Tibetan
ཚེ་ན་ཐོག་མར་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་དེའི་འོག་ཏུའོ། །ས་གང་ལ་བརྟེན་ན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་མི་ལྕོགས་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འདིས་ཁམས་གསུམ་ཀའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་གཞི་རྣམས་ནི་འོག་སའི་གཉེན་པོར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་ངོ་བོ་གང་ན་བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པ་ནི་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་རང་ས་དང་གོང་སའི་གཉེན་པོར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས་ལ་གདགས་ཏེ། གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཁམས་གསུམ་གྱི་མཐོང་སྤངས་དང་སྒོམ་སྤངས་མ་ལུས་པ་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཅིག་ཆར་བ་འདི་ལ་དེ་གཉིས་བཞག་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བར་མ་གཉིས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བ་ན་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་གི་བག་ལ་ཉལ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་ལྷག་མ་མེད་པར་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མདོ་ལས། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འོག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི་གཅིག་ཆར་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འོག་ཏུ་དགྲ་བཅོམ་པ་འཇོག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ཙམ་དུ་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅེ་ན། ཕལ་ཆེར་མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཚེ་དེ་ཉིད་དམ་འཆི་བའི་སྲིད་པའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཀུན་ཤེས་པ་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་མི་བྱེད་ན་ཡང་མྱུར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་དང་བག་ལ་ཉལ་གྱི་ལྷག་མ་ལུས་པའི་དབང་གིས་ཕྱི་མ་ལ་འདོད་ཁམས་སུ་སྐྱེ་སྟེ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་ན་དེའི་ཉན་ཐོས་དང་དེ་མེད་ན་རང་རྒྱལ་བར་འགྱུར་རོ།། །། གཉིས་པ་ཐོབ་བྱ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་གསུམ་སྟེ། མངོན་རྟོགས་དངོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། རྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་དབྱེ་བ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཡང་མིང་གི་དབྱེ་བ་དང་། སོ་སའི་ངོ་བོ་དང་། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཅུ་སྟེ་ཆོས་མངོན་པར་ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བདུན་ནི་ངོ་བོའི་དབྱེ་བ་ལ་ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་རྣམ་པའི་དབྱེ་བའོ། ། གཉིས་པ་ལ་ཆོས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཚོགས་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མོས་དད་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་སྟེ། མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་ལ་དམིགས
Chinese
此后，首先要证悟诸真谛。 依赖于何地，依赖于最初的不可动摇的加行，因此能够舍弃三界的一切烦恼。正行等不是因为不能作为下地的对治。道的体性是什么呢？是缘于真谛法性的出世间道，世间道具有寂静和粗猛的相状，因此不能作为自地和上地的对治。这可以安立于入流果和阿罗汉果两种果位，因为次第舍弃了三界的见断和修断的一切，从而进行了区分。对于顿悟者，这两种果位是可以安立的。对于中间的两种果位则不然，因为他们在见真谛时，舍弃了欲界的修断烦恼的残余习气和无残余习气，从而进行了区分。《分别经》中说：在入流果之后安立阿罗汉果，这是就顿悟必定生起而言的。否则，在入流果之后安立阿罗汉果是不合理的。证得果位需要多久呢？通常在见到法的当下，或者在临终时，就能获得一切智的涅槃。如果不能，也会由于迅速解脱的愿力以及残余习气的力量，在来世生于欲界，如果佛陀出世，就成为佛陀的声闻，如果没有佛陀出世，就成为独觉。 第二，对所要获得的证悟进行分类，分为三种：证悟本身的自性，所依的功德差别，以及这些的差别解说。第一种又分为名称的差别，各自的体性，以及大小乘的证悟差别三种。第一种是：十种证悟，即法现证等。其中前七种是体性的差别，后三种是相状的差别。第二种，法现证，是指在资粮道时，对于以真谛为主的经等法类获得极大的信解，是缘于名、句、文字的集合。
English
Thereafter, one must first realize the truths. Relying on what ground? Relying on the initial, unshakable application, one is able to abandon all the afflictions of the three realms. The actual practices, etc., are not because they cannot serve as antidotes to the lower grounds. What is the nature of the path? It is the supramundane path that focuses on the nature of truth, while the mundane path has the characteristics of quiescence and violence, and therefore cannot serve as an antidote to its own ground or higher grounds. This can be applied to the two fruits of stream-enterer and Arhat, because they are distinguished by abandoning all the seen and cultivated abandonments of the three realms in sequence. For the sudden realizer, these two fruits can be established. It is not so for the two intermediate fruits, because when they see the truth, they are distinguished by abandoning the remaining habitual tendencies of the desire realm's cultivated abandonments, with and without residue. The Sutra of Distinctions states: Establishing the Arhat fruit after the stream-enterer fruit is based on the certainty of sudden realization. Otherwise, it is unreasonable to establish the Arhat fruit after the stream-enterer fruit. How long does it take to attain the fruit? Usually, at the moment of seeing the Dharma, or at the time of death, one attains the all-knowing Nirvana. If not, one will be reborn in the desire realm in the next life due to the power of the aspiration for swift liberation and the remaining habitual tendencies. If a Buddha appears, one becomes a Shravaka of that Buddha, and if no Buddha appears, one becomes a Pratyekabuddha. Secondly, the classification of the attainments to be achieved is threefold: the nature of the actual realization, the differences in the qualities of the support, and the explanation of the differences between them. The first is further divided into three: the difference in names, the nature of each, and the difference in the realizations of the Greater and Lesser Vehicles. The first is: the ten realizations, such as Dharma Abhisamaya, etc. Among these, the first seven are differences in nature, and the last three are differences in aspect. Secondly, Dharma Abhisamaya refers to the great faith and understanding gained in the accumulation path for the Dharma categories such as Sutras, which are mainly about the truths. It focuses on the collection of names, sentences, and letters.
Tibetan
་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་མངོན་རྟོགས་ནི་སྦྱོར་ལམ་དུ་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྒོམ་བྱུང་གིས་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ་བདེན་པ་མི་རྟག་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་ཚོགས་ལམ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཆེན་པོ་སྟེ། དེ་ཡང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་དྲོད་དང་འབྲིང་རྩེ་མོ་དང་ཆེན་པོ་བཟོད་པ་ཆོས་མཆོག་རྣམས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་མངོན་རྟོགས་ནི་མཐོང་ལམ་སྟེ་བདེན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་བདེན་པ་རྣམས་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཤེས་པ་ཐོབ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་དེའི་ས་བོན་གསོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་རྒྱུན་མི་འཆད་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་ཀྱི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་ལ་མངོན་རྟོགས་ནི་མཐོང་ལམ་གྱི་གོང་གི་འཇིག་རྟེན་པའམ་འདས་པ་ཡང་རུང་སྟེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་དོ། །དཀོན་མཆོག་མངོན་རྟོགས་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་འོག་ཏུ་ཀྱེ་མ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སོ། །དེའི་ཆོས་འདུལ་བ་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པའོ། །དེའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ནི་ལེགས་པར་ཞུགས་པའོ། །ཞེས་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤེས་ནས་དད་པའོ། ཀུན་དུ་མི་འབྱུང་བའི་མངོན་རྟོགས་ནི་སྡིག་པ་གཏན་ནས་མི་བྱ་བའི་སྡོམ་པ་འཕགས་པ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཐོབ་པས་འཕགས་པ་སློབ་པ་འདི་སྙམ་དུ་ཞེས་སོགས་སོ། །འདི་མཐོང་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་ཐོབ་ཅིང་དེའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །མཐར་ཐུག་པའི་མངོན་རྟོགས་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མངོན་རྟོགས་བདུན་པོ་དེ་དག་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སྒྲ་ལ་རྟེན་ནས་ཐོབ་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཅེས་བྱའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་དམ་ཅི་རིགས་པར་གཞན་གྱི་སྒྲ་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཐོབ་པས་རང་རྒྱལ་གྱི་མངོན་རྟོགས་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མངོན་རྟོགས་ནི་ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་འདུལ་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་མངོན་རྟོགས་བདུན་པོ་དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་བཟོད་པ་ནི་དེ་དག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རྣམ་འགྲེལ་དུ། བརྩེ་ལྡན་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར། །ཐབས་རྣམས་ལ་ནི་མངོན་སྦྱོར་མཛད། །ཐབས་བྱུང་དེ་རྒྱུ་ལྐོག་གྱུར་པ། །དེ་འཆད་པ་ནི་དཀའ་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་དག་མངོན་དུ་
Chinese
是为了这个缘故。意义上的现证，就是在加行道中，对以真谛所支配的法，以世间的修所生慧如理作意，即对真谛无常等法必定作意的忍位，是相对于资粮道而言的大的。其中，如理作意大的小者是暖位，中者是顶位，大者是忍位和世第一法位。唯有那个现证是见道，是为了现量证悟真谛的如是性。在那里，获得分别安立真谛是如此这般的世俗谛的智慧，是为了以超世间的智慧力滋养它的种子。不是现行，因为心的十六刹那相续不断，没有世间心的间隙的缘故。随后的现证，无论是见道之前的世间道还是出世间道，都是所有的修道。证悟三宝，就是在见到真谛之后，感叹世尊是圆满正等觉的佛陀，他的法和律是善说的，他的声闻僧伽是善入的。这是以证悟法性的力量而知晓后产生的信心。一切不生的现证，是获得永远不做恶事的律仪，以圣者欢喜的戒律所摄持，圣者学道者心想等等。这是在见道的阶段获得的，并在其后得位中现行。究竟的现证已经说过了。那七种现证，声闻们依靠他人的声音而获得，所以称为声闻的现证。所有这些，或者随其所应，不依赖他人的声音而获得，所以称为独觉的现证。菩萨的现证，因为善于调伏声闻和独觉种姓的方便，所以对那七种现证如实修习的忍位，就是如实知晓它们。如《释量论》中说：为了慈悲摧毁痛苦，对各种方便进行现行，方便生起彼因隐蔽，宣说它是困难的。就像那样。那些现于
English
It is for this reason. The actual realization of meaning is the proper attention in the path of application, by the mundane meditation-born wisdom, to the dharmas governed by the truth, that is, the forbearance of definitely thinking about the dharmas such as impermanence of the truth, which is great in relation to the path of accumulation. Among them, the small of the great proper attention is the heat, the middle is the peak, and the great are the forbearance and the supreme mundane dharma. Only that actual realization is the path of seeing, because it is the direct realization of the suchness of the truth. There, one obtains the conventional wisdom that distinguishes and establishes the truths as being such and such, in order to nourish its seeds with the power of transcendental wisdom. It is not manifest, because the sixteen moments of the mind are continuous, and there is no interval for mundane minds. The subsequent actual realization, whether mundane or transcendental before the path of seeing, is all the paths of cultivation. The actual realization of the Three Jewels is, after seeing the truth, exclaiming that the Blessed One is the perfectly complete Buddha, his Dharma and Vinaya are well-spoken, and his Sangha of Hearers is well-entered. This is the faith that arises from knowing through the power of realizing the nature of reality. The actual realization of non-arising at all is the attainment of the vows of never doing evil, gathered by the precepts pleasing to the noble ones, the noble learners thinking, etc. This is attained in the stage of the path of seeing, and manifests in its subsequent attainment. The ultimate actual realization has already been explained. Those seven actual realizations are obtained by the Hearers relying on the sounds of others, so they are called the actual realizations of Hearers. All of them, or as appropriate, are obtained without relying on the sounds of others, so they are called the actual realizations of Solitary Realizers. The actual realization of Bodhisattvas, because they are skilled in the means of subduing the lineages of Hearers and Solitary Realizers, the forbearance of truly practicing those seven actual realizations is to truly know them as they are. As it is said in the Commentary on Valid Cognition: "For the sake of compassionately destroying suffering, he manifests various means. The means arise, that cause is hidden, it is difficult to explain it." Like that. Those manifest in