Tibetan
ལེན་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་དང་། ནམ་ཡང་མེད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གི་རྒྱུ་རྟག་ཏུ་ཉེ་བར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཅི་སྟེ་རྒྱུ་ས་བོན་ཡོད་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཉེ་བར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་དེ་ཡང་ཀུན་གཞི་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་བར་ཁས་ལེན་ན་ནི། ཀུན་གཞི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པར་འགལ་ཞིང་། ཕྱི་ནང་གི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀུན་གཞིའི་ས་བོན་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལ་ཡང་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་ཀུན་གཞིའི་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་ན་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དུ་འདོད་པ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་རྟག་ཏུ་ཉེ་བར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཡང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་གཉིས་པ་ཉེ་བར་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལས་གཞན་པའི་ལན་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་ལ་ཡང་རྟག་པ་སྔ་མ་ཁོ་ན་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ལན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འབྱུང་གཞི་ཉིད་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ནམ་དུ་ཡང་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་ནང་གི་འབྲས་བུ་ཀུན་ནས་ནམ་དུ་ཡང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཐལ་བ་སོ་ན་འདུག་པ་ཡིན་ནོ། ། ཅི་སྟེ་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པའི་ཀུན་གཞི་ཁས་ལེན་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ན། ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་གཙོ་བོ་འདི་དག་ཀུན་གྱི་རྒྱུར་སྨྲ་བའི་གྲངས་ཅན་ལ་ཡང་མི་རིགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། དེ་དག་ཚུལ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་གཙོ་བོ་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ལ་ཀུན་གཞི་ནི་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ཀུན་གཞི་མི་རྟག་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཚིག་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རིག་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། ཀུན་གཞི་རང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ལྟར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་གཞི་མེད་པར་ཁས་བླངས་ཤིང་དེ་ཡང་མི་རྟག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་པའི་ཕྱིར་རྟག་པར་དོན་གྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་མི་རྟག་ལ་གཙོ་བོ་རྟག་ཅེས་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་མི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདི་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཞེས་དང་། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལུང་འདིའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་ཡང་། འདི་ནི་ལུང་གི་དོན་དུ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེ
Chinese
如果是这样，那么进入的识等所有果都会同时产生，并且永远不会消失，因为它们的因始终存在。如果说，虽然有因——种子，但共同作用的缘不具备，所以不会总是产生。如果承认共同作用的缘也从阿赖耶之外的因产生，那么就与阿赖耶是所有种子的说法相矛盾，并且也会损害内外一切行都从阿赖耶的种子产生的宗义。如果又说从阿赖耶的因产生，那么为什么作为共同作用缘的东西也不会总是产生呢？因为因始终存在。对此，除了“第二个共同作用的缘不具备”之外，还有什么其他的回答呢？对此，因为始终只能采用之前的常法，所以回答是不正确的。因此，诸元素本身就是所有因和缘的根本，而且因为它们永远不会中断，所以内外一切果也必然永远不会中断。如果承认是所有种子的阿赖耶没有过失，那么对于说具有所有能力的自在是万物之因的数论派来说，又有什么不合理的呢？因为它们的方式是相同的。如果认为自在是常，而阿赖耶是无常，所以不相同。那么，说阿赖耶是无常，这仅仅是说说而已，没有任何能够成立的道理，因为阿赖耶本身就像它的成立者一样没有成立。这样，就等于承认了没有阿赖耶，并且因为成立了它是无常的，所以实际上就等于承认了它是常。因此，阿赖耶是无常，而自在是常的差别也是不合理的。因此，对此没有任何能够成立的推论。如果说，“无始时之界”以及“取识深且细”等等的教证是它的成立者，那么，这也是不符合教证意义的，因为没有成立者。
English
If so, then all the results, such as the entering consciousness, would arise simultaneously and would never cease, because their cause is always present. If it is said that although there is the cause—the seed, it does not always arise because the co-operative condition is not present. If it is admitted that the co-operative condition also arises from a cause other than the ālaya, then it contradicts the statement that the ālaya is all seeds, and it will also harm the tenet that all internal and external formations arise from the seeds of the ālaya. If it is again said that it arises from the cause of the ālaya, then why would that which is regarded as a co-operative condition not always arise? Because the cause is always present. To this, what other answer is there other than "the second co-operative condition is not present"? To this, because only the previous permanence can always be applied, the answer is not correct. Therefore, the elements themselves are the root of all causes and conditions, and because they never cease, it necessarily follows that all internal and external results will never cease. If there is no fault in admitting the ālaya which is all seeds, then what is unreasonable for the Samkhya school, which says that the all-powerful Lord is the cause of all things? Because their ways are the same. If it is thought that the Lord is permanent and the ālaya is impermanent, so they are not the same. Then, saying that the ālaya is impermanent is just a word, and there is no reason to establish it, because the ālaya itself is not established like its establisher. Thus, it is equivalent to admitting that there is no ālaya, and because it is established that it is impermanent, it is actually equivalent to admitting that it is permanent. Therefore, the difference that the ālaya is impermanent and the Lord is permanent is also unreasonable. Therefore, there is no inference to establish this. If it is said that the scriptures such as "the realm of beginningless time" and "the taking consciousness is deep and subtle" are its establishers, then this is also not in accordance with the meaning of the scriptures, because there is no establisher.