Tibetan
མེད་ངེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དུས་ཅན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་མཆོག་མ་གཏོགས་པ་ནི་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཚེ་རབས་དེ་ཉིད་ལ་མཐོང་ལམ་བསྐྱེད་པའི་དུས་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ངེས་མ་ངེས་སྤྱད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་ཅེས་ཏེ་དེ་དག་ཆེན་པོ་ལས་ནི་ཉམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་བརྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ཆུང་འབྲིང་ལས་ཉམས་པས་ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོ་ལས་ཉམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིར་འོངས་ལས་ཉམས་ཀྱང་རྒྱུན་ཞུགས་ལས་མི་ཉམས་པ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་ནི་མངོན་འགྱུར་རོ། །བག་ཆགས་ལས་ནི་ཉམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྔར་བསྐྱེད་པ་ཡང་བསྐྱེད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་ལྟ། །ཆེན་པོ་གང་ལ་ཡོད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཚེ་རབས་སྟོང་དུ་ཡང་། ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་ནི་བཞི་སྟེ། སྐབས་སུ་གཏོགས་པ་དང་། མོས་པ་ལས་གྱུར་པ་དང་། ལྷག་པར་འདོད་པར་གྱུར་པ་དང་། ཐོབ་པ་ལས་གྱུར་པའོ། །དང་པོ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་ནས་བཟུང་ནས་ཐར་པའི་དོན་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པའི་བར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐར་པ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་བསྟན་པ་ལ་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དགའ་བ་དང་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཐར་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མང་བའོ། །བཞི་པ་ནི་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་བསྐྱེད་པར་ངེས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་ནི་དྲུག་སྟེ། རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་། ཁྱད་པར་བ་དང་། རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་དང་། གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་དང་། སྐྱེ་བ་གཅིག་པ་དང་། སྟན་གཅིག་པའོ། །དང་པོ་ནི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་པོ་ཉིད་དུ་ཆུང་ངུ་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བདེ་བས་ཆོས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་འབྲིང་དུ་གྱུར་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་བདེན་པ་རྟོགས་པ་ཤས་ཆེན་པོར་གྱུར་པའོ། །བཞི་པ་ནི། མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཚེ་གཞན་ལ་སློབ་དཔོན་མེད་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། གང་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའོ། །དྲུག་པ་ནི། གང་སྟན་ཐོག་དེ་ཉིད་ལ་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའོ།།
Chinese
是确定没有的那一者的时机。除了世间最胜法之外，因为那是自性刹那的，所以在一切情况下，唯有在那一生中生起见道的时机，因此不需要确定或不确定。第三是解脱分，那些从大的方面来说不会退失，因为是稳固的缘故。决择分相似小、中会退失，因此不会从资粮道大的方面退失。就像从返回者会退失，但不会从入流者退失一样。一切生起是现前。不会从习气退失，因为不需要再次生起先前所生的涅槃的善根。就解脱分相似小的方面来说，薄伽梵说：具有世间正见的大者，即使在千百世中，也不会堕入恶趣。又，解脱分有四种：属于时机，从信解转变，特别希求转变，以及从获得转变。第一种是从对善法生起欲望开始，到为了解脱的意义而行事为止。第二种是：凡是具有对与解脱完全相应的教法的信解者。第三种是：对具有喜悦和信心的解脱，作意很多。第四种是：凡是确定在那一生中生起决择分相似者。决择分相似有六种：随顺，差别，完全了悟，完全转变，一生，以及一座。第一种是：凡是对真谛所缘的善根，最初生起小者。第二种是：因为安乐而成为最胜法，所以成为中等。第三种是：在那一生中，证悟真谛成为大部分。第四种是：将不确定的种姓者完全转变为殊胜菩提，以及将独觉的种姓者在来世无师而现前圆满菩提完全转变。第五种是：在那一生中，将现前证悟真谛。第六种是：在那一座上，将现前证悟真谛。
English
It is the time of that which is definitely non-existent. Except for the supreme mundane dharma, since that is momentary by nature, in all cases, it is only the time to generate the path of seeing in that very lifetime, therefore there is no need to consider whether it is definite or indefinite. The third is the aspect of liberation, and those do not degenerate from the great, because they are stable. The minor and intermediate aspects of decisive discrimination degenerate, therefore they do not degenerate from the great accumulation path. Just as one may degenerate from the coming back, but not from the stream enterer. All arising is manifestation. It does not degenerate from the imprints, because there is no need to generate again the roots of virtue previously generated in nirvana. Considering the aspect of small liberation, the Bhagavan said: 'Whoever has the great mundane right view will not go to bad destinies even in a thousand lifetimes.' Also, there are four aspects of liberation: belonging to the occasion, transformed from faith, transformed into particularly desiring, and transformed from attainment. The first is from having desire for virtuous dharmas up to acting for the sake of liberation. The second is whoever has faith in the teachings that are fully endowed with liberation. The third is having much attention directed towards liberation with joy and faith. The fourth is whoever is certain to generate the decisive discrimination aspect in that very lifetime. There are six aspects of decisive discrimination: conforming, distinct, fully realizing, completely transforming, one lifetime, and one seat. The first is whatever small virtue arises as the very first root of virtue focused on truth. The second is that which becomes intermediate because it has become the supreme dharma through bliss. The third is when the realization of truth becomes a large part in that very lifetime. The fourth is completely transforming those of uncertain lineage into special enlightenment, and completely transforming those of the lineage of solitary Buddhas to manifest complete enlightenment without a teacher in another lifetime. The fifth is when truth will be manifestly realized in that very lifetime. The sixth is when truth will be manifestly realized on that very seat.
Tibetan
།། སྡེ་ཚན་བཞི་པ་སྦྱོར་བས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་གང་ཚོགས་བསགས་པ་ཞེས་པས་ཚོགས་ལམ་རྫོགས་པར་བསྟན་ཏོ། །དབང་པོ་བརྟུལ་པོ་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོའམ་ཡང་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་མི་གསལ་བ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རང་གིས་བདེན་པའི་དོན་ལ་དཔྱོད་མི་ནུས་པར་ཕ་རོལ་གྱི་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བདེན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་ལ་སྦྱོར་བ་སྟེ། འདི་ནི་དད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལམ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་དད་སོགས་སམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་རྣོན་པོའམ་གསལ་བས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་ལ་སྦྱོར་བ་སྟེ། འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ལུང་གི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ལམ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ཉིད་ནི་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ནས་བཟུང་སྟེ་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔའི་བར་ལ་འཇོག་སྟེ། གནས་སྐབས་དེ་དག་ནི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་དག་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་པ་མ་སྤངས་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ་དྲུག་པ་སྤངས་ནས་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་ཤིང་། དགུ་པ་སྤངས་ན་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །མཛོད་ལས། དེ་ལ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ནི། །མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ། །དབང་པོ་རྣོ་བརྟུལ་དེ་དག་ཏུ། །དད་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་བ། །ཅེས་མཐོང་ལམ་ཁོ་ན་ལ་འཇོག་པར་བཤད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང་རྣོན་པོ་དག་དད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཞེས་མི་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རང་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལམ་སྒོམ་པ་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སྡེ་ཚན་ལྔ་པ་འབྲས་བུའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ། འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ནི་གང་ཞིག ། རྣམ་པ་ནི་དུ། །ས་གང་ལ་བརྟེན་ནས། ཁམས་གང་དུ་འཐོབ་ཅེ་ན། འདིར་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱིས་འབྲས་བུ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་འབྲས་བུའི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ལམ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་སྟེ། འདིས་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲི
Chinese
第四品，以加行作胜解之差别中，信随行者，是说以“凡积聚”等句，显示资粮道圆满。钝根者，是说信等诸根，或者智慧之根不明显，因此自己不能以自己之力思择真谛之义，而随顺他人之教，为欲证悟真谛之实性而修道。此是依信力而入道，故名信随行者。法随行者，是说信等或者智慧之根敏锐或明晰，自己对所认为真实的法进行分别观察，为欲现证真谛而修道。此是依智慧力随顺圣教之法而入道，故名法随行者。此即从加行道暖位开始，到见道十五刹那之间安立，这些阶段是为欲现证真谛而进入的阶段。如果这些人没有断除欲界的第六品烦恼，就是趣入预流果，如果断除了第六品，就是趣入一来果，如果断除了第九品，应当了知是趣入不还果。《俱舍论》中说：“彼十五刹那，未见为见故，见道，根利钝，于彼等中，信及法随行。”是说唯于见道安立。为何于第十六刹那，不称钝根者和利根者为信随行者和法随行者呢？因为此时不观待随顺补特伽罗和法，而是以自己现证之力，善于修习道之故。第五品，果之胜解差别中，果之自性为何？相为何？依何地？于何界获得耶？此处所谓果，是指以沙门之理而为果，因为彼是果中之最胜故。其中，沙门之理，是指以无漏道和无间道所摄持，此能摧毁破戒之
English
Chapter Four: Differentiating through Application, Following Faith refers to the completion of the Accumulation Path, as indicated by "whoever accumulates." Dull faculties refer to faculties such as faith, or the faculty of wisdom, being unclear. Therefore, one cannot contemplate the meaning of truth on one's own, but follows the teachings of others to realize the true reality, and thus engages in the path. This is called Following Faith because one enters the path through the power of faith. Following Dharma refers to faculties such as faith, or the faculty of wisdom, being sharp or clear. One analyzes and contemplates the Dharma that one considers to be true, and engages in the path to directly realize the truth. This is called Following Dharma because one enters the path by following the Dharma of the scriptures through the power of wisdom. This is established from the Heat stage of the Application Path up to the fifteenth moment of the Seeing Path. These stages are entered in order to directly realize the truth. If these individuals have not abandoned the sixth category of afflictions of the desire realm, they have entered the Stream-Enterer fruit. If they have abandoned the sixth category, they have entered the Once-Returner fruit. If they have abandoned the ninth category, it should be understood that they have entered the Non-Returner fruit. The Treasury of Knowledge states: "Those fifteen moments are the Seeing Path, for the unseen to be seen. In those with sharp and dull faculties, following faith and dharma." This explains that it is established only on the Seeing Path. Why are those with dull and sharp faculties not called Followers of Faith and Followers of Dharma at the sixteenth moment? Because at that time, there is no need to rely on following individuals or the Dharma, but one is skilled in meditating on the path through the power of one's own direct realization. Chapter Five: Differentiating the Fruits. What is the nature of the fruit? What is its aspect? Based on what ground? In what realm is it attained? Here, the term "fruit" refers to the fruit in the manner of a renunciate, because it is the supreme of fruits. The manner of a renunciate is encompassed by the unpolluted path and the uninterrupted path. This destroys the immoral conduct of