Tibetan
ང་བཅས་པ་འགོག་པ་སྟེ་རང་གི་ངང་གིས་འགགས་ཏེ། ཇི་སྲིད་རྣམ་སྨིན་གྱི་འཕེན་པ་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་འཇུག་ཤེས་སྐྱེ་བ་དང་མི་མཐུན་པར་གྱུར་པའི་ལུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་པ་ཞེས་འདོགས་ཀྱི་འདི་ཡང་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་མེད་དོ། ། འདི་ལ་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འདུ་ཤེས་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་ལ་དེ་ནས་རང་གི་ངང་གིས་འགགས་ཏེ་མཐར་དེ་ནས་འཆི་བ་སླར་ཀུན་གཞི་ལས་འཇུག་ཤེས་སྐྱེ་ཞིང་། དེའི་ཚེ་ཐར་པ་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལོག་ལྟ་སྐྱེ་བས་ལྷ་ཚེ་རིང་པོ་ཞེས་པའི་མི་ཁོམས་པའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དགྲ་བཅོམ་པ་ལམ་ཆུང་བ་སྐྱེ་བ་དེའི་སྔ་མ་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་པར་སྐྱེས་པར་ལུང་ལས་གསུངས་ཤིང་། འཆི་འཕོ་ཁར་ཐར་པ་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་ན་དགེ་རྩ་ཆད་པས་ཕྱི་མ་ལ་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེར་སྐྱེས་པ་ནི་སྐལ་པ་ཆེན་པོ་དུ་མ་ཞིག་ཏུ་ཚོགས་དྲུག་གི་འདུ་ཤེས་འགགས་པས་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པའི་གོ་སྐབས་མེད་ཅིང་། གང་གི་ཚེ་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་གནས་དེ་ནས་འཆི་འཕོ་ལ། དེའི་ཕྱིར་རྟེན་དེ་ལ་དགེ་བ་སྒྲུབ་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་ཁོམ་པའི་གནས་ཡིན་ནོ། སྲོག་གི་དབང་པོ་ནི་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་རིས་མཐུན་པར་ཚེ་གཅིག་གི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་སྔོན་བསགས་པའི་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ལོ་བརྒྱའམ་སྟོང་ལ་སོགས་པ་ཇི་ཙམ་དུ་འཇུག་ཅིང་གནས་པར་འཕངས་པའི་དབང་གིས་དེ་ཙམ་དུ་གནས་པའི་དུས་ངེས་པ་ལ་ཚེ་ཞེས་གདགས་ཀྱི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚེ་དང་སྲོག་དང་སྲོག་གི་དབང་པོ་རྣམས་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ནོ། ། རིས་མཐུན་པ་ནི་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་དེ་དང་དེར་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མཚུངས་པ་དང་། འགྲོ་བ་མཚུངས་པ་དང་། སྐྱེ་གནས་མཚུངས་པ་དེ་དང་དེ་དག་གི་རིགས་དང་ན་ཚོད་དང་བོང་ཚོད་ལ་སོགས་པའི་ལུས་ཏེ་ཕུང་པོའི་ཡན་ལག་དེ་དང་འདྲ་བ་ལ་རིས་མཐུན་པ་ཞེས་གདགས་སོ། །སྐྱེ་བ་ནི་རིས་མཐུན་པར་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་མ་བྱུང་བ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སྐྱེ་བ་ཞེས་གདགས་ཀྱི་རྫས་གཞན་ཡང་མེད་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །རྒ་བ་ནི་རིགས་མཐུན་པ་སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་གྱིས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་གནས་སྐབས་གཞན་དང་གཞན་དུ་མི་འདྲ་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ནུར་ནུར་པོ་ལས་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པར་གྱུར་པ་དང་། དེ་བཞིན་བྱིས་པ་ནས་གཞོན་ནུ། དེ་ལ་ལང་ཚོ་ལ་སོགས་པ་མཐར་རྒས་པའི་བར་དུ་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་རྒ་བ་ཞེས་གདགས་ཀྱི་རྫས་གཞན་མེད་དོ། །གནས་པ་ནི་རིས་མཐུན་པར་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་སྐྱེས་ནས་མ་ཤིའི་བར་དུ་མི་འཇིགས་ཅིང་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་གདགས་སོ། ། མི་རྟག་པ་ནི་རིས་མཐུན་པར་ཚེ་གཅིག་གི་ཕུང་པོས་སྡུས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་འཇིགས་ཅིང་ཆད་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཅེས་གདགས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཡང་མེད་པར་བརྟན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་རིས་མཐུན་པའི་འདུ་བྱེད་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱེ་བ་སོགས་བཤད་ཅེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་བ་དང་། མི་རྟག་པ་དང་གནས་པ་གང་གསུངས་པ་དེ་དག་ནི་སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་གྱི། ཕྱི་རོལ་གྱི་ནི་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་སོགས་ཡོད་པར་མཚུངས་པ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་འདུ་བྱེད་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དེ་སྐད་གསུངས་ཞེ་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་རྣམས་ནི་འཇིག་པ་དང་ཆགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་སོགས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་རྣམས་འཇིག་པ་དང་། སྐྱེ་བ་ལ་ནི། འཇིག་པ་དང་ཆགས་པའི་སྒྲར་གྲགས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་དག་དང་མཐུན་པར་དེ་སྐད་བཤད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲར་མ་བསྟན་ལ། ནང་གི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་སྐྱེས་སོ་རྒས་སོ། །གནས་སོ། །ཞིག་གོ་ཞེས་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་ལ་སོགས་པར་གྲགས་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པ་དེ་དག་གི་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་རྣམས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་འདུ་བྱེད་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང་། དེ་དག་ཀྱང་སྐད་གཅིག་རེ་རེ་ལ་ཚང་བ་དང་། མཚན་གཞི་ལས་རྫས་གཞན་དུ་ཡོད་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་བསལ་བའི་ཕྱིར། འདིར་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། རིས་མཐུན་པར་ཞེས་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཞེས་པ་དང་གདགས་སོ། །ཞེས་པའི་ཚིག་གསུམ་གསུམ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །མིང་གི་ཚོགས
Chinese
我们称之为“灭尽定”，即自然停止。只要异熟果的牵引力未尽，与入定识的生起不相符的身体状态，就被称为“无想”。但这也不是实有的。在这种状态下，刚出生时会稍微生起意识，然后自然停止，最终从那里死亡，再次从阿赖耶识中生起入定识。那时，会产生诽谤解脱的邪见，所以被称为长寿天，是无暇之处。这是因为，小乘阿罗汉的前一世曾生于无想天。经中说，临终时若生起诽谤解脱的邪见，就会断绝善根，必定堕入恶趣。因此，生于彼处，在无数大劫中，六识灭尽，没有行善的机会。当意识生起时，就会从那里死亡。因此，由于没有机会在那样的所依上行善，所以是无暇之处。命根是指天、人等众生，在同类中，一生之蕴的相续，由先前积累的福德和非福德等业力，牵引一百年或一千年等时间，从而安住于此的时间。这被称为“寿命”，但并非实有。寿命、命和命根都是同义词。同类是指天、人等众生的种类，在那个种类中，众生的界相同，趣相同，生处相同，以及那些种类、年龄、体型等身体，即蕴的支分相似，就被称为同类。生是指在同类中，由众生相续所摄的诸行之流，从不生起而生起，这被称为“生”，但没有其他实有，也不是同一。老是指同类众生从出生到死亡之间，诸行之流从先前到后来，处于不同状态。例如，从衰老到年轻等。
English
We call it "cessation," which is natural cessation. As long as the force of the maturation result is not exhausted, the state of the body that is incompatible with the arising of the entering consciousness is called "unconscious." But this is not substantially existent either. In this state, consciousness arises slightly as soon as it is born, and then it ceases naturally, and finally dies from there, and the entering consciousness arises again from the Alaya consciousness. At that time, a wrong view of slandering liberation arises, so it is called the long-lived god, which is a place of no leisure. This is because the previous life of a Hinayana Arhat was born in the unconscious realm. The scriptures say that if a wrong view of slandering liberation arises at the time of death, the roots of virtue will be cut off, and it is certain to fall into evil destinies. Therefore, being born there, the consciousness of the six aggregates ceases for countless great kalpas, and there is no opportunity to do good. When consciousness arises, it dies from that place. Therefore, since there is no opportunity to do good on that kind of support, it is a place of no leisure. The life force refers to the time that gods, humans, and other beings of the same kind, the continuity of the aggregates of one life, are drawn to dwell for a hundred or a thousand years, etc., by the power of previously accumulated merit and non-merit, etc. This is called "life," but it is not substantially existent. Life, breath, and life force are all synonyms. The same kind refers to the kind of sentient beings such as gods and humans. In that kind, the realm of sentient beings is the same, the realm is the same, the place of birth is the same, and those kinds, ages, body shapes, etc., that is, the branches of the aggregates are similar, are called the same kind. Birth refers to the arising of the stream of formations included in the continuum of sentient beings in the same kind from non-arising, which is called "birth," but there is no other substantial existence, nor is it the same. Aging refers to the stream of formations of beings of the same kind from birth to death, from the previous to the later, being in different states. For example, from old to young, etc.
Chinese
衰老，就像从孩童到青少年，再到青春年华等等，最终变化到衰老的状态。这种状态就被称为衰老，除此之外没有其他的实体。住，是指同类相续的诸行，从产生到未死亡之间，不间断且持续存在的状态，这就被称为住。无常，是指同类相续的，被一期生命蕴所包含的诸行，其相续断绝和坏灭的状态，这就被称为无常。并不是指每一刹那，也不是指变成其他的意义而存在，而是坚固的。那么，外在的色法等等，不也存在生、老、无常等等吗？如果这样，为什么说只有同类相续的，被有情相续所包含的诸行才具有生等等呢？世尊所说的有为法的特征，生、老、无常和住，这些都是针对被算作有情的诸行而说的，是为了表明不是指外在的。既然两者都同样具有生等等，为什么世尊只针对有情所摄的诸行而这样说呢？因为外在的色法等是通过坏灭和产生来区分的，而内在的诸行是通过生、老等等来区分的。就像世间上，外在的色法等是坏灭和产生的，因此，坏灭和产生被称为坏灭和产生的音声，世尊也与此相应地这样说，而没有用生等等的音声来表示。内在的诸行则是生了、老了、住了、坏了，这样以生、老等等来称呼，因此，世尊也与世间相应，用生等等的音声来说明这些产生等等。这样，为了遣除分别说者认为生等等是有为法共同的特征，并且认为这些特征每一刹那都具备，以及认为这些特征与所依处是不同的实体的想法，因此，在这里依次地说了“同类相续”、“诸行的相续”和“称作”这三个词语。名称的集合
English
Aging is like the transformation from childhood to youth, then to adolescence, and so on, eventually changing into the state of old age. This state is called aging, and there is no other entity besides it. Abiding refers to the continuous existence of similar conditioned phenomena, from their arising until death, without interruption and continuously. This is called abiding. Impermanence refers to the state of similar conditioned phenomena, encompassed by the aggregates of a single lifetime, where their continuity is broken and destroyed. This is called impermanence. It does not refer to each moment, nor does it refer to existing as something with a different meaning, but rather as something stable. So, don't external forms and so on also have birth, aging, impermanence, and so on? If so, why is it said that only similar conditioned phenomena, encompassed by the continuum of sentient beings, have birth, etc.? The characteristics of conditioned phenomena that the Bhagavan spoke of—birth, aging, impermanence, and abiding—these are spoken with regard to the conditioned phenomena that are counted as sentient beings, to show that they do not refer to external phenomena. Since both have birth, etc., why did the Bhagavan speak in this way only with regard to the conditioned phenomena encompassed by sentient beings? Because external forms are distinguished by destruction and arising, while internal conditioned phenomena are distinguished by birth, aging, etc. Just as in the world, external forms are destroyed and arise, therefore, destruction and arising are called the sounds of destruction and arising, and the Bhagavan spoke in accordance with this, without indicating them with the sounds of birth, etc. Internal conditioned phenomena, on the other hand, are called 'born,' 'aged,' 'abided,' and 'decayed,' and so on. Therefore, the Bhagavan also spoke in accordance with the world, using the sounds of birth, etc., to describe these arising, etc. Thus, in order to dispel the ideas of the Vaibhashikas who believe that birth, etc., are common characteristics of conditioned phenomena, that these characteristics are present in every moment, and that these characteristics are different entities from their basis, therefore, here, in order, the three words "similar continuum," "continuum of conditioned phenomena," and "called" are spoken. Collection of names.