Tibetan
ད་བདག་གི་དངོས་པོར་སེམས། ཁ་ཅིག་ནི་ལུས་ལས་གཞན་དུ་སེམས་པ་ཡོད་པས། དེའི་ཕྱིར། དེའི་ད་ལྟར་གྱི་རང་གི་ངོ་བོར་ཤེས་པར་འདོད་ནས། ལུས་གང་ཡིན་པ་སྲོག་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནམ། ཞེས་པ་གཉིས་དྲིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་བཅུ་བཞི་པོ་འདི་དག་གི་སྒོ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དྲིས་པ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལ་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྟག་གམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་དག་གདོད་མ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཞིག་ཏུ་སེར་སྐྱའི་གཞུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་དྲང་སྲོང་རྣམས་འདོད་པ་དེ་ལྟར་དུ་ཡིན་ནམ་ཞེས་པའོ། །མི་རྟག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པར་གློ་བུར་བ་ཐོག་མ་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཏུ། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པ་དག་འདོད་པས་དེ་ལྟར་ཡིན་ནམ་ཞེས་པའོ། །གཉིས་ཀ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། རང་བཞིན་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་ཀྱང་། ལྷ་མི་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལས་དང་དུས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་གསར་དུ་འབྱུང་བས་མི་རྟག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་དྲང་སྲོང་རྒྱལ་བ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཁ་ཅིག་སྨྲ་བས་དེ་ལྟར་དུ་གནས་སམ་ཞེས་པའོ། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པའི་དོན་དེ་ཉིད། མཐའ་གཞན་དགག་པའི་ཕྱིར་ཚིག་བཟློག་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་དང་ལྡན་ཞེས་པ་ནི། དེ་དག་ཕྱི་མའི་མཐར་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་པའོ། །མི་ལྡན་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པ་ནི། སྔ་མ་ལས་དཔགས་པས་གོ་སླའོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲོངས་ཕན་ཆད་འབྱུང་མི་འབྱུང་ཞེས་སོགས་གྲོལ་བའི་བདག་ལ་བརྩམས་ནས་འདྲི་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་མི་དཔྱོད་པ་ནི། འཁོར་བའི་བདག་གི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་དཔྱད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲོལ་བའི་བདག་གི་སྔོན་གྱི་མཐའ་དེ་ཡང་དཔྱད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་དེའི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཡང་དཔྱད་པ་དོན་མེད་དེ། སྔ་མ་ལ་དཔྱད་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་འཁོར་བའི་ཚེ་བདག་ཕྱི་མའི་མཐར་འཇུག་ཀྱང་། གང་གི་ཚེ་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ། ཕྱི་མའི་མཐར་འཇུག་པར་མི་འདོད་པ་ཡོད་ཅིང་། གཞན་དག་གྲོལ་བ་ཐོབ་ནས་ཀྱང་། ཕྱི་མའི་མཐར་འཇུག་པར་འདོད་པས་དེའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །ལུས་སྲོག་ལ་རྟེན་པ་ནི་གོ་སླ་སྟེ། སྲོག་ནི་བདག་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ། དང་པོ་རྣམས་གྲངས་ཅན་དང་། གཉིས་པ་རྣམས་རྒྱང་འཕེན་དང་། གསུམ་པ་རྣམས་གཅེར་བུ་བ་
Chinese
现在思考关于“我”的事物。有些人认为“我”与身体不同，因此，想要了解“我”现在的自性，于是问：身体和生命是同一个东西吗？因此，通过这十四种方式向如来提问。 其中的“我和世界是常恒的吗？”是指那些追随数论派的苦行者认为，这些事物从原始状态起就具有自性，是无始的。问：是像他们所认为的那样吗？ “无常”是指那些顺世论者认为，这些事物不依赖因缘，是突然产生的，有开端的。问：是像他们所认为的那样吗？ “两者都是”是指，有些追随胜论派的苦行者说：从无始以来，自性就是常恒的，但由于诸如天人等状态是由于业和时间等因缘而新产生的，所以也是无常的。问：情况是这样吗？ “两者都不是”与第三种情况的意义相同，只是为了否定其他观点而反过来说而已。“有边际”是指，这些事物最终会断灭吗？ “没有边际”与此相反。 “两者都是”和“两者都不是”可以根据前面的推断来理解。 “如来死后存在吗？”，等等，是针对解脱的“我”而提出的问题，这也是在探讨后世的边际。 不探讨前世的边际，是因为只要考察了轮回之“我”的前世边际，也就考察了解脱之“我”的前世边际。 如果那样，考察后世的边际也没有意义，因为考察前世的边际就足够了。但事实并非如此，因为有些人轮回时，“我”会进入后世的边际，但当获得解脱时，他们不希望进入后世的边际。而另一些人即使获得解脱后，也希望进入后世的边际。因此，才要探讨后世的边际。 身体依赖于生命很容易理解，因为生命是“我”的别名。 其他人说：第一种是数论派，第二种是顺世论派，第三种是裸体外道。
English
Now, thinking about the things related to "self." Some people think that "self" is different from the body. Therefore, wanting to know the current nature of "self," they ask: Are the body and life the same thing? Therefore, the Tathagata is asked through these fourteen ways. Among them, "Are the self and the world permanent?" refers to those ascetics who follow the Samkhya school, who believe that these things have their own nature from the original state and are without beginning. The question is: Is it as they think? "Impermanent" refers to those materialists who believe that these things do not depend on causes and conditions, but arise suddenly and have a beginning. The question is: Is it as they think? "Both are" refers to some ascetics who follow the Vaisheshika school, who say: From beginningless time, the nature is permanent, but since states such as gods and humans are newly produced due to causes and conditions such as karma and time, they are also impermanent. The question is: Is this the case? "Neither is" has the same meaning as the third case, but it is just a reversal of words to negate other views. "With boundaries" means: Will these things eventually be cut off at the end of the future? "Without boundaries" is the opposite of this. "Both are" and "Neither is" can be understood by inference from the previous ones. "Does the Tathagata exist after death?", etc., are questions raised about the liberated "self," and this is also exploring the boundaries of the afterlife. Not exploring the boundaries of the previous life is because as long as the boundaries of the previous life of the samsaric "self" are examined, the boundaries of the previous life of the liberated "self" will also be examined. If so, examining the boundaries of the afterlife is also meaningless, because examining the boundaries of the previous life is enough. But this is not the case, because when some people are in samsara, the "self" enters the boundaries of the afterlife, but when they attain liberation, they do not want to enter the boundaries of the afterlife. And others, even after attaining liberation, want to enter the boundaries of the afterlife. Therefore, it is necessary to explore the boundaries of the afterlife. It is easy to understand that the body depends on life, because life is another name for "self." Others say: The first are the Samkhyas, the second are the materialists, and the third are the naked ascetics.
Tibetan
དང་བཞི་པ་རྣམས་གནས་མ་བུ་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་ཡང་། འཐད་པར་མ་མཐོང་སྟེ། མུ་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་རྣམས་ནི། ཡི་གེ་ཙམ་ཐ་དད་པར་ཟད་ཀྱི་དོན་ལ་ཐ་དད་མེད་པར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་གནས་མ་བུ་པ་དང་། རྒྱལ་བ་པ་ལྟ་བ་མཚུངས་པར་ཐལ་བ་དང་། མུ་ཐ་མ་གཉིས་ཀ་ཡང་གང་ཟག་དེ་གཉིས་ཀའི་ལྟ་བར་འགྱུར་བ་དང་། བཅུ་བཞི་པོ་འདི་ཐམས་ཅད་ཕྱི་རོལ་པའི་དྲང་སྲོང་གིས་རང་གི་ལྟ་བ་ལ་རྩམས་ནས་དྲིས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡང་ལྟ་བར་གྱུར་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ནང་གི་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་མེད་དུ་དཔྱོད་པ་དང་། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་མཐའ་ཡོད་མེད་དུ་དཔྱོད་པ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དེ་ལ་སྔ་མ་ནི་བསམ་གཏན་པ་འབའ་ཞིག་གིས་རང་གིས་ཐོབ་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་རྟེན་ནས་ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྔོན་གྱི་མཐའི་དུས་དང་། ཡུལ་གྱི་མཐའ་ལ་དཔྱོད་པ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་རྟོག་གེ་པ་འབའ་ཞིག་གིས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ཀའི་ཕྱི་མའི་དུས་ཀྱི་མཐའ་གཞན་གྱི་སྒྲ་ལ་རྟེན་ནས་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། ། གཞན་ཡང་སྔ་མ་རྣམས་ནི་སྒོམ་བྱུང་ལ་རྟེན་པ་ངེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་རྣམས་ནི་ཐོས་བསམ་ལ་རྟེན་པ་མ་ངེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་སྤངས་པ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཟབ་མོ་ལ་རྩམས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བར་མཛད་དེ། ཇི་སྐད་དུ་དབུ་མ་རྩ་བར། གང་གིས་ཐུགས་རྗེས་ཉེར་བཟུང་ནས། །ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར། །དམ་པའི་ཆོས་ནི་སྟོན་མཛད་པའི། །གོའུ་ཏམ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉེས་པ་གང་གཟིགས་ནས། མདོ་ལས། གཟུགས་སོགས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བར་བདག་གོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །གཟུགས་སོགས་ལ་བདག་དང་བདག་ལ་གཟུགས་སོགས་དང་། གཟུགས་སོགས་ལས་གཞན་ན་བདག་གོ་ཞེས་དང་གཟུགས་སོགས་མེད་པ་བདག་གོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་དགག་གཞི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་ལྔས་བདག་གསལ་བར་མཛད་ཅེ་ན། གཟུགས་སོགས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཉེས་པ་ལྔ་གཟིགས་ནས་ཕུང་པོ་སོགས་ལ་བདག་གསལ་བར་མཛད་དོ། ། ཉེས་པ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་དང་མི་མཐུན་པའི་ཉེས་པ་དང་
Chinese
第四个派别认为是正量部的观点。虽然这么说，但我不认为这是合理的。因为第三个和第四个派别，仅仅是文字上的差别，意义上没有差别，瑜伽行地论中这样说过，所以与声闻正量部和胜论派的观点相同，这是不合理的。而且最后两个派别也变成了那两个人的观点，这十四个派别都变成了外道的仙人以自己的观点为基础提问，这也是不合理的。 还有，在六十二种邪见中，探究世界有边无边，以及探究不可记说的有边无边有什么区别呢？对此，前者仅仅是禅定者依靠自己获得的现量，探究外器世界的先前尽头的时期和地域的尽头。后者仅仅是思辨者依靠其他声音，想要探究我和世界二者的后来的时期尽头。 此外，前者是依靠修所生的具有确定性的形态，后者是依靠听闻思惟的具有不确定性的形态。为了舍弃所有如此这般的见解形态，如来彻底舍弃了常断二边，以甚深的缘起为基础，转了法轮。如《中观根本慧论》中所说：“以大悲心摄持，为了舍弃一切见，宣说殊胜之法的，乔达摩，我向您顶礼。” 世尊看到了什么过失，所以在经中说：“色等直到识之间，不应真实随见为我。不应真实随见色等中有我，我中有色等，我异于色等，色等无有我。”这样对治蕴、界、处以五种方式阐明我呢？因为世尊看到了执色等为我等以坏聚见而执著的五种过失，所以在蕴等上阐明了我。 那五个过失又是什么呢？与自性不符的过失，以及
English
The fourth school considers it to be the view of the Vātsīputrīyas. Although it is said so, I do not think it is reasonable. Because the third and fourth schools are only different in terms of letters, and there is no difference in meaning, as it is said in the Yogācārabhūmi-śāstra, it is unreasonable to be the same as the views of the Śrāvakā Vātsīputrīyas and the Vaiśeṣikas. Moreover, the last two schools also become the views of those two people, and all these fourteen schools become the heretical sages asking questions based on their own views, which is also unreasonable. Furthermore, what is the difference between examining whether the world has an end or not, and examining whether the unexplainable has an end or not, among the sixty-two views? Regarding this, the former is merely the meditator relying on the direct perception he has obtained, examining the time of the previous end and the end of the region of the external vessel world. The latter is merely the speculator relying on other sounds, wanting to examine the end of the later time of both me and the world. In addition, the former is a form of certainty that relies on meditation-born, and the latter is a form of uncertainty that relies on hearing and thinking. In order to abandon all such forms of views, the Tathāgata completely abandoned the extremes of permanence and annihilation, and based on the profound dependent origination, turned the wheel of Dharma. As it is said in the Mūlamadhyamakakārikā: "With great compassion holding close, in order to abandon all views, proclaiming the supreme Dharma, Gautama, I prostrate to you." What faults did the Blessed One see, so in the sutra it says: "Form, etc., up to consciousness, should not be truly seen as me. One should not truly see me in form, etc., form, etc., in me, me different from form, etc., form, etc., without me." How does he clarify the self in the aggregates, elements, and sources with five aspects? Because the Blessed One saw the five faults of clinging to form, etc., as me, etc., with the view of the perishable collection, he clarified the self in the aggregates, etc. What are those five faults? The fault of not conforming to the characteristic, and