Tibetan
ར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ནི་བཟོད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ལྟོས་པ་བཟུང་བ་མེད་ན་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་འཛིན་པ་ཡང་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ནི་ཆོས་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀ་མི་དམིགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ལ་རེག་ཅིང་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །ཞེས་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་གསུངས་སོ། །ཚིག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་ལེགས་པར་བཀའ་སྩལ་ཏེ། །འབྲས་བུའི་ས་གནས་ནི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་བློ་བུར་གྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གནས་གྱུར་པའོ། །མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དུ་ཡང་། དེ་འདིའི་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། །ས་ནི་དང་པོ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་འདིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏེ། དང་པོ་གསུམ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ལ་གནས་གྱུར་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་སྣང་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ།། །། བདུན་པ་ཆོས་ལ་མཁས་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཆོས་ལྔས་མཁས་པ་བཤད་པ་ནི། གནས་བརྟན་ཀུན་དགའ་བོས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་རིའི་བུ་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་གིས་མྱུར་དུ་འཛིན་ཏོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་མདོའི་དུམ་བུའི་གཞུང་འཛུགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་ལ་མཁས་པས་མྱུར་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན་མང་དུ་ཐོས་པས་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ཕལ་ཆེར་ལྕིགས་ཤིང་ཁྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་དོན་ལ་མཁས་པས་མང་དུ་འཛིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན་ཆོས་མངོན་པ་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཕུང་པོ་སོགས་ཀྱི་གཏམ་གྱི་གཞིའི་སྐབས་སུ་ཚིག་ལེའུ་མང་དུ་ཟླུམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཡི་གེ་དང་ངེས་པའི་ཚིག་ལ་མཁས་པས་ཚིག་དང་དོན་མ་ནོར་བར་འཛིན་པས་ལེགས་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དང་པོས་ཤེས་བྱ་ཀུན་མཁྱེན་པས་ན་ཀུན་མཁྱེན་ཞེས་སོགས་ངེས་པའི་ཚིག་བཟང་པོའི་ཡི་གེ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་མིའི་ལྗོངས་ཀྱི་ངེས་པའི་ཚིག་ལ་མ་ཞེན་པར་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའི་དགོངས་པ་ལ་མཁས་པས་ཟིན་པ་ཆུད་མི་གསོན་པ་ཡིན་ཞེ་ན་སྔོན་གྱི་མཐའ་བཟུང་བའི་ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱི་མའི་མཐའ་དེ་དག་གི་དགོངས་པའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་དེ་ཐོས་པ་ཙམ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱ་བར་ཤེས་ནས་དེའི་སྙིང་པོ་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་
Chinese
应当认识到，那就是忍耐的智慧。在那之后，如果没有所依赖的执着，就应当认识到，对它的执着也没有，那就是殊胜法的智慧。然后，证悟到能取和所取二者都不可得的，自性光明的真如，这就是见道。为了意义圆满，所以说得很好。为了词句圆满，所以很好地开示说：果位是心自性光明的真如，是摆脱了由忽然生起的各种烦恼的过患的特征的地位转变。在《经庄严论》中也说：‘那是此处的地位完全转变，地认为是最初。’这样，这个瑜伽地就显示了瑜伽的因、果、自性。最初三个是因，地位转变是果，显现是自己的自性。第七，解释通达法之处的差别，分为二。第一，解释以五法通达：具寿阿难陀说：‘具足五法的比丘能迅速领会。’等等，建立所说经部的宗义，怎样才能通达法而迅速领会呢？因为多闻，词句和文字大多纯熟流畅。怎样才能通达意义而多领会呢？因为知道《法句经》等的特征，在蕴等的谈论之初，能圆融许多词句。怎样才能通达文字和决定词而不混淆词句和意义而很好地领会呢？因为首先知道一切所知，所以知道‘一切所知’等殊胜决定词的文字，并且自己不执着于地方方言的决定词而知道如何安立名言。怎样才能通达前后际的密意而把握住不浪费呢？因为依靠先前把握的法，就能理解那些后际的密意，知道仅仅听闻就能确定产生，从而提取它的精华。
English
It should be realized that this is the wisdom of patience. After that, if there is no clinging to dependence, it should be realized that there is also no clinging to that dependence, which is the wisdom of the supreme Dharma. Then, realizing and directly experiencing the Suchness, which is naturally luminous and free from the perception of both subject and object, is the path of seeing. It is well said for the sake of perfect meaning. It is well taught for the sake of perfect words. The state of fruition is the Suchness of the mind's naturally luminous nature, which is the transformation of a state characterized by being free from the faults of all suddenly arising afflictions. In the Ornament of the Sutras, it is also said: 'That is the complete transformation of the state here, and the ground is considered to be the first.' Thus, this Yoga ground shows the cause, effect, and nature of Yoga. The first three are the cause, the transformation of the state is the effect, and appearance is its own nature. Seventh, explaining the distinction of the place of expertise in Dharma, divided into two. First, explaining expertise with the five Dharmas: The venerable Ananda said: 'A monk endowed with the five Dharmas quickly grasps.' And so on, establishing the tenets of the sutra section that was spoken. How can one quickly grasp by being expert in the Dharma? Because of much hearing, the words and letters are mostly fluent and smooth. How can one grasp much by being expert in meaning? Because one knows the characteristics of the Abhidharma, etc., one can round up many words at the beginning of the discussion of the aggregates, etc. How can one grasp well by being expert in letters and definitive terms without confusing words and meanings? Because one first knows all that is to be known, one knows the letters of the excellent definitive terms such as 'all-knowing,' and one knows how to establish terms without clinging to the definitive terms of local dialects.
Tibetan
ཡང་རྒྱན་ལས། དོན་ཤེས་པས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གཟིངས་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་རིག །ཐོས་པས་ཆོག་པར་འཛིན་སྤོང་བ། །དེས་ན་ཆོས་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། གཉིས་པ་ཆོས་ལ་གནས་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བཙུན་པ་ཆོས་ལ་གནས་པའི་དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་ལས། བསྒོམ་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་བཤད་པ་མང་བ་དང་། རྟོག་པ་མང་བ་སོགས་ཐོས་པ་དང་སེམས་པའི་སྦྱོར་བ་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣལ་འབྱོར་སོགས་བོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོས་པ་དང་སེམས་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཆོས་ལ་རྫོགས་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་བཞག་སྟེ། ལུང་གི་ཆོས་བོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ལ་གནས་པའི་དགེ་སློང་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཐོས་བསམ་དང་སྒོམ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཉིས་ཀ་ལ་གནས་ན་ཆོས་ལ་གནས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དགེ་སློང་མདོའི་སྡེ་དང་དབྱངས་ཀྱི་སྙད་པའི་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་བཤད་པ་མང་བ་དང་། རྟོག་པ་མང་བ་ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་བཀའ་སྩལ་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་མི་འདོར་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལུང་གི་དགོངས་པ་བཤད་པ་ནི། ཐོག་མར་ཚིག་འཛིན་པའམ་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་བྱང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། གཞན་ལ་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བ་བསྟན་པར་བལྟའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྦྱོར་བ་དང་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་བསྟན་པར་བལྟའོ། །དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། རྒྱུན་དུ་ཆུད་པ་དང་གུས་པར་སྦྱོར་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མི་འདོར་བ་ཞེས་པས་བསྟན་ལ། རྟག་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མ་ལོག་པར་སྦྱོར་བས་བསྡུས་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མི་འདོར་བ་ཞེས་པས་བསྟན་པར་ལྟའོ། །ཆོག་པར་མི་འཛིན་པ་ནི། ནང་དུ་སེམས་ཞི་གནས་སུ་བྱེད་པ་མི་འདོར་ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། རོ་མྱོང་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་པོ་ཁོ་ནས་ངོམས་པས་གོང་ནས་གོང་དུ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་པ་ལས་རོ་མི་མྱང་བས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཞི་གནས་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།། །། བརྒྱད་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པ་ལ་བདུན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་འཇོག་པའི་རྒྱུ། དེ་ཟབ་རྒྱས་སུ་སྟོན་པའི་རྒྱུ། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་མི་མོས་པའི་རྒྱུ
Chinese
又，庄严经论中说：了解意义，则一切法，应知犹如船筏。若执著于听闻而舍弃，因此称为法。如是说。第二，安住于法有二。第一是：如《比丘安住于法经》中所说，不依赖禅修而仅以通达、讽诵、多说、多思等听闻和思维的结合，则不能安住于法，因为舍弃了证悟之法瑜伽等。不依赖听闻和思维，而仅以禅修的结合，也不能圆满安住于法，因为舍弃了教法的缘故。因此，世尊从安住于法的比丘开始，为了使人知晓依赖听闻、思维和禅修二者，安住于二者才是安住于法。比丘通达经部和韵律部的法，讽诵、多说、多思等广为宣说，然后在之后说不舍弃瑜伽等。解释经的密意是：首先，为了抓住词句或通达，并在掌握之后加以纯熟，讽诵和为他人宣说等，应视为显示了从听闻和思维中产生的。与三摩地结合和不执著于满足，应视为显示了从禅修中产生的。其中，与三摩地结合有两种：持续串习和恭敬结合，这由“不舍弃瑜伽”来表示；不颠倒地与常等结合所涵盖的，应视为由“不舍弃作意”来表示。不执著于满足，由“不舍弃内心寂止”来表示，因为品尝到滋味，就会满足于最初的三摩地，而不从高到高地修习，而未品尝到滋味，就会从高到高地修习寂止的缘故。第八，特别宣说极度广大，有七种：极度广大是安立于波罗蜜多藏的因，是甚深广大的显示之因，以及某些人不信受的因。
English
Furthermore, the Ornament of the Sutras states: 'By understanding the meaning, all dharmas should be known as being like a raft. If one clings to hearing and abandons [practice], it is therefore called dharma.' As it is said. Secondly, abiding in the Dharma has two aspects. The first is: As stated in the sutra 'The Monk Abiding in the Dharma,' it is established that merely through the combination of hearing and thinking, such as mastering, reciting, speaking extensively, and contemplating extensively, without relying on meditation, one does not abide in the Dharma, because one has abandoned the Dharma of realization, yoga, etc. It is established that merely through the combination of meditation, without relying on hearing and thinking, one does not fully abide in the Dharma, because one has abandoned the Dharma of the scriptures. Therefore, the Bhagavan, starting with the monk abiding in the Dharma, in order to make it known that relying on both hearing, thinking, and meditation, and abiding in both, is to abide in the Dharma, extensively taught that the monk masters the Dharma of the Sutra Pitaka and the section on rhythmic utterances, recites, speaks extensively, and contemplates extensively, and then afterwards said not to abandon yoga, etc. Explaining the intention of the scriptures is: Firstly, in order to grasp the words or master them, and to purify them after mastering them, reciting and explaining to others, etc., should be seen as showing what arises from hearing and thinking. Combining with samadhi and not clinging to satisfaction should be seen as showing what arises from meditation. Among these, combining with samadhi has two aspects: continuously familiarizing oneself and combining with reverence, which is indicated by 'not abandoning yoga'; what is encompassed by combining with the non-perversion of permanence, etc., should be seen as indicated by 'not abandoning mindfulness.' Not clinging to satisfaction is indicated by 'not abandoning inner mental quiescence,' because if one tastes the flavor, one will be satisfied with the initial samadhi alone and will not cultivate from higher to higher, whereas if one does not taste the flavor, one will cultivate quiescence from higher to higher. Eighth, particularly explaining the exceedingly vast has seven aspects: the exceedingly vast is the cause for establishing the Perfection of Wisdom collection, the cause for showing it as profound and vast, and the cause for some not believing in it.