Tibetan
མས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཞི་བར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་དམ་པའི་དགེ་སྦྱོང་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱས་པར་རྒ་ཤིར་གྱུར་པའི་བར་རྣམ་པ་དུ་མ་ཞིག་བྱས་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དགེ་སྦྱོང་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་དེའི་འབྲས་བུ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ནི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་ལ། གཉིས་པ་ནི་སྤངས་པའི་ཆ་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པས་བསྡུས་པའོ། །དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་བཞིར་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །གཞན་དག་ན་རེ། དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ནི་དྲི་མེད་ལམ། །འབྲས་བུ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །དེ་དག་བརྒྱ་བཅུ་རྩ་དགུའོ། །གྲོལ་ལམ་ཟད་པ་རྣམས་དང་བཅས། ཅེས་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་རེ་རེ་ལ་བརྒྱ་བཅུ་རྩ་དགུ་རེ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མཐོང་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་བརྒྱད་དང་། བསྒོམ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་གྲོལ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་སྟེ་དེ་དག་ནི་འདུས་བྱས་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་དེ་དག་གི་སྤངས་པ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་དགུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་བཞིར་རྣམ་པར་བཞག་ཅེ་ན། འབྲས་བུ་བཞི་རྣམ་བཞག་པ་ནི། རྒྱུ་ལྔ་དག་ནི་སྲིད་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་ལ་སྔོན་ལམ་བཏང་བ་དང་། གཞན་ཐོབ་པ་དང་ཟད་སྡོམ་དང་། །ཤེས་པ་བརྒྱད་ཚན་ཐོབ་པ་དང་། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར། གནས་སྐབས་གང་དུ་རྒྱུ་ལྔ་སྲིད་པ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུར་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཞུགས་པའི་ལམ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་དང་། འབྲས་བུའི་ལམ་ཐོབ་པ་དང་། སྤངས་པ་ཀུན་གྱི་ཐོབ་པ་གཅིག་རྙེད་པ་དང་། ཆོས་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཅིག་ཅར་ཐོབ་པ་དང་། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། ། འདི་ནི་ཚུལ་གཞན་དུ་འཆད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། ཐར་པ་ལ་འཇུག་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་གསུམ། འགྲོ་བ་ཐ་མ་དང་ཁམས་ཐ་མ་ལས་འདའ་བའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་ཐ་མའི་ཆ་མཐུན་ལྔ། ཁམས་གོང་མ་ལས་འདའ་བའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་གོང་མའི་ཆ་མཐུན་ལྔའོ། །དེ་དག་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཐར་པ་འདོད་པ་
Chinese
通过平息烦恼之因，成为真正的修行者。经中说，从“罪恶不善之法”到详细的衰老死亡，已经做了多种阐述，因此才被称为修行。修行的果实有为法和无为法两种。第一种是被解脱道所包含，第二种是被对所断之分的个别分析的灭尽所包含。这些依次是修行的同类因和士夫果。这些由于阶段性的差别，经中说有入流果等四种修行的果实。其他人说：修行的法则是无垢之道，果实是有为和无为。这些各有百十一九。包括解脱道和灭尽等。即有为和无为各有百十一九。如此，见道所包含的解脱道八种，修道所包含的解脱八十一种，这些是有为法。这些烦恼的断除是修行的果实无为法，这样就是八十九。如果这样，为什么安立为四果呢？安立四果是因为五因存在之故。对于果，舍弃前道，获得其他，灭尽和合，获得八种知识，获得十六种相。如是说，在任何阶段，五因存在，那本身就被安立为果。如此，舍弃入流道，获得果道，获得所有断除的一个获得，同时获得八种对法的随知，获得无常等十六种相。如是说。这需要用其他方式来解释，如此，所要断除的有三种：成为进入解脱障碍的三种遍计，成为超越下等趣和下等界的障碍的五种下分，成为超越上等界障碍的五种上分。这些依次是渴望解脱
English
By pacifying the causes of afflictions, one becomes a true practitioner. The sutra says that from "evil and unwholesome dharmas" to the detailed aging and death, various explanations have been made, hence it is called practice. The fruits of practice are twofold: conditioned and unconditioned. The first is included by the path of liberation, and the second is included by the cessation of individual analysis of what is to be abandoned. These are, in order, the homogenous cause and the personal result of practice. Due to the differences in stages, the sutra speaks of four fruits of practice, such as the fruit of stream-entry. Others say: The principle of practice is the undefiled path, and the fruits are conditioned and unconditioned. These are one hundred and nineteen each, including the path of liberation and cessation. Thus, the eight paths of liberation included in the path of seeing, and the eighty-one liberations included in the path of cultivation, these are conditioned dharmas. The abandonment of these afflictions is the unconditioned fruit of practice, thus there are eighty-nine. If so, why are they established as four fruits? The establishment of the four fruits is because the five causes exist. Regarding the fruit, abandoning the previous path, obtaining others, cessation and combination, obtaining eight kinds of knowledge, and obtaining sixteen aspects. As it is said, at any stage where the five causes exist, that itself is established as the fruit. Thus, abandoning the path of stream-entry, obtaining the path of fruition, obtaining one attainment of all abandonment, simultaneously obtaining eight kinds of subsequent knowledge of the Dharma, and obtaining sixteen aspects such as impermanence. So it is said. This needs to be explained in another way, thus, there are three things to be abandoned: the three pervasive bonds that become obstacles to entering liberation, the five lower fetters that become obstacles to transcending lower realms and lower spheres, and the five higher fetters that become obstacles to transcending higher realms. These are, in order, desiring liberation.
Tibetan
རྣམས་ཀྱི་སྤང་བྱ་རགས་པ་དང་། ཕྲ་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་སྤངས་པ་ཡང་དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་འབྲས་བུ་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སྤངས་པ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། མདོ་ལས་གང་ཟག་འདི་ནི་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་སྤངས་པའི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་རྣམས་སྲབ་པར་བྱས་པ་དང་སྤངས་པ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། མདོ་ལས་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་གང་ཞེ་ན། ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་སྤངས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་རྣམས་བསྲབས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་གང་ཞེ་ན། ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལྔ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུ་རགས་པ་དང་རིམ་གྱིས་སྤོང་བ་ཡིན་ལ་དེའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཕལ་ཆེར་ཟད་པ་དེའི་ཚེ་ཕྱིར་འོང་དང་། མ་ལུས་པར་ཟད་པ་དེའི་ཚེ་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ་འདོད་པའི་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལས་མྱུར་དུ་འདའ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་སྤངས་པས་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། མདོ་ལས་གོང་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལྔ་སྤངས་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ས་གང་ལ་རྟེན་ནས་ཐོབ་པ་ནི། འབྲས་བུ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ནི་དང་པོའི་ཉེར་སྡོགས་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཏེ། འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་གསུམ་པ་ནི་གལ་ཏེ་རིམ་གྱིས་ཐོབ་ན་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ལ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་གིས་ཐོབ་ན་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་བརྟེན་ནོ། །གཟུགས་མེད་ལ་ནི་མི་རྟེན་ཏེ་དེ་ནི་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་ཡང་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་བཞི་པ་ནི་བསམ་གཏན་པ་དྲུག་གཟུགས་མེད་དང་པོ་གསུམ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁམས་འོག་མ་གཉིས་སུ་ཐོབ་པར་བྱེད་ན་བསམ་གཏན་པ་དྲུག་ལ་རྟེན་ལ། གཟུགས་མེད་དུ་ཐོབ་ན་གཟུགས་མེད་དང་པོ་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་བརྟེན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁམས་གང་དུ་ཐོབ་པ་ནི། མཛོད་ལས།
Chinese
它们的断除对境是粗大的、微细的、以及极微细的。断除它们也是实际上所追求的小、中、大果位。其中，第一种断除是安立入流果，经中说：‘此人断除了三种结缚，是入流者。’第二种是减弱和断除，依次是安立一来和不来果。经中说：‘什么是一来果？断除了三种结缚，并且减弱了贪欲、嗔恨、愚痴，这就是一来果。什么是不来果？断除了与下分相应的五种结缚，这就是不来果。’为什么这样说呢？因为以行持的修习所要断除的烦恼是最粗大的，并且是次第断除的，因此，当欲界的烦恼大部分灭尽时，就安立为一来果；完全灭尽时，就安立为不来果，这是为了显示欲界的过患，以及为了显示迅速从中解脱。第三种断除是安立阿罗汉果，经中说：‘断除了与上分相应的五种结缚，就是阿罗汉果。’依靠什么地而获得呢？第一和第二果是仅仅依靠最初的近分无间道，因为没有断除欲界的烦恼。第三果，如果次第获得，就仅仅依靠无间道；如果由离欲者获得，就依靠任何一种禅定的正行。不依靠无色界，因为那不能作为欲界烦恼的对治，而且不来果也是通过断除欲界烦恼而区分的。第四果是依靠六种禅定者和前三种无色定者，如果要在下二界中获得，就依靠六种禅定者；如果在无色界中获得，就依靠前三种无色定中的任何一种而获得。在什么界中获得呢？《俱舍论》中说：
English
Their objects of abandonment are the coarse, the subtle, and the extremely subtle. Abandoning them also results in the small, medium, and large fruits that are actually sought. Among them, the first abandonment is the establishment of the fruit of stream-entry. The sutra says, 'This person, having abandoned the three bonds, is a stream-enterer.' The second is weakening and abandoning, which sequentially establishes the fruits of once-returner and non-returner. The sutra says, 'What is the fruit of once-returner? It is one who has abandoned the three bonds and weakened desire, hatred, and delusion. What is the fruit of non-returner? It is one who has abandoned the five bonds corresponding to the lower division.' Why is this said? Because the afflictions to be abandoned by the practice of conduct are the coarsest and are abandoned sequentially. Therefore, when most of the afflictions of the desire realm are exhausted, it is established as the fruit of once-returner; when completely exhausted, it is established as the fruit of non-returner. This is to show the faults of the desire realm and to show quick liberation from it. The third abandonment is the establishment of the fruit of Arhat. The sutra says, 'Abandoning the five bonds corresponding to the higher division is the fruit of Arhat.' Relying on what ground is it obtained? The first and second fruits rely solely on the initial proximity of the immediate path, because the afflictions of the desire realm have not been abandoned. The third fruit, if obtained sequentially, relies solely on the immediate path; if obtained by one who is free from desire, it relies on any actual practice of meditation. It does not rely on the formless realm, because that cannot serve as an antidote to the afflictions of the desire realm, and the non-returner is also distinguished by abandoning the afflictions of the desire realm. The fourth fruit relies on the six meditators and the first three formless realms. If it is to be obtained in the lower two realms, it relies on the six meditators; if it is obtained in the formless realm, it is obtained by relying on any of the first three formless realms. In what realm is it obtained? The Abhidharmakosha says: