Tibetan
་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་པའི་བར་རོ། ། གསུམ་པ་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཁམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལྟ་བར་བྱའི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། མིག་གི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཉེར་སྤྱོད་སྐྱེ་བའི་སྒོ་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་མཐུན་མཐུན་དུ་སྦྱར་ཏེ། འདི་ལྟར་མིག་གང་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དང་། མཐོང་བ་དང་དེའི་ས་བོན་བསགས་པ་དང་རྣམས་པར་སྨིན་པ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་སོགས་སྦྱར་རོ། །འགྲེལ་པར་མིག་གང་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་བར་གྱུར་དང་ཞེས་འཆད་པ་ལྟར་ན། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་མཚན་གཞི་འགལ་བར་འགྱུར་ན། དེ་ཡང་འཐད་པར་མ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ཆོས་གསུམ་སོ་སོའི་ངོ་བོ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་མཚན་ཉིད་དེ་དང་ལྡན་པའི་མཚན་གཞི་དབྱེ་བ་དང་ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་ངོ་བོ་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་བཞག་པ་འཆད་དོ། །དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་དང་པོ་ཕུང་པོ་ལྔའི་རྣམས་བཞག་ལ་རེ་ཞིག་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བསྟན་ལ་དབབ་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་དུ་ས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་པ་དང་། དོན་ལང་གཤེགས་ལྟར་ཡོད་མ་ཡིན་སེམས་ཙམ་སྟེ། །ཕྱི་རོལ་དོན་མཐོང་ལོག་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། འདི་ཉིད་དུ་ཡང་། གཟུགས་ལ་རྫས་སུ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པར་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་དོན་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ་འབད་པར་བྱེད་སྙམ་དུ་དོགས་ན། དཔྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་དག་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས། གཟུགས་སོགས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ཉིད་རྗེས་འཇུག་གི་གདུལ་བྱ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བའི་ཚུལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྟན་ན་དེ་དང་དེ་འདྲ་བའི་དགོས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་རང་གི་ངང་གིས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་སྤྱིའི་རྣམ
Chinese
乃至作为阿赖耶识的那个，就是意识界的体性。三、处（སྐྱེ་མཆེད་）的体性应当如界（ཁམས་）一样看待，不是别的。眼界等本身，从作为产生近用的门的角度来说，就安立为眼处等。那也应当如何相应地结合起来呢？就像这样，用哪个眼睛能够见到诸色，以及见到和积累它的种子并成熟，被说为阿赖耶识的那个，就是眼处的体性等等，这样结合起来。释论中按照“用哪个眼睛能够见到诸色”这样解释，如果界和处的体性相违，那也不认为是合理的。这样，为了容易了知三种法各自的自性，就显示了它们的体性，然后在它的下面，为了分别了知具有那个体性的体性基、分类和差别各自的自性，就宣说它们的安立。那也分为蕴、界和处三种，在那些之中，首先安立五蕴，为了显示和引入色蕴，就说了什么是色蕴的安立等等。对此，有些进入行持的人这样说，如《十地经》中说：“诸佛子，这三界唯是心。”以及“义如《楞伽经》所说，非有而是唯心，见外境义是颠倒。”因为这样说了，并且在此处也说：“为了使人理解色法没有作为实体的完全成立。”难道不是要这样解释吗？如果怀疑为什么还要努力安立色等外境，那么对于具有智慧的人来说，产生那样的分别念是真实的，然而如来经中，如果显示了如何宣说色等的方式，以及随从它的所化有宗派的人们如何解释的方式等等的差别，那么其他类似的必要也会自然而然地消失，因此总的
English
Even that which is the ālaya-vijñāna is the nature of the realm of consciousness. 3. The nature of the āyatana (སྐྱེ་མཆེད་, sense-sphere) should be viewed as being the same as the dhātu (ཁམས་, element), and not otherwise. The eye-dhātu, etc., themselves, from the point of view of being the door that produces near-use, are established as the eye-āyatana, etc. How should that be connected appropriately? Like this, whichever eye is able to see forms, and seeing and accumulating its seeds and ripening, that which is said to be the ālaya-vijñāna, that is the nature of the eye-āyatana, etc., connect it like that. According to the commentary that explains "whichever eye is able to see forms," if the nature of the dhātu and āyatana contradict each other, then that is not seen as reasonable. Thus, in order to easily understand the respective essences of the three dharmas, their natures are shown, and then below that, in order to specifically understand the respective essences of the bases, divisions, and distinctions that possess that nature, their establishments are explained. That is also divided into three types: skandha, dhātu, and āyatana. Among those, first the five skandhas are established, and in order to show and introduce the rūpa-skandha, it is said, "What is the establishment of the rūpa-skandha?" etc. Some who have entered into practice say this, as it is said in the Daśabhūmika Sūtra: "O sons of the Victorious Ones, these three realms are only mind." And, "The meaning is as stated in the Laṅkāvatāra Sūtra: there is no external reality, it is only mind; seeing external objects is a mistake." Because it is said like that, and also here it is said, "In order to make people understand that form does not exist as a substance that is completely established." Isn't that how it will be explained? If you doubt why you should bother to establish external objects such as form, then it is true that such thoughts arise in those who have wisdom, but in the Sugata's sūtra, if the differences are shown in how form, etc., are spoken of, and how the followers of the tenets of the tirthikas explain it, then other similar needs will naturally disappear, therefore the general.