Tibetan
། དེས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་བཞག་ནས་ངག་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རང་ཉིད་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པར་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་ངག་གིས་ནི། རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པར་འདྲི་བ་དང་ལུང་སྟོན་པ་འབེལ་བའི་གཏམ་གཏན་ལ་འབེབས་པས། རྣལ་འབྱོར་པ་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པར་རྣམ་པར་ཤེས་སོ། །ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐས་ནི་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམ་པར་ཤེས་སོ། །ཡང་དག་པའི་འཚོ་བས་ནི་ཇི་ལྟར་གནང་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་ཚོལ་བས་འཚོ་བ་རྣམ་པར་དག་པར་ཡིད་ཆེས་སོ། །རྩོལ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། དེས་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལྷག་མ་རྣམས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། དེས་ཡང་དག་པའི་ཞི་གནས་སོགས་ཀྱིས་མཚན་མ་མ་བརྗེད་པས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བྱིང་སྒོད་སོགས་ཀྱིས་སྐབས་མེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། དེས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་། དབུས་མཐར། ཡོངས་སུ་གཅོད་དང་གོ་བྱེད་དང་། །རྣམ་གསུམ་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དེ་བརྒྱད་དོ། །ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །གྲོགས་དང་སྒོམ་པ་ནི་གོ་བར་ཟད་དོ། །འབྲས་བུ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ལམ་བཞི་དང་ཆོས་ཀྱི་གནས་བཞིའི་དོན་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཡོན་ཏན་ཀུན་སྒྲུབ་པའི་ལམ་ལ་གསུམ་ལས་དང་པོ་ཞི་གནས་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རྒྱུ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་གནས་པ་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། དེ་ལ་ནང་ཉིད་ལ་སེམས་འཇོག་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་པ་ལས་སེམས་ཕྱིར་རླན་ནས་ནང་དུ་མི་གཡེང་བར་དང་པོ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་འདོགས་པའོ། །རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ་ནི་དེ་ལྟར་སེམས་གཡོ་བ་རགས་པ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུན་དུ་གཏོད་པར་བྱེད་པའོ། །བརླན་ཏེ་འཇོག་པ་ནི། བརྗེད་ངས་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་དུ་གཡེང་བར་གྱུར་ན། སླར་ཕྱིར་བཀུག་སྟེ་འཇོག་པའོ། །ཉེ་བར་འཇོག་པ་ནི་སེམས་ཕྱི་རོལ་དུ་མི་འཕྲོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གནས་པར་བྱེད་པའོ། །འདུལ་བར་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རྒྱུ་གཟུགས་སོགས་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་བལྟས་ནས་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་དེ་དག་ལ་སེམས་འཕྲོར་མི་སྟེར་བའོ། །ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་འཁྲུག་པར་བྱེད་པ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་རྣམས་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་བལྟས་ནས་འཕྲོར་མི་སྟེར་བའོ། །རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་བརྗེད་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་ན་དེ་དང་དུ་མི་ལེན་པའོ། །རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་སྐབས་མེད་ཅིང་བར་ཆད་མེད་པར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྒྱུན་དུ་བརླན་ཏེ་འཇོག་པའོ། །མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གོམས་པའི་ཕྱིར། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སེམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱུན་གཡེང་བ་མེད་པར་འབྱུང་བའོ། །མདོ་སྡེའི་རྒྱན་དུ་ཡང་། དམིགས་པ་ལ་ནི་སེམས་གཏད་ནས། །དེ་རྒྱུན་རྣམ་པར་གཡེང་མི་བྱ། །རྣམ་གཡེང་མྱུར་དུ་རྟོགས་བྱས་ནས། །དེ་ལ་དེ་ནི་རླན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྷག་མཐོང་ནི་ཆོས་ཤེས་བྱ་རྣམས་ལ་སྐྱེས་བུ་འདི་ནི་ཁམས་དྲུག་པའོ། །ཞེས་སོགས་ཇི་སྙེད་པ་ཡོད་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོད་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངོ་བོ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང་། རྟོག་བཅས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངོ་བོ་ལ་ཡོངས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་དག་གིས་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་ཚུལ་ནི། དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། རྣལ་འབྱོར་པའི་ལྷག་མཐོང་དང་། །ཞི་གནས་སྒོམ་པར་བྱས་ནས་ནི། །མཚན་མའི་འཆིང་དང་དེ་བཞིན་དུ། །གནས་ངན་ལེན་གྱིས་འཆིང་ལས་གྲོལ། །ཅེས་པ་ལྟར། གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཉེན་པོ་ལྷག་མཐོང་དང་དམིགས་པའི་མཚན་མའི་གཉེན་པོ་ཞི་གནས་དང་། གཉིས་ཀས་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྟག་སོགས་ལས་འབྱིན་པ་དང་། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ལ་སེམས་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་དག་ལས་ལམ་བཞིར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། ཡང་མདོ་སྡེར་འབྱུང་བ་ལྟར་བཞིར་འགྱུར་ཏེ། དང་པོ་ནི་ལ་ལ་ཞི་གནས་ལ་སེམས་གནས་པ་ཐོབ་ཀྱི་ལྷག་མཐོང་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་དེ་ནི་ཐོབ་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བར་དུ་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་མ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་དེ་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་རྒོད་པ་མ་ཞི་བ་ཚར་བཅད་པའི་སེམས་ཀྱི་གཉིས་ཀ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་ཐོས་པ་འཛིན་པའི་སྒོ་ནས་ལྷག་མཐོང་ཚོལ་བར་བྱེད་ལ། དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཞི་གནས་
Chinese
因此，为了从一切言语中引发，而如是安立如何证悟。以正语等三者，瑜伽士自身之见等清净，令他人信服。其中，以正语，与证悟相符地提问和开示，确定明确之语，瑜伽士之见被完全清净地认识。以正业之究竟，行住坐卧具足，戒律完全清净地认识。以正命，如所允许般寻求法衣等，相信生活完全清净。精进是清净烦恼障的支分，因此能舍弃其余一切杂染。正念是清净近分的烦恼障的支分，因此以正确的寂止等不忘失相，近分的烦恼掉举等无有间隙。等持是清净殊胜功德之障的支分，因此能现前成办现证等功德。这些也如《中边分别论》所说：完全断除与能理解，以及三种令他信，不顺品之对治，此乃八支道。如是等等。 助伴与修习，仅是理解而已。 果是正见完全断除等等，已宣说。 四道与四法处之义，如前所说应知。 成办一切功德之道有三，其中第一寂止是使散乱之因得以平息，也就是九住心。其中，内住心是指心从外境收回，不向外散乱，最初即系于内。续住心是指如是心之粗动，最初即系缚，并持续安住于彼。还住心是指若因遗忘而向外散乱，则再次收回而安住。近住心是指为了不让心向外散乱，最初即以正念
English
Therefore, in order to elicit from all speech, it is thus established how to realize. With the three, such as right speech, the yogi himself purifies his view, etc., and makes others believe. Among these, with right speech, asking and instructing in accordance with realization, establishing clear words, the yogi's view is known to be completely purified. With the ultimate of right action, conduct in going, staying, sitting, and lying down is complete, and discipline is known to be completely purified. With right livelihood, seeking Dharma robes, etc., as permitted, one believes that life is completely purified. Effort is a limb for purifying the obscurations of afflictions, therefore it abandons all remaining defilements. Mindfulness is a limb for purifying the obscurations of near afflictions, therefore, with correct calm abiding, etc., one does not forget the signs, and the near afflictions, such as dullness and excitement, have no opportunity. Samadhi is a limb for purifying the obscurations on special qualities, therefore it can manifest and accomplish qualities such as clairvoyance. These are also as stated in the *Madhyāntavibhāga*: "Complete cutting off and understanding, and the three make others believe. As an antidote to unfavorable factors, these are the eight limbs of the path." And so on. Companions and meditation are merely for understanding. The fruit is the complete cutting off of right view, etc., which has already been explained. The meaning of the four paths and the four abodes of Dharma should be understood as previously explained. There are three paths for accomplishing all qualities, the first of which is calm abiding, which pacifies the causes of distraction. These are the nine ways of abiding the mind. Among these, placing the mind internally means that the mind is withdrawn from external objects and does not wander outward, but is initially bound internally. Continuously placing the mind means that the gross movements of the mind are initially bound and continuously fixed on that. Replacing the mind means that if it wanders outward due to forgetfulness, it is again withdrawn and placed. Closely placing the mind means that in order to prevent the mind from scattering outward, it is initially with mindfulness.
Chinese
令其安住。调伏是指观察散乱之因的色等过患，最初就不让心沉溺于它们。寂静是指观察扰乱心绪的近取烦恼和分别念的过患，不让它们有机可乘。极寂静是指忘记后，如果生起分别念等，不予理睬。专注是指以现行作意，无间断地持续滋润禅定。等持是指因为非常串习，不需现行作意，自然而然地，心的禅定之流无散乱地生起。《经庄严论》中也说：“于所缘境系心已，莫令彼流而散乱，若已散乱速觉知，于彼当令复润泽。” 如此宣说。胜观是对于法和所知，如“此士夫是六界”等等，所有的一切进行辨别，以及如实存在的、不颠倒的自性进行善加辨别，并且以有分别的智慧对自性进行完全的分别和对差别进行完全的决断。这些成就功德的方式是，如《解深密经》所说：“瑜伽者的胜观，以及修习止住之后，从相的束缚以及如是地，从恶趣的束缚中解脱。” 就像这样，胜观是恶趣的对治，止住是所缘境之相的对治，两者都能从颠倒的常等中解脱，并且为了将心安住在正确的如实之中。从这些中产生四种道的方式是，又如经中所说，产生四种道：第一种是，有些人获得了止住的安住，却没有获得胜观，这样的人依靠所获得的止住，直到能够进行辨别。第二种是与此相反。第三种是没有获得这二者的人，对于色声等法，没有平息掉掉举，断除了，而对二者之心精进。像这样，通过听闻受持的方式寻求胜观，并且以它为先导而修习止住。
English
To make it abide. To subdue means to regard the faults of forms, etc., which are the cause of distraction, and not to allow the mind to indulge in them from the very beginning. To pacify means to regard the faults of the disturbing afflictions and thoughts that disturb the mind, and not to allow them to take advantage. To completely pacify means that if, after forgetting, conceptualizations, etc., arise everywhere, not to accept them. To make one-pointed means to constantly moisten and place the samadhi without interruption by means of manifest effort. To place equally means that because of being very accustomed, without manifest effort, the stream of the mind's samadhi arises spontaneously without distraction. Also in the Ornament of the Sutras it says: "Having fixed the mind on the object, do not let that stream be distracted. Having quickly realized the distraction, then moisten it." Thus it is said. Vipashyana is to distinguish all the dharmas and objects of knowledge, such as "this person is the six elements," and to distinguish well the nature of what exists as it is, without inversion, and to completely distinguish the nature with discriminating wisdom and to completely determine the differences. The way these accomplish qualities is, as it says in the Samdhinirmocana Sutra: "The vipashyana of the yogi, and after having meditated on calm abiding, are freed from the bonds of signs and likewise from the bonds of bad states." Just like that, vipashyana is the antidote to bad states, calm abiding is the antidote to the signs of the object, and both can liberate from inverted permanence, etc., and in order to place the mind in the correct reality as it is. The way these transform into four paths is, again, as it appears in the sutras, they transform into four paths: The first is that some people obtain the abiding of calm abiding, but not vipashyana, and that person relies on that which has been obtained until he is able to discriminate. The second is the opposite of that. The third is that a person who has not obtained both of these, for dharmas such as form and sound, does not pacify agitation, cuts it off, and strives for both minds. In this way, one seeks vipashyana through the door of hearing and holding, and with that going before, one cultivates calm abiding.