Tibetan
་བ་རྣམས་རང་གི་ངང་གིས་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་མེད་ན་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་བདག་གི་བར་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་བདག་གི་གཞི་རྣམ་པ་ལྔ་ཅེས་གསུངས་ཀྱི་བདག་དང་བདག་གི་གཞི་ཅེས་མ་གསུངས་སོ། ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བདག་གི་བའི་གཞི་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གཟུགས་བདག་གི་ཡིན་པ་སོགས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དག་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་གཞི་རྣམ་པ་ལྔ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཅེས་འཆད་པ་དེ་དག་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་བདག་གི་བའི་གཞིར་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་དག་ལ་བདག་གི་བར་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུའོ་ཅེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་བདག་གི་གཞིར་བསྟན་པས་བདག་ལྟ་མ་ལུས་པ་ལྡོག་ཅིང་དེ་ལོག་ན་བདག་གིར་ལྟ་བ་མ་ལུས་པ་ངང་གིས་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མི་ལྡོག་ན་གཟུགས་སོགས་བདག་གི་བའི་གཞིར་བསྟན་ཀྱང་དེ་དག་ལ་བདག་གི་བར་འཛིན་པ་མི་ལྡོག་སྟེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོད་ན་བདག་གི་བར་འཛིན་པའི་བློ་རང་གི་ངང་གིས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྣམ་འགྲེལ་ལས་ངེས་པར་བདག་ལ་ཆགས་པ་ནི། །དམིགས་པ་ནང་གི་ཡན་ལག་ལ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་ཆགས་འགྱུར། །ཅེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། གཞན་ཡང་བདག་གི་བའི་བློའི་གཟུང་བྱ་གཟུགས་སོགས་ལས་གཞན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་ས་ཡོད་ན་དེ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་དེ་དག་བདག་གི་བའི་གཞིར་སྟོན་པར་རིགས་ན་ཡང་། གང་དག་བདག་གི་བར་འཛིན་པ་དེ་དག་ནི་གཟུགས་འདི་ངའི་འོ་ཅེས་སོགས་གཟུགས་སོགས་ཁོ་ན་བདག་གི་བར་འཛིན་པར་བྱེད་ཀྱི་དེ་དག་ལས་གཞན་དུ་འཛིན་པར་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་སོགས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་ཡང་དེ་དག་བསྟན་མི་དགོས་པར་མཚུངས་སོ་ཅེ་ན། དེ་ནི་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་བདག་གི་བར་འཛིན་པ་ན་གཟུགས་འདི་ངའི་འོ་ཅེས་འཛིན་པ་ལྟར་གཟུགས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ན་གཟུགས་འདི་ང་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པར་བྱེད་ན་དེའི་ཚེ་གཟུགས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འདིའི་དམིགས་པའི་གཞི་གཟུགས་ཡིན་ནོ་ཅེས་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་གཟུགས་འདི་བདག་མ་ཡིན་ནོ་ཅེས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཟུགས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཚེ་གཟུགས་འདི་ང་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་མིག་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དུ
Chinese
这些自然而然地会消失，因为如果没有“我”，依赖于它的“我的”的名称就无法存在。因此，这里说的是“我的”的五种基础，而不是“我”和“我的”的基础。色等不是“我的”的基础，因为执着于色等是“我的”。那些解释说，这是为了说明执着于“我”和“我的”的五种基础的人，是不合理的，因为没有必要将色等显示为“我的”的基础。如果说是为了阻止对这些的“我的”的执着，那是不对的，因为正如之前所说，将这些显示为“我的”的基础，可以阻止所有的“我”的观点，而如果“我”的观点消失，那么所有的“我的”的观点也会自然而然地消失。如果“我”的观点不消失，即使将色等显示为“我的”的基础，对这些的“我的”的执着也不会消失，因为如果存在“我”的执着，那么执着于“我的”的想法会自然而然地产生。正如《释量论》中所说：“必然对‘我’的贪着，是缘于内部的支分，其自性会随之而贪着。”此外，如果“我的”的想法的所缘，除了色等之外还有其他可以添加的地方，那么为了阻止它，将这些显示为“我的”的基础是合理的。然而，那些执着于“我的”的人，只会执着于色等，例如“这个色是我的”，而没有看到执着于色等之外的其他事物。如果这样，那么为了阻止对色等的“我”的执着，也不需要显示这些，不是吗？这并不相同，因为这样执着于“我的”时，会执着于“这个色是我的”，但如果执着于色等为“我”时，会认为“这个色是我”，那时，指出执着于“我”的这个色的所缘的基础是色，是没有必要的，因为对此没有迷惑。然而，应该指出“这个色不是我”。即使那样，在执着于色为“我”时，也没有人会认为“这个色是我”，然而，眼睛等将色等作为对境……
English
These will naturally disappear, because if there is no "I," the name of "mine" that depends on it cannot exist. Therefore, here it says the five bases of "mine," not "I" and the base of "mine." Form, etc., are not not the basis of "mine," because there is clinging to form, etc., as "mine." Those who explain that this is for stating the five bases of clinging to "I" and "mine" are not reasonable, because there is no need to show form, etc., as the basis of "mine." If it is said that it is for the sake of preventing clinging to these as "mine," it is not so, because as previously stated, showing these as the basis of "mine" prevents all views of "I," and if that disappears, then all views of "mine" will naturally disappear. If the view of "I" does not disappear, even if form, etc., are shown as the basis of "mine," clinging to these as "mine" will not disappear, because if there is clinging to "I," then the thought of clinging to "mine" will arise naturally. As it is said in the Commentary on Valid Cognition: "Certainly, attachment to 'I' is, aimed at the internal limbs, its nature will become attached accordingly." Furthermore, if the object of the thought of "mine" has something else to add besides form, etc., then it would be reasonable to show these as the basis of "mine" in order to prevent it. However, those who cling to "mine" only cling to form, etc., such as "this form is mine," and have not seen clinging to anything other than these. If so, then it is also not necessary to show these for the sake of preventing clinging to form, etc., as "I," is it? This is not the same, because in this way, when clinging to "mine," one clings to "this form is mine," but if one clings to form, etc., as "I," one thinks "this form is I," at that time, pointing out that the basis of the object of this clinging to "I" is form is not necessary, because there is no confusion about this. However, it should be pointed out that "this form is not I." Even so, when clinging to form as "I," no one thinks "this form is I," however, the eyes, etc., take form, etc., as objects...
Tibetan
་བྱེད་པ་ན་ངས་གཟུགས་མཐོང་ངོ་སྒྲ་ཐོས་སོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་འདི་ནི་བདག་མ་ཡིན་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ནང་ཚན་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཅེས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ཁམས་ཀྱི་གྲངས་ངེས་ལ་དྲི་བ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་སྟེ་བསྡུ་ན་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་གསུམ་དུ་ཡང་འགྱུར་ལ་མིག་དང་རྣ་བ་སོགས་ལ་གཉིས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ན་མང་པོར་ཡང་འགྱུར་བས་སོ་ཞེ་ན། གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དྲུག་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གནས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཛིན་པ་ལ་ལུས་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་དྲུག་པས་མང་མི་དགོས་ལ་ཉུངས་ན་མི་ནུས་པས་དབང་པོའི་ཁམས་དྲུག་ཏུ་ངེས་ལ་ཉེར་སྤྱོད་དེ་དག་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་འཛིན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཡུལ་དྲུག་པས་མང་མི་དགོས་ཤིང་ཉུང་ན་མི་ནུས་པས་ཡུལ་གྱི་ཁམས་དྲུག་ཏུ་ངེས་ལ། ཉེར་སྤྱོད་དེ་དག་གི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དྲུག་ཏུ་ངེས་པས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་ངེས་སོ། །འདས་པ་ནི་བཟུང་ཟིན་པ་དང་། ད་ལྟར་བ་ནི་འཛིན་བཞིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་གྱི་ཞེས་སྨོས་ཀྱི་མ་འོངས་པ་ནི་འཛིན་པའི་ངེས་པ་མེད་པས་མ་སྨོས་སོ། །ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ནི་འདིར་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ཡིན་ཏེ་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དྲུག་གི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་ན་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་དོན་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པ་དང་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབུས་མཐར། གཅིག་ནི་ཀུན་གཞི་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས། །གཉིས་པ་ཚོགས་དྲུག་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཅན། །ཉེ་བར་ཚོར་བ་སྤྱོད་དང་ཡོངས་འདུ་ཤེས་གཅོད་དང་། །དེའི་འཇུག་བྱེད་སེམས་ལས་བྱུང་བདག་གཞན་རྣམས། །ཅེས་ཚོར་བ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པར་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ་འདིར་རྣམ་ཤེས་ལ་འཆད་པ་ཅི་ཞེ་ན། སྤྱིར་ཉེ་བར་སྤྱད་བྱ་ལ་སྐྱེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་ཡུལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་གཉིས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དང་པོ་ནི་དགེ་སྡིག་གི་རྣམ་སྨིན་སེམས་གདུང་བར་མ་རྣམས་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་གཟུགས་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་བར་མ
Chinese
当这样做的时候，我会认为我看到了形状，听到了声音。那时，所见所闻的形状、声音等不是我，而是色蕴中的眼等感官。这仅仅是为了表明这一点。第二，关于界限数量的提问是：为什么只有十八界？如果归纳，也会变成境、根、识三界；如果把眼、耳等分为两两，也会变得很多。答：对于接近享用色等六境的六种识，从安住的角度来执持，不需要多于六种身眼等根，少了又不行，所以确定是六根界。对于从对境的角度来执持这些近用，由于完全执持的是六境，所以不需要多，少了又不行，所以确定是六境界。对于执持这些近用的自相，确定是六识界，所以确定是十八界。过去是因为已经执持，现在是因为正在执持，所以说了过去和现在，未来是因为没有执持的确定性，所以没有说。近用是指此处进入的六识，因为接近于享用色等六境。阿赖耶识和染污意不是，因为它们不享用境。如果它们也近用色等境，那么眼等根就会变得无意义，而且无想和入灭定者也会变成享用境。中边论中说：“一是阿赖耶，缘的识；二是六聚，近用者；近用是感受，行和遍计断，它的行者心生，自他等。”既然说了感受是近用，为什么这里解释为识呢？一般来说，近用分为生的享用和境的享用两种。其中，第一种是善恶的异熟心和苦乐等，第二种是色等可爱不可爱
English
When doing so, I would think that I see shapes and hear sounds. At that time, the shapes, sounds, etc. that are seen and heard are not me, but the sense organs such as the eye within the form aggregate. This is solely to indicate that. Second, the question regarding the definite number of realms is: Why are there only eighteen realms? If summarized, it would also become the three realms of object, sense faculty, and consciousness; if the eye, ear, etc. are divided into pairs, it would also become many. Answer: For the six consciousnesses that closely enjoy the six objects such as form, from the perspective of abiding, to hold onto them, six sense organs such as the body and eye are needed, not more, and it is not possible to have less, so it is definite that there are six sense organ realms. For holding onto these close uses from the perspective of objects, since what is completely held are the six objects, there is no need for more, and it is not possible to have less, so it is definite that there are six object realms. For holding onto the self-characteristics of these close uses, it is definite that there are six consciousness realms, so it is definite that there are eighteen realms. The past is because it has already been held, and the present is because it is being held, so the past and present are mentioned, and the future is not mentioned because there is no certainty of holding. Close use refers to the six consciousnesses that enter here, because they are close to enjoying the six objects such as form. The alaya consciousness and the afflicted mind are not, because they do not enjoy objects. If they also closely use objects such as form, then the sense organs such as the eye would become meaningless, and those who are without perception and those who have entered cessation would also become enjoyers of objects. In the Madhyantavibhaga, it says: "One is the alaya, the consciousness of conditions; the second is the six aggregates, the close users; close use is feeling, action, and complete discrimination cuts off, its actors are mind-born, self and others, etc." Since it is said that feeling is close use, why is it explained as consciousness here? Generally speaking, close use is divided into two types: the enjoyment of birth and the enjoyment of objects. Among them, the first is the ripening of good and evil deeds, such as mental suffering and pleasure, and the second is form, etc., which are liked or disliked.