Tibetan
་སྐད་བཤད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། བདག་ལ་ཕུང་པོ་བརྟེན་པར་འདོད་པ་དེ་ཡང་། ཕུང་པོ་བདག་གི་ཁྱད་ཆོས་སུ་ལྡན་པར་འཛིན་པ་དང་། ཕུང་པོ་བདག་གི་དབང་བསྒྱུར་བྱར་འཛིན་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། དང་པོ་ནི་བདག་གཟུགས་དང་ལྡན་པ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་བར་དུ་ལྔ་པོ་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་ལ་ཕྱི་མ་ཡང་གཟུགས་བདག་གི་ཡིན་པ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདག་གི་ཡིན་པའི་བར་ལྔ་པོ་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཡོད་མེད་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་འཇུག་པའི་གཞི་ཅན་ཞེས་བྱའམ། འོན་ཏེ་མ་དཔྱད་པའི་གཞི་ཅན་ཞེས་བྱ། དེ་ལས་ཅིར་འགྱུར་དང་པོ་ལྟར་ན་འཇིག་ལྟས་ཕུང་པོ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མི་རིགས་ཏེ་རིགས་པས་དཔྱད་ན་ཕུང་པོ་ལ་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་ལྟ་བ་རྣམས་དམིགས་པ་ལ་རྟོག་ཅིང་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པ་མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། འཇིག་ལྟ་ནི་ཕུང་པོའི་གནས་ལུགས་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་མི་དཔྱོད་པར་ངའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། མ་དཔྱད་པའི་གཞི་ཅན་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དཔེར་ན་ཐག་པ་སྡོགས་པའི་ཆུན་པོ་ལ་དཔྱད་ན་སྦྲུལ་གྱི་བློ་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་མེད་ཀྱང་། མ་དཔྱད་པར་འདི་སྦྲུལ་ལོ་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པར་རྣམས་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ད་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བ་ལས། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྣམ་པ་དགུར་ལྟ་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཕན་ཚུན་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་། གཅིག་ལ་གཅིག་གླེང་བ་དང་། རྙེད་པ་དང་བསྐུར་ཏི་དང་། འཚོ་བ་ཉམས་པ་དང་། བླ་མ་ལ་མི་འདུད་པ་དང་མི་བཟོད་པ་དང་། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་དང་། ལྷག་པའི་སེམས་ཉམས་པ་དང་། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཉམས་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དང་པོ་དང་། གཉིས་པ་ནི་གནས་དང་པོ་ལས་སྐྱེ་བར་རིག་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་ནི་གནས་གཉིས་པ་ལས་སོ། །ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་ནི་གནས་གསུམ་པ་ལས་སོ། །བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་ནི་གནས་བཞི་པ་ལས་སོ། །དགུ་པ་ནི་གནས་ལྔ་པ་ལས་སོ། །བཅུ་པ་ནི་གནས་དྲུག་པ་ལས་སོ། །བཅུ་གཅིག་པ་དང་བཅུ་གཉིས་པ་ནི་གནས་བདུན་པ་ལས་སོ། །གཞན་བཅུ་གཉིས་ནི་གནས་ཐ་མ་གཉིས་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། ། དེ་ལ་ལྷག་པའི་སེམས་དང་། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ནི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་ཉམས་པའི་སྒོ་དང་། རབ་ཏུ་འཛིན་པའི་མཚན་མ་ཉམས་པའི་སྒོ་དང་། བཏང་
Chinese
说这些不是（我的）目的。想要依赖于我的蕴，也有两种情况：一是认为蕴具有我的特性，二是认为蕴可以被我所支配。第一种情况仅限于认为我具有色蕴，乃至具有识蕴这五种；后一种情况也仅限于认为色蕴是我的，乃至识蕴是我的这五种。所谓的“坏聚见”，是指通过理智分析蕴是否存在我之后才产生的，还是未经分析就产生的？这会产生什么影响？如果像第一种情况那样，坏聚见就不应该执着蕴为我，因为通过理智分析，蕴中没有我。如果像第二种情况那样，那么各种见解都是以对境进行思考和实践的方式，这也是不合理的。因为坏聚见是不如实地分析蕴的实相，而执着地认为“这是我”。例如，如果分析一堆绳子，就不会产生蛇的错觉；但如果不分析，就会产生“这是蛇”的错觉。这样，烦恼就已经讲解完毕了。现在要讲解近烦恼。也就是在《辨别分别总集》中说：近烦恼的处所是什么呢？那应该从九个方面来看：即互相一起安住，互相谈论，获得和吝啬，生活困顿，不敬上师和不忍耐，增上戒律退失，增上心退失，增上慧退失。其中，第一和第二是从第一个处所产生的。第三和第四是从第二个处所产生的。第五和第六是从第三个处所产生的。第七和第八是从第四个处所产生的。第九是从第五个处所产生的。第十是从第六个处所产生的。第十一和第十二是从第七个处所产生的。其余的十二个是从最后两个处所产生的。其中，增上心和增上慧会从三个门退失：止观的相退失之门，执着的相退失之门，以及舍
English
These are not the purpose (of my) speech. Wanting to rely on the aggregates as self also has two aspects: one is holding the aggregates as having the characteristics of self, and the other is holding the aggregates as being controlled by self. The first is limited to thinking that I have the form aggregate, up to having the consciousness aggregate, these five; the latter is also limited to thinking that the form is mine, up to the consciousness is mine, these five. What is called "view of the aggregates" is it based on analyzing with reason whether there is a self in the aggregates, or is it based on not analyzing? What will result from that? If it is like the first case, then the view of the aggregates should not grasp the aggregates as self, because if analyzed with reason, there is no self in the aggregates. If it is like the second case, then it is also unreasonable for the views to be in the nature of contemplating and practicing on the object. Because the view of the aggregates is due to not properly analyzing the reality of the aggregates, but grasping and thinking "this is me." For example, if you analyze a pile of coiled rope, there is no opportunity for the mind of a snake to enter; but if you do not analyze it, the mind of "this is a snake" arises. Thus, the afflictions have been explained. Now, the near afflictions will be explained. That is, in the Compendium of Ascertainments, it says: What are the locations of the near afflictions? That should be viewed in nine ways: namely, dwelling together, talking to each other, gain and stinginess, impoverished living, disrespect for the lama and impatience, decline in higher discipline, decline in higher mind, and decline in higher wisdom. Among these, the first and second are to be understood as arising from the first location. The third and fourth are from the second location. The fifth and sixth are from the third location. The seventh and eighth are from the fourth location. The ninth is from the fifth location. The tenth is from the sixth location. The eleventh and twelfth are from the seventh location. The other twelve arise from the last two locations. Among these, higher mind and higher wisdom will decline from three doors: the door of the sign of calm abiding declining, the door of the sign of grasping declining, and the door of abandonment
Tibetan
སྙོམས་ཀྱི་མཚན་མ་ཉམས་པའི་སྒོ་ནས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོས་ནི་རྨུགས་པ་དང་། གཉིད་བསྐྱེད་དོ། །གཉིས་པས་ནི་རྒོད་པ་དང་། འགྱོད་པའོ། །གནས་གསུམ་པས་ནི་མ་དད་པ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་དང་། དཔྱོད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་རྣམས་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དགུ་ལས། དང་པོ་ལྷན་ཅིག་གནས་པའི་གཞི་ཅན་གྱི་ཁྲོ་བ་དང་། ཁོན་དུ་འཛིན་པ་གཉིས་ལས། ཁྲོ་བ་ནི་འཕྲལ་དུ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་སེམས་ཅན་དང་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ད་ལྟར་ཉེ་བར་གནས་པ་ན་དེ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་སེམས་ཀྱི་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཤིང་གནོད་པ་བྱ་བར་སེམས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་བའི་ཆར་གཏོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བརྡོག་པའམ་བསོད་པའི་བསམ་པས་མཚོན་ཆ་ལེན་པ་དང་། བཅིང་པ་ལྔས་འཆིང་བ་ལ་སོགས་པ་མདོར་ན་འཕྲལ་དུ་གནོད་པ་ཤོམ་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། །འཁོན་དུ་འཛིན་པ་ནི་ཁྲོས་པ་དེའི་འོག་ཏུ་འདིས་བདག་ལ་གནོད་པའི་བྱེ་བྲག་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱའོ་ཞེས་ཤར་གཉེར་བའི་བསམ་པའི་མདུད་པར་འཛིན་པ་རྒྱུན་དུ་མི་གཏོང་བ་སྟེ་ཁོང་ཁྲོ་བའི་ཆར་གཏོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྲོ་བ་བཞིན་དུ་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་གནོད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པར་མི་བྱེད་ཀྱི་ནམ་ཞིག་ན་གནོད་ལན་བྱེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་མི་བཟོད་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཁྲོ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་དེ་ལས་ཐ་དད་ལ། འཚིག་པ་ནི་འདི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ཡིན་པས་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། ། གཅིག་ལ་གཅིག་གླེང་བའི་གཞི་ཅན་གྱི་འཆབ་པ་དང་། འཚིག་པ་གཉིས་ལས། འཆབ་པ་ནི། གྲོགས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་གཞན་གྱིས་འདུན་པ་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པས་མ་ཡིན་པར་དེ་ལ་ཕན་པར་འདོད་པས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ལ་ལྟུང་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱུང་གིས་དེ་སླར་ཆོས་བཞིན་དུ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་ལེགས་པར་བསྐུལ་བ་ལ་ལྟུང་བའི་ཉེས་དམིགས་ལ་རྨོངས་པའི་གཏི་མུག་གི་ཆར་གཏོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུ་བྱས་པ་མི་དྲན་ནོ་ཞེས་ལྟུང་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མཁྱུད་ཅིང་སྦེད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ལྟུང་བ་བཅབས་ན་འགྱོད་པར་འགྱུར་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ལ། འགྱོད་པ་ཡང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་། མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་མི་གནས་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། ། འཚིག་པ་ནི། ཁྲོ་བ་དང་འཁོན་དུ་འཛིན་པ་མངོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་སོང་བ་ན། གང་ལ་ཁྲོས་པ་དང་ཁོན་དུ་འཛིན་པ་ཡོད་པའི་གྲོགས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད
Chinese
以不失平等之相的方式。其中，第一者生起昏沉和睡眠。第二者生起掉举和后悔。第三者生起不信、邪解和穷究。如是所说。九者中，第一，具有共同处所之嗔恚和怀恨二者。嗔恚是立即造成损害之因，对于有情和非有情现在处于近处者，缘彼而心生恼怒，心想施加损害，此乃属于嗔怒的一部分，是假立存在。此乃以殴打或捶打之念取武器，以及以五缚束缚等，总之是立即准备损害之所依，具有此作用。怀恨是嗔怒之后，心想此人对我做了如此这般的损害，持续不断地怀着怨恨的念头，不轻易放下，此乃属于嗔怒的一部分，如嗔恚一般是假立存在。此乃对于损害不以为然，而是想着何时报复，因此是不能忍受之所依，具有此作用。此是嗔恚在前，因此与嗔恚不同。忿恨是以此在前，因此与此不同。具有互相争论之基础的隐藏和忿恨二者。隐藏是，对于与自己行为相同的道友，并非因贪欲、嗔恨和恐惧等，而是为了利益他，劝告有寿者说，你犯了如此这般的堕罪，请你重新如法行事，但由于愚昧，不明白堕罪的过患，属于愚痴的一部分，因此隐瞒和隐藏所犯的罪过。隐藏堕罪必定会后悔，这是规律。后悔也是与不悦意相应，因此是不能安住于安乐之所依，具有此作用。忿恨是，嗔恚和怀恨显现并已过去之后，对于嗔恚和怀恨的对象，行为相同的道友
English
It is in the manner of not losing the sign of equanimity. Among them, the first gives rise to dullness and sleep. The second gives rise to excitement and regret. The third gives rise to disbelief, wrong understanding, and the ultimate in investigation. As it is said. Among the nine, the first, the two of anger and resentment, which have a common basis. Anger is the cause of immediate harm, and for sentient and non-sentient beings who are now nearby, focusing on them, the mind is tormented and thinks of inflicting harm. This is part of anger and is nominally existent. This is taking up weapons with the thought of beating or pounding, and binding with the five bonds, etc. In short, it is the basis for immediately preparing harm and has this function. Resentment is after anger, thinking that this person has done such and such harm to me, constantly holding the thought of resentment and not easily letting go. This is part of anger and, like anger, is nominally existent. This is not indifferent to harm, but thinking of retaliating someday, therefore it is the basis of intolerance and has this function. This is preceded by anger, so it is different from anger. Indignation is preceded by this, so it is different from this. The two of concealment and indignation, which have a basis for mutual dispute. Concealment is, for a fellow practitioner who has the same conduct as oneself, not out of greed, hatred, and fear, etc., but for the benefit of that person, advising the venerable one, saying, you have committed such and such a transgression, please act according to the Dharma again, but due to ignorance, not understanding the faults of the transgression, it is part of ignorance, therefore concealing and hiding the committed transgression. It is natural that concealing a transgression will lead to regret. Regret is also associated with displeasure, therefore it is the basis for not being able to abide in happiness and has this function. Indignation is when anger and resentment have manifested and passed, for the fellow practitioner who has the same conduct as the object of anger and resentment.