Tibetan
་བ་སྟེ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ལན་ནི། མཛོད་འགྲེལ་དུ་དྲངས། མདོར་དགེ་སློང་དག་གཟུགས་ནི་གཟུགས་སུ་ཡོད་ཅིང་གཟུགས་སུ་རུང་བས་དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གཟུགས་སུ་རུང་བ་གཟུགས་ཀྱི་དོན་དུ་བཤད་པ་ལ། གཟུགས་སུ་རུང་བའི་དོན་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གནོད་པ་བྱར་རུང་བ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། གཟུགས་ཅན་གཞན་དང་ཕྲད་པས་འགྱུར་བ་སྐྱེད་དུ་རུང་བ་ཡིན་ལ། བསམ་གཏན་དང་པོ་གསུམ་གྱི་སྣོད་ནི་དེའི་ས་པའི་མེ་ཆུ་སོགས་ཀྱིས་འཇིག་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་ཡང་དེའི་ས་པའི་མེ་དང་མཐུ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གནོད་ལ་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་གཟུགས་དང་བར་དོའི་གཟུགས་ལ་དངོས་སུ་གནོད་པ་བྱར་མེད་ཀྱང་དེའི་རིགས་ཅན་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེས་བཞེད་ཀྱང་། འདིར་ནི་རྣམ་པར་བསྟན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བར། དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་འདི་ལྟ་སྟེ། ལག་པ་དང་བོང་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དག་གིས་རེག་པར་བྱར་རུང་བ་གང་ཡིན་པའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་རྣམས་མ་གཏོགས་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་འདོད་པའི་ཁམས་ན་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལག་པ་དང་དབྱུག་པ་དང་མཚོན་ཆའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དག་གིས་རེག་ན་གནོད་པར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གྲང་བ་དང་ཚ་བ་དང་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ནི་འདུན་པ་སྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ལེགས་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་བཀྲེས་པ་དང་སྐོམ་པ་དག་འབྱུང་ཡང་གནོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པའི་གཟུགས་ནི་ལག་པ་དང་དབྱུག་པ་དང་མཚོན་ཆའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དག་གིས་ཀྱང་རེག་ན་ཡང་གནོད་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་དག་གིས་ཀྱང་གནོད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཅེས་གསུངས་པས་གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་སྟེ་གཟུགས་སུ་རུང་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཏེ་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཟུགས་སུ་རུང་བ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་མཐུན་ཡང་། གཟུགས་རུང་གི་དོན་ཁ་ཅིག་ཐོགས་བཅས་དང་གཞན་དག་རེག་པས་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ཁོ་ན་ལ་འདོད་པས་དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་སུ
Chinese
བ་སྟེ་其他的也像这样套用。回答：在《俱舍论》的注释中引用。总之，比丘们，色是存在的，并且是可以损毁的，因此称为色近取蕴。这样解释了可以损毁是色的含义。可以损毁的含义，世亲论师认为是能够被损害，但那不是产生痛苦的感受，而是与其他的色法相遇而能够产生变化。初禅到三禅的器世间是被其地水火等摧毁，众生的色身也被其地水火以及特殊的威力所损害，而四禅的器世间和有情世间的色以及中阴的色，虽然实际上不能被损害，但因为是同类，所以没有不遍的过失，虽然这样认为。但在这里，是为了显示而收集。对此，色的总相是这样的：手和脚等聚合的触碰所能够触及的，那样的总相不是在一切处都存在，除了欲界天人之外，在其他的欲界中是一切处都存在的。欲界天人的色，如果是手和棍棒以及兵器的聚合的触碰所触及，则会受到损害，但如果是寒冷和炎热以及饥饿和口渴等的聚合的触碰则不会，因为他们的食物和饮料等一切资具，仅仅通过生起意愿就能很好地成就，因此他们即使产生饥饿和口渴也不会受到损害。色界的色，即使是手和棍棒以及兵器的聚合的触碰所触及也不会受到损害，其他的聚合的触碰也不会受到损害。这样说来，以两种方式存在的色，也就是可以损毁的色，是色的体相，也就是自性。因此，认为可以损毁是色的体相，是与法称论一致的，但是，对于可以损毁的含义，有些人认为是具有障碍的，而另一些人则认为仅仅是通过触碰可以损毁的，因此
English
Apply this to others as well. Answer: Quoted in the commentary on the Abhidharmakośa. In short, monks, form exists and is destructible, therefore it is called the aggregates of form that are taken up. Thus, destructible is explained as the meaning of form. The meaning of destructible, according to Master Vasubandhu, is that it can be harmed, but that is not the feeling that produces suffering, but rather it can produce change when it encounters other forms. The vessel of the first three dhyānas is destroyed by its earth, water, fire, etc., and the body of sentient beings is also harmed by its earth, fire, and special power, while the form of the vessel and essence of the fourth dhyāna and the form of the intermediate state cannot be directly harmed, but because they are of the same kind, there is no fault of non-pervasiveness, although it is thought so. But here, it is to show and collect. Therefore, the general characteristic of form is this: the general characteristic of what can be touched by the touch of the aggregation of hands and feet, etc., is not present everywhere, except for the gods who enjoy desire, it is present everywhere in the realm of desire other than that. The form of the gods who enjoy desire, if touched by the touch of the aggregation of hands and sticks and weapons, will be harmed, but not by the touch of the aggregation of cold and heat and hunger and thirst, etc., because all their food and drink and other necessities are well accomplished merely by generating desire, therefore they will not be harmed even if they experience hunger and thirst. The form of the form realm will not be harmed even if touched by the touch of the aggregation of hands and sticks and weapons, and other aggregations of touch will not harm it either. Thus, the form that exists in two ways, that is, the destructible form, is the characteristic of form, that is, its nature. Therefore, the view that destructible is the characteristic of form is consistent with the Dharma tradition, but some consider the meaning of destructible to be obstructive, while others consider it to be destructible only by touch, therefore