Tibetan
ང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ལོག་པར་ལྟ་བས་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་འཇོམས་པ་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་སྨིན་ཡང་འཇོམས་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ནུས་པ་མཐུ་ཆུང་བ་དང་རྣམ་སྨིན་ཐག་སྲིང་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པ་རྣམས་ནི་ས་བོན་དུ་མི་ལྡན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་དབང་དུ་མི་ལྡན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ལོག་ལྟ་དང་མི་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ལ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྐྱེས་ཐོབ་མ་འོངས་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་ཏུ་མ་རྩལ་བར་རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་རུང་དུ་གནས་པ་ཡིན་ལ། སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་མ་འོངས་པ་རྣམས་རྐྱེན་གྱིས་ཀུན་ཏུ་རྩལ་ན་འབྱུང་རུང་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་དེ་དག་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ས་བོན་དང་ལྡན་པ་དང་། དབང་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། ། གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་བུའི་རྒྱུད་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། ཇི་སྲིད་ལྟ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་རྒྱུད་ལ་མ་ཉམས་ཀྱི་བར་དུ་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པ་དང་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་རྒྱུད་དེ་ལ་འབྱུང་རུང་ཙམ་དུ་ཡང་མེད་དེ་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དེ་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་དེ་ནི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་རྣམས་དང་ཤིན་ཏུ་ཞེ་འདྲས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་ས་བོན་དུ་ཡང་མི་ལྡན་ལ། དབང་དུ་ཡང་མི་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཁོ་བོས་ནི་ལོག་ལྟས་དགེ་བའི་རྩ་བ་གཅོད་པའི་དོན་དེ་ལྟར་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། ། དེ་ལྟར་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དེ་དག་ལ་རྟེན་པའི་ཁྱད་པར་དཔྱད་པ་ནི་ལྟ་བ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ལས་མེད་པ་ཡོད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ལྟ་བ་ནི་དུ་ཞིག །ཡོད་པ་འཇིག་པའི་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་ནི་དུ་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དང་པོ་བཞི་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བའི་ངོ་བོ་ཉིད། དེ་ཉིད་རྟག་པའམ་ཆད་པའི་ཁྱད་པར་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་དམན་པ་ལ་མཆོག་ལ་སོགས་པ་དང་། ལྟ་བ་ངན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་ལ་འདག་པ་དང་གྲོལ་བྱེད་སོགས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ལོག་པར་ལྟ་བ་ནི་ཕལ་ཆེར་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་སོགས་མེད་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕལ་ཆེར་ཞེས་པ་ནི་དབང་ཕྱུག་འགྲོ་བའི་བྱེད་པ་པོར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལོག་ལྟ་ཡང་ཡོད་པས་སྐུར་འདེབས་ཁོ་ནར་མ་ངེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འདིར་ལྟ་བ་ནི་ལྔ་ཁོ་ནར་བསྟན་ན། མདོ་སྡེ་དག་ལས་འབྱུང་བའི་སྔོན་གྱི་མཐར་རྟོག་པའི་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དང་། ཕྱི་མའི་མཐར་རྟོག་པའི་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལྟ་བ་ལྔ་པོ་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ལས་བྱུང་བར་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་ལ་སྔོན་གྱི་མཐར་རྟོག་པའི་ལྟ་བ་ནི་བཅོ་བརྒྱད་ཏེ། འདི་ལྟར། རྟག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བཞི་དང་། ཁ་ཅིག་རྟག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བཞི་དང་། རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཉིས་དང་། མཐའ་དང་ལྡན་མི་ལྡན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བཞི་དང་། ལྷ་མི་སྤོང་བར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བཞི་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བཞི་ནི་ཕྱི་རོལ་པའི་བསམ་གཏན་པ་འགའ་ཞིག་གིས་སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་བར་གྱི་སྐལ་པ་ཉི་ཤུ་དང་། བཞི་བཅུ་དང་། བརྒྱད་ཅུ་དྲན་པ་དང་། ལྷའི་མིག་གི་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཁ་དོག་བཟང་པོ་དང་ངན་པ་ཤི་བ་རྣམས་དེ་དང་དེ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བར་མཐོང་ནས་བདག་དང་འཇིག་རྟེན་མཐོང་བ་ལྟར་རྟག་གོ་ཞེས་སྨྲ་བའོ། ། ཁ་ཅིག་རྟག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བཞི་ནི། ཚངས་ཆེན་གྱི་འཁོར་འགའ་ཞིག་ཤི་ནས་མིར་སྐྱེས་ནས་དབེན་པར་བསམ་གཏན་སྒྲུབས་ཏེ་མངོན་ཤེས་བསྐྱེད་དེ་ལྟས་པས་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་མ་ཤི་བར་མཐོང་ནས་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་རྟག་ལ། ལྷ་གཞན་རྣམས་མི་རྟག་ཅེས་པ་དང་། ཚངས་པ་ཆེན་པོས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་མི་རྟག་ཅིང་། སེམས་མི་འགག་པར་མཐོང་ནས་འབྱུང་བ་རྣམས་མི་རྟག་ལ་སེམས་རྟག་ཅེས་དང་། འདོད་ལྷ་རྩེ་བས་རབ་ཏུ་བསླུས་པ་ཞིག་རྩེད་མོས། དྲན་ཤེས་བཞིན་ཉམས་ཏེ་ཤི་བ་མིར་སྐྱེས་ཏེ། མངོན་ཤེས་སྐྱེད་དེ་ལྟས་པས་རང་གི་སྔར་གྱི་ཟླ་བོ་རྣམས་མ་ཤི་བར་མཐོང་ནས་ལྷ་རྩེ་བས་བསླུས་པ་རྣམས་མི་རྟག་ལ། གཞན་རྟག་ཅེས་པ་དང་། ལྷ་གྲོགས་ལ་ཡིད་འཁྲུག་པ་ཁ་ཅིག་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤི་སྟེ། མིར་སྐྱེས་ནས་སྔ་མ་ལྟར་མངོན་ཤེས་སྐྱེད་དེ་ལྟས་པས་གཞན་རྣམས་མ་ཤི་བར་མཐོང་ནས་ལྷ་ཡིད་འཁྲུག་པ་དག་ནི་མི་རྟག་ལ་གཞན་རྣམས་རྟག་གོ །ཞེས་ལྟ་བའོ། ། རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་གཉིས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུ་མེད་པས་སྨྲ་བ་ནི་གཟུགས་མེད་
Chinese
我如是说。如此，邪见不会摧毁过去善根的自性，也不会摧毁异熟果，然而会使力量变小，异熟果延缓，此说成立。为何未来的善根生而获得者，会变得不具种子，以及修习而生者，会变得不具主宰呢？答：对于不具邪见的人们来说，善根生而获得的未来者，在未勤作时，自然而然地能够生起；修习而生的未来善根，在因缘勤作时，能够生起。因此，对于那些人来说，那些善根依次被称为具有种子和具有主宰。当众生的相续中生起如前所说的邪见时，只要那个见解的造作能力没有在相续中减弱，那么生而获得和修习而生的那些善根，在那个相续中连生起的可能性都没有，因为具有那种见解形态的人，与善的方面极其不相似。因此，对于那个人来说，那些善根既不具种子，也不具主宰，此说成立。如此，我已如此领会邪见断除善根的意义。如是显示了诸见解的自性后，辨析依于它们的差别，这五种见解中，将无有执为有的增益见有多少？将有执为无的诽谤见有多少呢？答：前四种是增益见，因为前两种依次将所知蕴的五取蕴执为我与我所的自性，以及将此执为常或断的差别。后两种则依次将下劣见执为殊胜等，以及将恶见先行的戒律和苦行执为清净和解脱等。唯一是
English
I have spoken thus. Thus, wrong view does not destroy the self-nature of past virtuous roots, nor does it destroy the fruition, but it does make the power smaller and the fruition delayed, this is established. Why is it that future virtuous roots that are born and obtained become without seeds, and those that arise from practice become without mastery? Answer: For those who do not have wrong views, future virtuous roots that are born and obtained naturally arise without effort; future virtuous roots that arise from practice can arise when causes and conditions are applied. Therefore, for those people, those virtuous roots are successively called having seeds and having mastery. When the wrong view as described above arises in the mindstream of beings, as long as the power of that view's activity has not diminished in the mindstream, then those virtuous roots that are born and obtained and those that arise from practice do not even have the possibility of arising in that mindstream, because the person who has that form of view is extremely dissimilar to the aspects of virtue. Therefore, for that person, those virtuous roots neither have seeds nor have mastery, this is established. Thus, I have understood in this way the meaning of wrong view cutting off virtuous roots. Having thus shown the nature of the views, the analysis of the differences based on them is: among these five views, how many are the views of superimposition that take non-existence as existence? How many are the views of defamation that take existence as non-existence? Answer: The first four are views of superimposition, because the first two successively take the five aggregates of grasping of knowable objects as the self-nature of self and mine, and take this as the difference of permanence or annihilation. The latter two successively take inferior views as superior, etc., and take precepts and asceticism preceded by evil views as purification and liberation, etc. The only one is
Chinese
断见，大抵是否定因果的见解，因为其具有认为没有因果等的形态。之所以说“大抵”，是因为也有将自在天视为造物主等，具有增益形态的邪见，为了表明不一定只是断见。此处只讲了五种见解，如果想知道经部中出现的执著于前际的见解和执著于后际的见解，是从这五种见解的多少种形态中产生的，那么，对于前际的执著见解有十八种，如下：常论者的四种，一部分常论者的四种，无因论者的两种，有边无边论者的四种，不死矫乱论者的四种。其中，常论者的四种是一些外道禅定者，以追忆前世的现量，回忆起二十劫、四十劫、八十劫，以及以天眼现量见到众生死后，好的或坏的，都投生到彼处，认为像见到我和世界一样是常有的。一部分常论者的四种是，大梵天的眷属一些死后投生为人，在寂静处修禅定，生起现量后看到大梵天没有死，就说大梵天是常有的，其他的神是不常有的。或者大梵天看到四大是不停的，心识不灭，就认为四大是不常有的，而心识是常有的。或者被嬉戏天迷惑的人，在嬉戏中失去正念而死，投生为人，生起现量后看到自己以前的同伴没有死，就认为被嬉戏天迷惑的人是不常有的，其他的常有。或者一些对天神朋友心生迷乱的人，因其力量而死，投生为人后，像之前一样生起现量，看到其他人没有死，就认为天神迷乱是不常有的，其他的常有。这就是他们的观点。无因论者的两种，是依靠禅定而说无因。
English
The view of nihilism is mostly a view that denies causality, because it has the form of thinking that there are no causes and effects, etc. The reason for saying "mostly" is that there are also wrong views that have the form of superimposition, such as considering Ishvara as the creator, etc., to show that it is not necessarily just nihilism. Here, only five views are taught. If you want to know from how many forms of these five views the views that cling to the past extreme and the views that cling to the future extreme that appear in the sutras arise, then there are eighteen views that cling to the past extreme, as follows: four of those who speak of permanence, four of some who speak of permanence, two of those who speak of no cause, four of those who speak of having or not having limits, and four of those who speak of immortal confusion. Among them, the four of those who speak of permanence are some non-Buddhist meditators who, with the direct perception of remembering past lives, remember twenty, forty, and eighty kalpas, and with the direct perception of the divine eye, see that beings, good or bad, die and are born in that very place, and say that the self and the world are permanent as they see them. The four of some who speak of permanence are that some of the retinue of the Great Brahma die and are born as humans, and practice meditation in solitude, and generate direct perception, and when they see that the Great Brahma has not died, they say that the Great Brahma is permanent and the other gods are impermanent. Or the Great Brahma sees that the great elements are impermanent and the mind does not cease, and thinks that the elements are impermanent and the mind is permanent. Or someone who is greatly deceived by the Playful Gods loses mindfulness in play and dies, and is born as a human, and generates direct perception, and when he sees that his former companions have not died, he thinks that those deceived by the Playful Gods are impermanent, and the others are permanent. Or some who are confused in their minds about divine friends die by their power, and are born as humans, and generate direct perception as before, and when they see that the others have not died, they think that the divine confused ones are impermanent, and the others are permanent. That is their view. The two of those who speak of no cause rely on meditation and speak of no cause.