Tibetan
རོ། །ལྷག་མཐོང་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཏེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་སྲིད་རྩེའི་སེམས་ལ་རྟེན་ཅེ་ན། དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་རྣམས་ནི་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཆེས་གསལ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་འགོག་པ་དང་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ལ་སྲིད་རྩེ་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མི་གསལ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་འགོག་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་ཅིང་སླ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལྷག་མཐོང་ཁྱད་པར་ཅན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་རྟེན་དགོས་ཞེ་ན། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་མི་ལྡན་ན། བདག་ཆད་ཀྱི་དོགས་པའི་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་འཁོར་དང་བཅས་པ་དགག་པར་མི་ནུས་ལ། དེ་མ་བཀག་པར་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་རགས་པ་མ་ལུས་པ་བཀག་པའི་འཕགས་པའི་གནས་པ་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་ན། མདོ་ལས། འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་ནི་ཆོས་གཉིས་བཅེས་སུ་བྱ་སྟེ། གཉིས་གང་ཞེ་ན་ཞི་གནས་དང་། ལྷག་མཐོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཚིག་གཉིས་པོ་འདི་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་རགས་པས་ཡོངས་སུ་སྐྱེ་བར་གྱུར་པ་ན། འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་རགས་པ་མ་ལུས་པ་བཀག་པའི་གནས་པ་མཆོག་ལ་གནས་པར་བྱའོ་སྙམ་པས་འདི་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གི་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་ནི། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ། སྲིད་རྩེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་པས་སྲིད་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞི་བར་གནས་པའི་འདུ་ཤེས་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཞེས་སྨོས་སོ། །འདི་ཡང་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་གཞན་དོན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩལ་སྦྱང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། སྦྱངས་ཟིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩལ་གཞན་ལ་བསྟན་པ་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ། སངས་རྒྱས་ནི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་འཕེན་པའི་དབང་གི་འགོག་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་བཞེངས་པ་ལ་སོགས་པ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །གནས་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་བརྟན་པ་མ་ཡིན་པ་ཚོགས་དྲུག་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་
Chinese
罗！殊胜胜观是指超世间的智慧，因为它可以舍弃三界的所有烦恼。为什么入于灭定需要以具有殊胜寂止的有顶天之心为所依呢？因为其他的那些心，感受和意识的活动非常明显，因此与灭定不相符，而有顶天是意识的活动不明显，因此与灭定相顺且容易。为什么殊胜胜观需要依于超世间的智慧呢？如果不具备证悟无我的智慧，由于伴随着对有我断灭的疑虑的恐惧，就不能够遮止具有烦恼的意根，没有遮止它，就不能够成为完全遮止了所有粗大意识和感受的圣者之最胜住处。 这样一来，经中说：“入于灭定需要修习两种法，哪两种呢？就是寂止和胜观。”跟随经中所说的，因此说了这两个词。作意是圣者们完全生起粗大的意识和感受时，心想应当安住在完全遮止了所有粗大意识和感受的最胜住处，因此入于此定，不是以从轮回中出离的意识，因为对于此定，是依靠有顶天之心而入定的，而有顶天也是世间法，因此不能够从轮回中出离，而且圣者们没有颠倒的意识。因此说了“以先行的寂止之意识的作意”。这也是就圣者声闻和独觉们而言的，菩萨们是为了利益他众而修习三摩地的能力，以及为了向他人展示已经修习完毕的三摩地的能力等等而入定，佛是由于往昔愿力的牵引，入于灭定和出定等等只是对所化众生的示现。住处是指心和心所法，不稳定的六识蕴及其眷属等，即是。
English
Ro! Special Vipassanā is the wisdom that transcends the world, because it abandons all the afflictions of the three realms. Why does entering cessation require relying on the mind of the Peak of Existence, which has special Śamatha? Because other minds have very clear activity of feelings and perceptions, so they are incompatible with cessation, while the Peak of Existence has unclear activity of perception, so it is compatible with and easy for cessation. Why does special Vipassanā need to rely on wisdom that transcends the world? If one does not have the wisdom that realizes selflessness, one cannot prevent the afflicted mind, which is accompanied by the fear of doubting self-destruction, and without preventing it, one cannot become the supreme abode of the noble ones who have completely prevented all gross consciousness and feelings. Thus, the sūtra says, "Entering cessation requires cultivating two dharmas. Which two? Śamatha and Vipassanā." Following what is said in the sūtra, these two words are mentioned. Attention is when the noble ones completely arise with gross consciousness and feelings, thinking that they should abide in the supreme abode that has completely prevented all gross consciousness and feelings, so they enter this samādhi, not with the consciousness of emerging from saṃsāra, because for this samādhi, they enter samādhi relying on the mind of the Peak of Existence, and the Peak of Existence is also worldly, so they cannot emerge from saṃsāra, and the noble ones do not have inverted consciousness. Therefore, it is said, "with the attention of the preceding consciousness of Śamatha." This is also in terms of the noble Śrāvakas and Pratyekabuddhas, but Bodhisattvas enter samādhi in order to cultivate the power of samādhi for the benefit of others, and to show others the power of samādhi that has already been cultivated, etc., and the Buddha enters and arises from cessation, etc., due to the power of the aspirations of the past, which are only appearances to those who are to be tamed. The abode is the mind and mental factors, the unstable six aggregates and their retinues, etc.
Tibetan
དག་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་རྣམས་སུ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་དྲུག་དང་བཞི་དང་། གཅིག་རྣམས་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། ། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མི་སློབ་པའི་ས་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་མ་ཐོབ་བར་དུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་ཞིང་། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱང་། ས་གཉིས་པོ་དེ་དང་། འགོག་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་མ་གཏོགས་ཟག་བཅས་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བས་དེའི་ཕྱིར་འདི་གཉིས་ལ་བརྟན་པ་ཞེས་བྱ་ལ། བརྟན་པ་དེ་དག་ལས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། །མི་སློབ་པ་སོགས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་ཡིད་ཀྱང་མེད་དོ། །ངོ་བོ་ནི་ཚོགས་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་པ་འགོག་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཚོགས་བདུན་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྐྱེ་བ་དང་མི་མཐུན་པར་བྱས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་པོའི་ལུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་གདགས་པ་ནི། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞེས་གདགས་ཀྱི་རྫས་སུ་ནི་མེད་དོ། ། བྱེ་བཤད་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སེམས་ཀྱི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ས་བོན་ཉམས་པར་བྱས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་གདགས་པར་བཤད་པ་ལྟར་ན། གདགས་གཞིའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་རྟོགས་པ་ན། དེ་ལ་གདགས་པའི་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡང་མི་རྟོགས་པས་དགེ་སློང་འདི་ནི་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་ཡང་གང་ཟག་གིས་ཁམས་གང་དུ་རྣམ་པ་ཇི་འདྲ་བས་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེ་ན། གང་ཟག་ནི་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བར། དེ་ལ་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དང་མི་སློབ་པ་གཉིས་གའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཕགས་པ་དག་ཀྱང་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །ཁམས་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སྐྱེ་བ་ལས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་མ་བཞག་ན་ནི་དང་པོ་འདིར་བསྐྱེད་ཅིང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཏེ། མངོན་དུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་བཞག་ན་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བར་ལྟ་བར་བྱའོ། །ཞེས་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་འདོད་པ་དང་། སྐྱེས་ཟིན་གནས་པའི་རྟེན་ཁམས་གསུམ་ག་ཡིན་པར་བཤད་ཅིང་། འདི་ཉིད་དུ་གཟུགས་མེད་དུ་འདི་མངོན་དུ་
Chinese
因此，在欲界、色界和无色界中，依次是六、四和一，这些是止息。阿赖耶识在未获得无学地和不退转地之前，刹那也不间断地生起。染污意也是如此，除了这两个地，以及止息和入于出世道之外，在一切有漏行中都会生起，因此称这二者为坚固。在这些坚固者中，有些是与染污意及其眷属相关的。无学等入定时，则没有染污意。其自性是止息七识及其眷属，即以入定之心使七识及其眷属不生，入定者的身体所处的状态，就假立为灭尽定，但实际上并没有实体。在分别论中，如同所说，入定之心的阿赖耶识，假立为种子衰损的状态。如果未证悟假立的基础——阿赖耶识，那么也无法证悟假立于其上的灭尽定，因此“这位比丘入于灭尽定”等等说法，在任何情况下都是不合理的。对此，如果有人问：有情在哪个界以何种方式入定？关于有情，在《决择分摄事品》中说：“对此，有学的不还者以身作证，以及无学，从二者的分位中解脱者，也能入定。”如是所说，以及殊胜的菩萨们也能入定。关于界，也是在同一部中说：“如果不分别安立生起的阿赖耶识，那么首先在此生起，并在色界中显现，因为显现依赖于色。如果分别安立阿赖耶识，那么应当观察显现遍及一切处。”这里说未生者生起的所依是欲界，已生者住留的所依是三界。并且在此处，无色界中此显现
English
Thus, in the desire realm, form realm, and formless realm, there are six, four, and one respectively, which are cessations. The ālaya-vijñāna arises without interruption for even a moment until the stages of no-more-learning and non-returning are attained. The afflicted mind also arises in all contaminated activities except for those two stages, cessation, and entering the path beyond the world; therefore, these two are called steadfast. Among those steadfast ones, some are related to the afflicted mind and its retinue. When entering into samādhi of no-more-learning, etc., there is no afflicted mind. Its nature is the cessation of the seven consciousnesses and their retinue, that is, the state of the body of the one entering samādhi, who has caused the seven consciousnesses and their retinue not to arise with the mind of entering samādhi, is what is nominally designated as the cessation samādhi, but in reality, there is no substance. In the Vibhajyavāda, as it is said that the ālaya-vijñāna of the mind of entering samādhi is nominally designated as the state of the seed being weakened. If the basis of designation, the ālaya-vijñāna, is not realized, then the cessation samādhi designated upon it cannot be realized either, so the statement "This bhikṣu has entered cessation samādhi," etc., would be unreasonable in every way. Regarding this, if someone asks: In which realm and in what manner does a being enter samādhi? Regarding beings, in the *Viniscaya-saṃgrahaṇī*, it says: "Here, the śaikṣa non-returner who realizes it with the body, and the aśaikṣa, those liberated from both divisions, can also enter samādhi." As it is said, and the noble Bodhisattvas can also enter samādhi. Regarding the realm, it is also said in the same text: "If the arising ālaya-vijñāna is not separately established, then it first arises here and manifests in the form realm, because manifestation depends on form. If the ālaya-vijñāna is separately established, then it should be observed that manifestation goes everywhere." Here it is said that the support for the arising of the unarisen is the desire realm, and the support for the abiding of the arisen is all three realms. And in this very place, this manifestation in the formless realm