Tibetan
རྩོལ་བ་དང་དད་པའོ། །ཕན་འདོགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སྟེ། དེས་ལུས་དང་སེམས་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་འདོགས་པ་ནི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ཏེ། དམིགས་པ་མ་བརྗེད་པས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་དང་། དེ་ལ་བག་མེད་པར་གྱུར་ན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉེན་པོ་ནི་སེམས་པ་དང་བཏང་སྙོམས་ཏེ། དེས་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་ཞི་གནས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དབུས་མཐར། དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང་། །བྱིང་དང་རྒོད་པ་རྟོགས་པ་དང་། དེ་སྤོང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། །ཞི་ཚེ་རྣལ་དུ་འདུག་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ་བསྡུད་པ་ནི། གཉིད་རྨུགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཞུམ་པའོ། །དེའི་གཞི་ལྷག་མཐོང་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ལེ་ལོའི་སྒོ་ནས་བྱིང་བར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་སྤངས་ནས་ཞུམ་པ་མེད་པ་དང་མཐུན་པར་བསྒོམ་པ་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ལྟ་བའོ། །གཡེང་བ་ནི་སྡུག་པའི་མཚན་མའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་འཕྲོ་བ་སྟེ། དེའི་གཞི་ནི་མི་སྡུག་པའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། རྒོད་ནས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་མི་འཛིན་ཏོ། །དེ་སྤངས་ནས་གཡེང་བ་མེད་པ་དང་མཐུན་པ་ནི་སྐྲ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་ལ་མི་གཙང་བར་སོ་སོར་རྟོགས་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀའི་གནས་དང་མཐུན་པ་ནི་སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་སོ། །དེ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བདག་གི་འདུན་པ་ཧ་ཅང་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། ཧ་ཅང་རབ་ཏུ་བཟུང་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཞེས་པས་གཞི་གཉིས་སྤངས་པ་དང་། ནང་དུ་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་ཕྱི་རོལ་དུ་གཡེང་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཅེས་པས་བསྡུད་གཡེངས་སྤངས་པ་དང་། ཕྱི་མ་དང་སྔ་མའི་འདུ་ཤེས་དང་། ཅེས་པས་ཞུམ་པ་མེད་པ་དང་མཐུན་པ་དང་། སྟེང་དང་འོག་གི་འདུ་ཤེས་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་། ཅེས་པས་གཡེང་བ་མེད་པ་དང་མཐུན་པ་དང་། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་སེམས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་མེད་པས་སྣང་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །བདག་གི་སེམས་མུན་པའི་ཚུལ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་བར་བྱའོ་ཞེས་པས་དེ་གཉིས་ཀའི་གནས་དང་མཐུན་པར་བསྒོམ་པ་གསུངས་སོ། །འབྲས་བུ་ནི་ཆོས་མངོན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བར་འདོད་པ་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་སེམས་གཏོད་ཅིང་འདུན་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་དེ་ཇི་ལྟར་སེམས་གཏད་པའི་རང་གི་གནས་ཀྱི་ཆོས་ནམ་མཁའ་ལ
Chinese
是勤奋和信仰。利益是极度串习，因为它对身体和心灵都有益处。接近是正念和正知，不忘对境而进入心一境性，如果对此不谨慎，就会完全断绝。对治是作意和舍，因为它现行使心完全执持和完全安住，从而完全舍弃掉举和掉沉，并且没有近分的烦恼，这是因为随顺止住等相的缘故。如是说，于《中边分别论》中：不忘对境及，掉沉与掉举，了知彼能舍，寂静乃安住。如是说。第二是收摄，是经由睡眠昏沉而萎靡。其所依是缺少胜观，因为经由懈怠而变得掉沉。舍弃它之后，与不萎靡相应地修习，是以各别自证的智慧来观察所知。散乱是随逐可爱的相而向外境散乱，其所依是缺少不净想，因为掉举而不能如实地执持。舍弃它之后，与不散乱相应，是对头发等事物以不净来各别自证。两者之所依相应的是光明想。依于这些，我的意乐不会变得过于萎靡，也不是过于执持，这是舍弃了两个所依。不是向内收摄，也不是向外散乱，这是舍弃了收摄和散乱。后后和先先之想，这是与不萎靡相应。上面和下面的想法，这是与不散乱相应。如是分别的心没有缠缚，因此应当修习具有光明的想。我的心不应变成黑暗之相，如是说，这是宣说了与两者之所依相应地修习。果是想要现证法，想要眼和神通等，将心专注于此的补特伽罗，如何专注于其自之所依的法于虚空之中。
English
It is diligence and faith. Benefit is extreme habituation, because it benefits both body and mind. Approaching is mindfulness and awareness, entering into one-pointedness of mind by not forgetting the object, and if one is not careful about this, it will be completely cut off. The antidote is attention and equanimity, because it manifests the mind completely holding and completely abiding, thereby completely abandoning sinking and excitement, and there is no proximate affliction, because it follows the signs of abiding and so on. As it is said, in the Madhyāntavibhāga: Not forgetting the object and, Sinking and excitement, Knowing that one can abandon them, Tranquility is abiding. Thus it is said. The second is gathering, which is languishing through sleep and drowsiness. Its basis is the lack of insight, because it becomes sinking through laziness. Having abandoned it, cultivate in accordance with non-languishing, which is to see the knowable with the wisdom of individual self-awareness. Distraction is scattering to external objects by following the lovely signs, its basis is the lack of impure thought, because it is excited and cannot truly hold. Having abandoned it, in accordance with non-distraction, it is to individually self-aware of hair and other things as impure. What is in accordance with the basis of both is the light thought. Depending on these, my intention will not become too languid, nor is it too grasping, this is abandoning the two bases. It is not gathering inward, nor is it scattering outward, this is abandoning gathering and scattering. The thought of the latter and the former, this is in accordance with non-languishing. The idea of above and below, this is in accordance with non-distraction. Thus, the mind that is distinguished is not entangled, therefore one should cultivate the mind with luminosity. My mind should not become a dark aspect, thus it is said, this is proclaiming cultivation in accordance with the basis of both. The result is that the person who wants to realize the Dharma, wants eyes and supernatural powers, etc., who focuses his mind on this, how to focus on his own Dharma in the sky.
Tibetan
་འགྲོ་བ་སོགས་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་བདེན་པ་རྣམས་ལ་དམིགས་པར་རྣམ་པར་མ་བཞག་ཅེ་ན། དེ་དག་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བདེན་པར་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་པས་དངོས་སུ་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་བདེན་པ་རྣམས་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་དང་སྟོབས་རྣམས་ནི། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དངོས་སུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པ་རྣམ་པར་བཞག་གོ །དེ་བས་ན་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བས་བསྡུས་པས་དེའི་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་དང་གྲོགས་ནི་གོ་སླ་བར་ཟད་དོ། །སྒོམ་པ་ནི་དད་པའི་དབང་པོས་བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཤེས་བྱ་དང་སྤང་བྱ་སོགས་སུ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བདེན་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དང་དྲན་པས་ནི་བདེན་པ་རྣམས་ལ་དམིགས་རྣམ་མ་བརྗེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དེ་རྣམས་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་དད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཡོད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྤྱིར་རྣམ་བྱང་གི་ཕྱོགས་ལ་དབང་བྱེད་པ་ཙམ་གྱི་དབང་པོ་ཡིན་ཡང་། བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་དབང་བྱེད་པའི་དབང་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་མ་ཞུགས་པ་དེ་སྲིད་དུ། དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་པོའི་ཐ་སྙད་མེད་དོ། །འབྲས་བུ་ནི་མྱུར་དུ་མཐོང་ལམ་སྐྱེད་པ་དང་འདི་རྣམས་དྲོ་དང་རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་སུ་འཇོག་པས་དེ་དག་འཕྲལ་དུ་བསྟེན་པ་དང་བཟོད་པ་ཆོས་མཆོག་ཕྱིས་འབྱུང་དུ་བསྟེན་པས་སྒྲུབ་བོ། །སྟོབས་རྣམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དབང་པོ་རྣམས་དང་མཐུན་ཏེ། དབང་པོ་དེ་རྣམས་ཉིད་བཟོད་པ་དང་ཆོས་མཆོག་གི་གནས་སྐབས་ན་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པ
Chinese
对于众生等，将成为如其所愿显现之有缘者。为何正念等三者，未曾安立为以谛实为对境耶？彼等乃为资粮道所摄，仅能使心相续成为堪能如实证悟谛实的法器，并未实际投入于如实证悟谛实之事，因此并非以谛实为对境。根与力等，乃为欲如实证悟谛实而实际投入者，因此安立以四圣谛为对境。因此，诸根之对境即是四圣谛，以与如实证悟谛实之加行所摄故，乃是彼之行相。自性与助伴易于理解。修习是，以信根，以确信之方式，于谛实等视为应知与应断等；以精进，以欣乐之方式，为欲如实证悟谛实之实相；以正念，以不忘失之方式，缘于谛实等；以等持，以心一境性之方式缘于彼等；以智慧，以善加辨别无常等之方式而修习。因此，此五者乃为能自在如实证悟谛实，故称为诸根。于正念等之阶段，虽亦有信等，然仅为总的调伏品之根，而非能自在如实证悟谛实之根。因此，于尚未投入与决择分相顺之时，信等五者，无有菩提分法之根之名言。果报是，速疾生起见道，且此等安立于暖位与顶位，故彼等立即依止，以及安忍、世第一法于其后生起而依止故成办。诸力之对境等与诸根相同，即彼诸根于安忍与世第一法之阶段，与不信等不相符。
English
For beings and so on, they will become fortunate ones who manifest as they wish. Why are the three, such as mindfulness, not established as having the truths as their objects? They are included in the path of accumulation, and only make the mind-stream suitable as a vessel for realizing the truths as they are, but they are not actually engaged in realizing the truths as they are. Therefore, they are not focused on the truths. The faculties and powers are actually engaged for the sake of realizing the truths as they are. Therefore, they are established as focusing on the four noble truths. Therefore, the objects of the faculties are the four noble truths, because they are included in the application of realizing the truths as they are, and therefore they are their aspects. The nature and companions are easy to understand. Meditation is: with the faculty of faith, in the manner of believing in the truths as things to be known and abandoned, etc.; with diligence, in the manner of delight, for the sake of realizing the suchness of the truths; with mindfulness, in the manner of not forgetting, focusing on the truths, etc.; with concentration, in the manner of one-pointedness of mind on them; and with wisdom, meditating in the manner of thoroughly distinguishing impermanence, etc. Therefore, these five are called faculties because they have power over realizing the truths as they are. Although there are faith and so on in the stages of mindfulness and so on, they are only faculties that have power over the general aspects of liberation, but they are not faculties that have power over realizing the truths as they are. Therefore, as long as one has not engaged in accordance with the part of ascertainment, the five, such as faith, do not have the term "faculties of the aspects of enlightenment." The result is that they quickly generate the path of seeing, and these are placed in the stages of warmth and peak, so they are immediately relied upon, and endurance and the supreme mundane dharma are relied upon later, so they are accomplished. The objects of the powers and so on are the same as the faculties, that is, those faculties themselves are incompatible with disbelief and so on in the stages of endurance and the supreme mundane dharma.