Tibetan
་སོགས་འབྲེལ་པའི་སྒྲར་སྦྱར་རོ། ། གསུམ་པ་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གྲངས་ལ་དབྱེ་གཞི་ནི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནིའོ། །དབྱེ་གྲངས་བཅུ་གཉིས་སོ། །ཕྱེ་བའི་ངོ་བོ་ནི་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། ཅེས་པ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དོ་ཅེས་པའི་བར་རོ། །མ་འོངས་པའི་མིག་ཤེས་གནས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་བའི་སྒོ་བྱེད་པའམ་མིག་མངོན་འགྱུར་གྱི་རྒྱུ་བྱེད་པས་ན་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད། དེ་འདྲའི་ཉེར་སྤྱོད་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་བའི་སྒོ་འབྱེད་སམས་གཟུགས་མངོན་གྱུར་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་བྱེད་པས་ན་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དེ། དེ་ལྟར་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་སྦྱོར། །འདིར་ཡང་ཚིག་སྦྱར་བའི་ཚུལ་སྔ་མ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། འདིར་ཆོས་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྔར་དེ་དག་གི་དབྱེ་བ་སྨོས་པ་ནི། དེ་དག་ལ་མཚན་ཉིད་ཐུན་མོང་བ་རེ་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་མེད་པས་དབྱེ་བ་མ་བྱས་པར་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དབྱེ་བ་སྔར་སྨོས་པ་ནི་ཆོས་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་དགོས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་གྲངས་ངེས་པའི་རྒྱུ་ལ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ཕུང་པོའི་གྲངས་ངེས་ལ་དྲི་བ་ནི། དགོས་པ་དང་རྒྱུ་མཚན་ཅིའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམ་ལྔ་ཁོ་ནར་གྲངས་ངེས་གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་གཉིས་སུ་ཡང་བསྡུར་རུང་ལ་རྒྱས་པར་བྱེད་ན་མང་པོར་དབྱེར་རུང་བས་སོ་ཞེ་ན། ལན་ལ། སྤྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་གསུངས་པ་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་གཅིག་པུ་དང་རྒྱུ་དང་ཟ་བ་པོའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འགྲེལ་པར། ཅིའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བཤད་ཅེ་ན། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོར་གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་གཅིག་པུར་འཛིན་པ་དང་། ཟ་བ་པོར་འཛིན་པ་དང་། བྱེད་པ་པོར་འཛིན་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཅིག་པུར་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་ཚེར་མ་སོགས་འདོན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤོང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ནང་བློའི་སྐྱོན་རྣམས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ན་བློ་དེའི་བཟུང་བྱའི་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་པའི་སྒོ་ནས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། །དོན་ལ་གནས་པའམ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཡུལ་གང་ཡང་མེད་པར་དེ་འཛིན་གྱི་བློ་འཇུག་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དང་རྗེས་འབྲེལ་བའི། །འདོད་དང་སྡང་སོགས་སྤོང་བ་ནི། །དེ་དག་ཡུལ་ལ་མ་མཐོང་བས། །ཡིན་གྱི་ཕྱི་ཚུལ་དག་གིས་མིན། །ཞེས་དང་། འདི་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་མེད་པར་ནི། །དེ་སྤོང་བར་ནི་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ཡུལ་བདག་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་ཅན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དགག་དགོས་ལ། བདག་བཀག་པ་ན་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་དང་། ཐག་ཁྲ་ལ་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་འཇིག་རྟེན་ན་འཁྲུལ་པ་སྐྱེ་བ་གང་ཇི་སྙེད་པ་ཀུན་ནི་བདེན་རྫུན་ཕན་ཚུན་ཆོས་མཐུན་པར་མཐོང་བ་ལས་སྐྱེ་བར་མཐོང་གི་འགའ་ཡང་གཞི་མེད་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མ་མཐོང་བས་བདག་མེད་ན་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་གཞི་གང་ལ་བྱུང་སྙམ་དུ་དགོས་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་གཞི་བསྟན་དགོས་ལ་དེ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་གང་ལ་ལ་བདག་གམ་བདག་གིར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དེ་དག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཁོ་ན་ལའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་བས་ན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཟློག་པའི་དོན་དུ་བདག་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་གཞི་རྣམ་པ་ལྔ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལྔ་ཁོ་ནར་བསྟན་ནོ། །དེ་ལ་ལུས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང་བཅས་པ་ནི་བདག་གི་གཞི་ཡིན་ཏེ། ལུས་མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོ་ལྔས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ན་ལྟ་བ་པོ་དང་ཉན་པོ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཏུ་ཞེན་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདག་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་གཞི་བརྗོད་ཅིང་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བསྟན་ནོ། །གཟུགས་མཐོང་བ་དང་སྒྲ་ཐོས་པ་སོགས་དབང་པོ་ལྔ་ཡུལ་ལ་ཞུགས་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལྡོག་སྟེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ནི་བདག་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་དགེ་སྡིག་གི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ན་ལོངས་སྤྱོད་ཏེ་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ཡིན་ལ་དེ་དག་ཀྱང་བདག་གི་གཞི་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་དགེ་སྡིག་གི་རྣམ་སྨིན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ན་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་པོའི་བདག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟ་བུའི་བདག་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་གཞི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་བརྗོད་དོ། །དགེ་སྡིག་གི་རྣམ་སྨིན་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་པོ་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་རྣམས་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལྡོག་སྟེ། ཚོར་བ་བདེ་སོགས་རྣམས་བདག་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པས་ན་ཐ་སྙད་ཏེ་འདུ་ཤེས་ཡིན་ལ།
Chinese
等关联的词语连接起来。第三，关于处（སྐྱེ་མཆེད་）的数量的分类依据是处（སྐྱེ་མཆེད་）等。分类的数量是十二。划分的体性是眼处（མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་）和，直到法处（ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་）为止。未来的眼识以处所的方式作为出生的门径，或者作为眼识显现的因，所以是眼处。像那样，以近取用的对境的方式作为出生的门径，或者作为色蕴显现成就的因，所以是色处。像那样，其余的也各自适当地结合。这里也要像前面的方式一样理解词语的结合方式。这里在三种法（ཆོས་གསུམ་）的定义之前说它们的分类，是因为它们没有各自共通的定义可以随后应用，所以不进行分类就无法陈述定义。因此，先说分类是为了容易理解三种法的定义，具有必要性。第二，关于数量确定的原因有三，第一，关于蕴的数量确定的提问是：为什么需要和原因，为什么蕴（ཕུང་པོ་）的数量确定为只有五种，明明可以归纳为有色和无色的两种蕴，如果展开来说也可以分为很多种呢？回答是：一般来说，如来对所化众生宣说蕴、界、处，是按照顺序作为对执着于唯一、因和享用者的对治而宣说的。如《释论》中所说：为什么宣说蕴等？是为了对治三种执着，按照顺序。三种执着是执着于唯一，执着于享用者，执着于作者。执着于唯一，先行的我执，也不是像去除外面的荆棘等那样能够去除的，但是如果去除内部的心的过患，就要通过驳斥那个心所执着的对境来去除。因为在没有任何真实存在或者虚构的对境的情况下，那个执着的心的进入是不允许的。如《释量论》中所说：功德过失和随后的，贪和嗔等去除时
English
Connect with words related to "etc." Third, the basis for classifying the number of ayatanas (སྐྱེ་མཆེད་) is the ayatanas (སྐྱེ་མཆེད་), etc. The number of categories is twelve. The nature of the divisions is the eye-ayatana (མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་) and, up to the dharma-ayatana (ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་). The future eye-consciousness, as a gateway to birth through the place of residence, or as a cause for the manifestation of eye-consciousness, is therefore the eye-ayatana. Similarly, as a gateway to birth through the object of immediate use, or as a cause for the accomplishment of the manifestation of form, it is therefore the form-ayatana. Likewise, the rest should also be appropriately combined. Here, too, the manner of combining words should be understood as before. Here, the classification of the three dharmas (ཆོས་གསུམ་) is mentioned before their definitions because they do not have a common definition that can be applied subsequently, so it is not possible to state the definition without classification. Therefore, mentioning the classification first is necessary for easily understanding the definitions of the three dharmas. Second, regarding the reasons for the fixed number, there are three. First, the question regarding the fixed number of skandhas is: What is the need and reason why the number of skandhas (ཕུང་པོ་) is fixed at only five, when it can be summarized into two skandhas, form and formless, and if expanded, it can be divided into many? The answer is: In general, the Tathagata taught the skandhas, dhatus, and ayatanas to those to be tamed as antidotes to clinging to oneness, cause, and enjoyer, in that order. As stated in the commentary: Why are the skandhas, etc., taught? It is to counteract the three types of clinging, in order. The three types of clinging are clinging to oneness, clinging to the enjoyer, and clinging to the agent. Clinging to oneness, the preceding self-clinging, cannot be removed in the way of removing external thorns, etc., but if the faults of the inner mind are removed, it is removed by refuting the object grasped by that mind. Because the entry of that clinging mind is not allowed in the absence of any real or fabricated object. As stated in the Pramāṇavārttika: When removing qualities, faults, and subsequent, desire, hatred, etc.
Chinese
因此，由于没有在对境上见到这些，所以不是因为外在的表象。如是说，如果不对境进行驳斥，就无法舍弃它。如是所说。因此，必须通过遮止对境之我的方式，来遮止对境有我的执著。当遮止我的时候，也会这样想，就像把鱼鳞当成银子，把花绳当成蛇一样，世间上产生的所有错觉，都是因为把真实和虚假看成是相似的法而产生的，没有见过任何没有根据而产生错觉的，如果没有我，那么认为有我，是以什么为基础产生的呢？对于这个问题，必须指出执著我的基础，而那也就是色等五蕴。如是说：任何沙门或婆罗门，认为有我或我所，那是因为执取了这五取蕴。如是所说。因此，为了遣除我执，为了说明执著我的五种基础，所以仅仅指出了五蕴。其中，身体完全被执持，是我的基础。身体的眼等五根完全执持色等五境，在享用时，就会产生执著于能见者和能听者等我的执著。为了说明和阐明这种我执的错觉基础，所以指出了色蕴。当知道见到色和听到声音等五根仅仅是进入对境时，那么这种我执就会消失，因为眼等根与我不是同一种法。通过这个，在享用善恶的果报时，享用即是感受苦乐舍受，而这些也是我的基础，因为当它们享用善恶的异熟果时，就会产生错觉，认为有感受异熟果的我。为了说明这种我执的错觉基础，所以说了受蕴。当知道感受善恶异熟果的，是感受苦乐舍受时，那么这种我执就会消失，因为感受乐等与我不是同一种法。这个能安立名言，所以名言即是想。
English
Therefore, since these are not seen in the object, it is not because of external appearances. As it is said, if the object is not refuted, it is not possible to abandon it. As it is said. Therefore, it is necessary to negate the grasping of the object as self by way of negating the self of the object. When negating the self, one might think, just as one mistakes fish scales for silver and a patterned rope for a snake, all the illusions that arise in the world arise from seeing truth and falsehood as similar dharmas. No one has ever seen an illusion arising without a basis. If there is no self, then on what basis does the view of self arise? To answer this, it is necessary to point out the basis for the illusion of self, and that is none other than the five aggregates, such as form. As it is said: "Whatever śrāmaṇa or brāhmaṇa regards as self or belonging to self, it is only in these five aggregates of appropriation." Therefore, in order to reverse the grasping of self, the five aggregates are shown as the basis for the illusion of self. Among these, the body, along with being completely grasped, is the basis of self. When the body, along with the five senses such as the eye, completely grasps the five objects such as form, and enjoys them, attachment to the self as the seer and the hearer arises. In order to explain and clarify the basis of this illusion of self-grasping, the aggregate of form is shown. When it is known that seeing form and hearing sound, etc., are merely the five senses entering into the object, then such self-grasping is reversed, because the senses such as the eye are not of the same nature as the self. Through this, when enjoying the fruits of virtue and non-virtue, the enjoyment is feeling pleasure, pain, and neutrality, and these are also the basis of self, because when they enjoy the ripening of virtue and non-virtue, the illusion of a self that experiences the ripening arises. In order to show the basis of this illusion of self-grasping, the aggregate of feeling is spoken of. When it is known that the one who experiences the ripening of virtue and non-virtue is feeling pleasure, pain, and neutrality, then such self-grasping is reversed, because feeling pleasure, etc., are not of the same nature as the self. This makes designations, so designation is perception.