Tibetan
གས་ཀྱི་མི་སློབ་པ་ལ་རང་སའི་དགེ་བ་སྐྱེས་ཐོབ་དང་། ལུང་མ་བསྟན་རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་དང་། སྤྱོད་ལམ་པ་ས་བོན་དུ་ལྡན་ལ། གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་དགེ་བ་སྦྱོར་བྱུང་དང་། འདོད་པ་དང་གཟུགས་ཀྱི་སྤྲུལ་སེམས་དང་། མི་སློབ་པ་ཟག་མེད་རྣམས་དབང་དུ་ལྡན་ནོ། །དེ་དག་སྡོམ་པ་མངོན་གྱུར་དུ་ལྡན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པའི་མི་སློབ་པ་ལ། རང་སའི་དགེ་བ་སྐྱེས་ཐོབ་དང་། ལུང་མ་བསྟན་རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་ས་བོན་དུ་ལྡན་ལ། རང་སའི་དགེ་བ་སྦྱོར་བྱུང་དང་། མི་སློབ་པ་ཟག་མེད་དབང་དུ་ལྡན་ཞིང་། དེ་དག་སྡོམ་པ་མངོན་གྱུར་དུ་ལྡན་ནོ། ། གཉིས་པ་ལ་ལྡན་པའི་རབ་དབྱེ་ནི། ས་བོན་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་མོ། །སོ་སོའི་ངོ་བོ་ལ་དངོས་དང་དམིགས་བསལ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ལ་རེ་ཞིག་ཁམས་གསུམ་གྱི་བྱིས་པའི་ལྡན་པ་ནི་ས་བོན་དང་ལྡན་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པའི་བྱིས་པ་ནི། ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་རང་སའི་དགེ་བ་སྐྱེས་ཐོབ་རྣམས་ས་བོན་དང་ལྡན་པས་ལྡན་ནོ། །དེ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཆགས་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདོད་པའི་བྱིས་པ་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་དང་། གོང་མར་སྐྱེས་པའི་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཁམས་འོག་མ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་དང་མི་ལྡན་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ལྡན་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པའི་གཉེན་པོས་གནོད་པ་བྱས་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གཉེན་པོས་བག་ལ་ཉལ་ལེགས་པར་མ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་སུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་རང་སའི་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པའི་དགེ་བ་རྣམས་དང་ས་བོན་དང་ལྡན་པས་ལྡན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་སའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་། སྐྱེ་བས་ཐོབ་པའི་དགེ་བ་རྣམས་དང་ས་བོན་དང་ལྡན་པས་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། ། གཉིས་པ་འཕགས་པའི་ལྡན་པ་ནི། ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་ནི། སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་གང་དང་གང་གིས་གཉེན་པོ་རྒྱུད་ལ་བྱུང་ཞིང་སྐྱེས་པར་གྱུར་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་དེ་དང་དེའི་ས་བོན་ལེགས་པར་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམས་པ་གང་གི་གཉེན
Chinese
对于无学果位者，具有自地的生得善法，以及未说明的异熟生，行为者具有种子，上方二地的善法是修所成，以及欲界和色界的化生心，以及无学无漏法，都具有自在。这些具有律仪的显现。对于无色界的无学果位者，具有自地的生得善法，以及未说明的异熟生种子，自地的善法是修所成，以及无学无漏法具有自在，这些具有律仪的显现。第二，关于具有的差别，有具有种子等三种。关于各自的体性，有真实和特殊两种，首先，暂时来说，三界凡夫的具有，什么是具有种子呢？就像“什么是具有种子”等等，也就是生于欲界的凡夫，具有三界的欲界、色界和无色界的烦恼，以及自地的生得善法，因为具有种子而具有。这应理解为是就异生未离贪欲而言。欲界的凡夫，那些已离欲界贪欲者，以及生于上界的凡夫，对于欲界等下界的烦恼和近烦恼的种子，既不具有，也具有，因为世间对治力已造成损害，以及出世间对治力尚未完全摧毁随眠的缘故，按次第而定。生于色界者，具有色界和无色界的烦恼和近烦恼，以及自地生得的善法，因为具有种子而具有。生于无色界者，也称为具有自地的烦恼和近烦恼，以及生得的善法，因为具有种子而具有。第二，圣者的具有，对于获得三界对治的出世间道者，对于修所断的烦恼，无论是大品的大品等，以何种对治力在相续中生起，由于已完全摧毁了该烦恼的种子，所以不具有，对于何种烦恼的对治
English
For the non-learner, there is the naturally acquired virtue of one's own realm, as well as the unspecified ripening birth, the practitioner possesses seeds, the virtues of the two upper realms are acquired through cultivation, and the emanation minds of the desire and form realms, as well as the non-learning uncontaminated qualities, are possessed with mastery. These possess the manifestation of vows. For the non-learner of the formless realm, there is the naturally acquired virtue of one's own realm, as well as the unspecified ripening birth seed, the virtue of one's own realm is acquired through cultivation, and the non-learning uncontaminated qualities are possessed with mastery, and these possess the manifestation of vows. Secondly, regarding the distinctions of possession, there are three, such as possessing seeds. Regarding their respective natures, there are two: actual and specific. Firstly, for the time being, the possession of ordinary beings of the three realms, what is it to possess seeds? It is like "what is it to possess seeds," etc., that is, an ordinary being born in the desire realm possesses the afflictions of the three realms of desire, form, and formlessness, as well as the naturally acquired virtues of one's own realm, because they possess seeds. This should be understood as referring to ordinary beings who have not separated from attachment. Ordinary beings of the desire realm, those who have separated from desire in the desire realm, and ordinary beings born in the upper realms, do not possess the seeds of afflictions and near afflictions of the lower realms such as the desire realm, and yet they do possess them, because worldly antidotes have caused harm, and because supramundane antidotes have not completely destroyed the latent tendencies, in that order. Those born in the form realm possess the afflictions and near afflictions of the form and formless realms, as well as the virtues acquired by birth in their own realm, because they possess seeds. Those born in the formless realm are also said to possess the afflictions and near afflictions of their own realm, as well as the virtues acquired by birth, because they possess seeds. Secondly, the possession of noble ones, for those who have attained the supramundane path that is the antidote to the three realms, for the afflictions to be abandoned by meditation, whatever antidote arises and is born in the continuum for the great of the great category, etc., because the seed of that affliction has been completely destroyed, they do not possess it, for whatever affliction's antidote
Tibetan
་པོ་མ་བྱུང་བ་དེའི་ས་བོན་དང་ལྡན་པས་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་དང་ལྡན་པ་ནི། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་རྣམས་དང་། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དེ་དག་ལས་ཀྱང་། ཁ་ཅིག་ནི་བཟོའི་གནས་དང་སྤྲུལ་པའི་སེམས་ལ་སོགས་པ་ནི་དབང་དང་ལྡན་པས་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ནི་ས་བོན་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་། འབད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ས་བོན་ཡོངས་སུ་བརྟས་པར་མ་བྱས་ན་འབད་མེད་དུ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་བསྟན་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསམ་བསྟན་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དང་། དེ་དག་ལ་བརྟེན་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་། དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་གོ་སླའོ། ། གཉིས་པ་སྐྱེ་བོ་ཐ་ཤལ་གྱི་ལྡན་པ་ནི། ལོག་ལྟས་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆད་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ནི། དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་དང་ལྡན་པས་ལྡན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། སླར་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྐྱེས་པ་ན་མཚམས་སྦྱར་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ་ལོག་ལྟས་དགེ་བའི་ས་བོན་ནུས་པ་ཉམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན་འཁོར་བ་འབའ་ཞིག་འདོད་ཀྱི་ཐར་པ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བའི་འདོད་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་གཏན་དུ་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཐར་པའི་ལམ་སྐྱེ་བའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཐར་པའི་རྒྱུ་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་གཏན་དུ་ཐར་པའི་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །འགྲེལ་པར་ཐར་པའི་རྒྱུ་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་ངན་ལེན་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་གང་ལ་གཉེན་པོའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྐྱེན་རྙེད་ན་ལེགས་པར་འཇོམས་ནུས་པ་དེ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཞེས་བྱའོ། །ལྡོག་པ་ནི་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འཆད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཐར་པའི་རྒྱུ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྔར་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ཁ་ཅིག་དང་། འདི་དང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐེག་ཆེན་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་ཞེ་སྡང་བའི་གང་ཟག་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐར་པའི་ལམ་དང་། ཞེ་འགྲས་པས་དུས་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་དུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་དུས་གཞན་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་དག་ཀྱང་གཏན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་དུ་མི་རུང་བའི་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུད་བླ་མའི་འགྲེལ་པར་ཡང་། ཐོག་མེད་གྱུར་ཀྱང་ཐ་མ་དང་ལྡན་པས། །རང་བཞིན་གྱིས་དག་རྟག་པའི་ཆོས་ཅན་ནི། །ཐོགས་མེད་སྦུབས་ཀྱིས་ཕྱི་སྒྲིབས་མི་མཐོང་སྟེ། །ཇི་ལྟར་གསེར་གྱི་གཟུགས་ནི་སྒྲིབས་པ་བཞིན། །ཞེས་པ་ཁུངས་སུ་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་དུ་རུང་བའི་རིགས་ཅན་དུ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། ། ལྡན་པ་ལ་མཁས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པའི་ཚུལ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྡན་པའི་ཕན་ཡོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འབྱོར་ཞིང་རྒྱས་པ་དང་། དེ་དག་གུད་ཅིང་འགྲིབ་པ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་། རྒུད་པ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པ་ལེགས་པར་བཤད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་མཚན་ཉིད་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་དང་པོའི་བཤད་པའོ།། །། ཀུན་ལས་བཏུས་པ་དང་པོ་མཚན་ཉིད་ཀུན་ལས་བཏུས་པ།
Chinese
未生者以具彼之种子而具有。具有能力者，谓由加行所生之善，及未记别者，其中一些如工巧处及化身心等，说为以具有能力而具有。彼等虽已有种子，若不以勤奋之缘使种子完全增长，则不能不勤奋而现前。由加行所生之善，为何者？谓有寂静粗细相之世间静虑，及以真谛相不分别自性之出世间静虑，及依彼等之功德八解脱，及勇健行等之等持，及灭尽等之等至等。俱生而具有者易解。第二、劣种之具有者，谓于邪见断善根之补特伽罗，亦说为以具有善法之种子而具有，谓于 पुन पुन（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）生起正见时，可作连结之故。亦说为不具有，谓以邪见使善之种子能力衰退之故。决定不般涅槃之法性，唯欲轮回，不求寂灭之大欲者，是与贪等一切烦恼恒常具有者，谓彼等无有生起一切烦恼之对治寂灭道之机会，谓不具寂灭之因无漏种子之故。是故彼等是恒常不具寂灭之因者。释中云：寂灭之因为何？谓于如是性有烦恼之恶趣处，于何相续若得随顺对治之缘，能善摧灭者，彼以具分故，说为因。违品说为不具因。然寂灭之因是无漏种子，彼亦已于前广说。解深密经等一些经，及此与经庄严论等论典中，所说决定不般涅槃之法性者，
English
Those who have not arisen are possessed by possessing the seed of that. Those who possess power are those virtues arising from application, and even those that are unindicated, some of which, such as the place of craftsmanship and the mind of emanation, are said to be possessed by possessing power. Although those seeds already exist, if the seeds are not fully developed by the cause of effort, they cannot be manifested without effort. What are those virtues arising from application? They are worldly meditations with aspects of peace and roughness, and supramundane meditations with the nature of non-conceptualization in the aspect of truth, and the eight liberations based on them, and the samadhi of heroic conduct, and the samapatti of cessation, and so on. It is easy to understand what it means to be born with and possess. Secondly, those who possess inferior qualities are those beings who have severed the root of virtue with wrong views. It is also said that they possess the seeds of virtuous dharmas, because they can be connected when right view arises again. It is also said that they do not possess them, because wrong views have weakened the power of the seeds of virtue. Those who are destined not to attain complete nirvana, who desire only samsara and do not seek liberation, are always possessed by attachment and all other afflictions, because they have no opportunity to generate the path of liberation, which is the antidote to all afflictions, because they do not possess the seed of the undefiled cause of liberation. Therefore, they are always without the cause of liberation. The commentary says: What is the cause of liberation? It is the dwelling of the afflictions in suchness. In whatever continuum, if one finds the cause that is in accordance with the antidote, which can be well destroyed, that is called the cause because it possesses a share. The opposite is said to be without cause. However, the cause of liberation is the undefiled seed, which has already been explained in detail above. Some sutras, such as the Samdhinirmocana Sutra, and treatises such as this and the Sutra Ornament, speak of the nature of those who are destined not to attain complete nirvana.
Chinese
如果有人对大乘等佛法心怀嗔恨，那么，由于嗔恨，他们将在很长一段时间内无法从痛苦中解脱，因此，佛陀是考虑到其他时间才这样说的。但说他们永远无法从痛苦中解脱是不合理的。因为没有证据表明他们无法断除烦恼。因此，《宝性论》的注释中也说：“即使是无始，也具有终结。自性清净，具有常性。无碍空性，外障无法见。犹如黄金之像被遮蔽。”所有引用这些作为依据的论点，都是为了证明所有众生都具有可以完全清净的潜力。精通这些的益处是，能够了解诸法兴盛和衰退的方式，因为这是精通这些的益处。如果了解了这些，那么对于世间身体和受用的兴盛和增长，就不会绝对地执着，对于兴盛会随之产生贪恋，对于衰败会舍弃愤怒。 《阿毗达磨集论》的广释，名为《善说海》，其中的《相集论》，是《集论》第一品的解释。
English
If someone harbors hatred towards the Dharma, such as the Mahayana, then, due to that hatred, they will not be able to be liberated from suffering for a very long time. Therefore, the Buddha spoke with other times in mind. But it is not reasonable to say that they will never be liberated from suffering, because there is no evidence that they cannot abandon their afflictions. Therefore, in the commentary on the Uttaratantra, it also says: "Even though beginningless, it has an end. By nature pure, it has the nature of permanence. Unobstructed emptiness, outer obscurations cannot be seen. Just like the form of gold is obscured." All the arguments that cite these as sources are to prove that all beings have the potential to become completely pure. The benefit of being skilled in these is that one will be able to understand the ways in which phenomena flourish and decline, because that is the benefit of being skilled in these. If one understands these, then one will not be absolutely attached to the flourishing and increase of worldly bodies and enjoyments, and one will abandon attachment to flourishing and anger towards decline. The extensive commentary on the Abhidharmasamuccaya, called "The Ocean of Good Explanation," of which the "Compendium of Characteristics" is the explanation of the first chapter of the Samuccaya. Compendium of the First Chapter, Compendium of Characteristics.