Tibetan
་། ཁྲེལ་མེད་པ་ཡང་མེད་དེ། མི་དགེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེས་པ་མི་བྱེད་པས་དེ་བྱས་པའི་འཆབ་པ་ཡང་མེད་ལ། ཡོ་བྱད་ཡོངས་སུ་བཟུང་པ་མེད་པས་སེར་སྣ་ཡང་མེད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་འགྱོད་པ་དང་གཉིད་དག་ཀྱང་མེད་དོ། །ཡང་ན་ཡིད་མི་བདེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགྱོད་པ་མེད་ལ། ཁམ་ཟས་དང་། ལུས་སྙ་བ་ལ་སོགས་པ་གཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉིད་མེད་དོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ན་འཁོར་གྱི་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་འདྲིད་པའི་གཡོ་དང་རྒྱུ་ཡོད་ལ། གཉིས་པ་ཡན་འཆད་ན་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁམས་གོང་གི་དཔྱད་པ་འདི་སློབ་དཔོན་འདིས་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པ་མེད་པས་འཛོད་ཀྱི་བཤད་པ་ལྟར་དུ་གནས་སོ་གསུང་། གཉིས་པ་ཡན་ཆོད་ན་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ལས་སྡུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མེད་ཀྱི་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ངག་སྨྲ་བརྗོད་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། སེམས་ལས་བྱུང་བ་འདི་དག་ལ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི་དུ་ཞིག་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ནི་དུ་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། ཀུན་འགྲོ་ལྔ་པོ་དག་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་གི་རང་བཞིན་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པར་རང་དབང་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ངེས་པ་ལྔ་ཡང་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱང་བག་ཡོད་པ་དང་བཏང་སྙོམས་དང་། རྣམ་པར་མི་འཚེ་གཏི་མུག་མེད་པ་རྣམས་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་དག་ལས་ལྟ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ཡིན་པས་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། གཞན་རྣམས་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆར་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ཡིན་པས་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། ། ད་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྡེ་ཚན་དྲུག་གི་དང་པོ། ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་གསུམ་བསྟན་པར་བཞེད་ནས་སེམས་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་དག་རེ་རེ་ཡང་མཚན་ཉིད་དང་བྱེད་ལས་གཉིས་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི། ཁབ་ལེན་གྱི་དབང་གིས་ལྕགས་གཡོ་བ་ལྟར་གང་གི་དབང་གིས་དམིགས་པ་ལ་སེམས་གཡོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། སྐད་ཅིག་གཞན་དུ་མི་གནས་ཤིང་། །བྱེ་མེད་ཡིད་ཀྱང་གང་གིས་ན། །བྱེད་དང་བཅས་ལྟར་སྣང་བྱེད་པ། །སེམས་པ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡིད་ཀྱི་ལས་ཞེས་པ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སེམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་དོན་དུ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་གཡོ་བ་ལྟར་བྱེད་པའི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་ལས་ནི་དགེ་བ་སོགས་གསུམ་ལ་སེམས་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཏེ་སེམས་པའི་དབང་གིས་སེམས་ཡུལ་དེ་དང་དེ་ལ་གཡོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ནི། སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་སྟེ་གང་གིས་དམིགས་པ་ལ་སེམས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པའོ། །བྱེད་ལས་ནི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཛིན་པའི་ལས་ཅན་ཏེ། དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཡང་དང་ཡང་དུ་གཏོད་པར་བྱེད་ཅེས་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །བྱེད་ལས་འདི་ནི་མདོ་ལས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐོབ་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དཔེར་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་བྱེད་ལས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི་ཀུན་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་སེམས་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རེག་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་རྣམ་ཤེས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་འདུས་པ་ན། གང་གིས་དབང་པོའི་འགྱུར་བ་དང་འདྲ་བའི་བདེ་སོགས་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དབང་པོའི་འགྱུར་པ་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དབང་པོའི་བྱེ་བྲག་གོ །འདིའི་ལས་ནི་ཚོར་བ་འབྱུང་བའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཏེ། ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་འདུས་ཏེ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་མི་འོང་བ་དང་། བར་མར་གནས་པའི་ཡུལ་གསུམ་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ལས་སིམ་གདུང་བར་མའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་མྱོང་བ་གསུམ་ངང་གིས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་མདོ་ལས། བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་རེག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བའི་ཚོར་བ་འབྱུང་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་རྣམས་འཆད་པ་སྐབས་སུ་བབ་པས་དེའི་ཕྱིར་འདུན་པ་གང་ཞེ་ན། ཞེས་སྨོས་སོ། ། དེ་ལ་འདུན་པའི་ངོ་བོ་ནི་གང་གིས་ལྟ་བ་དང་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དང་དེ་དང་ལྡན་པར་བྱེད་འདོད་ཅིང་དོན་དུ་གཉེར་བ་གང་ཡིན་པའོ། །གདོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཅེས་མི་འདོ
Chinese
也没有无惭，因为没有不善的缘故。不作罪业，所以也没有做了之后的隐藏。没有完全受用资具，所以也没有悭吝。因为与禅定非常相违，所以也没有后悔和睡眠。或者因为没有不悦意，所以没有后悔。因为没有粗食和身体疲乏等睡眠之因，所以没有睡眠。在初禅中有对轮回的遍取，所以有诱惑它的谄诳和因由，二禅以上则没有，是这样说的。关于上界的分析，这位论师没有详细解说，所以说是按照《俱舍论》的说法安住。二禅以上，是从寻和伺中收摄的方式而没有，但不是从普遍生起的方式而没有，因为有语言表达等。这些心所中，哪些是实有，哪些是假有呢？五遍行是实有，因为这些的自性不与其它心所相混，而是独立存在的缘故。五境决定也是实有。信心等善法中，正念和舍以及不害、无痴是假有，其余是实有。烦恼中，见是智慧的部分，所以仅仅是假有，其余都是实有。近烦恼是属于烦恼的部分，所以仅仅是假有，转变的那些也是心和智慧的部分，所以是假有。现在要解说各个心所的体相。其中，六类中的第一类，想要显示三遍行，所以说了什么是心等。这些每一个都要用体相和作用两种来了解。心发起作用，就像磁铁的力量使铁移动一样，凭借什么使心向对境移动呢？如是说：刹那不住异，无别心由何，如作及俱现，心即是彼心。
English
There is also no shamelessness, because there is no unwholesome. Because one does not commit sins, there is also no concealment after doing them. Because one does not fully enjoy resources, there is also no stinginess. Because it is very contrary to samadhi, there is also no regret and sleep. Or because there is no unpleasantness, there is no regret. Because there are no causes of sleep such as coarse food and physical fatigue, there is no sleep. In the first dhyana, there is pervasive grasping of samsara, so there is deceit and cause to tempt it, but there is none above the second dhyana, so it is said. Regarding the analysis of the upper realms, this teacher did not explain in detail, so it is said to abide according to the explanation of the Abhidharmakosha. Above the second dhyana, it is absent in the way of being withdrawn from vitarka and vicara, but it is not absent in the way of universal arising, because there are verbal expressions and so on. Among these mental factors, which are substantially existent and which are nominally existent? The five omnipresent are only substantially existent, because the nature of these is not mixed with other mental factors, but exists independently. The five object-determinations are also substantially existent. Among the virtuous qualities such as faith, mindfulness, equanimity, non-harming, and non-ignorance are nominally existent, and the rest are substantially existent. Among the afflictions, view is a part of wisdom, so it is only nominally existent, and the rest are all substantially existent. The near afflictions are part of the afflictions, so they are only nominally existent, and those that change are also part of mind and wisdom, so they are nominally existent. Now I will explain the individual characteristics of the mental factors. Among them, the first of the six categories, wanting to show the three omnipresent, so he said what is mind, etc. Each of these should be understood by two characteristics and two functions. Mind initiates action, just as the power of a magnet moves iron, by what does it move the mind towards the object? As it is said: "A moment does not stay different, without distinction, by what is the mind? Like acting and appearing together, the mind is that mind."
Chinese
就像（这样）说的一样。所谓“意的业”，是因为其他心所也使心显现，因此为了区分于其他而说。如同意识普遍摇动一样，能作摇动之法的，就是心，而不是其他的。为了知晓这个道理。作用是使心趋入善等三者之业，因为心的作用，心才会在那个和那个所缘上摇动。 作意的体性是心的趋入，即凭借什么使心明显地趋向所缘。作用是执持所缘的心之业，是说对于那个所缘，心的相续不断地持续。这个作用，经中说“获得作意就是获得三摩地”，这是一个例子。因此，特殊的作意是指与三摩地相应的行为作用，而不是指所有的作意，因为其他的作意只是刹那刹那地使心专注于所缘而已。 触的体性是境、根、识三者作为因和果的实体聚集时，凭借什么来完全确定与根的变化相似的感受乐等，以及与之后相符的境之相状。根的变化是与生起乐和苦等相符的根的差别。此的作用是作为生起感受之所依的作用，即境、根、识三者聚集，从可爱、不可爱和中庸的三个境完全确定后，自然生起喜、忧、舍三种相状的感受。如经中所说：“依赖于感受快乐之触，生起快乐的感受。”因为现在是解释各个所缘的时候，所以才说“什么是欲呢？”。 其中的欲的体性是，凭借什么使想要的事物，如观看和听闻等，与观看等相应，想要去做并追求其意义。
English
It is like saying that. The so-called "action of mind" is because other mental factors also cause the mind to manifest, therefore it is said to distinguish it from others. Just as consciousness universally moves, that which can cause movement is the mind, and not others. It is to know this reason. The function is to make the mind enter into the actions of virtue and so on, because of the action of the mind, the mind will move on that and that object. The nature of attention is the entry of the mind, that is, by what means the mind is clearly directed towards the object. The function is the action of holding the object by the mind, which means that for that object, the mind's continuity continues constantly. This function, the sutra says, "Obtaining attention is obtaining samadhi," this is an example. Therefore, special attention refers to the action of behavior corresponding to samadhi, not all attention, because other attention only causes the mind to focus on the object moment by moment. The nature of touch is when the three, object, sense, and consciousness, gather as the entity of cause and effect, by what means to completely determine the feeling of pleasure and so on similar to the change of the sense, and the appearance of the object that conforms to it later. The change of the sense is the difference of the sense that conforms to the arising of pleasure and pain and so on. Its function is to act as the basis for the arising of feeling, that is, the three, object, sense, and consciousness, gather, and after completely determining the three objects of lovable, unlovable, and neutral, the three kinds of feelings of joy, sorrow, and equanimity naturally arise. As the sutra says: "Relying on the touch that feels happiness, the feeling of happiness arises." Because now is the time to explain each object, that's why it is said, "What is desire?" Among them, the nature of desire is, by what means the desired things, such as watching and listening, etc., correspond to watching, etc., wanting to do and pursue its meaning.