Tibetan
ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་རང་གི་དབང་པོ་ལ་གནས་ཤིང་དམིགས་པ་ལ་རྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ཆོས་གསུམ་ཉེར་ལེན་ཅན་དུ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཕུང་པོ་ཉེར་ལེན་ཅན་དུ་བཞག་པ་ལ་དྲི་བ་ནི། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་བྱེད་ལ་ཕུང་པོ་རྣམས་དང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ལན་ནི། འོག་ནས་འཆད་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དག་དང་ལྡན་པ། དེའི་ཕྱིར་ཟག་བཅས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་ཏེ། བ་ལང་དང་ལྡན་པའི་ཤིང་རྟ་ལ་བ་ལང་གི་ཤིང་རྟ་ཞེས་པ་བཞིན་ནོ། །ལྡན་པའི་ཚུལ་ཡང་ཉེར་ལེན་གྱི་བདག་ཉིད་དང་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སོགས་སྒོ་དྲུག་དང་འབྲེལ་པ་ལ་བྱ་སྟེ། ཟག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སོགས་ལ་ཟག་པ་དང་། བཅས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །གང་ཡེ་ཤེས་བཤེས་གཉེན་ཡང་ཉེར་ལེན་དམིགས་བྱེད་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་ལྡན་པ་ལ་ལྡན་པའི་དོན་དུ་འཆད་པ་ནི་རིགས་པར་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་འདིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་གང་ཟག་པ་དམིགས་བྱེད་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་ལྡན་ཙམ་གྱིས་འཇོག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་སོགས་ཉོན་མོངས་སྤྱི་ལ་འདོད་ཅིང་། ཉེར་ལེན་ཕུང་པོ་ཅེས་པ་ཡང་རྩྭ་དང་སོག་མའི་མེ་ཅེས་པ་ལྟར་ནང་གི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་ཉེར་ལེན་ལས་བྱུང་བས་དང་། རྒྱལ་པོའི་མི་ཅེས་པ་ལྟར་ཕྱིའི་སྣོད་རྣམས་ནི་ཉེར་ལེན་ལ་རག་ལས་བསམ། ཡང་ན་གཉིས་ཀ་ཡང་མེ་ཏོག་དང་འབྲུའི་ཤིང་ཅེས་པ་ལྟར་ཉེར་ལེན་སྐྱེད་པས་ན་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འདོད་ཀྱང་གཞུང་འདིར་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་འདུན་པ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་གཉིས་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་མངོན་པར་འདོད་ཅིང་དང་དུ་ལེན་པ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་དོན་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་གཉིས་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདུན་པས་ནི། མ་འོངས་པ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མའི་ཕུང་པོ་ལ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་འདུན་པ་སྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དེ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ད་ལྟར་བ་ཚེ་འདིའི་ཕུང་པོ་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ། འདས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་ལྟས་པའི་སྲེད་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཇི་ལྟར་ན་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་ཆགས་
Chinese
因此，识的各种形态安住于各自的根，并依赖于对境而生起。第三，在显示三法具有近取性方面，分为两部分。第一部分，关于安立蕴为近取蕴的提问：经中说：“诸比丘，应当宣说诸蕴和近取蕴。”那么，为什么称为近取蕴呢？回答是：因为具有下文将要解释的近取，因此，有漏的色等称为近取蕴，就像具有牛的车称为牛车一样。具有的方式是指与近取的自性、从近取的因产生等六门相关联。就像说从有漏的因产生等为有漏和有系缚一样。有些人认为，善知识也与近取所缘和相应相联，因此解释为具有之义，这是不合理的。如果那样，那么凡是与有漏所缘和相应相联的，都应被视为有漏和有系缚了。近取，分别说者等认为是总体的烦恼。所谓近取蕴，就像说草和秸秆的火一样，内部的蕴是从近取产生的；又像说国王的人一样，外部的器物依赖于近取。或者，两者都像说花和果实的树一样，因为能生近取，所以称为近取蕴。虽然他们这样认为，但本论认为，对于希求获得的欲求和不愿分离的贪欲，称为近取。为什么称这二者为近取呢？因为对痛苦的蕴生起强烈的希求并接受，这就是近取的意义，而这存在于欲求和贪欲二者之中。例如，通过生起希求未来后世能获得蕴的欲求，从而实现它；通过对现在此生的蕴产生强烈的贪恋，从而完全不舍弃它。如果说，难道没有对过去蕴的贪恋吗？为什么只对未来和现在的蕴产生贪恋呢？
English
Therefore, the various forms of consciousness abide in their respective faculties and arise dependent on the object. Third, in showing the three dharmas as having clinging, there are two parts. First, regarding the question of establishing the aggregates as aggregates of clinging: The sutra says, "Monks, the aggregates and the aggregates of clinging should be explained." So why are they called aggregates of clinging? The answer is: Because they possess the clinging that will be explained below, therefore, the contaminated form, etc., are called aggregates of clinging, just as a cart with an ox is called an ox cart. The way of possessing is to be related to the six doors, such as the nature of clinging and arising from the cause of clinging. Just as saying that arising from the cause of contamination, etc., is called contaminated and bound. Some people think that the spiritual friend is also connected with the object of clinging and the corresponding, so explaining it as the meaning of possessing is not reasonable. If so, then anything that is connected with the object of contamination and the corresponding should be considered contaminated and bound. Clinging is considered by the Vaibhashikas, etc., to be the general afflictions. The so-called aggregates of clinging, like saying the fire of grass and straw, the internal aggregates arise from clinging; and like saying the king's man, the external vessels depend on clinging. Or, both are like saying the tree of flowers and fruits, because they can produce clinging, they are called aggregates of clinging. Although they think so, this treatise considers that the desire to obtain and the attachment to not separate are called clinging. Why are these two called clinging? Because the meaning of clinging is to strongly desire and accept the aggregates of suffering, and this exists in both desire and attachment. For example, through generating the desire to obtain the aggregates of the future life, it is realized; through generating strong attachment to the aggregates of the present life, it is not completely abandoned. If it is said, is there not also attachment to the past aggregates? Why is there only attachment to the future and present aggregates?
Tibetan
པ་ཁོ་ན་ཉེ་བར་ལེན་པར་མཛད་ཅེ་ན། ལྟས་པའི་སྲེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི་འདས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་ཆགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་དེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འདས་པ་ནི་འགགས་པས་སུས་ཀྱང་དང་དུ་བླང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་འགའ་ཡང་འབད་པ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་ཕུང་པོ་དེ་དག་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་ཕུང་པོ་བདེ་བའི་དོན་དུ་ཀུན་ཀྱང་བླང་དོར་ལ་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་བ་དང་མ་འོངས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་ཆགས་པ་དག་གིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཉེ་བར་ལེན་པར་བྱེད་ལ་འདས་པ་མ་སྲེད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་གཞན་རྣམས་དང་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྲེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འདུན་པ་དང་འདོད་ཆགས་ཁོ་ན་ལ་སྡུག་བསྔལ་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཉེར་ལེན་དུ་འཆད་པ་ཅི་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་གཞན་དག་ལས་སྲེད་པ་གཙོ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མདོ་ལས། སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། སྲེད་པ་ཡང་འབྱུང་བ་ཅན་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ་དེ་དང་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཞེས་པ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས་མི་ཤེས་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་། །མ་བརྗོད་སྲེད་པ་ཉིད་བཤད་པ། །རྒྱུན་ནི་འཕེན་པར་བྱེད་ཕྱིར་དང་། །དེ་མ་ཐག་ཕྱིར་ལས་ཀྱང་མིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེའི་དོན་ཡང་འདི་ལྟར། སྤྱིར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ཀ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་ཉོན་མོངས་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་ཡོད་ན་སྔར་བསགས་ཟིན་པའི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་འགྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་སྐྱེ་བ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་གསར་པ་ཡང་སོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཉོན་མོངས་མེད་ན་བསགས་ཟིན་གྱི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་རླན་དང་བྲལ་བའི་ས་བོན་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་སྐྱེད་མི་ནུས་ལ། སྐྱེ་བ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་གསར་པ་ཡང་སོག་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་འགྲེལ་ལས། ལས་དང་ལུས་དག་གནས་ན་ཡང་། །གཅིག་མེད་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་གསུམ་ཅན། །སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ས་བོན་མེད་པར་མྱུ་གུ་བཞིན། །ཞེས་དང་། ལས་ལས་ཉེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྐྱོན་ལྡན་བྱེད་ཡིན་བཟློག་ལས་མིན། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་གཞན་རྣམས་ལས་ཀྱང་སྲེད་པ་ཉིད་གཙོ་བ་ཡིན་ཏེ།
Chinese
如果问：那么是什么在执取呢？回答：凡是观待的贪爱，仅仅是对已灭的蕴产生执着而已，并不是执取，因为已灭的事物已经止息，所以任何人都无法接受它，而且没有人为了获得它而努力。但未来的蕴和现在的蕴则不是这样，因为大家都以今生和来世的蕴的安乐为目标，进行取舍。因此，对现在的蕴和未来的蕴产生贪爱，就会执取痛苦之蕴，而不贪爱已灭的蕴则不会。如果说，不是也说无明等其他烦恼和福德等业也是痛苦之因吗？为什么只将具有贪爱性质的希求和贪欲解释为成就痛苦的近取因呢？回答：因为在成就痛苦之蕴方面，贪爱比业和其他烦恼更为重要。如经中说：什么是痛苦的集谛圣谛呢？是贪爱，即具有再生的、伴随喜悦的贪欲，对这个和那个事物都极度喜爱的状态。释量论中说：虽说无明是存在的因，但未说是无明，而说是贪爱。因为（贪爱）能牵引相续，而且不是紧随其后的业。其含义是这样的：一般来说，业和烦恼二者都是痛苦之因，但烦恼本身是主要的，因为如果存在烦恼，那么先前积累的业也能成就生命，并且也会积聚新的能牵引生命的业；如果不存在烦恼，那么积累的业也像失去水分的种子一样，不能产生生命，并且也不会积聚新的能牵引生命的业。如释量论中说：即使业和身体存在，但因为缺少一个（烦恼），所以具有三个因素也不能产生生命，就像没有种子的幼芽一样。又说：业本身没有过失，而是具有过失的作者，而不是相反。以上所说就是这个意思。在其他烦恼中，贪爱也是主要的。
English
If asked: Then what is it that takes hold? Answer: Whatever craving that looks forward, it is merely attachment to the past aggregates, but it is not taking hold, because the past is ceased, so no one can accept it, and no one strives to obtain it. But the future aggregates and the present aggregates are not like that, because everyone aims at the happiness of the aggregates in this life and the next, engaging in acceptance and rejection. Therefore, attachment to the present and future aggregates takes hold of the aggregates of suffering, but not craving for the past does not. If you say, isn't it also said that other afflictions such as ignorance and meritorious deeds are also the cause of suffering? Why is it that only desire and attachment, which are characterized by craving, are explained as the proximate cause of accomplishing suffering? Answer: Because craving is more important than karma and other afflictions in accomplishing the aggregates of suffering. As it is said in the sutra: What is the noble truth of the origin of suffering? It is craving, that is, the desire for rebirth, accompanied by joy, the state of extreme delight in this and that thing. In the Pramāṇavārttika it says: Although ignorance is said to be the cause of existence, it is not said to be ignorance, but craving. Because (craving) can draw the continuum, and it is not the karma that immediately follows it. The meaning is this: In general, both karma and afflictions are the cause of suffering, but afflictions themselves are the main ones, because if there are afflictions, then the previously accumulated karma can also accomplish life, and new karma that can draw life will also be accumulated; if there are no afflictions, then the accumulated karma, like a seed without moisture, cannot produce life, and new karma that can draw life will not be accumulated. As it is said in the Pramāṇavārttika: Even if karma and body exist, but because one (affliction) is missing, the three factors cannot produce life, just like a sprout without a seed. It also says: Karma itself is not at fault, but it is the faulty agent, not the opposite. That is what is said above. Among other afflictions, craving is also the main one.