Tibetan
་ཡོད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཅེས་སྨོས་སོ། །སྤྱིར་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་བྱ་བྱེད་དང་འབྲེལ་པས་བྱེད་པ་དང་ལས་སུ་བྱ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་གང་གིས་མཚོན་ཏེ་མཚན་ཉིད་དུ་ཤེས་ཅེས་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་གང་མཚོན་ཏེ་ཡང་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འདི་ལྟར་བྱེད་པ་ལ་སྦྱར་བ་འདིས་མཚོན་པར་བྱེད་པས་ན་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ་འཚེད་པར་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་འཚེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། ། གཉིས་པ་ལས་ལ་སྦྱར་བ་ནི་འདི་མཚོན་པར་བྱ་བས་ན་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ་འཚེད་པར་བྱ་བ་འབྲས་ཆན་ལ་འཚེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དང་པོ་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་ལ། གཉིས་པ་ལས་སུ་བྱ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་སྔ་མས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ལས་ཡིན་ནོ། །ཡང་དང་པོ་ལ་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། ཆོས་གཞན་དང་ཐུན་མོང་དུ་མཚོན་པར་བྱེད་པར་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གཉིས་ཡིན་ལ་དང་པོ་ལ་མ་ཁྱབ་པ་དང་ཁྱབ་ཆེས་པ་དང་མི་སྲིད་པའི་སྐྱོན་གསུམ་སྤང་དགོས་ལ་ཕྱི་མ་ལ་ཁྱབ་ཆེས་པ་སྐྱོན་དུ་མི་རྩིའོ། ། དང་པོ་ལ་ཡང་། ཆོས་དེའི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་དོན་ལ་མ་ཁྱབ་ཁྱབ་ཆེས་སོགས་སེལ་བ་རིགས་མི་མཐུན་སེལ་བའི་མཚན་ཉིད་དང་། ཆོས་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོགས་པའི་གཉེན་པོར་བློ་ངོར་མ་ཁྱབ་སོགས་སེལ་བར་བྱེད་པ་ལོག་རྟོག་སེལ་བའི་མཚན་ཉིད་གཉིས་ཡིན་ལ། དང་པོ་ལ་ཚིག་གང་ལྟར་སྦྱོར་ཀྱང་དོན་གཙོ་ཆེ་ལ། ཕྱི་མ་ལ་དོན་མ་ལོགས་པ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ཀྱི་ལོག་རྟོག་དང་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་ནུས་ཀྱི་ཚིག་གི་ཟུར་ཐོན་པ་གཙོ་བ་ཡིན་ནོ། ། ལས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་། མཚོན་བྱ་དང་། མཚན་གཞི་རྣམས་དོན་གཅིག་གོ་འདིར་ལས་དང་། བྱེད་པ་གཉིས་ལས་ཕྱི་མ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཅི་རིགས་པ་ཡོད་ལ། རིགས་མི་མཐུན་དང་། ལོག་རྟོགས་སེལ་བའི་ནི་དང་པོ་ཤས་ཆེའོ། ། གཟུགས་རུང་གཉིས་ནི། གཟུགས་ཅན་ནང་ཕྲད་པས་སྔར་ལས་མི་འདྲ་བའི་འགྱུར་བ་སྐྱེད་དུ་རུང་བ་རེག་པས་གཟུགས་སུ་རུང་བ་དང་། ཕྲད་པས་འགྱུར་བ་སྐྱེད་དུ་མེད་ཀྱང་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་གཟུགས་གཞན་དང་འདྲ་བར་ཡུལ་གོག་པར་བློས་དཔྱད་དུ་རུང་བ་ཡུལ་དཔྱད་པས་གཟུགས་སུ་ཡོད་པའོ། །གཉིས་པོ་འདི་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་དང་ལྡན་པས་ཀྱང་གཟུགས་སུ་འགྱུར་ལ། གང་ཡང་རུང་བ་གཉིས་མ་ཚང་ན་ཡང་གཟུགས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་མེད་ཐོགས་མེད་ཀྱི་གཟུགས་རྣམས་ལ་ཀུན་བཏགས་པ་དང་དབང་འབྱོར་པ་དང་མངོན་པར་སྐབས་ཡོད་དག་ནི་ཡུལ་དཔྱད་པས་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་དང་རྡུལ་ཕྲན་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་གཟུགས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་སམ། ཡང་ན་དེ་དག་གི་རྟེན་འབྱུང་བ་རྣམས་གཟུགས་སུ་རུང་བས་དེ་དག་ཀྱང་གཟུགས་སུ་རུང་བར་བརྗོད་དོ། ། དེ་དག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་རེག་པས་དང་། ཡུལ་དཔྱད་པས་གཟུགས་རུང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོའི་ནི་མདོར་ཅིས་གཟུགས་སུ་རུང་ཞེ་ན་ལག་པས་འདུས་ཏེ་རེག་པས་རེག་ན་གཟུགས་སུ་རུང་བ་དང་ཞེས་སོགས་བཅུ་གསུམ་གསུངས་པ་འདིར་ཡང་བཀོད་པ་ཡིན་ལ། མདོར་བསྡུས་ན་སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བ་དང་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པར་བགྲང་བའི་གཟུགས་གཉིས་སུ་ཡང་འདུས་ལ་ཕྱེ་ན་མཆེ་བ་དང་རྐང་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་སོགས་དུ་མར་ཡང་འགྱུར་བས་དེ་ཙམ་དུ་དངོས་པོ་ལ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལག་པ་དང་། བཀྲེས་སྐོམ་དང་། སྦྲང་བུ་དང་། ཤ་སྦྲང་དང་། སྡིག་སྦྲུལ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བའི་གཟུགས་ཡིན་ལ་གཞན་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་འདུས་ཏེ་རེག་པས་རེག་པ་ན་སྔར་ལས་མི་འདྲ་བའི་འགྱུར་བ་སྐྱེད་པས་གཟུགས་སུ་རུང་བ་སྟེ། དཔེར་ན་ལག་པས་རེག་པས་མེ་ཏོག་གི་ཁ་དོག་ཉམས་པ་ལྟ་བུ་དང་། བཀྲེས་བསྐོམ་གྱིས་གདུངས་པས་ལུས་ཉམས་ཆུང་ཞིང་རིད་པར་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། ། གཉིས་པ་ནི། མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་གང་ལ་སྔོ་སེར་དཀར་དམར་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་འདི་དང་འདིའོ། །རིང་ཐུང་ལ་སོགས་པ་དབྱིབས་འདི་ལྟ་བུ་དང་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བརྟག་ཅིང་དཔྱད་དུ་རུང་བའོ། །ཡུལ་ཅན་གང་གིས་ཞེ་ན། མི་སྡུག་པ་དང་རྣམ་ཐར་སོགས་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཡིད་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི། ཐ་སྙད་དུ་ཞེན་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་བའི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཡིད་ཀུན་རྟོག་དང་མཚུངས་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་འདི་དང་འདིའོ་འདི་ལྟ་བུ་དང་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བཀྲ་བར་འཛིན་ཅིང་སྤྱོད་པའོ། །རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མའི་གཟུགས་སོགས་ཀྱང་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པས་ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཅོད་ཀྱང་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པས་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་མེད་པས་གཟུགས་སུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཀུན་བཏགས་པ་དང་དབང་འབྱོར་པའི་གཟུགས་ཀྱང་ཡུལ་དཔྱད་པས་གཟུགས་རུང་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཅེས་སྨོས་སོ། ། གཉིས་པ་ཚོར་ཕུང་གི་མཚ
Chinese
有两种方式这样说。一般来说，特性的声音与能作者和所作者相关，因此既适用于能作者，也适用于所作者。正如所说：“通过什么来表示，从而知晓特性？”以及“本体通过什么来表示？”这样。像这样，当应用于能作者时，因为这个表示，所以称为特性，就像称煮东西的人为煮者一样。第二种，当应用于所作者时，因为这个被表示，所以称为特性，就像称被煮的米饭为煮物一样。第一种，能作者的自性特性，因为是产生理解的因素，所以称为能作者。第二种，所作者的自性特性，仅仅是被前者所理解，所以是所作。此外，第一种，表示自己独有的本体是自性特性，与其它法共同表示的是共性特性，这两种。第一种需要避免不周遍、过遍和不可能这三种过失，而后一种不过分强调过遍的过失。第一种又分为：对于该法的自性不理解，作为理解的因素，在意义上消除不周遍、过遍等的是消除异类的特性；对于该法产生怀疑和颠倒理解的对治，在心识上消除不周遍等的是消除邪见的特性。第一种，无论如何组合词语，意义都是主要的；后一种，不仅意义不颠倒，而且能够断除邪见和怀疑的词语的表达方式是主要的。所作的自性特性，以及所表示和基准，意义相同。这里，在所作和能作者两者中，是后者。对于后者，也有各自的自性和共性特性。消除异类和邪见，前者占多数。两种可成为色的事物是：有色物内部相遇，能够产生与之前不同的变化，即触所成色；相遇不能产生变化，但与具有阻碍的其它色法相似，可以通过心识推测为占据空间的事物，即处所分析所成色。具备这两者中的任何一种都可以成为色，如果两者都不具备，就不能成为色。
English
There are two ways of saying this. Generally, the sound of characteristic is related to the agent and the object, so it applies to both the agent and the object. As it is said, "Through what is it represented, thereby knowing the characteristic?" and "What essence is represented?" Like this. When applied to the agent, because this represents, it is called characteristic, just as calling the person who cooks something a cook. Secondly, when applied to the object, because this is represented, it is called characteristic, just as calling the rice that is cooked cooked food. The first, the self-nature characteristic of the agent, is called the agent because it is a factor in generating understanding. The second, the self-nature characteristic of the object, is only understood by the former, so it is the object. Furthermore, the first, representing one's own unique essence is the self-nature characteristic, and representing in common with other dharmas is the common characteristic, these two. The first needs to avoid the three faults of non-pervasion, over-pervasion, and impossibility, while the latter does not overemphasize the fault of over-pervasion. The first is also divided into: for the nature of that dharma not understood, as a factor of understanding, in meaning eliminating non-pervasion, over-pervasion, etc., is the characteristic of eliminating heterogeneous types; for that dharma generating doubt and inverted understanding as an antidote, in mind eliminating non-pervasion, etc., is the characteristic of eliminating wrong views. The first, no matter how the words are combined, the meaning is the main thing; the latter, not only is the meaning not inverted, but the expression of words that can cut off wrong views and doubts is the main thing. The self-nature characteristic of the object, as well as the representable and the basis, have the same meaning. Here, among the object and the agent, it is the latter. For the latter, there are also respective self and common characteristics. Eliminating heterogeneous types and wrong views, the former is the majority. The two things that can become form are: colored objects meeting internally, able to produce changes different from before, i.e., form produced by touch; meeting cannot produce changes, but similar to other forms with obstruction, can be inferred by mind as things occupying space, i.e., form produced by place analysis. Possessing either of these two can become form, if neither is complete, it cannot become form.
Chinese
因为没有自性。对于那些不可见、不可触及的色，凡是遍计所执、自在和显现的，都是可以通过观察对象而成为可见的；而不可见的色和微尘，则是通过假立而被称为色。或者，因为它们的所依生是可见的，所以它们也被称为可见的。详细解释这些，分为通过触觉和通过观察对象来详细解释可见性两种。第一种，简而言之，如果问什么才是可见的？回答是，用手触摸，通过触觉可以触及的就是可见的，等等，这里也引用了所说的十三种。简而言之，可以归纳为有情和非有情两种色，如果细分，又可以分为牙齿和脚的接触等等多种，因此，不能仅仅以此来确定事物。手、饥渴、蜜蜂、肉蝇和蝎子蛇等是被算作有情的色，其他的则不是有情。当它们通过接触而相互接触时，会产生与之前不同的变化，因此是可见的。例如，用手触摸导致花朵的颜色褪色，或者因饥渴所困而身体虚弱消瘦。第二种是，对于显现的对象，例如蓝色、黄色、白色、红色等颜色，以及长短等形状，可以进行观察和研究。那么，通过什么对象来观察呢？通过对不净观和解脱等进行等持的意，以及与遍计分别相应的意。通过不迷惑于名言所执境的非等持的意，以及与遍计分别相应的意。如何观察呢？就是清楚地执持和运用这种颜色和形状，这种形状和那种形状。梦境和幻象等色，虽然可以通过错乱的意识来区分颜色和形状等，但因为名言识并不那样执持，所以不会成为可见的过失。遍计所执和自在的色，因为是通过观察对象来显示其可见性，所以才说了“等持”。第二，受蕴的定义
English
Because there is no self-nature. Regarding those invisible and intangible forms, whatever is imputed, empowered, and manifest are those that can become visible through the examination of objects; while invisible forms and particles are called forms through imputation. Or, because their dependent origination is visible, they are also called visible. To explain these in detail, there are two ways: through touch and through detailed explanation of visibility by examining objects. The first, in short, if asked what is visible? The answer is, touching with the hand, what can be touched through touch is visible, and so on, thirteen types are mentioned, which are also quoted here. In short, it can be summarized into two types of forms: sentient and non-sentient. If divided further, it can be divided into many types such as the contact of teeth and feet, so it is not definite for things only by this much. Hands, hunger and thirst, bees, flesh flies, and scorpions and snakes are forms counted as sentient beings, while others are not sentient. When they touch each other through contact, they create changes that are different from before, so they are visible. For example, touching with the hand causes the color of the flower to fade, or the body becomes weak and emaciated due to being afflicted by hunger and thirst. The second is that for manifest objects, such as blue, yellow, white, red, and other colors, and shapes such as long and short, it is possible to observe and examine. So, through what object is it observed? Through the mind in meditative equipoise on the unattractive and liberation, etc., and the mind that is in accordance with conceptual thought. Through the non-meditative equipoise mind that is not confused about the object of adherence to terminology, and those that are in accordance with conceptual thought. How is it observed? It is to clearly grasp and use this color and shape, this shape and that shape. Dreams and illusory forms, etc., although the forms of color and shape, etc., can be distinguished by deluded consciousness, they do not become the fault of being visible because the conventional consciousness does not grasp them in that way. Imputed and empowered forms are said to be in meditative equipoise because their visibility is shown through the examination of objects. Second, the definition of the aggregate of feeling