English
Moreover, the mind also manifests and attends to objects. For the sake of all afflictions such as desire, the mind also wavers and attends to objects. For the sake of actions that do not have temporary distinctions, the mind also wavers and attends to objects. If the reason is like that, then with what does the mind manifest and attend to objects? It is this attention. For what purpose does the mind manifest and attend to objects? It is the virtuous and all afflicted mental phenomena other than feeling and perception, and what are the temporary distinctions of the mind's manifestation and attention? It is the phenomena gathered by actions that are not associated with the mind, which are called the aggregate of formation. Why are feeling and perception not included in the aggregate of formation? Because the aggregates have been well explained. Why are they established as aggregates, etc.? Because feeling is the experiencer of the ripening of karmic results, and perception is the one who applies terms to the meanings of seeing, hearing, etc., so it is the basis for grasping at a self. The detailed explanation is divided into two: associated actions and non-associated actions. The first is also briefly shown from the aspect of names. What are the mental phenomena that belong to the aggregate of formation? It is from attention to the ultimate of investigation. These are in the Thirty Verses: "Constant companions and specific objects, mental virtues and likewise, afflictions and secondary afflictions." Thus, it is divided into six
Tibetan
ད་པར་སེམས་རང་གི་དམིགས་པ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དམིགས་པ་ངེས་པ་ལ་སེམས་བཏོད་པར་བྱེད་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དོ། །རེག་པ་མེད་ན་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་འདུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། གསུམ་འདུས་པ་ཡང་རེག་པ་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རེག་པ་ཡང་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དོ། །ཚོར་བ་མེད་ན་མྱོང་བ་མེད་ལ་མྱོང་བ་མེད་ན་ཡང་ཡུལ་རིག་པའི་ཐ་སྙད་མི་འཇུག་ལ་ཡུལ་མི་རིགས་པ་ཡང་སེམས་སུ་མི་རུང་བས་དེའི་ཕྱིར། ཚོར་བ་ཡང་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དོ། །འདུ་ཤེས་མེད་ན་ཡུལ་གྱི་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པའི་མཚན་མ་མི་ཤེས་ལ་དེ་མ་ཤེས་པར་ཡང་ཡུལ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་རིག་གོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པས་དེའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་ནི་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དོ། །འདུན་པ་དང་། དྲན་པ་དང་། མོས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། ཤེས་རབ་རྣམས་ལ་ནི་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་དག་ནི་ཡུལ་བྱེ་བྲག་ཅན་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་གི་ཀུན་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་འདུན་པ་ནི་འདོད་བྱའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པས་དེའི་ཕྱིར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་ནི། སྔར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ལ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། ། མོས་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་ཅིང་ངེས་པའི་དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དད་པ་དང་། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ནས་རྣམ་པར་མི་འཚེ་བའི་བར་བཅུ་གཅིག་ནི་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་མ་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཀྱང་འཆད་དོ། །འདོད་ཆགས་ནས་ལྟ་བའི་བར་དྲུག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཁྲོ་བ་ནས་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་བར་ཉི་ཤུ་ནི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། འདིར་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དག་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་དག་ནི་རེ་རེས་ཀྱང་སྒོ་དུ་མ་ནས་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་གང་རུང་རེ་རེའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། སྒོ་དུ་མ་ནས་ནི་མ་ཡིན་པའོ། ། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་དག་ནི་ཞེ་སྡང་ལྟ་བུ་གཅིག་གིས་ཡང་ཁྲོ་བ་དང་། ཁོན་
Chinese
因此，心不会专注于自己的确定目标。因为使心专注于确定目标是作意的作用。因此，作意是遍行。如果没有触，则境、根、识三者就不会聚集。因为三者聚集也离不开触。因此，触也是遍行。如果没有受，则没有体验；没有体验，也就不会使用认识境的词语；如果不认识境，也就不能在心中接受，因此，受也是遍行。如果没有想，则不会认识境的非共同相，如果不认识它，也就不能说认识了这样的境，因此，想是遍行。欲、忆念、胜解、等持和智慧被称为各自境的确定。因为这些只专注于特定的境，而不专注于一切境。比如，欲只专注于想要的事物，因此是确定的。忆念只专注于先前体验过的事物，因此对境是确定的。胜解只专注于断除疑惑且确定的事物，因此对境是确定的。从信到不害等十一种是善，因为自性无罪且是转变的体性。或者也可以解释为，因为它们是不信等之对治，且与善根相应。贪欲到见等六种称为烦恼，因为它们使心烦恼。忿怒到掉举等二十种称为近烦恼，因为它们使心近似烦恼。这里，烦恼和近烦恼有什么区别呢？烦恼是每一个都能从多个门使心近似烦恼，而近烦恼是从任何一种方式使心近似烦恼，而不是从多个门。例如，烦恼如嗔恨，仅仅一个就能引起忿怒和怀恨。
English
Therefore, the mind does not engage in its own definite object. Because causing the mind to focus on a definite object is the function of attention. Therefore, attention is all-pervasive. If there is no contact, the three, object, faculty, and consciousness, will not gather. Because the gathering of the three is also inseparable from contact. Therefore, contact is also all-pervasive. If there is no feeling, there is no experience; if there is no experience, then the term for recognizing an object will not be used; if the object is not recognized, it cannot be accepted in the mind, therefore, feeling is also all-pervasive. If there is no conception, the non-common characteristics of the object will not be known, and if it is not known, it cannot be said that such an object is recognized, therefore, conception is all-pervasive. Desire, memory, ascertainment, samadhi, and wisdom are called the determination of their respective objects. Because these only focus on specific objects, and not on all objects. For example, desire only focuses on the object to be desired, therefore it is definite. Memory only focuses on what has been previously experienced, therefore it is definite with respect to the object. Ascertainment only focuses on objects that have dispelled doubt and are definite, therefore it is definite with respect to the object. The eleven from faith to non-harming are virtuous, because they are by nature faultless and are the nature of transformation. Or it can also be explained as, because they are the antidotes to non-faith and so on, and are in accordance with the roots of virtue. The six from desire to view are called afflictions, because they afflict the mind. The twenty from anger to distraction are called near afflictions, because they nearly afflict the mind. Here, what is the difference between afflictions and near afflictions? Afflictions are those that, individually, can nearly afflict the mind from many doors, while near afflictions are those that nearly afflict the mind from any one way, but not from many doors. For example, an affliction such as hatred, even one alone can cause anger and resentment.
Tibetan
དུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྒོ་དུ་མ་ནས་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཀྱང་སེར་སྣ་དང་རྒྱགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྒོ་དུ་མ་ནས་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་ལ། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ཁྲོ་བ་ལྟ་བུས་ཀྱང་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་གཞན་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པ་རེ་རེའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་ཆ་ལ་བཏགས་པའི་ཉེའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཉེ་བར་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་སྤྱི་ཡིན་ལ། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་གནས་སྐབས་ལས་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་ཡིན་ནོ། །གཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི་གྲོགས་ཀྱི་དབང་གིས་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་ཀར་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཞན་འགྱུར་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་མདོར་བསྡུས་ན་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་པོ་འདི་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། ། མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་གཞན་ལས་བསྟན་པའི་སེམས་བྱུང་གི་ཁྱད་པར་གཞན་རྣམས་ཀྱང་མིང་མི་འདྲ་བ་ཙམ་ལས་མཚན་ཉིད་ལ་དཔྱད་ན་འདི་དག་ཏུ་མ་འདུས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་ནས་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་པོ་འདི་ཙམ་ཞིག་བསྟན་བཅོས་སུ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་མཛད་དོ། །འདི་དག་རྣམས་ལ་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཞེས་བྱ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན་སེམས་དང་རྣམ་པ་ལྔས་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། རྟེན་དང་། དམིགས་པ་དང་། རྣམ་པ་དང་། དུས་དང་རྫས་མཚུངས་པའོ། །སེམས་གང་ལ་རྟེན་པའི་དབང་པོ་དེ་ཉིད་ལ་དེའི་འཁོར་གྱི་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་རྟེན་པས་དེའི་ཕྱིར་རྟེན་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཡུལ་གང་ལ་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ། དེའི་འཁོར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡང་དམིགས་པས་དེའི་ཕྱི་དམིགས་པ་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅི་འདྲ་བ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡང་དེ་འདྲ་བ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་དང་དེའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དག་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འགག་པའི་ངང་གཅིག་ཡིན་པས་དུས་མཚུངས་པ་ཞེས་བྱའོ། ། སེམས་གཅིག་གིས་འཁོར་དུ་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་རིགས་མཐུན་གཅིག་སྐྱེ་ཡི་མང་པོ་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་རྫས་མཚུངས་ཞེས་བྱས་སོ། དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཀྱང་སེམས་ལ
Chinese
执著等等从多种门径使心逼近烦恼。贪欲也从悭吝和骄慢等等多种门径使心逼近烦恼。近分的烦恼，比如嗔恚，也以同样的方式使心逼近烦恼，而不是以其他方式，同样，其他的近分烦恼也仅仅以各自的方式使心逼近烦恼。这样，烦恼是总的，因为以各自部分安立的近分烦恼使心逼近烦恼的各种情况都遍及。近分烦恼是各自的，因为不随顺各自的情况以外的其他情况。睡眠等四种，由于受朋友的影响，会转变成善、不善、无记三种，因此称为他转。这样，心所可以归纳为这五十一者。经部和论典中宣说的其他心所的差别，也只是名称不同而已，如果考察其体性，没有不包括在这些之中的。这样认为，就将这五十一者确定为论典。如果这些称为相应行，为什么称为相应呢？因为与心在五种方面相应。五种是哪些呢？所依、所缘、行相、时间和本体相同。心所依赖的根是哪个，它的眷属心所也依赖于此，因此称为所依相同。心所缘的境是哪个，它的眷属心所也缘于此，因此称为所缘相同。心的行相如何，心所的行相也如此，因此称为行相相同。心和它的心所的生、住、灭的体性相同，因此称为时间相同。一个心作为眷属，心所也只产生一个同类，而不是很多，因此称为本体相同。这样，心也是心
English
Attachment and so on, through various doors, make the mind approach afflictions. Desire also, through stinginess and arrogance and so on, through various doors, makes the mind approach afflictions. The near afflictions, such as anger, also make the mind approach afflictions in the same way, not in other ways. Similarly, other near afflictions also only make the mind approach afflictions in their own way. Thus, afflictions are general, because all situations in which the near afflictions, which are established on their respective parts, make the mind approach afflictions are pervasive. Near afflictions are particular, because they do not follow other situations besides their own. The four, such as sleep, are called 'other-transformed' because they can be transformed into the three: virtuous, non-virtuous, and unspecified, due to the influence of friends. Thus, mental factors can be summarized into these fifty-one. The differences of other mental factors taught in the Sutras and Shastras are only different in name, but if their nature is examined, there is none that is not included in these. Thinking thus, these fifty-one are determined as a Shastra. If these are called 'associated formations', why are they called 'associated'? Because they are associated with the mind in five aspects. What are the five? The same basis, object, aspect, time, and substance. Whichever sense faculty the mind relies on, its retinue of mental factors also relies on it, therefore it is called 'same basis'. Whichever object the mind focuses on, its retinue of mental factors also focuses on it, therefore it is called 'same object'. Whatever the aspect of the mind, the aspect of the mental factors is also the same, therefore it is called 'same aspect'. The nature of the mind and its mental factors' arising, abiding, and ceasing is the same, therefore it is called 'same time'. One mind, as a retinue, only produces one of the same kind of mental factor, not many, therefore it is called 'same substance'. Thus, the mind is also the mind