Tibetan
ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲོངས་ཕན་ཆད་འབྱུང་ངོ་མི་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་ཀ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ལུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྲོག་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང་། །ལུས་ཀྱང་གཞན་ལ་སྲོག་ཀྱང་གཞན་ཡིན་ནོ། །དེ་གཉིས་ནི་ལུས་སྲོག་ལ་རྟེན་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་དག་ལ་ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འགའ་ཞིག་གིས་འདི་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཞུས་པ་ན་བདག་ལ་བརྩམས་ཏེ་འདྲི་བར་མཁྱེན་ནས་མཐའ་དང་ལྡན་པའམ་མི་ལྡན་པ་སོགས་སུ་ལུང་བསྟན་ན་ཁྱད་གཞི་མེད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལ་དཔྱོད་པ་མི་འཐད་པར་དགོངས་ཤིང་ཁྱད་གཞི་བཀག་ན་དོན་དུ་མི་འགྱུར་བར་དགོངས་ནས་ཅང་མི་གསུང་བས་དེའི་ཕྱིར་ལུང་དུ་མི་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས། འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་ནམ་ཞེས། །ཞུས་ན་རྒྱལ་བ་མི་གསུང་བཞུགས། །གང་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཟབ་པའི་ཆོས། །སྣོད་མིན་འགྲོ་ལ་མི་གསུང་བ། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །ཀུན་མཁྱེན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་ཤེས། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། ད་ནི་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར། ལྟ་བར་གྱུར་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལྟ་བ་བཅུ་བཞི་ལ་བྱེ་བྲག་གི་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད། གང་གིས་ན་ཐ་དད་པར་བསྟན་ཅེ་ན། དེ་ལ་སྔོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་སྐོར་བའི་སྔོན་རོལ་ན། ཆོས་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐར་ལྟ་བའི་རྣམ་གྲངས་ཇི་སྙེད་གཅིག་ཡོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ལྟ་བར་གྱུར་པ་དྲུག་ཆུ་རྩ་གཉིས་པོ་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར། མདོར་ན་ལྟ་བར་གྱུར་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དེའི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་པའི་དྲང་སྲོང་འགའ་ཞིག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ། ལྟ་བར་གྱུར་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་དོན་རྣམས་མཐའ་བཅུ་བཞིར་བཅད་ནས་ཞུས་པ་ནི། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལྟ་བ་བཅུ་བཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ལྟ་བ་རྣམས་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་ལྟ་བར་གྱུར་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ལ། དེ་དག་མདོར་བསྡུས་ན་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལྟ་བ་བཅུ་བཞིར་འགྱུར་རོ། །ཤིན་ཏུ་བསྡུས་ན་རྟག་པར་ལྟ་བ་དང་། ཆད་པར་ལྟ་བ་གཉིས་སམ། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་གཉིས་སུ་འདུས་སོ། ། ཇི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྟ་བར་གྱུར་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་དངོས་པོ་ལ་ངེས་སམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་བསྐོར་བའི་སྔོན་རོལ་ན། འཕགས་པའི་ཡུལ་གྱི་དགེ་སྦྱོང་དང་བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་གྲགས་ཤིང་། མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་པོ་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར། ལྟ་བར་གྱུར་པ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཞེས་མདོ་ལས་གསུངས་པར་ཟད་ཀྱི། ཡུལ་གཞན་དང་དུས་གཞན་དུ་འབྱུང་བའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དག་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལྟ་བ་ཡང་བཅུ་བཞི་པོ་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འགའ་ཞིག་གིས་དྲིས་པ་ལ། མཐའ་གཅིག་ཏུ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་བཅུ་བཞི་པོ་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལྟ་བ་བཅུ་བཞིར་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་བཞི་པོ་འདི་ཙམ་དུ་དངོས་པོ་ལ་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དང་དུས་དང་གནས་སྐབས་གཞན་དང་གཞན་དུ་ཡང་ལུང་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་གཞན་དང་གཞན་མི་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། ལྟ་བ་ངན་པ་གང་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་རྟག་པར་ལྟ་བའམ། ཆད་པར་ལྟ་བ་གཉིས་སུ་ནི་དངོས་པོ་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པའམ་ཆད་པའི་མཐའ་ལ་མི་རྟེན་པའི་ལྟ་བ་གང་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་བཅུ་བཞི་པོ་འདི་དག་གི་སྒོ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དྲི་བར་རྩོམ་མོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་དག་གིས་དྲི་བར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་གཉིས་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའོ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ལ་རྟེན་ནས་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རྟེན་པ་བཞི་དྲིས་སོ། །ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་རྟེན་ནས་ནི་ལྷག་མ་རྣམས་དྲིས་སོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་དེ་ཡང་ནང་བདག་གིས་དངོས་པོ་དང་ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གཉིས་སུ་ཟད་པས་དེའི་ཕྱིར་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་གཉིས་ལ་རྩམ་ནས་དྲིས་སོ། །དེ་དག་གི་ཐོག་མའི་མཐའ་ཤེས་པར་འདོད་ནས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་རྟག་གམ་མི་རྟག་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དྲིས་སོ། །ཐ་མའི་མཐའ་ཤེས་པར་འདོད་ནས་མཐའ་དང་ལྡན་མི་ལྡན་སོགས་བཞི་དྲིས་སོ། །ཕྱིའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ད་ལྟར་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་པས་རྟོགས་སླ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ད་ལྟར་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་བརྩམས་ནས་དྲི་བ་མ་བཀོད་ལ། ནང་བདག་གི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བས་ཁ་ཅིག་ནི་ལུས་འདི་ཉི
Chinese
即如来死后存在吗？不存在吗？两者皆是吗？两者皆非吗？这些都是。身体是什么，生命也是什么，以及身体是另一回事，生命也是另一回事。这两者是依赖身体和生命的。为什么这些被称为不予回答的观点呢？因为有些人向如来提问这些问题时，如来知道他们是以自我为出发点来提问，如果回答说有边或无边等，就会认为对无差别的特殊法进行思辨是不恰当的，并且认为如果否定差别，就变得没有意义，因此什么也不说。所以才称为不予回答。如《宝鬘论》中所说： “若问世间有边耶， 胜者默然不作答， 何以甚深如是法， 不为非器众生说， 是故智者应了知， 一切遍知一切知。” 所说的就是这个意思。 现在应该对此进行分析。比如，六十二见和十四不答见之间有什么差别？通过什么来区分呢？对此，在如来未在赡部洲（梵文：Jambudvipa，汉语字面意思： Jambudvipa，南赡部洲）转法轮之前，所有那些外道对常断二边的观点，都包含在前面所说的六十二见之中。简而言之，六十二见就是这样安立的。当如来转法轮时，一些外道仙人将六十二见的意义归纳为十四个边而提问，这就是十四不答见。因此，如果详细分析各种观点，就会变成六十二见；如果简要概括，就会变成十四不答见。如果非常简略，则可以归结为常见和断见两种，或者归结为执边见和邪见两种。所有这些形态都一定包含在六十二见之中吗？
English
Are the Tathagata existent after death? Non-existent? Both? Neither? These are all. What the body is, that is also the life, and the body is something else, and the life is something else. These two depend on the body and the life. Why are these called unanswered views? Because when some people asked the Tathagata these questions, the Tathagata knew that they were asking based on the self, and if he answered that there is an end or no end, etc., he would think that it is inappropriate to speculate on the special Dharma that has no difference, and he would think that if he denies the difference, it becomes meaningless, so he does not say anything. That is why it is called unanswered. As it is said in the Ratnavali: "If asked whether the world has an end, The Victorious One remains silent and does not answer, Why is such a profound Dharma, Not spoken to beings who are not vessels, Therefore, the wise should know, That the all-knowing knows everything." That is what is said. Now this should be analyzed. For example, what is the difference between the sixty-two views and the fourteen unanswered views? How are they distinguished? In this regard, before the Tathagata turned the wheel of Dharma in Jambudvipa, all those views of the two extremes of permanence and annihilation of the outsiders are all included in the sixty-two views mentioned earlier. In short, the sixty-two views are established in this way. When the Tathagata turned the wheel of Dharma, some non-Buddhist hermits summarized the meanings of the sixty-two views into fourteen extremes and asked, and these are the fourteen unanswered views. Therefore, if the various views are analyzed in detail, they will become the sixty-two views; if they are briefly summarized, they will become the fourteen unanswered views. If they are very brief, they can be reduced to the two views of permanence and annihilation, or to the two views of clinging to extremes and wrong views. Are all these forms necessarily included in the sixty-two views?
Chinese
不是这样的。在没有转法轮之前，圣地的沙门和婆罗门们所称扬和执着的各种见解，都仅限于这六十二种。经中说“六十二见”而已。在其他地方和其他时间出现的见解，是无边无际的，因此，它们的名称是佛陀之外的人无法说出的。同样，不作答复的见解也不仅限于这十四种，然而，当有人问如来时，因为不作答复的见解仅限于这十四种，所以经中才说不作答复的见解有十四种。这十四种也并非是对事物的确定，因为在其他地方、时间和情况下，不会出现其他不应作答复的见解。所有恶见都可以归结为常见或断见两种。不依赖于常见或断见的边见的任何见解，都是正确的见解。为什么通过这十四种方式向如来提问呢？因为那些先有分别念的人所要问的法有两种：遍染污和清净。依靠清净的一方，问了四个关于涅槃的问题。依靠另一方，问了其余的问题。遍染污的一方也可以归结为内在的我和外在的器世界两种，因此，围绕着我和世界这两个问题进行提问。想要了解它们的初始边际，所以问了四个问题，例如我和世界是常还是无常。想要了解它们的最终边际，所以问了四个问题，例如有边还是无边等。因为外在世界的当前自性可以通过显现来观察，所以容易理解，因此没有提出关于它当前本质的问题。而内在我的事物的自性难以理解，所以有些人认为这个身体本身
English
It is not so. Before the turning of the wheel of Dharma, all the views that were praised and clung to by the ascetics and Brahmins of the holy land were limited to these sixty-two. The sutra says only "sixty-two views." The forms of views that arise in other places and at other times are limitless, so their names cannot be spoken by anyone other than the Buddha. Similarly, the views that are not answered are not limited to these fourteen, but when someone asked the Thus-Gone One, because the views that are not answered are limited to these fourteen, the sutra says that there are fourteen views that are not answered. These fourteen are not definitive about things, because in other places, times, and circumstances, other views that should not be answered do not arise. All evil views can be reduced to either eternalism or nihilism. Any view that does not rely on the extreme of eternalism or nihilism is a correct view. Why do they try to ask the Thus-Gone One through these fourteen ways? Because those who have preconceived notions have two kinds of Dharma to ask about: complete defilement and purification. Relying on the side of purification, they asked four questions about Nirvana. Relying on the other side, they asked the rest of the questions. The side of complete defilement can also be reduced to the inner self and the outer container world, so they asked questions revolving around the self and the world. Wanting to know their initial limit, they asked four questions, such as whether the self and the world are permanent or impermanent. Wanting to know their final limit, they asked four questions, such as whether they have boundaries or not. Because the current nature of the external world can be observed through manifestation, it is easy to understand, so no questions were asked about its current essence. But the nature of the inner self is difficult to understand, so some people think that this body itself