Tibetan
་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། ། མི་བཟོད་པའི་གཞི་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་འཚེ་བ་ནི་རང་གིས་འཚེ་བར་བྱེད་པས་སྙིང་བརྩེ་བ་མེད་པ་དང་། གཞན་འཚེར་འཇུག་པས་སྙིང་རྗེ་བ་མེད་པ་དང་། འཚེ་བ་མཐོང་བ་དགའ་བ་སྐྱེ་བས་རྩེ་བ་མེད་པ་ཞེས་སམ། ཡང་ན་འདི་དག་དོན་གཅིག་པས་སྔ་མ་སྔ་མ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མས་བཤད་དོ། །འདིས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ། བསད་པ་དང་། བཅིང་བ་དང་། སྲེག་པ་དང་སྡིག་པ་ལ་སོགས་པ་གནོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འཚེ་བར་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་འཐོ་འཚམས་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། ། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཉམས་པའི་རྒྱུ། ངོ་ཚ་མེད་ཁྲེལ་མེད་པ་གཉིས་ལས། ངོ་ཚ་མེད་པ་ནི། ལས་དེ་བདག་གི་བྱ་བའི་ཆ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་ཀྱང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དེས་བདག་ལ་མི་འཛེམ་པས་ཏེ་ངོ་ཚ་ཤེས་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའོ། ། ཁྲེལ་མེད་པ་ནི། ལས་དེ་བྱས་ན་འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་པ་མ་ཡིན་པ་འབྱུང་བར་ཤེས་ཀྱང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བས་གཞན་ལ་ཁྲེལ་ལྟས་མི་བྱེད་ཅིང་མི་འཛེམ་པ་གང་ཡིན་པ་ཏེ། ཁྲེལ་ཡོད་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའོ། །འདི་གཉིས་བྱ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དུག་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་སྲིད་པ་ལ་གདགས་སོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་གཉིས་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་དག་དང་ལྡན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར། འདི་གཉིས་ནི་དེ་དག་ཀུན་གྱི་གྲོགས་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། ། ལྷག་པའི་སེམས་དང་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཉམས་པའི་གཞི་ལ་ཡང་གསུམ་ཏེ། ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་ཉམས་པའི་སྒོ་དང་། རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་མཚན་མ་ཉམས་པའི་སྒོ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་ཉམས་པའི་སྒོའོ། །དང་པོ་ནི་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་མ་དད་པ་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་ཐུག་གི་བར་ལྷག་མ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་བཤད་ན་རྨུགས་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ་རྟོགས་པ་མི་གསལ་བ་གང་གིས་སེམས་གློང་གློང་པོར་འགྱུར་ཏེ་དགེ་བའི་ལས་ལ་བཀོལ་དུ་མི་རུང་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པས་ཏེ། དེ་ཡང་གཏི་མུག་གི་ཆར་གཏོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་མོངས་པ་ཀུན་དང་མི་མཐུན་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཀུན་གྱི་གྲོགས་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། ། རྒོད་པ་ནི་སེམས་སྡུག་པའི
Chinese
是作为生起一切烦恼和近烦恼之所依的作用。不可忍受之基的损害，即自己损害，故无有慈爱；令他损害，故无有悲悯；见损害而生喜，故无有喜悦。或者这些意义相同，故前者以前者，后者以后者解释。此以杀害、捆绑、焚烧和罪恶等种种损害来损害有情，故是作为完全恼害之所依的作用。 增上戒学衰败之因，是无惭和无愧二者。无惭是，明明知道那个行为不是自己该做的，但因不顾及自己而为之，是为惭之相违品。 无愧是，明明知道做了那个行为，会在世间产生不好的名声，但因不顾及他人，不羞愧也不顾及他人，是为愧之相违品。此二者是如何安立为一切恶行之因的三毒之自性呢？因为贪欲和嗔恨不可能同时生起。与这些相应者，是一切烦恼和近烦恼都会现行，故此二者是作为彼等一切之助伴的作用。 增上心和增上慧学衰败之因也有三种，即：止观之相衰败之门，胜观之相衰败之门，舍受之相衰败之门。第一是昏沉和睡眠二者。第二是掉举和后悔。第三是从不信到行为之间的其余部分。如果按顺序解释这些，昏沉是，以对所缘境的觉知不清晰，而使心变得迟钝，以至于不能用于善业，这是因为其属于愚痴的一部分而安立的。此与一切烦恼和近烦恼都没有不相顺之处，故是作为彼等一切之助伴的作用。掉举是心不寂静
English
It is the function of serving as the basis for the arising of all afflictions and near afflictions. Harm that is the basis of intolerance is: harming oneself, hence without loving-kindness; causing others to harm, hence without compassion; and rejoicing in seeing harm, hence without joy. Or, these are the same in meaning, so the former is explained by the former, and the latter by the latter. This harms sentient beings with various harms such as killing, binding, burning, and sin, therefore it is the function of serving as the basis for complete vexation. The cause of the decline of higher discipline is the two, shamelessness and lack of embarrassment. Shamelessness is: although knowing that that action is not part of my job, I do not refrain from it because I do not care about myself, and it is the opposite of knowing shame. Lack of embarrassment is: although knowing that if that action is done, an unfavorable reputation will arise in the world, I do not look at others with embarrassment and do not refrain from it, and it is the opposite of having embarrassment. How are these two established as the nature of the three poisons that are the cause of all evil deeds? Because attachment and hatred cannot arise simultaneously. Those who are associated with these will engage in all afflictions and near afflictions, therefore these two are the function of assisting all of them. The basis for the decline of higher mind and higher wisdom training is also threefold: the door of the decline of the sign of calm abiding, the door of the decline of the sign of special insight, and the door of the decline of the sign of equanimity. The first is the two, dullness and sleep. The second is agitation and regret. The third is the remainder from lack of faith to behavior. If these are explained in order, dullness is: because the awareness of the object is not clear, the mind becomes sluggish, so that it cannot be used for virtuous actions, and this is because it is established as belonging to the part of ignorance. This is not inconsistent with all afflictions and near afflictions, therefore it is the function of assisting all of them. Agitation is mental distress.
Tibetan
་ཡུལ་ལ་གཡེངས་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་མ་ཞི་བར་བྱེད་པས་ཏེ། དེ་ཡང་། སྡུག་པའི་མཚན་མ་སྔོན་རྒོད་རྒོད་པ་དང་། རྩེ་རྩེ་བ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆར་གཏོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་སེམས་སྡུག་པའི་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞི་གནས་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། །མ་དད་པ་ནི། དགེ་བའི་ཆོས་ལས་འབྲས་དང་། དཀོན་མཆོག་དང་། འགོག་ལམ་སོགས་ལ་གོ་རིམ་བཞིན་སེམས་ཀྱི་ཡིད་མི་ཆེས་པ་དང་། མ་དད་པ་དང་། མི་འདོད་པས་ཏེ། དད་པ་གསུམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའོ། ། འདི་ཡང་ལས་འབྲས་སོགས་ལ་རྨོངས་པའི་གཏི་མུག་གི་ཆར་གཏོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། ། མ་དད་པ་ན་མི་འདུན་ཅིང་མི་འདུན་པ་ལ་ཡང་སྤྲོ་བ་མེད་པས་ལེ་ལོའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། །ལེ་ལོ་ནི་ཉལ་བ་དང་སྙེས་པ་དང་འཕྲོས་པའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་ལ་རྟེན་ནས་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྒྲུབ་པ་ལ་སེམས་མི་སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པ་དེ། དེ་ཡང་གཏི་མུག་གི་ཆར་གཏོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དང་ལྡན་ན་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་མི་སྦྱོར་བས་དེའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་ཕྱོགས་རྣམས་ལ་མི་འཇུག་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། ། བག་མེད་པ་ནི་གཉེན་པོ་ཟག་བཅས་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་སྒོམ་ཞིང་སྤང་བྱ་གང་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སེམས་མི་བསྲུང་ཞིང་བག་ཡངས་སུ་གཏོང་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་མི་དགེ་བའི་རྩ་བར་གྱུར་པའི་དུག་གསུམ་ལེ་ལོ་དང་བཅས་པས་མི་དགེ་བ་འཕེལ་ཤིང་དགེ་བ་འགྲིབ་པར་བྱེད་པའི་ཆ་ལ་གདགས་སོ། །འདིས་ནི་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་སྐྱེས་པ་འཕེལ་བ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་མི་བསྐྱེད་ཅིང་སྐྱེས་པ་ཉམས་པར་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར། མི་དགེ་བ་འཕེལ་བ་དང་། དགེ་བ་འགྲིབ་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། ། བརྗེད་ངས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་དྲན་པ་སྟེ། འདིས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡུལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡིད་ལ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་མི་གསལ་བར་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་གཡེང་བའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་གཏི་མུག་
Chinese
通过使心散乱于对境而无法寂静，也就是，通过忆念可憎之相，如先前粗犷和尖锐等，从而随逐它们的贪欲之品类。此物使心散乱于可憎之境，因此具有阻断止观的作用。不信，即是对善法之因果、三宝、灭道等次第，心中不信任、不信服、不喜好，是为三种信心的相违品。此亦是因对业果等愚昧的痴心之品类而安立。不信之时，则无意愿，对不欲求之事也无欢喜，因此是不精进的所依。懈怠，即是依于睡眠、倚靠和闲聊之乐，对修持善法不生喜悦，是为精进的相违品。此亦属于痴心之品类。若与此相应，则不勤于善法，因此具有不趣入善法之所依的作用。放逸，即是不修习对治有漏和无漏的善法，以及对于应断除的烦恼和近烦恼生起和随顺的有漏之法，不守护自心，放纵心意。此乃贪等不善之根本的三毒与懈怠相结合，使不善增长，善法衰减之分。此物能使未生之不善法生起，已生之不善法增长，未生之善法不生起，已生之善法衰退，因此，具有不善增长和善法衰减的所依的作用。忘失正念，即是与贪等烦恼相应的正念。此物通过反复忆念烦恼之境，使心不能明了善的对境，因此，具有使心散乱于善的对境的所依的作用。非正知，即是烦恼痴心
English
It is through distracting the mind with objects that it cannot be calmed. That is, through remembering undesirable characteristics, such as previous coarseness and sharpness, and thus following after those categories of desire. This causes the mind to wander to undesirable objects, therefore it has the function of obstructing calm abiding. Non-belief is when the mind does not trust, believe, or like the order of the results of virtuous actions, the Three Jewels, cessation and the path, etc. It is the opposite of the three kinds of faith. This is also established as belonging to the category of delusion, which is ignorance about actions and their results. When there is no faith, there is no desire, and there is no joy in what is not desired, so it functions as a basis for laziness. Laziness is when one relies on the pleasure of sleeping, leaning, and chatting, and the mind does not rejoice in practicing virtuous dharmas, which is the opposite of diligence. This also belongs to the category of delusion. If one is associated with this, one does not apply oneself to virtuous things, so it has the function of being a basis for not engaging in virtuous things. Carelessness is when one does not cultivate the antidotes of contaminated and uncontaminated virtuous dharmas, and one does not guard one's mind against the contaminated dharmas that are in accordance with the arising of afflictions and near afflictions that should be abandoned, and one lets the mind wander freely. This is the aspect of the three poisons, which are the root of non-virtue such as desire, combined with laziness, which causes non-virtue to increase and virtue to decrease. This causes unwholesome dharmas that have not arisen to arise, and wholesome dharmas that have not arisen to not arise, and wholesome dharmas that have arisen to decline, therefore, it has the function of being a basis for the increase of non-virtue and the decrease of virtue. Forgetfulness is mindfulness that is associated with afflictions such as desire. This causes the mind to be unclear about virtuous objects by repeatedly remembering afflicted objects, therefore, it has the function of being a basis for the mind to be distracted from virtuous objects. Non-discernment is the affliction of delusion.