མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ལམ་གྱི་བར་ལ་རྒོལ་བ་གཞན་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་དང་མཐུན་པར་ཚར་གཅོད་དོ། །དྲན་པ་ཉེར་བཞག་རྣམས་ཀྱིས་གུས་པར་ཉན་པ་སོགས་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་སོགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པས་འཁོར་གྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་སྡུད་དོ། །བསྲུང་བ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ཉེས་པ་བརྗོད་པར་དོགས་ནས་བསྲུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འདོམས་སོ། །བསྙེལ་བ་མེད་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་བག་མེད་པས་འགལ་བར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མི་འདོར་རོ། །བག་ཆགས་ལེགས་པར་བཅོམ་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མེད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཡོད་པ་ལྟ་བུའི་ལུས་ངག་གི་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་མི་སྟོན་ནོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ནི་སུ་ནི་ཉམས་སུ་ནི་འཕེལ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཉིན་མཚན་ལན་དྲུག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ལ་སོ་སོར་རྣམ་པར་གཟིས་སོ། །ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ད
Chinese
为了消除说与业的异熟果相遇，并正确无误地显示善趣之路。其余的必定显示好的道路：第三个是随之了知众生的心之行为，第四个是了知所说的法器（指听法者）的信心等根器完全成熟，第五个是了知对恶和善的喜好等想法，第六个是了知能够产生烦恼的习气，第七个是了知烦恼由大乘所摄的法的对境，第八个是了知前世圆满积聚资粮是圣道的因，第九个是了知适合于后世，第十个是随之了知从一切轮回中必定解脱的道路，从而如实地显示解脱之路。为什么称为力呢？因为这些能够摧伏蕴魔等一切四魔。特殊之处在于断除了所知障，不作障碍，并且在所有十力中提问之后，对于所提问的也能够无碍地给予回答。无畏之处在于，在眷属之中，如实地安立为了自己和他人利益而进入的导师。从现证菩提到必定解脱的道路之间，也能以符合佛法的方式摧伏其他外道论敌。四念住因为没有对恭敬听闻等随之生起贪执等烦恼，所以不是具有烦恼者，从而能够完全摄集眷属。无守护是因为害怕说自己的过失，所以没有守护，从而能够不间断地教诫。无忘失是因为对于利益众生的事业，即使是片刻也不放逸，不执持为相违，所以不会舍弃佛的事业。习气得到很好的摧毁，是因为没有烦恼和所知障，所以不会示现如同具有烦恼一样的身语行为。大悲心是因为以“谁衰损，谁增长”等方式进行个别观察，所以日夜六次个别地观察世间。不共法是因为
English
In order to eliminate the saying that one encounters the maturation of karma, and to correctly and unerringly show the path to a good rebirth. The remaining ones certainly show the good path: the third is to subsequently understand the actions of sentient beings' minds, the fourth is to understand that the faculties such as faith of the vessel (i.e., the listener) for the teachings are fully matured, the fifth is to understand the thoughts such as the liking for bad and good, the sixth is to understand the latent tendencies that can generate afflictions, the seventh is to understand the object of the Dharma that is included in the afflictions by the Mahayana, the eighth is to understand that the perfect accumulation of merit in the previous life is the cause of the noble path, the ninth is to understand what is suitable for the future life, and the tenth is to subsequently understand the path of certain liberation from all samsara, thereby truly showing the path to liberation. Why is it called power? Because these can subdue all four maras, including the mara of the aggregates. The special feature is that having abandoned the obscuration of knowledge, it does not create obstacles, and after asking questions in all ten powers, one can also answer the questions without hindrance. The fearlessness is that, within the retinue, one truly establishes the teacher who has entered for the benefit of oneself and others. From the attainment of perfect enlightenment to the path of certain liberation, one can also subdue other non-Buddhist opponents in a way that is in accordance with the Dharma. The four mindfulnesses are because there is no attachment to listening respectfully, etc., and no afflictions arise, so they are not afflicted, and thus they can completely gather the retinue. The unguarding is because one is afraid of speaking of one's own faults, so there is no guarding, and thus one can continuously admonish. The non-forgetfulness is because one is not negligent even for a moment in the work of benefiting sentient beings, and one does not hold it as contradictory, so one does not abandon the work of the Buddha. The habits are well destroyed because there are no afflictions and no obscuration of knowledge, so one does not show bodily and verbal actions as if one had afflictions. Great compassion is because one individually observes in the manner of "who declines, who increases," so one individually observes the world six times day and night. The unmixed Dharmas are because