Tibetan
་ལྟར་ན་དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ནི་དོན་གྱི་ཚུལ་རྣམ་པ་གཉིས་འཇོག་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལ་གཅིག་ནི་དོན་རྫས་གྲུབ་པའི་ལུགས་ལ་རྟེན་ནས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི་གཟུགས་སོགས་དོན་རྣམས་རྫས་སུ་མེད་པར་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱོགས་ལ་རྟེན་ནས་སོ། །དང་པོ་ནི་གཞན་གཞུག་པའི་ཐབས་ཙམ་དུ་ཁས་བླངས་པའི་རྣམ་བཞག་ཡིན་གྱི་རང་ལ་འཐད་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་ཡིན་པས་རང་གི་འཐད་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་རྣམ་བཞག་དེ་དག་འགལ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་གཞུང་རྣམས་སུ་འགལ་བ་ཁས་ལེན་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ནི་གཞན་གྱི་དོར་ཡང་ཕྱིའི་དོན་རྫས་སུ་གྲུབ་པར་རྣམ་པར་མི་འཇོག་གི་འོན་ཀྱང་མ་རིག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་བྱིས་པ་དག་ལ་འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་གཟུགས་སོགས་སྣང་ཞིང་གྲགས་པ་ལ་རྟེན་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར། གཞུང་འདི་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་སོགས་པར་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་རྒྱས་པར་མཛད་དོ། །དེ་བོད་ཕལ་ཆེ་བ་ནས་བུ་སྟོན་ཡན་ཆད་ལ་ཁ་ཅིག །དོན་གསང་རྣམ་པར་བཤད་པར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་ལ། ཅེས་པའི་དོན་དུ་བསམས་ནས་གཞུང་འདིའི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཕལ་ཆེར་བ་དག་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་འཐད་པར་མ་མཐོང་སྟེ། གཞུང་འདི་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་སར་གཟུགས་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་བཀག་ཅིང་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཀྱི་དོན་རྣམས་རྡུལ་ཕྲན་གྱིས་བརྩམས་པ་ཡང་བཀག་ལ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་བློས་བཀོད་པ་ཙམ་ལས་རྫས་སུ་མེད་པ་དང་། རིང་ཐུང་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་མིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་གང་ཡིན་པ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་གང་དག་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་དེས་བསགས་པའི་གཟུགས་སོགས་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་དང་། དབྱིབས་དག་ནི་བློས་ཀུན་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཚོགས་དྲུག་ཁོ་ནར་རྣམ་པར་འཇོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་རྣམ་བཞག་མཐུན་པའི་གོ་སྐབས་ག་ལ་ཡོད། དོན་གསང་དུ་བཤད་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་སོགས་པ་རིགས་ཅན་གསུམ་ཀའི་ལམ་སྟོན་པ་དག་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་པའི་གཞུང་ཡིན་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྡུས་པ་ནི་བྱང་སེམས་ཁོ་ནའི་ལ
Chinese
据说，尊贵的法称论师建立了两种意义的方式。其中之一是基于事物实有的观点。第二种是基于承认色等事物并非实有，而仅仅是名言的立场。第一种仅仅是为了引导他人而承认的观点，并非自身认可的立场。第二种是为了安立世俗谛而宣说的，因此是自身认可的立场。否则，这些安立会相互矛盾，因此必须承认自己的论著中存在矛盾。圣者无著虽然也驳斥他宗，但并不认为外境是实有的，然而，为了那些随顺无明的孩童，基于显现和声称的地、水、火、风以及由地、水、火、风所变的色等，而安立世俗谛。因此，在这部论著和《瑜伽师地论》等中，详细阐述了色蕴的安立。从大多数藏人到布顿（Bu-ston，1290-1364）之间的一些人，认为在《义明论》中，《瑜伽师地论》是考虑到声闻等共同和不共同的方面而宣说的。因此，他们认为这部论著中关于色蕴等的安立，大多是经部宗的安立，这种说法是不合理的。因为这部论著和《瑜伽师地论》中，都遮止了色是实有的观点，也遮止了色、声等事物是由极微组成的观点。极微仅仅是分别念的假立，并非实有。长短等形状是眼识的对境，以及安立为八识聚，这些与经部宗的观点截然不同。经部宗认为极微以及由极微积聚而成的色等是实有的，形状仅仅是分别念的假立，因此不是根识的对境，并且将识安立为只有六聚。这些安立怎么可能有共同之处呢？在《义明论》中宣说，《瑜伽师地论》等引导三类有情者，是声闻等和小乘共同的论著，而《大乘集论》仅仅是菩萨的论
English
It is said that the venerable Dharmakirti established two ways of meaning. One is based on the view that things are substantially existent. The second is based on the position of acknowledging that forms and other things are not substantially existent, but are merely nominal. The first is merely a position acknowledged as a means of guiding others, and is not a position that one agrees with oneself. The second is taught for the sake of establishing conventional truth, so it is the position that one agrees with oneself. Otherwise, these establishments would be contradictory, so one would have to admit contradictions in one's own treatises. Although the noble Asanga also refutes others, he does not establish that external objects are substantially existent, but for the sake of children who follow ignorance, based on the appearance and assertion of earth, water, fire, wind, and forms transformed from earth, water, fire, and wind, he establishes conventional truth. Therefore, in this treatise and in the *Yogācārabhūmi* and so on, he elaborates on the establishment of the aggregates of form. Some people from most Tibetans up to Buton (1290-1364) think that in the *Meaningful Explanation*, the *Yogācārabhūmi* is explained by considering the common and uncommon aspects of the Hearers and so on. Therefore, they think that the establishment of the aggregates of form and so on in this treatise is mostly the establishment of the Sautrāntika school, which is not reasonable. Because this treatise and the *Yogācārabhūmi* both prohibit the view that form is substantially existent, and also prohibit the view that forms, sounds, and other things are composed of atoms. Atoms are merely conceptual constructs, not substantially existent. Length, shortness, and other shapes are objects of eye consciousness, and the establishment of the eight aggregates of consciousness, which is completely different from the views of the Sautrāntika school. The Sautrāntikas believe that atoms and forms and other things accumulated by atoms are substantially existent, and that shapes are merely conceptual constructs, so they are not objects of sense consciousness, and they establish consciousness as only six aggregates. How could these establishments have anything in common? In the *Meaningful Explanation*, it is said that the *Yogācārabhūmi* and other guides for the three types of beings are common treatises for the Hearers and so on and the Lesser Vehicle, while the *Compendium of the Great Vehicle* is only for Bodhisattvas.
Tibetan
མ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་དང་གྲུབ་མཐའ་མ་ཕྱེད་པར་དེ་སྐད་སྨྲས་པས་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མངོན་པའི་གཞུང་ལུགས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་དགོངས་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་འཆད་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོད་རེ་ཀན་ཅེས་རང་གི་མཚང་གསལ་བར་སྒྲོག་པའི་མནའ་བོར་བ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་རིག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་གི་ཕྱོགས་ལ་གཟུགས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་རྣམ་པར་བཏགས་པའི་གཟུགས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་གཟུགས་སོ། །དང་པོ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ལ་གཟུགས་ཅན་དུ་སྣང་བ་དང་སྣང་བ་ལྟར་བློས་གཟུགས་གཟུགས་ཅན་དུ་ཀུན་བརྟགས་གང་ཡིན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་ལྟར་སྣང་བའི་བློ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོགས་པས་སྡུས་པ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡུལ་ལོ། །གསུམ་པ་ནི་རྣམས་བརྟགས་ཀྱི་གཟུགས་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞུང་འདི་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་པར་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་བཞག་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་དེ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་། རགས་པ་གཉིས་ཡིན་ལ། དང་པོ་ནི་གཟུགས་ཅན་རགས་པར་སྣང་བ་རྣམས་བློས་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ཆུང་བའི་མཐར་ཐུག་པར་བཞག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་མེད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་སར། རྡུལ་ཕྲ་རབ་བློས་ཚད་ཀྱི་མཐའ་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ལས་འདོགས་པར་ཟད་དོ། །ཅེས་དང་། གཏན་ལ་དབབ་པར་སྡུ་བར་ཡང་། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཅད་དེ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས། གཅིག་ནི་རགས་པ་བློས་ཕྱེ་ནས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་རྫས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཅེས་བྱའོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུ་བར། གཟུགས་འབྲི་བའི་མཐའ་བློས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ལས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམ་པར་བཞག་པར་ཟད་ཀྱི། ལུས་གཟུགས་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་སྐྱེ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་འགག་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསག་པ་གཟུགས་འདུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་དབང་པོའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་།
Chinese
因此，为了不宣讲，就显示了大乘非共同的论典。因此，由于没有区分乘和宗派就说了那样的话，对于我们来说，就像大海一样的大乘现观论典的意义，能够丝毫不颠倒地讲解的智慧能力，就好像在说“有希望”一样，这是自己揭露自己的过失，发誓放弃了。 这样一来，在唯识宗方面，色有三种：遍计所执色、假名色、圆成实色。第一种是，在孩子们的心识中显现为有色，并且如同显现那样，心识将色执著为有色的，就是那样的。第二种是，像那样显现的心识，被非真实的遍计所摄持的清净世间境。第三种是，离遍计所执色的、以遍计所执空性的法性，不分别的智慧之境。 因此，这部论典和瑜伽行派中所安立的色蕴，应当了知是就遍计所执色的角度而言的。 其中的遍计所执色，有微尘和粗大两种。第一种是，将显现为粗大的有色，用心识来分别，仅仅是安立为细小的究竟，实际上并没有实体的成立。如《瑜伽师地论》中所说：“微尘是由心识完全截断限度而安立的。”以及《摄抉择分》中也说：“微尘的自性，是因为由智慧完全截断而安立的缘故。”就像这样说的。 微尘也分为两种。一种是将粗大用心识来分析而安立的，另一种是称为实体的微尘。就第一种而言，《摄抉择分》中说：“由心识完全截断色之极微而安立微尘，但不是从身体之色而来，因此微尘也不会生，也不会灭，微尘积聚也不是色的集合。”这就是所说的。 就第二种而言，也是在那部论中说：“其中，从分别安立的差别来说，有眼等五根的微尘五种，
English
Therefore, in order not to proclaim, it is shown that the Mahayana is a non-common scripture. Therefore, because they spoke like that without distinguishing between vehicle and tenet, for us, the meaning of the Mahayana Abhisamayalankara scripture, which is like an ocean, the intellectual ability to explain without reversing it, is like saying "there is hope," which is to reveal one's own faults and swear to give up. In this way, in the aspect of the Mind-Only school, there are three kinds of form: the completely imputed form, the nominally designated form, and the perfectly established form. The first is that which appears as having form in the minds of children, and as it appears, the mind grasps form as having form. The second is the pure worldly object that is included in the non-real pervasive cognition of the mind that appears in that way. The third is the object of non-conceptual wisdom, the nature of emptiness of the completely imputed form, which is empty of the completely imputed. Therefore, it should be understood that this scripture and the form aggregate established in the Yogacara school are in terms of the completely imputed form. Among them, the completely imputed form has two kinds: subtle particles and coarse. The first is that which appears as coarse form, which is separated by the mind and only established as the ultimate of smallness, but there is no establishment of substance. As it is said in the Yogacarabhumi-sastra: "Subtle particles are only attached from the complete cutting off of the limit of measure by the mind." And in the Samgrahavastusamgraha it is also said: "The nature of subtle particles is because it is completely cut off by wisdom and established." Like this is said. Subtle particles are also divided into two kinds. One is that which is analyzed and established by the mind from the coarse, and the other is called the subtle particle of substance. In terms of the first, in the Samgrahavastusamgraha it says: "The subtle particles are established by the mind completely cutting off the extreme of form, but it is not from the form of the body, therefore the subtle particles will not be born or cease, and the accumulation of subtle particles is not the collection of form." This is what is said. In terms of the second, it is also said in that same text: "Among them, from the difference of analytical establishment, there are five kinds of subtle particles of the sense organs such as the eye,