Chinese
在此，交替修习第四禅，初尝其味便从第二禅以上退失，来世投生于梵天界，在那里凭借先前修习的力量，交替修习第四禅。在其下，投生于色究竟天而入灭。第二种情况与前者相似，从梵天界投生于下方的任何一处净居天，之后入灭。第三种情况，如经中所述。到达有顶的尽头是指：向上转生者，有的因交替修习第四禅，只利用净居天，从梵天界次第到达有顶，在那里未获得痛苦的终结。如何交替修习第四禅而投生于净居天呢？交替修习第四禅，完全修习小等五种，便依次投生于五净居天。其中，修习小是指：入于第四禅的无漏定，其后入于有漏定，再其后入于无漏定，如此三者交替。依此方式，交替修习六次、九次、十二次、十五次，应知是中等及以上。分别说者认为，能够交替有漏和无漏的心识刹那，便算是成就。此处则认为，有漏和无漏的心识相续不断，随心所欲地入定，才算是成就。也就是说，一次结合能使三种有漏无漏的心识显现，此时算是成就了小。一次结合能使十五种心识显现，此时算是成就了极大的等等，应如是理解。此经中未提及的，“其他为无色四处行”，是指为了前往无色界的不还者四种，即生后入灭等。此处的向上转生没有超三的区分，因为此处是修习止禅，所以不能交替胜观。也没有在中阴入灭的情况，因为投生于无色界没有中阴。 “其他从此入灭”，是指在见法上的寂静，即获得果位之时，就在当下入灭的不还者。此经中未提及这两种情况，不知有何用意？
English
Here, alternatingly meditating on the fourth dhyana, having tasted the flavor of the first, one regresses from the second dhyana upwards, and is born in the Brahma realm in the next life. There, relying on the power of previous meditation, one meditates by alternating the fourth dhyana. Below that, one is born in Akanistha and attains nirvana. The second case is similar to the former, but from the Brahma realm one is born in any of the lower Pure Abodes, and then attains nirvana. The third case is as described in the sutra. Reaching the end of Existence means that some who ascend upwards, having meditated on the fourth dhyana alternately, only utilize the Pure Abodes, and gradually proceed from the Brahma realm to the peak of Existence, where they do not attain the end of suffering. How does alternating meditation on the fourth dhyana lead to birth in the Pure Abodes? By fully meditating on the fourth dhyana alternately, in small and other ways, one is born in the five Pure Abodes in sequence. Among them, meditating in a small way means entering into the fourth dhyana's uncontaminated samadhi, then entering into the contaminated samadhi, and then entering into the uncontaminated samadhi, alternating these three. In this way, alternating six times, nine times, twelve times, and fifteen times should be understood as medium and so on. The Vaibhashikas say that it is accomplished when one can alternate between contaminated and uncontaminated moments of mind. Here, it is considered accomplished when the stream of contaminated and uncontaminated mind is continuous and one can enter samadhi at will. That is, when one conjunction manifests three contaminated and uncontaminated minds, it is considered that small has been accomplished. When one conjunction manifests fifteen minds, it is considered that very great has been accomplished, and so on, it should be understood. What is not mentioned in this sutra, "Others go to the four formless realms," refers to the four types of non-returners who go to the formless realms, such as those who attain nirvana after birth. There is no distinction of surpassing three in the upward transfer here, because this is the practice of calm abiding, so one cannot alternate insight. There is also no nirvana in the intermediate state, because there is no intermediate state for those born in the formless realm. "Others attain nirvana from here," refers to the pacification of the Dharma in sight, which is the non-returner who attains nirvana at the very moment of obtaining the fruit. What is the intention of not mentioning these two cases in this sutra?
Tibetan
མ་ཤེས་སོ། ། བཞི་པ་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་དྲུག་སྟེ། དགྲ་བཅོམ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་དང་། བདག་གསོད་པའི་ཆོས་ཅན་དང་རྗེས་སུ་བསྲུང་བའི་ཆོས་ཅན་དང་གནས་ལས་མི་སྐྱེད་པའི་ཆོས་ཅན་དང་རྟོག་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པ་དང་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །དང་པོ་ལྔ་ནི་དད་པས་མོས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ལ་ཕྱི་མ་ནི་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཡང་དང་པོ་ལྔ་ནི་སེམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡོ་བྱད་དང་ནད་མེད་པ་དང་ཡུལ་ཁྱད་པར་འཛོམ་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲོལ་དུས་དང་སྦྱོར་བ་ཅེས་བྱ་ལ། ཕྱི་མ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་དགུར་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེའི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དུས་དང་མི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་སྲིད་པ་དང་མི་སྲིད་པའི་སྒོ་ནས་དུས་གཞན་གྱི་བར་དང་གཏན་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རིམ་པ་ལྟར་དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་དུས་དང་མི་སྦྱོར་བར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་རྣམས་འབྲས་བུ་ལས་ཉམས་པར་འདོད་ཀྱང་འདིར་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་བའི་བསམ་གཏན་ཙམ་ལས་ཉམས་པ་ཡིན་གྱི་འབྲས་བུ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་པ་ནི་ལེགས་པར་སྤངས་པ་ཡིན་པས་སླར་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཐར་པ་ལ་ཡིད་གཏན་དུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་དབང་པོ་བརྟུལ་པོ་སྔོན་སློབ་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་སྦྱོར་བ་གཉིས་དང་མི་ལྡན་པས་འདོད་ཡོན་གྱི་དབྱེན་སྤྱོས་ཏེ་མྱོས་སམ་མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་གི་རང་གསོད་དམ་མི་གསོད་ཀྱང་རུང་སྟེ་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེར་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་སྔ་མ་དང་འདྲ་ཞིང་རང་སྲོག་རང་གིས་བཅད་ཏེ་བསད་ན་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །གསུམ་པ་ནི་སྔོན་རྒྱུན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པས་འདོད་ཡོན་ལ་སེམས་བསྲུངས་ཏེ་དེས་མ་མྱོས་ན་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བའོ། །བཞི་པ་ནི། སྔོན་གུས་པར་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པས་འདོད་ཡོན་གྱིས་མྱོས་སམ་མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ལ་དད་སོགས་ཀྱི་དབང་པོ་རྣོན་པོར་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་མི་ནུས་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། སྔོན་སྦྱོར་བ་གཉིས་དང་ལྡན་པས་མྱོས་སམ་མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ལ་དབང་པོ་བརྟུལ་བ་རྣོན་པོར་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་ནུས་པའོ། །དྲུག་པ་ནི། སྔོན་སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀ་ད
Chinese
未知。第四，阿罗汉的差别有六种：阿罗汉有完全退失的法性，有自杀的法性，有随护的法性，有不从处所产生的法性，有适合寻思的法性，和不动的法性。前五种是信胜解者，后一种是见所证者。而且，前五种是心解脱者，他们显现禅定生起，依赖于与之相符的资具、无病和殊胜处所的具足，因此称为解脱有时的和合。后一种是自己随欲显现禅定，因此显现彼等的心解脱，称为解脱无时和合。或者，从可能完全退失和不可能完全退失的角度，为了在其他时间和永远解脱，依次是时解脱和非时解脱。完全退失，虽然分别说部认为是从果位退失，但这里是从安住于现法乐住的禅定退失，而不是从果位退失，因为圣者们断除是善断除，所以不会再返回。否则，对解脱的信心将永远消失。其中，第一种是钝根者，先前在学道位时，不具足两种加行，被欲妙的过患所迷惑，无论是否醉酒，无论是否自杀，都会从现法乐住的禅定中退失。第二种，和其他相似，如果自己断除自己的生命而杀死自己，就不会退失。第三种，先前具有恒常的加行，守护对欲妙的心，不被其迷惑，就不会退失。第四种，先前具有恭敬的加行，无论是否被欲妙迷惑，都不会退失，但不能完全调伏信等利根。第五种，先前具有两种加行，无论是否被迷惑，都不会退失，而且能够完全调伏钝根为利根。第六种，先前两种加行都
English
Unknown. Fourth, there are six distinctions of Arhats: Arhats who have the nature of completely falling away, who have the nature of self-killing, who have the nature of being protected, who have the nature of not arising from a place, who have the nature of being worthy of thought, and who have the nature of being immovable. The first five are those who proceed with faith as foremost, and the latter is one who proceeds with attainment by sight as foremost. Moreover, the first five are those who manifest liberation of mind, and because they depend on the arising of samadhi and the availability of suitable equipment, freedom from illness, and the perfection of a special place, they are called liberation with time and conjunction. The latter is one who manifests samadhi at will, so manifesting their liberation of mind is called liberation without time and conjunction. Alternatively, from the perspective of being able to completely fall away and not being able to completely fall away, in order to be liberated at other times and forever, they are, in order, liberation with time and liberation without time. Complete falling away, although the Vaibhashikas believe it is falling away from the fruit, here it is falling away only from the samadhi of abiding in comfort in the present dharma, but not from the fruit, because the abandonment by the noble ones is a good abandonment, so they will not return. Otherwise, faith in liberation would be lost forever. Among them, the first is a dull faculty person who, previously in the state of the path of learning, does not possess the two applications, is seduced by the faults of desirable qualities, and whether intoxicated or not, whether committing suicide or not, will fall away from the samadhi of abiding in comfort in the present dharma. The second is similar to the previous one, but if one cuts off one's own life and kills oneself, one will not fall away. The third is one who previously possessed constant application, protects the mind from desirable qualities, and if not seduced by them, will not fall away. The fourth is one who previously possessed respectful application, and whether seduced by desirable qualities or not, will not fall away, but cannot fully subdue the sharp faculties of faith, etc. The fifth is one who previously possessed both applications, and whether seduced or not, will not fall away, and is able to fully subdue dull faculties into sharp faculties. The sixth is one who previously had both applications