Tibetan
ས་པའི་ཕྱིར་ཆགས་སོགས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་གོ་སྐབས་མི་རྙེད་ལ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལྡོག་པའི་དོན་དུ་གཉེན་པོ་ལ་འབད་མི་དགོས་ཤིང་། དགེ་བ་རྣམས་ནི་རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བས་དེ་དག་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་འབད་མི་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཇི་སྲིད་མཚོའི་བར་མི་དགེ་བ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ངོ་བོར་རང་གི་ངང་གི་གནས་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་ཅིང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤོང་བའི་ཐབས་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འགྲོ་བ་རྣམས་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ་འདི་ལྟར་ཁ་ཅིག་ནི་དགེ་བ་ཁོ་ན་ལའོ། །གཞན་དག་ནི་མི་དགེ་བ་ཁོ་ན་ལའོ། །དེ་ལ་གང་ཞིག་དགེ་བ་ཁོ་ན་ལ་གནས་པ་དེ་དག་ལ་མི་དགེ་བ་སྤང་མི་དགོས་ཤིང་དགེ་བ་སྒྲུབ་མི་དགོས་སོ། །གང་དག་མི་དགེ་བ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་དེ་དག་ལ་ནི་དགེ་བ་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཤིང་། མི་དགེ་བ་སྤང་མི་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བླང་དོར་ལ་འཇུག་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཐེག་བསྡུས་ལས་ཀྱང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བར་འགྱུར་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་མ་སྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན་ཁོ་ནར་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདིས་ལུས་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང་། ཐོབ་ཟིན་གྱི་ལུས་གནས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལུས་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེ་ན། འདིས་བར་དོའི་སྲིད་པ་ནས་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པར་ཉིང་འཚམས་སྦྱོར་བ་སྦྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཐོབ་ཟིན་གནས་པར་བྱེད་ཅེ་ན། སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་དུ་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་རྣམས་ཀུན་གཞིས་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་མཐུས་མ་ཞིག་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཅིའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱའི་གནས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་འདི་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ལུང་ཡང་ཡོད་དེ། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། །ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་བབ། །བདག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །འདི་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུའི་
Chinese
因为地的缘故，贪著等烦恼生起的机缘不会出现，因此，为了使这些烦恼止息，不需要努力对治。善法会自然而然地产生，因此，对于成办这些善法也不需要努力。同样，对于安住于不善的异熟果报者来说，只要还未坏灭，由于不善异熟的自性自然安住，就没有对治生起的机会，也没有办法断除一切烦恼。这样一来，众生就会完全安住于两种极端，也就是说，有些人只安住于善法，另一些人只安住于不善法。其中，对于那些只安住于善法的人来说，不需要断除不善法，也不需要成办善法。而对于那些完全安住于不善法的人来说，既不能成办善法，也不能断除不善法。因此，在任何情况下，取舍的行为都将变得毫无意义。《摄大乘论》中也说，如果异熟果报变成善或不善，那么烦恼就不会止息。因此，异熟果报只能是无覆无记。为什么称为“取蕴识”呢？因为它使未获得的身体得以获得，并使已获得的身体得以存续。为什么说它使未获得的身体得以获得呢？因为它将中阴的生有连接到出生之有。为什么说它使已获得的身体得以存续呢？因为从出生到死亡，有色根在阿赖耶识的摄持下，不会坏灭而持续存在。为什么称为“所知处”呢？因为它成为所知的体性、自性、差别三种的处所。因为要轻易地证悟这三种体性，需要依赖于通达此识。对此也有经文依据。《解深密经》中说：“取蕴识深且微细，一切种子如水流般流注。若执着为我，则不可行。此我未曾向孩童们开示。”就像这样。其中，所谓的取蕴识，是果的……
English
Because of the ground, there is no opportunity for afflictions such as attachment to arise, and therefore, there is no need to strive for antidotes to stop them. Virtuous qualities arise naturally, so there is no need to strive to accomplish them either. Similarly, for those who abide in the ripening of non-virtue, as long as it has not perished, because the nature of non-virtuous ripening naturally abides, there is no opportunity for antidotes to arise, and there is no way to abandon all afflictions. In this way, beings will completely abide in two extremes, that is, some will only abide in virtue, and others will only abide in non-virtue. Among them, for those who only abide in virtue, there is no need to abandon non-virtue, and there is no need to accomplish virtue. But for those who completely abide in non-virtue, they can neither accomplish virtue nor abandon non-virtue. Therefore, in any case, engaging in acceptance and rejection will become meaningless. The *Compendium of Mahāyāna* also says that if the ripening becomes virtuous or non-virtuous, then afflictions will not cease. Therefore, the ripening can only be obscured and indeterminate. Why is it called the 'appropriating consciousness'? Because it causes the body that has not been obtained to be obtained, and it causes the body that has already been obtained to continue. Why does it cause the body that has not been obtained to be obtained? Because it connects the intermediate state of existence to the state of birth. Why does it cause the body that has already been obtained to continue? Because from birth to death, the sense faculties with form, under the support of the ālaya-vijñāna, continue to exist without perishing. Why is it called the 'place of knowable objects'? Because it becomes the place of the three aspects of knowable objects: nature, essence, and difference. Because to easily realize these three natures, it is necessary to rely on understanding this consciousness. There is also scriptural evidence for this. The *Saṃdhinirmocana Sūtra* says: 'The appropriating consciousness is deep and subtle, all seeds flow like a stream of water. If one clings to it as self, it is not permissible. This I have not shown to children.' Like that. Among them, the so-called appropriating consciousness is the fruit of...