Tibetan
རླུང་གི་ཁམས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མི་རུང་བས། གཟུགས་ཅན་གྱི་དངོས་པོའི་རྒྱུན་ཡུལ་གཞན་དུ་འབྱུང་ཞིང་བསྐྱོད་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གཡོ་བ་སྨོས་ལ། གཡོ་བ་ནི་ལས་ཡིན་གྱི། ངོ་བོ་མིན་པས་ངོ་བོ་མ་བསྟན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་དུ་དོགས་པས་ཡང་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་གཡོ་བའི་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཡང་བ་ནི་རླུང་གི་ཁམས་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། ། གཉིས་པ་འབྲས་གཟུགས་བཤད་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ལས། མདོར་བསྟན་པ་ནི། རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་ཞེས་གང་སྨོས་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་ནི་དུ་ཞིག་ངོ་བོ་ནི་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན་མིག་གི་དབང་པོ་དང་། ཞེས་པ་ལ་སོགས་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་རེག་བྱའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཅེས་པ་ནི་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་རེག་བྱ་བཟུང་བའི་དོན་ཏེ། དེའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འབྱུང་བའི་རེག་བྱ་རྣམས་ཀྱང་སྔར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་གང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་ཙམ་ལས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གཞན་གང་ལ་ཡང་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་པའི་གཟུགས་ཞེས་བྱའི། ཡིད་ཤེས་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་པའི་གཟུགས་སོ་ཞེས་ནི་མི་བྱ་སྟེ། མིག་གི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་དང་བའི་གཟུགས། དང་བའི་བཟུང་བའི་གཟུགས། ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་བཤད་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། མིག་གི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། ཞེས་པ་དྲི་བའོ། །འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་དག་རྒྱུར་བྱས་པ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟེན་གཟུགས་དང་བའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དབང་པོ་འདི་དག་ནི་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་རང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟན་ནོ། །དེ་ལ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་དག་རྒྱུར་བྱས་པ་ཞེས་པས་ནི་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བུའི་གཟུགས་སུ་མཚོན་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་གཞན་སྡེ་གང་དག་དབང་པོ་རྣམས་རྒྱུ་མེད་པར་བྱུང་བའམ། གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་སེམས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ལྷ་སྡེ་གང་དག་དབང་པོ་རྣམས་འབྱུང་བ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་དེ་དག་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟེན་ཅེས་པ་ནི་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་འབྲས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབང་པོ་གཞན་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་འབྱེད་པར་བྱེད་དེ། དབང་པོ་གཞན་ལ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་དང་བའོ་ཞེས་པ་ནི་དབང་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་དང་བའི་དོན་ནི་དཔེར་ན་གཟུགས་ལ་རྟེན་ནས་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཆུ་དང་མེ་ལོང་ལ་འཆར་བ་ན་དེ་དང་དེ་ལ་དང་བའི་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ལྟར་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཡུལ་རྣམས་ལ་རྟེན་ནས་དེ་དང་དེར་སྣང་བའི་དབང་པོའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོའི་སྒོ་དེ་དང་དེར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་དང་བ་ཞེས་བྱའོ། །རྣ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་དུ་སྦྱར་ནས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་གོ་སླ་བར་ཟད་དོ། ། མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་གཞན་བཞི་ནི་རང་གི་རྟེན་རིས་སུ་ཆད་པས་རང་གི་རྟེན་གང་ན་གནས་པའི་ཡུལ་དེ་ཉིད་ན་གནས་ཀྱི་ལུས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་ལ། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་རྐང་འཐེབ་ནས་སྤྱི་བོའི་བར་གྱི་ཚོར་བ་འབྱུང་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་གཟུགས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་ལ་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་དང་གཞན་གྱི་དབང་གི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདི་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་སར་དབང་པོ་རྣམས་གཟུགས་ཅན་དང་བར་བཤད་པ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གཞུག་པའི་ཐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པར་ན་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ན་འཁྲུལ་པ་གཞི་མེད་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་འཁྲུལ་གཞི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ། གཞན་དབང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་རྟོགས་གི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་རྣམ་པར་བཞག་ན་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་བཟུང་བྱ་ཉིད་ལ་འཇོག་ཏེ། འདི་ལྟར་ཀུན་གཞི་ལ་ཡོད་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔར་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་དབང་པོར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་བཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་མ་བཞག་ན་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་རྣམས་འཛིན་ནུས་སུ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རང་གི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཤེས་པ་སྔ་མའི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་ཉིད་ལ་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོར་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་དེ།
Chinese
由于风的界不能变成灰尘，所以说具有有形物质的相续在其他地方产生和移动的性质的运动。运动是作用，不是本体，因为担心没有显示本体的过失，所以说了轻。这样一来，具有运动作用的轻就是风的界本身的意思。第二，解释果色也分两种，简略指示是：所谓以因所作的色，如果问它的相有多少种，本体是什么样的，就说了眼根等。其中“触所摄一分”是指执持将来的触，因为是那个时候，而且生的触也已经说过了。如果某种色只是意识的对境，对其他心和心所都不起任何作用，那就是法处所摄色。不能说只是意识的行境的色就是法处所摄色，因为这样一来，眼根等也会有过失。详细解释它分为三种：最初的色，最初的执持的色，意识的对境的色。第一种是：如果问眼根等是什么，这是提问。四大为因，是眼识的所依，是最初的色。说了这些等，这些根各自也从因、果、自性三个方面进行了阐述。其中“四大为因”是从因的角度来表示果色，这样是为了排除其他宗派认为诸根是无因而生，或者认为是从主物和自在等不相符的因所生，以及排除自生佛和天众认为诸根只是生的说法。所谓眼识的所依，是从各自不共的自体果的角度来与其他根区分开来，因为其他根没有作为眼识所依的能力。
English
Since the element of wind cannot turn into dust, it is said that movement, which is characterized by the continuous flow of tangible objects arising and moving to other places. Movement is action, not essence. Because there is concern that the essence is not shown, lightness is mentioned. Thus, lightness, which possesses the action of movement, is the meaning of the element of wind itself. Secondly, explaining the resultant form is also divided into two. The brief indication is: What is said to be the form made by cause, if asked how many aspects it has and what its essence is, then the eye faculty and so on are mentioned. Among them, "one aspect of tangible objects" means holding onto future tangible objects, because it is that time, and also because the tangible objects of arising have already been explained. If a certain form is only the object of mental consciousness and does not perform any action on any other mind and mental factors, then that is the form included in the sphere of phenomena. It should not be said that the form that is only the object of mental consciousness is the form included in the sphere of phenomena, because then the eye faculty and so on would also have faults. Explaining it in detail is divided into three: the initial form, the initial apprehended form, and the form of the object of mind. The first is: If asked what the eye faculty and so on are, this is a question. The four great elements are the cause, the basis of eye consciousness, and the initial form. These and so on are mentioned, and these faculties are also explained individually from the aspects of cause, effect, and self-nature. Among them, "the four great elements are the cause" is to represent the resultant form from the perspective of cause. This is to eliminate other schools that believe that the faculties arise without cause, or that they arise from incompatible causes such as the chief and the lord, and to eliminate the self-enlightened Buddhas and heavenly beings who say that the faculties are only arising. The so-called basis of eye consciousness is to distinguish it from other faculties from the perspective of its own unique self-fruit, because other faculties do not have the power to act as the basis of eye consciousness.
Chinese
是这样的。（藏文：གཟུགས་དང་བའོ་），“色与俱生”是指官能的自性显现。这里“俱生”的含义，例如，以色为依托而显现的影像，在水和镜子中显现时，会用“俱生”这个词来称呼它们，同样，以色、声等境为依托，显现出官能的识，如眼等官能的门，在各自的门中产生，因此称它们为“俱生”。对于耳等其他官能，也应根据各自的情况进行解释，很容易理解。眼等其他四种官能，由于各自的所依有限制，因此只存在于各自所依之处，而不是遍布全身。而身体的官能，则是从脚趾到头顶，作为产生感觉之处的，遍布于地、水、火、风四大种和四大种所造的色。在此，唯识宗认为，眼等官能和色等境，由于遍计所执和依他起的差别，而分为两种。其中，在此处和瑜伽行派的观点中，官能被说成是有色和有间隙的，这是从遍计所执的角度来说的。这也是为了引入世俗，而遵循世俗的说法。当指出这些并非真实成立时，为了避免产生无根据的错误，为了指出这些错误的根源，才展示了依他起非真实的遍计所执的自性，即分别的眼等官能。也就是说，如果安立阿赖耶识，那么就安立为阿赖耶识的所取。如此，从阿赖耶识中存在的非共同的种子成熟而产生的，在自己和他人的相续中显现为眼等五种官能的，就安立为官能。如果不安立阿赖耶识，那么眼识等能够产生执取色、声等各自非共同境的能力的，就是其自身的无间缘，即先前识的势力的差别，就称之为眼等官能。
English
So it is. (Tibetan: གཟུགས་དང་བའོ་), "form and co-arising" refers to the manifestation of the self-nature of the senses. Here, the meaning of "co-arising" is, for example, the image that appears based on form, when it appears in water and mirrors, the term "co-arising" is used to refer to them. Similarly, based on objects such as form and sound, the consciousness of the senses that appears in them, such as the doors of the eye and other senses, arise in their respective doors, hence they are called "co-arising." For other senses such as the ear, it should also be explained according to their respective situations, which is easy to understand. The other four senses, such as the eye, are limited by their respective supports, so they only exist in their respective supports, and are not pervasive throughout the body. The sense of body, however, is pervasive throughout the elements of earth, water, fire, and wind, and the forms created by the four elements, from the toes to the crown of the head, as the place where sensations arise. Here, the Yogacara school believes that the senses such as the eye and the objects such as form are divided into two types due to the difference between parikalpita and paratantra. Among them, here and in the view of the Yogacara school, the senses are said to be with form and with intervals, which is from the perspective of parikalpita. This is also to introduce the mundane, following the mundane saying. When it is pointed out that these are not truly established, in order to avoid baseless errors, and to point out the root of these errors, the nature of parikalpita, which is not the true paratantra, that is, the discriminating senses such as the eye, are shown. That is to say, if the alaya-vijñana is established, then it is established as the object of the alaya-vijñana. Thus, what arises from the maturation of the non-common seeds existing in the alaya-vijñana, and appears as the five senses such as the eye in one's own and others' continuums, is established as the senses. If the alaya-vijñana is not established, then what the eye-consciousness and others are able to generate the ability to grasp their respective non-common objects such as form and sound, is its own immediate condition, that is, the difference in the power of the previous consciousness, which is called the senses such as the eye.