Tibetan
།གང་ཞིག་དྲུག་པ་སྤངས་ཏེ་ཕལ་ཆེར་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་ཕྱིས་ངེས་པ་ལ་ཞུགས་ནས་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་ཕྱིར་འོང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་གི་ཕྱིར་འོང་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ཆགས་བྲལ་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་མི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་མུན་སྤྲུལ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྲིད་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་པ་མ་སྤངས་པ་དེ་སྲིད་དུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་མིང་ཡང་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་འདི་ནི་ཐོད་རྒལ་བའི་ཕྱིར་འོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་ཕྱིར་འོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དག་དགུ་པ་སྤངས་ཏེ་འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་ངེས་པ་ལ་ཞུགས་ནས་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་ཡང་ཡིན་ལ་ཐོད་རྒལ་བའི་ཕྱིར་མི་འོང་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕྱིར་འོང་སྔོན་དུ་མ་སོང་བའི་ཕྱིར་མི་འོང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པས་མཐོང་སྤངས་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཀྱང་མདོ་ལས་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་སྤངས་པས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པར་བརྗོད་པ་ནི། གསུམ་པོ་འདི་ཐར་པ་ཐོབ་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པས་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བས་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་མངོན་པར་ཞེན་ནས་འཁོར་བ་ལ་དགའ་བས་སྡུག་བསྔལ་ལས་མི་འཕགས་པ་དང་འཕགས་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པས་ལམ་ངན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ལོག་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་ནི་ལམ་བཟང་པོ་ལ་སོམ་ཉི་ཟ་བས་ཡང་དག་པར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་འཇིག་ལྟ་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བ་ཙམ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་ནི་ལྟ་བ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེས་འདག་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐེ་ཚོམ་ནི་གཉེན་པོ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ངེས་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ཕྱིར་འོང་ལ་ཞུགས་གནས་གཉིས་ལས་ཞུགས་པ་ནི། མཐོང་ལམ་གྱི་མཇུག་ཏུ་སྒོམ་ལམ་ལ་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་པ་སྤངས་ཤིང་དྲུག་པ་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གོ ། ཅིའི་ཕྱིར་དྲུག་པ་སྤོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པ་ཁོ་ན་ཕྱིར་འོང་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་གང་ཞིག་སྤངས་པས་ཕྱིར་འོང་གི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ
Chinese
如果有人舍弃了第六品，对于大多数（烦恼）已离贪欲，那么后来进入正位，在第十六品时会成为一来果。称此为“离贪先行的一来果”，这是对离贪的术语不精通的人的愚昧之谈。因为只要没有舍弃欲界的第九品烦恼，就不能使用离贪这个名称。因此，这应称为“超越者的往来”，因为他是一来果，但没有先行获得入流果。如果有人舍弃了第九品，对欲界已离贪欲，那么他进入正位，在第十六品时会安住于不来果。这既是离贪先行的，也是超越者的不来果，因为他是不来果，但没有先行获得一来果。入流者虽然舍弃了一切见断，但经中说舍弃了三种结缚才能称为入流者，这是因为这三者是获得解脱的障碍，是入流者所断的主要对象。为什么呢？因为有身见会对五蕴执著为我和我所，从而喜爱轮回，无法从痛苦中解脱，即使解脱了，也会因为执持戒律和苦行为殊胜，而执著于恶道，从而产生邪见；而怀疑则会对好的道路产生犹豫，因此不是真正解脱的原因。或者说，有身见是对于所知产生邪见的因，因为会将仅仅是痛苦的事物执著为我和我所；持戒禁取见是对于见解产生邪见的因，因为会相信它能带来清净；怀疑是对治产生邪见的因，因为不会对三宝产生确信。第二，关于一来果的入与住，入是指：在见道的末尾，于修道中舍弃了欲界第五品烦恼，并安住于舍弃第六品烦恼的加行道和无间道中的补特伽罗。为什么唯有安住于舍弃第六品烦恼的道上的人才是一来果的入者呢？因为是凭借舍弃某种烦恼的相状而现证一来果的。
English
If someone abandons the sixth [level of affliction] and is mostly free from attachment to desire, then later, having entered the right path, they will become a Once-Returner at the sixteenth [level]. Calling this a 'Once-Returner who has previously abandoned attachment' is a delusion of those who are not skilled in the terminology of detachment. For as long as the ninth affliction of desire has not been abandoned, the name 'free from attachment' cannot be applied. Therefore, this should be called a 'Transcending Returner,' because they are a Once-Returner but have not previously attained the fruit of Stream-Entry. If someone abandons the ninth [level of affliction] and is free from attachment to desire, then having entered the right path, they will abide in the fruit of Non-Return at the sixteenth [level]. This is both a 'Previously Detached' and a 'Transcending Non-Returner,' because they are a Non-Returner but have not previously attained the fruit of Once-Returning. Although a Stream-Enterer abandons all that is to be abandoned by seeing, the sutras say that one is called a Stream-Enterer by abandoning the three fetters, because these three are obstacles to attaining liberation and are the main objects to be abandoned by a Stream-Enterer. Why? Because holding to the view of a self in the aggregates leads to clinging to the five aggregates as self and what belongs to self, thereby delighting in samsara and not being able to escape from suffering. Even if one does escape, by holding to moral discipline and asceticism as supreme, one clings to the wrong path, thus giving rise to wrong views. Doubt, on the other hand, causes hesitation about the good path, and therefore is not a cause for truly escaping. Alternatively, the view of a self is the cause of wrongly understanding what is to be known, because it imputes self and what belongs to self to what is merely suffering. Holding to moral discipline and asceticism as supreme is the cause of wrongly understanding views, because one believes that it brings purification. Doubt is the cause of wrongly understanding the antidote, because one does not have certainty in the Three Jewels. Second, regarding the entering and abiding of a Once-Returner, entering refers to: at the end of the path of seeing, on the path of meditation, the individual who has abandoned the fifth affliction of desire and abides on the path of application and the path of no obstruction, abandoning the sixth affliction. Why is it that only one who abides on the path of abandoning the sixth [affliction] is an enterer into Once-Returning? Because it is by abandoning a certain aspect of affliction that the fruit of Once-Returning is manifested.
Tibetan
་བྱེད་པ་དེ་ཁོ་ན་སྤོང་བ་ལ་ཞུགས་པ་ན་ཕྱིར་འོང་གི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་ན། དེ་ཡང་དྲུག་པ་ལས་གཞན་ལ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསུམ་པ་བཞི་པ་གཉིས་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཁ་ཆེ་བ་རྣམས་ནི་ཇི་སྐད་དུ། འབྲས་ཐོབ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་གྱིས། །ལམ་ཐོབ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། །འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །མི་བརྩོན་པ་ནི་ཞུགས་མ་ཡིན། །ཞེས་པས་གང་གི་ཚེ་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ལམ་ལ་བརྩོན་པ་དེའི་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིར་ནི་དེ་ཙམ་གྱིས་ཕྱི་མ་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་ཡང་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་ཐེག་པ་གཞན་ལ་ཞུགས་ཏེ་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གང་སྤངས་པས་འབྲས་བུ་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་དེ་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ་གདོན་མི་ཟ་བར་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་དེའི་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ཞུགས་པར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་འོང་གི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ནི། ཞུགས་པ་དེ་ཉིད་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དྲུག་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ལ་གནས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་དགུ་པའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ་གནས་པའི་བར་ཏེ། ཕལ་ཆེར་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་ཞུགས་གནས་གཉིས་ལས་ཞུགས་པ་ནི། ཕྱིར་འོང་གང་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་སྤངས་དགུ་པ་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་དང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའོ། །ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ནི། དེ་ཉིད་དགུ་པ་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ནས་བཟུང་སྟེ་སྲིད་རྩེའི་དགུ་པ་སྤོང་བའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ་གནས་པའི་བར་ཏེ། ཐ་མའི་ཆ་མཐུན་ལྔ་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་མི་འོང་གིས་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤངས་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཀྱང་མདོ་ལས་ཐ་མའི་ཆ་མཐུན་ལྔ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། ལྔ་པོ་དེ་དག་འགྲོ་བ་ཐ་མ་དང་ཁམས་ཐ་མའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཕྱིར་མི་འོང་གི་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ན་འཇིག་ལྟ་ཚུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན་ཐེ་ཚོམ་རྣམས་ནི་འགྲོ་བ་ཐ་མ་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང་འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་གནོད་སེམས་ནི་ཁམས་ཐ་མ་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
如果说进入断除第六品，就称为进入一来果，那也是因为除了第六品之外，对其他品不合理。同样，第三品和第四品也应了解。克什米尔人说：“以果位和果的差别，没有道位的获得，为了果位安住的差别，不精进就不是进入。”因此，在什么时候为了获得特殊的后来的果位而精进于道，那个时候就是进入后来的果位。这里仅仅如此并不算是进入后来的果位，因为在那些时候，也有可能因为因缘的力量而进入其他乘，而不显现后来的果位。断除哪种形态，就能使那个果位显现的烦恼的形态，进入断除那种形态的加行的时候，必定会显现后来的果位，因此在那个时候进入后来的果位是合理的。安住于一来果，就是从进入者安住于断除六种欲界烦恼的解脱道开始，直到安住于第九品的无间道之间，因为大多数都远离了贪欲，所以安住于完全分开的沙门之行的果位。第三，不来果的进入和安住两种，进入是指一来者断除第七品和第八品欲界烦恼，进入断除第九品的加行和无间道。安住于不来果，就是从断除第九品的解脱道开始，直到安住于有顶的第九品断除的无间道之间，因为断除了最后的五顺下分，所以安住于完全分开的沙门之行的果位。虽然不来者断除了所有欲界的修断，但经中说断除了最后的五顺下分才是不来者，因为这五者是最后有和最后界的因，所以是不来者所断的主要对象。为什么呢？因为坏聚见、戒禁取、见取、怀疑是最后有和恶趣的因，而欲贪和嗔恚是最后界欲界的因。
English
If it is said that entering the abandonment of the sixth level is called entering the fruit of Once-Returner, that is because it is not reasonable for anything other than the sixth level. Similarly, the third and fourth levels should also be understood. The Kashmiris say: "Because of the difference between the attainment of the fruit and the fruit itself, there is no attainment of the path. In order to differentiate the abiding in the fruit, not striving is not entering." Therefore, when one strives on the path in order to attain a special later fruit, that is when one enters the later fruit. Here, it is not enough to simply enter the later fruit, because in those times, it is possible to enter another vehicle due to the power of conditions, and the later fruit will not manifest. When one enters the practice of abandoning the form of affliction that will manifest that fruit by abandoning which form, the later fruit will inevitably manifest. Therefore, it is reasonable to enter the later fruit at that time. Abiding in the fruit of Once-Returner is from the time the entrant abides in the path of liberation from abandoning the six afflictions of the desire realm, up to the time of abiding in the uninterrupted path of the ninth level. Because most are free from desire, they abide in the fruit of the practice of a completely separated ascetic. Third, the two types of entering and abiding in the Non-Returner, entering refers to the Once-Returner abandoning the seventh and eighth afflictions of the desire realm, entering the practice of abandoning the ninth level and the uninterrupted path. Abiding in the fruit of Non-Returner is from the path of liberation from abandoning the ninth level up to the uninterrupted path of abandoning the ninth level of the peak of existence. Because the last five lower fetters have been abandoned, one abides in the fruit of the practice of a completely separated ascetic. Although the Non-Returner has abandoned all the cultivation abandonments of the desire realm, the sutras say that the Non-Returner is the one who has abandoned the last five lower fetters, because these five are the cause of the last existence and the last realm, so they are the main objects to be abandoned by the Non-Returner. Why? Because the view of the perishable aggregate, holding to precepts and vows, holding to views, and doubt are the cause of the last existence and the bad realms, while desire and anger are the cause of the last realm, the desire realm.