Tibetan
། །དེ་ཡང་ཤེས་པ་དང་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ལུང་ལས་བྱུང་བ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་རྟོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་གོ་རིམ་བཞིན་དུ། སྐྱེ་བས་ཐོབ་པ་དང་། ཐོས་པས་ལས་འབྱུང་བ་དང་། བསམ་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །སོ་སོར་བརྟགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་བརྟན་པ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དོ། །བརྟན་པ་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྫས་གཉིས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མི་སྲིད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ལ་འདིར་སོ་སོར་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་དགེ་བ་སྒྲུབ་པ་ལ་སེམས་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའོ། །དགེ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ལ་སེམས་སྤྲོ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐོག་མར་དགེ་བ་སྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གོ་ཆ་དང་དེའི་འོག་ཏུ་ཇི་ལྟར་གོ་ཆ་གྱོན་པ་ལྟར་དགེ་བ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཞུགས་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། སྒྲུབ་བྱ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སེམས་མི་ཞུམ་ཞིང་མི་འགོང་བ་དང་། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གནོད་པས་སྐྱེ་སྟེ་སྦྱོར་བ་ལས་མི་ལྡོག་པ་དང་། དགེ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པ་རྣམས་ལའོ། །ཡུལ་དེ་དག་ལ་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་། གོ་རིམ་བཞིན་དུ། གོ་ཆ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། མི་འགོང་བ་དང་། མི་ལྡོག་པ་དང་། ཆོག་པར་མི་འཛིན་པའི་བརྩོན་འགྲུས་རྣམས་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མཐུ་དང་ལྡན་པ། བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ། སྤྲོ་བ་དང་ལྡན་པ་དང་། བརྟུལ་བ་བརྟན་པ་བརྩོན་པ་མི་འདོར་བ་ཞེས་པའི་མདོའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་བཤད་པའོ། །འདི་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང་ཐོག་མར་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་དེ་ནས་ནི། ཚུལ་བཞིན་རབ་ཞུགས་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཏེ། །མ་ཞུམ་མི་འཁྲུག་ཆོག་མི་ཤེས། །བརྩོན་འགྲུས། ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་བྱ་བ་ལ་མངོན་པར་སྤྲོ་བའོ་ཞེས་པ་ཙམ་སྨོས་ན་མི་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་མངོན་པར་སྤྲོ་བ་ཡང་བརྩོན་འགྲུས་སུ་ཐལ་བར་གྱུར་ན་མི་རུང་བས་དེའི་ཕྱིར་གོ་ཆ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་སེམས་སྤྲོ་བ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་ནི་སྨད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལེ་ལོ་ཉིད་ཡིན་གྱི་དགེ་བ་མ་ཡིན་
Chinese
而且，这是由智慧和个别观察的差别而形成的两种。智慧是从异熟产生的，从教理产生的，从思考产生的，以及从证悟产生的智慧的差别而形成的四种。这些也依次是：生得的智慧，听闻而生的智慧，思考而生的智慧，以及禅修而生的智慧。个别观察就是具有稳固的智慧。所谓“稳固”，指的是智慧、精进和禅定。其中，智慧不可能同时具备两种事物，因此，这里所说的个别观察，指的是与禅定和精进同时具备的智慧。精进是指内心专注于行善，是懈怠的对治。那么，内心专注于什么样的善呢？首先，是具有想要行善之特征的盔甲，然后，就像穿上盔甲一样，是开始行善的加行。对于广大的所行之事，内心不怯懦、不退缩，不被不利因素的损害所动摇，不从加行中退转，不满足于少许的善。对于这些对象，凡是内心专注的，也依次是盔甲、加行、不退缩、不退转和不满足的精进。这些是追随“对于善法具有力量，具有精进，具有欢喜，以及行为稳固，精进不舍弃”等经文的词句而宣说的。与此相符，《经庄严论》中也说：“首先是盔甲的精进，然后是如理进入的加行精进，不怯懦、不扰乱、不知足，是精进。”精进仅仅说是对行为的专注，如果对不善的行为也专注，那就成了精进的过失，这是不行的，因此特别强调了对盔甲等对象的内心专注。对不善的专注是应受谴责的，本身就是懈怠，而不是善。
English
Furthermore, these are twofold, distinguished by wisdom and individual investigation. Wisdom is of four kinds, distinguished by the wisdom arising from maturation, the wisdom arising from scripture, the wisdom arising from thought, and the wisdom arising from realization. These are, in order: the wisdom obtained by birth, the wisdom arising from hearing, the wisdom arising from thinking, and the wisdom arising from meditation. Individual investigation is simply wisdom that is stable. "Stable" refers to wisdom, diligence, and samadhi. Since it is impossible for wisdom to possess two substances equally, therefore, what is called individual investigation here is the wisdom that possesses samadhi and diligence equally. Diligence is the mind being manifestly delighted in accomplishing virtue, and it is the antidote to laziness. What kind of virtue is the mind delighted in? First, it is the armor that has the characteristic of wanting to accomplish virtue, and then, like putting on armor, it is the application of engaging in accomplishing virtue. The mind is not daunted or discouraged by the vastness of what is to be accomplished, and it is not turned away from the application by the harm of opposing factors, and it does not hold that a little virtue is enough. Whatever manifest delight there is in those objects is, in order, the diligence of armor, application, non-discouragement, non-reversal, and non-contentment. These are explained following the words of the sutra passages: "Having power over virtuous dharmas, having diligence, having joy, and being steadfast in conduct, not abandoning effort." In accordance with this, the Ornament of the Sutras also says: "First is the diligence of armor, then the diligence of properly entering into application. Not being daunted, not being disturbed, not knowing contentment, is diligence." If diligence is merely said to be manifest delight in action, it would be wrong if manifest delight in non-virtuous action were also considered diligence. Therefore, it is specifically emphasized that the mind is delighted in objects such as armor. Delight in non-virtue is blameworthy and is itself laziness, not virtue.