Tibetan
ང་དུ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་ལ་འོན་ཀྱང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་ངང་གི་སྐྱེ་བ་ན་བློ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་གང་ཟག་དང་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གང་ཟག་དང་སེམས་ཅན་དང་ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། འཇིག་ལྟ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་ལྟ་ནི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། །མཐར་འཛིན་པའི་ལྟ་བ་ནི། དམིགས་ཡུལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་དག་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་འཇིག་ལྟས་ཞེན་པའི་བདག་དེ་ཉིད་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པའམ་རིས་མཐུན་བཏང་ནས་སླར་ཉིང་འཚམས་མི་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཆད་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །རྟག་ཆད་སྤངས་པ་དབུ་མའི་ལམ་གྱིས་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་དང་འགལ་བས་དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྟ་བ་དེ་དག་གང་ལ་རྟེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དག་ལ་མཆོག་དང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་ན་མཆོག་དང་། དེ་ལས་ལྷག་པ་གཞན་མེད་པས་གཙོ་བོ་དང་། གཞན་ལས་ཁྱད་ཞུགས་པས་ན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དང་། འདི་དང་མཚུང་པ་གཞན་མེད་པས་དམ་པའོ། །ཡང་ན་འདི་དག་དོན་མཚུངས་ཀྱང་གཅིག་གིས་གཅིག་བཤད་པའི་ཕྱིར་སྨོས་སོ། །ལྟ་བ་དེ་དག་ལ་ནི་མཆོག་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པར་རིགས་ན་དེའི་གནས་ཕུང་པོ་ལ་ཇི་ལྟར་འཛིན་ཞེ་ན། ལྟ་བ་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བར་ཞེན་པ་ཡོད་ན། ལྟ་བ་དེ་གང་ལ་ལྡན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་གང་ཟག་མཆོག་དང་དམ་པ་སོགས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་གཟུང་བའི་དབང་གིས་བྱུང་བས་དེའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་བདག་ལྟ་ལ་མཆོག་སོགས་སུ་ཞེན་པས་དེའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་ངན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི། ལྟ་ངན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་དང་དེ་དག་གང་ལ་ལྡན་པའི་གནས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དག་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་འདིས་སྡིག་པའི་དྲི་མ་འདག་པར་བྱེད་དོ། །ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བར་བྱེད་དོ། །འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བའི་བཟོད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྤོང་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །བརྟུལ་ཞུགས་ནི་རང་རང་གི་ལུས་ངག་གི་འཇུག་པ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་རྟགས་དེ། དཔེར་ན་ཤཱཀྱའི་སྲས་པོ་དག་གི་ནི་ངུར་སྨྲིག་གི་རྒྱལ་མཚན་འཆང་བ་དང་། དེ་ལ་སོགས་པ་དགེ་སྤྱོང་གི་ཡོ་བྱད་འཛིན་པའོ། །ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་དག་གི་ནི་རིལ་བ་དང་ཚངས་སྐུད་དང་། མུན་ཛ་དང་། གཡང་གཞི་ལ་སོགས་པ་འཆང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་ནི་འདག་འགྲོལ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པར་རིགས་ན་ཕུང་པོ་ལ་ཇི་ལྟར་སྙམ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སྡིག་པ་འདག་པར་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་ཐར་ལམ་ཡང་དག་པར་ཞེན་པ་ན། དེ་གང་ལ་ལྡན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་ཡང་དེས་འདག་པར་བྱ་བ་དང་། གྲོལ་བར་བྱ་བ་སོགས་ཀྱི་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྟ་ངན་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་ཇི་ཙམ་འབད་ཀྱང་མངོན་པར་མཐོ་བའི་གོ་འཕང་ཙམ་ཐོབ་པ་སྲིད་ཀྱི་འདག་འགྲོལ་སོགས་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ངེས་པར་ལེགས་པ་མི་སྲིད་དེ། དེས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཐར་པའི་དོན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་འབད་ཀྱང་མངོན་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་མི་འབྱིན་པས་ངལ་བ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཡིན་ནོ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་དེ་དག་གིས་ཀྱང་མཐོ་རིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱིན་ན་ཇི་ལྟར་དེ་དག་ལ་ངལ་བ་བྱས་པ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མཐོ་རིས་ཙམ་གྱི་དོན་དུ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་འདི་དག་འབད་པས་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་འདི་དག་གི་འབྲས་བུ་མཐོ་རིས་ཙམ་དུ་ཟད་ན་ནི་སུ་ཞིག་ཐོབ་ཟིན་པའི་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་བ་དང་འགལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པའི་དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད། དེའི་ཕྱིར་ཐར་པའི་དོན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་འབད
Chinese
我之中任何事物都不成立，然而从无始以来串习的力量，生起将蕴认为是“我”的念头，随顺着那个念头，就安立了人与有情等等的名称。因此，人、有情、车等等，应当随顺世间的名言俗谛来理解，而不是随顺理性的方式，因为无法指明“这就是它”。 俱生我执的对境，是各别部等所遍计的常、一等的我所作的区分，而那些在世俗中也是不成立的。由于执着于我，所有观点的形态都会产生，因此，我见是所有观点的所依之业。 边执见是：缘取所缘境的蕴，以我见的方式执着，认为那个我不变是常，或者舍弃同类后不再相续是断灭，对于这些如实随观的忍等。 远离常断二边，必定能从中观之道解脱轮回。而此边执见与中观之道相违背，因此，它具有阻碍从中观之道解脱的作用。 见取见是：对于刚刚所说的见，以及那些见所依的五蕴，认为是殊胜、主要等的如实随观的忍等。 殊胜故为“胜”，没有比它更殊胜的故为“主”，比其他更具差别故为“特别超胜”，没有能与之相比的故为“神圣”。或者，这些词语意义相同，但为了以一释一而说。 如果说，那些见可以执着为殊胜等，那么如何执着它的处所——蕴呢？如果对见有真实的见解的执着，那么由于见具有清净的形态，因此会执着那个具有见的蕴，认为是殊胜的人或神圣的人等。那是由于执着见为殊胜而产生的，因此是见取见。 此见取见因执着我见为殊胜等，
English
Nothing whatsoever is established in me, yet due to the power of habituation from beginningless time, the thought arises that the aggregates are "I," and following that thought, names such as person and sentient being are applied. Therefore, persons, sentient beings, carts, and so forth, should be understood by following the conventional terms of the world, and not by following reason, for it is impossible to point out "this is it." The object of the innate view of self is the distinctions made by the permanent, singular, etc., self fabricated by the Particularists and others, and those are not established even conventionally. Because all forms of views arise in dependence on the view of self, therefore, the view of self is the function of being the basis of all views. The extreme view is: focusing on the aggregates that take the object as their focus, and with the aspect of the view of self, believing that the self is permanent because it is unchanging, or that it is annihilated because it abandons its kind and does not rejoin the continuum, and whatever is the acceptance of truly following these views. Liberation from cyclic existence necessarily arises from the Middle Way, which abandons permanence and annihilation. This extreme view contradicts the Middle Way, and therefore, it has the function of obstructing liberation from the Middle Way. View of holding views as supreme is: whatever is the acceptance of truly following the views just mentioned and the five aggregates on which those views are based, as supreme, principal, and so forth. Because it is outstanding, it is "supreme"; because there is nothing more excellent than it, it is "principal"; because it surpasses others, it is "especially superior"; because there is nothing comparable to it, it is "sacred." Alternatively, these words have the same meaning, but they are mentioned to explain one by the other. If it is reasonable to hold those views as supreme, etc., then how does one hold their place, the aggregates? If there is an attachment to a view as a true view, then because the view has a pure form, one will hold the aggregate that possesses that view as a supreme person or a sacred person, etc. That arises because of holding the view as supreme, and therefore it is the view of holding views as supreme. This view of holding views as supreme, because of attachment to the view of self as supreme, etc.,
Chinese
总之，是强烈执着于恶见的所依，具有这样的作用。视戒律和苦行为至上，是指以恶见为先导的戒律和苦行，以及缘取与这些相应的处所，即五蕴，并认为通过这些戒律和苦行可以消除罪恶的污垢，可以从烦恼的束缚中解脱，可以 निश्चित地从轮回中解脱，以及正确地随顺观察的忍耐等等。其中，戒律是指舍弃邪淫戒律的自性。苦行是指各自的身语行为 निश्चित的标志。例如，释迦之子 धारण袈裟的标志，以及 धारण其他苦行者的用具。外道徒 धारण念珠、梵线、茅草和兽皮等等。如果认为戒律和苦行可以消除罪恶并获得解脱，那么对于蕴又该如何看待呢？如果执着于戒律和苦行是消除罪恶等解脱的正确道路，那么对于与此相应的蕴，也会强烈执着于认为蕴是可以通过戒律和苦行消除罪恶并获得解脱的自体。与恶见相关的戒律和苦行，无论如何努力，最多只能获得增上的果位，不可能通过消除罪恶等方式获得 निश्चित的利益，因为这并不能损害执着轮回之因——我。因此，如果为了解脱而努力修持戒律和苦行，却不能产生增上的果报，那么这就是徒劳无益的所依，具有这样的作用。如果这些戒律和苦行也能产生天界的果报，那么为什么说对这些戒律和苦行的努力是徒劳无益的呢？因为仅仅为了天界的果报，就不会努力修持这些戒律和苦行。如果这些戒律和苦行的果报仅仅是天界，那么谁会去从事与已经获得的天界安乐相违背的戒律和苦行等剧烈的苦行呢？因此，为了解脱而努力修持戒律和苦行
English
In short, it is the basis for strongly clinging to wrong views, and has such a function. Holding precepts and asceticism as supreme refers to precepts and asceticism that are preceded by wrong views, and focusing on the five aggregates that closely take the places corresponding to these, and thinking that through these precepts and asceticism, the defilements of sins can be eliminated, one can be liberated from the bonds of afflictions, one can definitely be liberated from samsara, and the endurance of correctly following observation, etc. Among them, precepts refer to the nature of abandoning immoral precepts. Asceticism refers to the definite signs of one's own body and speech actions. For example, the sons of Shakya hold the mark of wearing robes, and hold other ascetic's implements. Non-Buddhists hold rosaries, Brahman threads, kusha grass, and animal skins, etc. If one thinks that precepts and asceticism can eliminate sins and attain liberation, then how should one view the aggregates? If one clings to precepts and asceticism as the correct path to liberation that eliminates sins, then for the aggregates corresponding to this, one will also strongly cling to the idea that the aggregates are the self that can be eliminated of sins and attain liberation through precepts and asceticism. No matter how much one strives with precepts and asceticism related to wrong views, one can at most obtain the position of higher realms, and it is impossible to obtain definite benefits through eliminating sins, etc., because this does not harm the clinging to the cause of samsara—the self. Therefore, if one strives to practice precepts and asceticism for the sake of liberation, but cannot produce the result of higher realms, then this is a futile basis, and has such a function. If these precepts and asceticism can also produce the fruit of heavenly realms, then why is it said that the effort on these precepts and asceticism is futile? Because one would not strive to practice these precepts and asceticism merely for the sake of heavenly realms. If the result of these precepts and asceticism is only heavenly realms, then who would engage in severe asceticism such as precepts and asceticism that contradict the happiness of already attained heavenly realms? Therefore, strive to practice precepts and asceticism for the sake of liberation