Tibetan
དང་བཅས་པ་ཅེས་སོགས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཤེས་རབ་གསུམ་པོ་དེ་དག་གིས་དམིགས་པ་ནི་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་མདོའི་སྡེ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པ་ནི་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་རྣམས་སོ། །གནས་ནི་གསུམ་སྟེ་ཐོག་མར་བཤད་པའི་དུས་ན་གཞན་ལས་རྣམ་པར་རིག་པ་གནས་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལས་ཐོས་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་དྲན་པ་གནས་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་བཞིན་རྗེས་སུ་དྲན་པས་གོམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བག་ཆགས་གནས་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་མེད་ཀྱང་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཕྱིས་སྣང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཅིག་གི་གྲོགས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕུང་པོ་སོགས་དང་ལྡན་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་དེའི་དམིགས་པར་བྱ་བའི་རབ་དབྱེ་ལ་གཉིས་ལས། མིང་གིས་བསྟན་པ་ནི་ཁྱབ་པའི་དམིགས་པ་སོགས་སོ། །སོ་སོའི་དོན་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་ཁྱབ་པའི་དམིགས་པ་ལ་ཡང་མིང་གིས་བསྟན་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པའོ། །སོ་སོའི་ངོ་བོ་ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་སྦྱོར་ལམ་སོགས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། དེས་ཞི་ལྷག་གི་དམིགས་པ་བདེན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མིང་གི་སྒོ་ནས་དམིགས་ཤིང་ཞེན་པར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང་དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཞི་ལྷག་གི་དམིགས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པའི་རྣམ་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོའི་མཐའ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དང་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པའོ། །དང་པོ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་འདི་དག་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་རྣམ་པ་འདི་དག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྟེ་འདི་ལྟར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་ཕུང་པོ་སོགས་དེ་དག་ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནས་ལམ་གྱི་བར་དུ་དང་། རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་བདེན་པ་རེ་རེ་ལ་བཞི་བཞི་སྟེ་བཅུ་དྲུག་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱེ་བྲག་མེད་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་གྱི་སྒོ་ནས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་སོགས་བཞི་དང་རྣམ་པར་ཐར་
Chinese
如是说等。其中，对于诸法中的三种智慧，它们所缘的是以名、句、字集合而成的经部等。相是蕴、界、处等所具有的所诠之义。处有三种，最初宣说之时，从他处了知是处，因为从他人教导中生起闻所生慧。其后，忆念是处，因为如所听闻般随念而串习。其后，习气是处，因为在其后，虽无忆念，然由串习习气的力量，后来显现。相应是心心所诸法以一助一的方式，以具有蕴等的义之相，如实了知经部等的所缘。 第三，关于其所缘的差别，有二，以名表示的是周遍的所缘等。就各自的意义而言，有四，第一，周遍的所缘中，以名表示的是与分别念相关的影像等。各自的自性是，信解作意是属于加行道等的世间作意，因为其以名之方式缘取寂止和胜观的所缘，即是真谛的如是性，并执着而已。如是性作意是属于出世间和其后所得，因为其以现量缘取寂止和胜观的所缘，即如是性的方式而行。实物的边际是诸法的相有多少，以及本体如何存在。第一是蕴等，因为一切法的实物仅限于这些。第二是，要知道有多少，要知道这些相，例如，通过四圣谛的方式，要知道蕴等如何一致地是痛苦的自性，直到道，以及从相的角度，每个真谛有四个，总共十六个，并且所有这些都无差别地通过如是性和法的总摄的角度，诸行皆无常等四种和解
English
Thus, it is said and so on. Among these, regarding the three wisdoms of the dharmas, their objects are the Sutra Pitaka and so on, which are collected by groups of names, sentences, and letters. The aspects are the meanings to be expressed, which possess aggregates, elements, sense bases, and so on. There are three abodes: initially, when explaining, knowing distinctly from others is the abode, because the wisdom arising from hearing is born from the teachings of others. After that, mindfulness is the abode, because one becomes accustomed by remembering as one has heard. After that, habituation is the abode, because after that, even without remembrance, due to the power of the habituation of familiarity, it later becomes apparent. Being in accordance is that the mind and mental factors, in the manner of one assisting another, through the aspects of meanings possessing aggregates and so on, correctly realize the objects of the Sutra Pitaka and so on. Third, regarding the divisions of what is to be taken as its object, there are two: what is indicated by name is the pervasive object and so on. Regarding the individual meanings, there are four: first, in the pervasive object, what is indicated by name is the image associated with conceptualization and so on. The individual essence is that aspiration and attention are worldly attentions belonging to the path of application and so on, because they only focus on and cling to the object of tranquility and insight, the suchness of truth, through the gate of name. Attention to suchness is that which is beyond the world and what is attained after that, because it engages in the manner of manifestly focusing on the object of tranquility and insight, suchness. The limit of entities is how many aspects of dharmas there are and how the essence exists. The first is the aggregates and so on, because the entities of all dharmas are limited to just these. The second is to know how many there are, to know these aspects, for example, through the way of the Four Noble Truths, to know how the aggregates and so on are consistently the nature of suffering, up to the path, and from the perspective of aspects, each truth has four, totaling sixteen, and all of these, without distinction, through the perspective of suchness and the summary of the Dharma, all conditioned things are impermanent, and so on, four and liberation
Tibetan
པའི་སྒོ་ནས་གསུམ་སྟེ། དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའོ། །སྨོན་པ་མེད་པ་ནི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །མཚན་མ་མེད་པ་ནི་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་མྱང་འདས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། ཏིང་འཛིན་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །བདག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དང་། །བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྟེན་དང་ནི། །དེ་རྟག་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དོན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དགོས་པ་གྲུབ་པ་ནི་གནས་གྱུར་པ་སྟེ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དང་རྣམ་ཐར་བསྟན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཅིག་གིས་གཅིག་སྡུད་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གི་ནང་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་གཉིས་ཏེ་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པའོ། །སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ནི་དྲུག་སྟེ་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་རབ་སྐྱེ་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཁམས་གསུམ་ལ་མི་སྨོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ནི་རྣམ་པ་ལྷག་མ་བརྒྱད་དེ། འགོག་ལམ་ལ་མཚན་མར་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་ནི། འདོད་ཆགས་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། ཁ་དོག་གི་དབྱིབས་ཀྱི་རེག་བྱའི་བསྙེན་བཀུར་གྱི་འདོད་ཆགས་སོ། །དང་པོའི་གཉེན་པོར་རྣམ་པར་བསྔོས་པ་སོགས་མི་སྡུག་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པའི་གཉེན་པོར་རྣམ་པར་ཟོས་པ་རྣམ་པར་འཐོར་བ་ལ་དམིགས་པའོ། །གསུམ་པའི་གཉེན་པོར་རྣམ་པར་འབུས་གཞིགས་པ་དང་རྒྱུས་པས་བྲང་བྲེང་དུ་སྦྲེལ་བའི་ཀེང་རུས་ལ་དམིགས་པའོ། །བཞི་པའི་གཉེན་པོར་ཤི་བའི་རོ་གཡོ་བ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའོ། །རུས་པའི་ཀེང་རུས་ལ་ནི་ཆགས་པའི་གཞི་བཞི་པོ་འདི་ཐམས་ཅད་མེད་པས་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོར་ཀེང་རུས་ཀྱི་མི་སྡུག་པ་སྒོམ་པར་བྱའོ། །བྱམས་པ། བསྒོམ་པ་ནི་བདེ་བ་ཚོལ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས་དང་པོར་མཛའ་བཤེས་དང་དེ་ནས་ཐ་མལ་པ་དང་། མཐར་དགྲ་ལ་སྟེ་བུ་གཅིག་པ་དང་དགྲ་ལ་བདེ་བ་ཕྲད་འདོད་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ན་འབྱོངས་པའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བསྒོམ་པ་ནི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཅེས་སོགས་ལུགས་དང་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་སྒོམ་པའོ། །ཁམས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་འདི་ནི་ཁམས་དྲུག་པའོ་ཞེས་པ་ལྟར་ལུས་འདི་ལ་ཕྱི་ས་ལ་སོགས་པ་སྲ་བའི་ཆ་རྣམས་སའི་ཁམས་དང་། གཅི་བ་སོགས་གཤེར་བ་རྣམས་ཆུའི་ཁམས་དང་། ཟས་འཇུ་བར་བྱེད་པ་སོགས་མེའི་ཁམས་དང་། རླུང་གྱེན་འཐུར་དུ་རྒྱུ་བ་སོགས་རླུང་གི་ཁམས་དང་། མིག་རྣ་སོག
Chinese
通过...的方式有三种。其中，空性是指人无我和法无我。无愿是指五取蕴。无相是指二障的戏论寂灭的涅槃。如《经庄严论》中所说：三摩地的行境是，两种无我相，以及执我的所依，和彼常寂灭之义。如是宣说。成就所求是指转依，已经说过了。十六种行相和解脱的开示，这些也是互相包含的。如何包含呢？十六种行相中，空性的行相有两种，即空性和无我相。无愿的行相有六种，即无常、痛苦、因、集、生起、缘的行相。因为这些对三界没有愿求。无相的行相是剩余的八种行相。因为对灭和道不能执为相。其中，修不净观是，贪欲有四种，即对颜色的形状、触觉、承侍的贪欲。作为第一种的对治，应宣说分解等不净观。作为第二种的对治，应缘于被啃食、被散布。作为第三种的对治，应缘于被虫啃食，以及被筋脉连接的胸骨。作为第四种的对治，应缘于已死的、不动的尸体。对于骨骼的骨架来说，因为这四种贪欲的基础全部不存在，所以为了对治所有的贪欲，应修骨架的不净观。慈爱。修习慈爱是缘于寻求安乐的有情，首先是朋友，然后是中等人，最后是敌人，即对独子和敌人都生起想要给予安乐的平等心时，就熟练了。修习缘起是，无明缘行等，修习与正理相符和不相符的。界差别是，如说此人是六界性，对于此身体来说，外在的土地等坚硬的部分是地界，尿液等湿润的部分是水界，消化食物等是火界，向上行等的气是风界，眼耳等
English
There are three ways of... Among them, emptiness refers to the absence of self in persons and the absence of self in phenomena. Absence of aspiration refers to the five aggregates of appropriation. Absence of signs refers to nirvana, the pacification of the elaborations of the two obscurations. As it is said in the Ornament of the Sutras: The field of activity of the three samadhis is, the two aspects of selflessness, and the basis of clinging to self, and the meaning of its constant pacification. As it is said. Accomplishing the purpose is the transformation of the basis, which has already been explained. The sixteen aspects and the teachings on liberation, these are also mutually inclusive. How are they inclusive? Among the sixteen aspects, the aspects of emptiness are two, namely emptiness and the aspect of selflessness. The aspects of absence of aspiration are six, namely the aspects of impermanence, suffering, cause, origin, arising, and condition. Because these have no aspiration for the three realms. The aspects of absence of signs are the remaining eight aspects. Because one cannot take cessation and the path as signs. Among them, meditating on ugliness is, desire has four aspects, namely desire for the shape of colors, touch, and veneration. As an antidote to the first, one should speak of ugliness such as decomposition. As an antidote to the second, one should focus on being eaten and scattered. As an antidote to the third, one should focus on being gnawed by worms and the skeleton connected by tendons. As an antidote to the fourth, one should focus on the dead, motionless corpse. For the skeleton of bones, because all four bases of attachment are absent, one should meditate on the ugliness of the skeleton as an antidote to all attachments. Loving-kindness. Meditating on loving-kindness is to focus on sentient beings seeking happiness, first friends, then neutral people, and finally enemies, that is, when one develops an equal mind of wanting to give happiness to both an only child and an enemy, one becomes proficient. Meditating on dependent origination is, ignorance conditions action, etc., meditating on what is in accordance with and not in accordance with reason. The division of elements is, as it is said, this person is of the nature of the six elements, for this body, the solid parts such as the external earth are the earth element, the liquid parts such as urine are the water element, digesting food etc. is the fire element, the air that moves upwards etc. is the air element, the eyes, ears, etc.