Tibetan
ད་ཅིང་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་གནོད་བྱེད་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ཅིང་གནོད་བྱེད་དང་བཅས་པའི་དོན་སྟོན་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གསུང་དུ་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྨྲ་བ་པོ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་བས་ན་ལུང་ནི་གནོད་པ་མེད་པའི་དོན་ཅན་དུ་བཤད་པར་རིགས་སོ། །ཀུན་གཞི་ཁས་ལེན་པ་དག་ཀྱང་དེ་མངོན་སུམ་ཡུལ་དུ་ཁས་མི་ལེན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་འབད་པ་བྱེད་མི་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རིགས་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་དང་གཞན་ཡང་གཟིགས་ནས་རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་རྣམ་པ་གཉིས་དང་། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཆེན་པོ་འགའ་ཞིག་ཀུན་གཞི་མི་བཞེད་པར་མངོན་ཏེ། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པར། ཀུན་གཞི་ཡོད་ཅིང་གང་ཟག་ཉིད་ཡོད་ལ། །ཕུང་པོ་འདི་དག་འབའ་ཞིག་ཉིད་ཡོད་ཅེས་དང་། གསུངས་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཆེས་ཟབ་དོན། །རིག་པར་མི་འགྱུར་གང་ཡིན་དེ་ལའོ། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར་ཡང་། དབང་ཕྱུག་རྟག་ལ། ཀུན་གཞི་མི་རྟག་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དགག་པ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་གི་རིགས་པའི་འགྲོས་ལ་བརྟགས་ན་མི་བཞེད་པར་མངོན་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་དེ་དག་གི་གཞུང་རྣམས་སུ་ཀུན་གཞི་ལ་དགག་པ་མཛད་པ་ཡང་མེད་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡང་མེད་དོ། །གང་ཡང་རྣམ་འགྲེལ་ལས། གཅིག་ཅར་རིགས་མི་མཐུན་སྐྱེ་ཡང་། །ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་སེམས་གཅིག་གིས། །ནུས་པ་ཉམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་གཞི་ལས་གཞན་འབྱུང་བ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་། ཀུན་གཞི་འཇུག་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གཞན་གྱིས་བཀོད་པའི་ཉེས་པ་མེད་ཅེས་ཟུར་ན་གནས་པའི་རྒོལ་བས་གཟུ་བོར་གནས་པའི་ལན་མཛད་པ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཀུན་གཞིའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བཀོད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐབས་གཞན་དུ་འཇུག་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡུལ་དབང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གསུམ་དུ་ངེས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སློབ་དཔོན་འདི་དག་བག་ཆགས་བསྒོ་བའི་གཞི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བཞེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་རང་གི་རིགས་འདྲ་གཞན་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་བག་ཆགས་ཙམ་བསྒོ་བར་བྱེད་ཀྱི། མཐའ་གཅིག་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱི་འདི་དག་གིས་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའི་ལ་སོགས་པ་མི་འདོད་ལ། དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྒོ་བྱེད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དགེ་མི་དགེའི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་སྔ་མས་ཕྱི་མ་ལ་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱང་འཇོག་པར་བྱེད་ལ། དེ་ཉིད་ངར་འཛིན་པ་དང་། མངོན་པར་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་བག་ཆགས་དང་། མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱང་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ལྔ་ན་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་དག་ཀྱང་རྒྱུན་ཆད་པས་ལས་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པའི་ཉེས་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། ཉེས་པ་འདི་མེད་དེ། སྔར་གཉིད་ལོག་ཁ་དང་བརྒྱལ་ཁ་ལ་སོགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལས་ཕྱིས་སད་མ་ཐག་པའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་སླར་ཡང་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་དང་ལྡན་པར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགགས་ནས་རིང་དུ་ལོན་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུར་མི་རུང་། རྗས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྒྱུ་འགག་མ་ཐག་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་རྫས་སུ་མེད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཚེ་ཡོད་པས་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྔ་མ་ལ་ཡང་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། བརྒྱལ་ཁའི་ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རང་ཉིད་སྐྱེས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་ཕྱིས་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་དུས་ཡིན་ཏེ། བརྒྱལ་བར་བྱེད་པའི་འགལ་རྐྱེན་ཉེ་བར་མི་གནས་ན་སྔ་མ་དེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་རྒྱུ་འགགས་མ་ཐག་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་རྒྱུ་འགག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་དུས་སུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྒྱལ་ཁའི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་དེས་ནི་རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་མཚམས་སྦྱོར་བར་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། ལོག་སྲེད་དང་མ་བྲལ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ཐ་མལ་པ་འཆི་ཁའི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་མ་ཐག་འཚམས་མི་སྦྱོར་བ་ནི་རེ་ཞིག་ཡིད་ཤེས་སྐྱེ་བའི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་བརྒྱལ་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ལུས་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་ཉེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡིན་གྱི། གང་གི་ཚེ་ལུས་ཀྱི་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་དེ་ལྟ་བུ་དང་བྲལ་བ་དེའི་ཚེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཕྱི་མ་འཚམས་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཆུད་ཟོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་མེད་པར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་སྒོ་བར་བྱ་བའི་གཞི་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ད་ནི་བསྒོ་གཞི་ལ་སྒོ་བྱེད་དག་གི
Chinese
这是因为正如刚才所说的，存在着妨害。如果所说的内容既没有成立的理由，又存在妨害，那么就不能认为是全知者的言教，因为那样一来，说话者就会被认为是并非全知者。因此，应该将经文解释为具有无害之义。那些承认阿赖耶识的人，因为不承认它是显现的对境，所以不需要努力去证明它。因此，观察了这样的理性和其他道理之后，理自在派的两位论师，以及圣者月称等一些大德，显然是不承认阿赖耶识的。如《入中论》中说：“阿赖耶识存在，补特伽罗也存在，这些蕴也仅仅存在。”又说：“所说的那样极其深奥的意义，对于不能理解的那些人而言。”及其注释中也说：“自在派认为神我是常，而阿赖耶识是无常，这就是区别。”等等，进行了驳斥。如果考察理自在派的理路，仅仅是显现出不承认，但他们的论著中既没有对阿赖耶识进行驳斥，也没有进行论证。还有，《释量论》中说：“纵然同时产生不相似的种类，由于极其明亮的一个心识，使能力衰退的缘故，不是从阿赖耶识之外产生的。”这实际上是说，对于承认阿赖耶识是能生起入定智慧之因的观点，其他宗派所提出的过失是没有的，这是站在一旁的论敌以公正的立场作出的回答，而不是作为自己的观点，因为没有提出任何阿赖耶识的论证，并且在其他场合明确地说入定智慧的因是境、根、作意这三者。那么，这些论师认为串习习气的所依是什么呢？眼识仅仅是对后一刹那产生与自己同类的异类之因的等流习气，而对于完全不作意的这些外境，不认为是善或不善等等。因此，这些不是业的习气之因。意识则是善与不善
English
This is because, as just mentioned, there are obstacles. If what is said has neither a reason for establishment nor obstacles, then it cannot be considered the teaching of an omniscient being, because in that case, the speaker would be considered not omniscient. Therefore, the scriptures should be interpreted as having a meaning that is harmless. Those who accept the ālaya-vijñāna do not need to strive to prove it, because they do not accept it as an object of manifestation. Therefore, after observing such reasoning and other reasons, the two logicians of the Logician school, as well as the noble Chandrakirti and some other great beings, clearly do not accept the ālaya-vijñāna. As it is said in the *Entering the Middle Way*: "The ālaya-vijñāna exists, the person exists, and these aggregates alone exist." It also says: "What is said to be extremely profound is for those who cannot understand it." And in its commentary, it also says: "The Logicians consider the self to be permanent, while the ālaya-vijñāna is impermanent, and this is the difference." and so on, refuting it. If one examines the reasoning of the Logician school, it only appears that they do not accept it, but in their treatises, there is neither refutation nor proof of the ālaya-vijñāna. Furthermore, in the *Pramāṇavārttika*, it says: "Even if dissimilar kinds arise simultaneously, because of the power of a single, extremely clear consciousness being diminished, it does not arise from other than the ālaya-vijñāna." This actually means that for the view that accepts the ālaya-vijñāna as the cause of the wisdom of meditative absorption, there are no faults proposed by other schools. This is an answer given by an opponent standing on the sidelines with impartiality, and not as his own view, because he has not presented any proof of the ālaya-vijñāna, and in other contexts, he has clearly stated that the cause of the wisdom of meditative absorption is the three: object, sense faculty, and attention. So, what do these teachers consider to be the basis for imprinting habits? Eye consciousness only imprints the habit of homogeneous cause that produces another similar kind in the later moment by the previous moment. And for these external objects that are completely non-conceptual, they do not consider them to be virtuous or non-virtuous, and so on. Therefore, these are not the cause of the habits of karma. Mental consciousness is virtuous and non-virtuous.
Chinese
由于自性而生，因此，这些前者也会给后者留下业的习气。由于它本身执着于“我”，并且以显现的方式产生，因此也会留下我执的习气和显现的习气。如果是这样，那么意的识，在五种无心状态中会中断，因此业的习气也会中断，那么所造的业岂不是会变成徒劳无功的过失吗？答：没有这个过失。因为先前入睡前和昏厥前的意的识，之后刚醒来的意的识，又会再次产生具有业的习气。问：从已灭绝很久的因中，果是如何产生的呢？答：为什么不能作为因呢？问：因为没有实体。答：这对于因刚灭绝时也是一样的。问：那不一样，因为果产生时没有实体，但在趋向于产生时是存在的。答：这对于先前也是一样的。例如，昏厥时的意的识，它自身产生的时候，就是后来的意的识趋向于产生的时候。因为如果导致昏厥的违缘不近在眼前，那么先前那个就会产生。例如，就像因刚灭绝时，果产生，将因灭绝趋向于产生的时候，称为果趋向于产生的时候一样。因此，昏厥时的意的识能够连接自己同类的后世，因为它是不离邪见的意的识，例如普通人临终时的意的识一样。即使如此，它没有立即连接，是因为暂时作为意识产生的障碍的昏厥状态的身体变化的特殊原因。当脱离了那样的身体变化时，后来的意识就会连接。因此，认为没有业果徒劳无功之类的过失。对于应当守护的基础已经讲完了。现在是守护基础的守护者们。
English
Because they arise from their own nature, the former leave karmic imprints on the latter. Because it clings to "I" and arises in a manifest form, it also leaves imprints of self-grasping and manifest imprints. If this is the case, then the mind consciousness, since it ceases in the five mindless states, the karmic imprints also cease, wouldn't the actions performed become a wasted fault? Answer: There is no such fault. Because the mind consciousness before falling asleep and before fainting, etc., the mind consciousness that arises immediately after waking up again arises with karmic imprints. Question: How does the result arise from a cause that has been extinguished for a long time? Answer: Why can't it be a cause? Question: Because it has no substance. Answer: This is the same for when the cause has just ceased. Question: That is not the same, because when the result arises, it has no substance, but it exists when it tends towards arising. Answer: This is the same for the former as well. For example, the mind consciousness at the time of fainting, the very moment it arises, is the time when the later mind consciousness tends towards arising. Because if the adverse conditions that cause fainting are not close by, then the former will arise. For example, just as when the cause has just ceased, the result arises, the time when the cause ceases tending towards arising is called the time when the result tends towards arising. Therefore, the mind consciousness at the time of fainting is able to connect its own kind to the next life, because it is a mind consciousness that is not separated from wrong views, just like the mind consciousness of an ordinary person at the time of death. Even so, it does not connect immediately because of the special reason of the bodily changes in the state of fainting, which temporarily become an obstacle to the arising of mind consciousness. When it is free from such bodily changes, the later mind consciousness will connect. Therefore, it is held that there is no fault such as the futility of karmic results. The basis for what should be guarded has been explained. Now are the guardians of the basis to be guarded.