English
If that is the case, then the attainment of all dharmas, both virtuous and non-virtuous, as well as those that are neutral, would be equal. Then, those that are inconsistent would also arise equally. Therefore, both are not acceptable. This is what was said. The cessation of perception should be understood through ground, attention, place, nature, and imputation. Among these, the ground refers to having abandoned desire for the third dhyana of the Peak of Existence, but not having abandoned desire for the fourth dhyana above it, thus belonging to the place of the fourth dhyana. Attention refers to contemplating beings without perception, as well as liberation with supreme bliss, and considering the cessation of perception as the path to attain liberation, thus entering into this samadhi. Therefore, it is said that this is attention preceded by generating a mind of definite renunciation towards samsara. The place refers to consciousness that enters along with associated mental factors, which are not stable for the mind and mental phenomena. Because these do not arise in all states without mind, and sometimes do not arise even in states with mind, therefore these are called unstable mind and mental phenomena. Nature refers to preventing those (mind and mental phenomena) from arising. That is, through the mind that enters into samadhi, temporarily making the unstable mind and mental phenomena incompatible with arising, which is the state of the body entering into samadhi. Imputation refers to imputing the term 'cessation of perception' upon that very thing. This is merely an imputed existence, not a real one. Therefore, if any samadhi that prevents the arising of the six aggregates is also called the cessation of perception, that is unreasonable, because it exists together with coarse consciousness. It is also unreasonable that anything that prevents the six aggregates along with their retinue, as well as the body of the one entering samadhi, is that, because the body is included in the ripening result and is neutral, while samadhi is virtuous. Therefore, it also cannot be the alaya consciousness and the afflicted mind. Apart from these ways, no real existence is found in the one entering samadhi. If the six aggregates do not arise,
Tibetan
་ཙམ་དེ་ཉིད་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཅེས་པའི་རྫས་ཡིན་ཏེ། འདིས་མ་འོངས་པའི་ཚོགས་དྲུག་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཆུ་ལོན་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་འབྲས་བུ་དང་ངོ་བོ་གང་ཡང་ཚད་མས་མ་དམིགས་ན་འདི་ཡོད་ཞེས་གང་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ། ཅི་སྟེ་དེ་མེད་པ་ཡིན་ན། གནས་སྐབས་དེ་ན་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་རིགས་པ་ལས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེ་ན་འཇུག་པའི་རྣམ་ཤེས་མི་སྐྱེ་བ་དེ་ཉིད་རྫས་སུ་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་འཇུག་ཤེས་མི་སྐྱེ་བ་ཙམ་ནི་དེ་དག་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་པའང་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་རེ་ཞིག་འཇུག་ཤེས་སྐྱེ་བ་དང་མི་མཐུན་པར་སྐྱེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་པོའི་ལུས་དེ་ཉིད་འཇུག་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་རྫས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ལ། གང་ཟག་འདི་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་གནས་སོ་ཞེའམ། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཡོད་པས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཡང་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། ཚུལ་འདི་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཅེས་པ་འདི་ལ་གང་ཟག་གང་གི་ཁམས་གང་དུ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་ཅེ་ན་གང་ཟག་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལོག་པས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐར་པ་དང་ཐར་པའི་ཐབས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་སྡུ་བ་ལས། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་ནི་སློབ་པ་ཡང་སྙོམས་པར་མི་འཇུག་ལ། མི་སློབ་པ་ཡང་མི་འཇུག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་མེད་ལ་དེའི་གོང་ན་ཆེས་ཞི་བའི་གནས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱེ་བ་དེ་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་སླུ་བའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁམས་ནི་དང་པོར་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷའམ་མིའི་རྟེན་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བར། གང་ཟག་ལ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའོ། །སྐྱེ་བ་ལས་ནི་དང་པོ་འདིར་སྐྱེད་ཅིང་། དེའི་འོག་ཏུ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་འབྲས་བུ་ལས་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་སེམས་ལ་རྟེན་ནས་འདུ་ཤེས་ནི་ནད་དང་འབྲས་དང་ཟུག་རྔུའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནི་ཞི་བ་གྱ་ནོམ་པ་ཞེས་འདུ་ཤེས་སུན་འབྱིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། ། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡང་ས་དང་། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། གནས་དང་། ངོ་བོ་དང་། གདགས་པ་ལྔས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་ས་ནི། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ལ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ལས་གྱེན་དུ་བསྐྱོད་པའི་ཞེས་པས་སྲིད་རྩེའི་ས་པ་དང་། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་རྩེའི་སེམས་མ་ཐོབ་པ་ལ་ཅི་ཡང་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མེད་ཅིང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་མ་ཐོབ་པ་ལ་སྲིད་རྩེ་ལས་གྱེན་དུ་བསྐྱོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཐོབ་པ་ནི་སྲིད་རྩེ་ལས་གྱེན་དུ་བསྐྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་སྲིད་རྩེའི་མཐོང་སྤང་སྒོམ་སྤང་ཅི་རིགས་པ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ལ་གྱེན་དུ་བསྐྱོད་ཅེས་པ་ཙམ་ཞིག་སྨོས་ཀྱི་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ཞེའམ། བྲལ་བ་ཞེས་མི་སྨོས་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་འདི་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཞེས་མ་སྨོས་ལ། ཕྱིར་མི་འོང་སྲིད་རྩེ་ལས་འདོད་ཆགས་མ་བྲལ་བ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་སྙོམས་པར་འཇུག་པས། དེའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་ཀྱང་མ་སྨོས་སོ། །སྲིད་རྩེའི་སེམས་ཐོབ་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་འགའ་ཞིག་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཡང་འདི་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་མི་ནུས་པས། དེའི་ཕྱིར་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ལས་གྱེན་དུ་བསྐྱོད་པ་ཞེས་སྨོས་ལ། འཕགས་པ་འགའ་ཞིག་སྲིད་རྩེ་ལས་གྱེན་དུ་བསྐྱོད་ཀྱང་འདི་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་མི་ནུས་པས་དེའི་ཕྱིར་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ལ། སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ལས་གྱེན་དུ་བསྐྱོད་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་འདི་གཉིས་ཀྱི་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་གང་ཟག་ལ་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལྷག་མཐོང་ཁྱད་པར་ཅན་གཉིས་དང་ལྡན་དགོས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་སེམས་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་
Chinese
仅仅是那本身就是无想定的等持之物，因为它阻碍了未来六识的产生。例如，就像水中的泡沫一样。如果它的果实和自性都无法通过量来确定，那么如何理解它的存在呢？如果它不存在，那么在这种情况下，进入的识是不可能产生的，因为它不会产生。如果存在阻碍它们产生的事物，那么，如果需要证明进入的识不产生本身就是一种实体，那么它如何能够证明自身呢？因为能证和所证是相同的。此外，仅仅是进入的识不产生，也不是阻碍它们产生的因素。然而，通过修习等持的心，暂时与进入的识的产生不相容地产生，修习等持者的身体本身就是阻碍进入的识产生的因素。因此，无想定的等持不是一种实体。然而，由于存在“这个人安住于无想定的等持”或“他获得了那个等持”这样的说法，所以它也不是仅仅是假立的。 这种方式也应该理解为遮止的等持和无想定。 什么是无想定的等持呢？什么人，在哪个界中，以什么样的心之相来修习等持呢？ 所谓的人，是异生凡夫，他们为了寻求梵行而进入歧途，因为他们进入了与解脱和解脱之道的颠倒之处。 如《摄颂》所说： “对于无想定的等持，有学和无学都不入定。 为什么呢？ 因为它没有智慧的行境，并且在其之上存在着最寂静的住处。 那个生处是欺骗那些尚未获得善法的人获得善法的地方。” 所谓界，首先是在欲界的诸天或人的所依处产生，然后在色界中体验异熟果。 如《辨了义论》所说： 所谓的人，属于异生凡夫的相续。 所谓生，首先是
English
That itself is the substance of the samadhi without perception, because it obstructs the arising of the six consciousnesses in the future. For example, like a bubble in water. If neither its fruit nor its essence can be determined by valid cognition, how can one understand that it exists? If it does not exist, then in that state, it is reasonable that the entering consciousness does not arise, because it does not arise. If there is something that obstructs their arising, then, if it is necessary to prove that the non-arising of the entering consciousness itself is a substance, how can it prove itself? Because the proof and the proven are the same. Furthermore, the mere non-arising of the entering consciousness is not what obstructs their arising. However, the body of the one who practices samadhi, which is produced by the mind that practices samadhi, is temporarily incompatible with the arising of the entering consciousness, and that itself is what obstructs the arising of the entering consciousness. Therefore, the samadhi without perception is not a substance. However, since there are terms such as "this person abides in the samadhi without perception" or "he has attained that samadhi," it is not merely a designation. This way, the samadhi of cessation and non-perception should also be understood. What is the samadhi without perception? What kind of person, in what realm, with what kind of mental aspect, practices samadhi? The person is an ordinary being who has gone astray in seeking pure conduct, because they have entered into the perverted paths of liberation and the means of liberation. As it is said in the Compendium: "For the samadhi without perception, neither the learner nor the non-learner enters into samadhi. Why? Because it has no object of wisdom, and above it, there is the most peaceful abiding. That birth is a deceptive place for those who have not attained virtuous qualities to attain them." The realm is first produced in the basis of gods or humans in the desire realm, and then the ripened result is experienced in the form realm. As it is said in the Definitive Analysis Compendium: The person belongs to the continuum of ordinary beings. The birth is first in
Chinese
进而生起，在其下于色界第四禅中从果而感受。如是宣说。相状是依于第四禅的心，而想是病和疮以及痛苦。无想是寂静殊胜，是破斥想的相状。 灭尽定也以地、作意、处、体性、建立五者来显示。其中地是，从无所有处生处之欲解脱且超离有顶之，这是有顶的地。而且显示了具有出世间的智慧，因为没有获得有顶的心，就没有从无所有处解脱欲，没有获得出世间的道，就没有超离有顶。获得出世间道就是超离有顶，因为他已摧毁了有顶的见断和修断等。仅仅说了超离有顶，却不说对于它是否离欲，是因为有些阿罗汉也入于此定，因此没有说对于它离欲。又有些不还者没有从有顶离欲也入于此定，因此也没有说离欲。有些获得了有顶心的异生虽然从无所有处离欲，却不能入于此定，因此说了超离有顶。有些圣者虽然超离有顶，却不能入于此定，因此说了从无所有处生处之欲解脱。 这样，从无所有处生处之欲解脱，且超离有顶这两句话，是按照顺序显示了入于灭尽定的补特伽罗必须具有殊胜的止和殊胜的观。 其中殊胜的止是有顶的心，因为它是世间所有住处中最殊胜的缘故。
English
Furthermore, it arises, and below that, in the fourth dhyana of the form realm, it is experienced from the fruit. Thus it is taught. The aspect is that, relying on the mind of the fourth dhyana, perception is disease, sores, and pain. Non-perception is serene and excellent, having the aspect of refuting perception. Cessation samapatti is also shown by five things: ground, attention, place, essence, and imputation. Among these, the ground is: 'Having become free from desire for the sphere of nothingness and having gone beyond the peak of existence...' This is the ground of the peak of existence. And it is shown to possess transcendental wisdom, because without having attained the mind of the peak of existence, there is no freedom from desire for nothingness, and without having attained the transcendental path, there is no going beyond the peak of existence. Attaining the transcendental path is going beyond the peak of existence, because it has destroyed whatever is appropriate of the seen-to-be-abandoned and meditated-upon-to-be-abandoned of the peak of existence. Only the phrase 'having gone beyond the peak of existence' is mentioned, but it is not said whether one is free from desire for it or not, because some arhats also enter into this samapatti, therefore it is not said that they are free from desire for it. Also, some non-returners who have not become free from desire for the peak of existence also enter into this samapatti, therefore it is not said that they are free from desire. Some ordinary beings who have attained the mind of the peak of existence, although free from desire for nothingness, are not able to enter into this samapatti, therefore it is said 'having gone beyond the peak of existence.' Some noble ones, although having gone beyond the peak of existence, are not able to enter into this samapatti, therefore it is said 'having become free from desire for the sphere of nothingness.' Thus, these two phrases, 'having become free from desire for the sphere of nothingness' and 'having gone beyond the peak of existence,' show in order that the individual who enters into cessation must possess both special calm abiding and special insight. Among these, special calm abiding is the mind of the peak of existence, because it is the most excellent of all worldly abodes.